வராஹபுராணம்

அஶ்வஶிரா உவாச । பவந்தௌ ப்ராஹ்மணௌ ஸித்தௌ தபஸா தக்தகில்பிஷௌ । கதம் நாராயணாவாவாமிதி வாக்யமதேரிதம் ।। ௪.

அச்வசிரா கூறினான்: நீங்கள் இருவரும் தவத்தால் பாவம் நீங்கிய, சித்தி பெற்ற பண்டிதர்கள்; எப்படி நீங்கள் நாராயணர்கள் என்று சொல்கிறீர்கள்? இது எனக்கு புரியவில்லை.

ஶங்கசக்ரகதாபாணிஃ பீதவாஸா ஜநார்தநஃ । கருடஸ்தோ மஹாதேவஃ கஸ்தஸ்ய ஸத்ரு'ஶோ புவி ।। ௪.

சங்கும் சக்கரமும் கதைதரும் கரங்களுடன், மஞ்சள் vasthiram அணிந்து, கருடனின் மீது அமர்ந்திருக்கும் ஜனார்த்தனன் உலகில் யாருக்கு சமம்?

தஸ்ய ராஜ்ஞோ வசஃ ஶ்ருத்வா தௌ விப்ரௌ ஸம்ஶிதவ்ரதௌ । ஜஹஸதுஃ பஶ்ய விஷ்ணும் ராஜந்நிதி ஜஜல்பதுஃ ।। ௪.

அந்த மன்னனின் வார்த்தைகளை கேட்ட அந்த இரு தவசிகள் சிரித்து, 'ராஜா, விஷ்ணுவை பார்' என்று கூறினர்.

ஏவமுக்த்வா ஸ கபிலஃ ஸ்வயம் விஷ்ணுர்பபூவ ஹ । ஜைகீஷவ்யஶ்ச கருடஸ்தத்க்ஷணாத் ஸமஜாயத ।। ௪.

அப்படி கூறியவுடன், கபிலர் தானே விஷ்ணுவாக மாறினார்; ஜைகீஷவ்யன் உடனே கருடனாக ஆனான்.

ததோ ஹாஹாக்ரு'தம் த்வாஸீத் தத்க்ஷணாத் ராஜமண்டலம் । த்ரு'ஷ்ட்வா நாராயணம் தேவம் கருடஸ்தம் ஸநாதநம் ।। ௪.

அந்தக் கணமே, கருடன் மீது அமர்ந்திருக்கும் சனாதன நாராயணனை பார்த்த அரசவையில் அனைவரும் ஆச்சரியத்துடன் கூக்குரலிட்டனர்.

க்ரு'தாஞ்ஜலிபுடோ பூத்வா ததோ ராஜா மஹாயஶாஃ । உவாச ஶாம்யதாம் விப்ரௌ நாயம் விஷ்ணுரதேத்ரு'ஶஃ ।। ௪.

மிகுந்த புகழுடைய அந்த மன்னன், கைகளை கூப்பி, 'முனிவர்களே, அமைதியாக இருங்கள்; இது நம்மால் அறியப்பட்ட விஷ்ணு அல்ல' என்று சொன்னான்.

யஸ்ய ப்ரஹ்மா ஸமுத்பந்நோ நாபிபங்கஜமத்யதஃ । தஸ்மாச்ச ப்ரஹ்மணோ ருத்ரஃ ஸ விஷ்ணுஃ பரமேஶ்வரஃ ।। ௪.

யாருடைய நாபி தாமரையில் இருந்து பிரம்மா தோன்றினார், பிரம்மாவிலிருந்து ருத்ரன் தோன்றினார், அந்த விஷ்ணுவே உயர்ந்த இறைவன்.

இதி ராஜவசஃ ஶ்ருத்வா ததா தௌ முநிபும்கவௌ । சக்ரதுஃ பரமாம் மாயாம் யோகமாயாம் விஶேஷதஃ ।। ௪.

அந்த மன்னனின் வார்த்தைகளை கேட்டதும், அந்த இரு சிறந்த முனிவர்கள், மிக உயர்ந்த யோக மாயையை நிகழ்த்தினர்.

கபிலஃ பத்மநாபஸ்து ஜைகீஷவ்யஃ ப்ரஜாபதிஃ । கமலஸ்தோ பபௌ ஹ்ரஸ்வஸ்தஸ்ய சாங்கே குமாரகஃ ।। ௪.

கபிலர் பத்மநாபனாகவும், ஜைகீஷவ்யன் பிரஜாபதியாகவும் ஆனார்; தாமரையில் அமர்ந்திருந்த அவர் ஒளிவீசினார், அவருடைய மடியில் ஒரு சிறு குழந்தை தோன்றியது.

ததர்ஶ ராஜா ரக்தாக்ஷம் காலாநலஸமத்யுதிம் । நேத்தம் பவதி விஶ்வேஶோ மாயைஷா யோகிநாம் ஸதா । ஸர்வவ்யாபீ ஹரிஃ ஶ்ரீமாநிதி ராஜா ஜகாத ஹ ।। ௪.

மன்னன், சிவப்பான கண்களும், காலாக்னி போல பிரகாசமும் உடையவரை பார்த்தான். உலகத்தையெல்லாம் ஆளும் இறைவன், யோகிகளின் மாயையால் இவ்வாறு தோன்றுகிறார். எல்லாவற்றிலும் நிறைந்த, மகிமைமிக்க ஹரி எப்போதும் இப்படித்தான் என்று மன்னன் கூறினான்.

ததோ வாக்யாவஸாநே து தஸ்ய ராஜ்ஞோ ஹி ஸம்ஸதி । மஶகா மத்குணா யூகா ப்ரமராஃ பக்ஷிணோரகாஃ ।। ௪.

அந்த மன்னனின் பேச்சு முடிந்ததும், அவன் சபையில் கொசுக்கள், புழுக்கள், முட்டுக்கீடுகள், தேனீக்கள், பறவைகள், பாம்புகள் ஆகியவை தோன்றின.

அஶ்வா காவோ த்விபாஃ ஸிம்ஹா வ்யாக்ரா கோமாயவோ ம்ரு'காஃ । அந்யேऽபி பஶவஃ கீடா க்ராம்யாரண்யாஶ்ச ஸர்வஶஃ । த்ரு'ஶ்யந்தே ராஜபவநே கோடிஶோ பூததாரிணி ।। ௪.

குதிரைகள், பசுக்கள், யானைகள், சிங்கங்கள், புலிகள், நரி, மான் மற்றும் பிற மிருகங்கள், வீட்டு மற்றும் காட்டுப் பூச்சிகள் என அனைத்து உயிரினங்களும் கோடிக்கணக்கில் அரசரின் அரண்மனையில் தோன்றின.

தம் த்ரு'ஷ்ட்வா பூதஸம்காதம் ராஜா விஸ்மிதமாநஸஃ । யாவச்சிந்தயதே கிம் ஸ்யாதேததித்யவகம்ய ச । ஜைகீஷவ்யஸ்ய மாஹாத்ம்யம் கபிலஸ்ய ச தீமதஃ ।। ௪.

அந்த உயிர்களின் பெருமையை பார்த்த அரசன் ஆச்சரியத்தில் மூழ்கினார்; இது என்னவாக இருக்குமோ என்று சிந்தித்தபோது, ஜெய்கீஷவ்யரின் மகத்துவத்தையும் ஞானி கபிலரின் பெருமையையும் உணர்ந்தார்.

க்ரு'தாஞ்ஜலிபுடோ பூத்வா ஸ ராஜாऽஶ்வஶிராஸ்ததா । பப்ரச்ச தாவ்ரு'ஷீ பக்த்யா கிமிதம் த்விஜஸத்தமௌ ।। ௪.

அப்போது அś்வசிரா என்ற அரசன் கையைக் கூப்பி, பக்தியுடன் அந்த இரு பெரிய முனிவர்களிடம், "இது என்ன, இருமுறை பிறந்தவர்களிலேயே சிறந்தவர்களே?" என்று கேட்டார்.

த்விஜாவூசதுஃ । ஆவாம் ப்ரு'ஷ்டௌ த்வயா ராஜந் கதம் விஷ்ணுரிஹேஜ்யதே । ப்ராப்யதே வா மஹாராஜ தேநேதம் தர்ஶிதம் தவ ।। ௪.

அந்த இரு பிராமணர்களும் கூறினார்கள்: "இங்கே விஷ்ணுவை எப்படி வழிபட வேண்டும், எவ்வாறு அடையலாம் என்று நீ கேட்டாய், அதற்காகவே இதை உனக்கு காண்பித்தோம், மகாராஜா."

ஸர்வஜ்ஞஸ்ய குணா ஹ்யேதே யே ராஜம்ஸ்தவ தர்ஶிதாஃ । ஸ ச நாராயணோ தேவஃ ஸர்வஜ்ஞஃ காமரூபவாந் ।। ௪.

அனைத்தையும் அறிந்தவனின் பண்புகள் இவைதான், அரசனே, உனக்கு காண்பிக்கப்பட்டவை. அந்த நாராயணன் எல்லாம் அறிந்தவனும், விரும்பும் எந்த உருவத்தையும் எடுக்க வல்லவனும் ஆவான்.

ஸௌம்யஸ்து ஸம்ஸ்திதஃ க்வாபி ப்ராப்யதே மநுஜைஃ கில । ஆராதநேந சைதஸ்ய வாக்யமர்தவதிஷ்யதே ।। ௪.

அவன் மிக மென்மையானவன், எங்கோ தங்கி இருக்கிறான், மனிதர்கள் அவனை வழிபாட்டால் அடையலாம் என்று கூறப்படுகிறது; அவன் சொற்கள் அர்த்தமுள்ளவை.

கிந்து ஸர்வஶரீரஸ்தஃ பரமாத்மா ஜகத்பதிஃ । ஸ்வதேஹே த்ரு'ஶ்யதே பக்த்யா நைகஸ்தாநகதஸ்து ஸஃ ।। ௪.

ஆனால், அந்த பரமாத்மா, உலகின் ஆண்டவன், எல்லா உடல்களிலும் இருக்கிறான்; பக்தியுடன் பார்த்தால், அவன் தன் உடலிலேயே தெரிகிறான்; ஒரே இடத்தில் மட்டும் இருப்பவன் அல்ல.

அதோऽர்தம் தர்ஶிதம் ரூபம் தேவஸ்ய பரமாத்மநஃ । ஆவயோஸ்தவ ராஜேந்த்ர ப்ரதீதிஃ ஸ்யாத் யதா தவ । ஏவம் ஸர்வகதோ விஷ்ணுஸ்தவ தேஹே ஜநேஶ்வர ।। ௪.

அதனால், இந்த பரமாத்மாவின் உருவத்தை உனக்கு காண்பித்தோம், அரசர்களில் தலைவனே, உனக்கு நம்பிக்கை ஏற்பட வேண்டும் என்பதற்காக. இப்படித்தான், எல்லாவற்றிலும் நிறைந்த விஷ்ணு, உன் உடலிலும் இருக்கிறான், ஜனங்களின் ஆண்டவனே.

மந்த்ரிணாம் ப்ரு'த்யஸங்கஸ்ய ஸுராத்யா யே ப்ரதர்ஶிதாஃ । பஶவஃ கீடஸங்காஶ்ச தேऽபி விஷ்ணுமயா ந்ரு'ப ।। ௪.

அரசரின் அமைச்சர்கள், சேவகர்கள், தேவர்கள் மற்றும் பிறர், காட்டப்பட்ட மிருகங்கள், பூச்சிகள் — இவர்கள் எல்லாரிலும் விஷ்ணு நிறைந்திருக்கிறார், அரசனே.

பாவநாம் து த்ரு'டாம் குர்யாத் யதா ஸர்வகதோ ஹரிஃ । நாந்யத் தத் ஸத்ரு'ஶம் பூதமிதி பாவேந ஸேவ்யதே ।। ௪.

ஹரிதாஸ் எல்லா இடத்திலும் நிறைந்திருப்பதாக உறுதியான மனநிலையை வளர்க்க வேண்டும்; அவனைப் போன்ற வேறு யாரும் இல்லை — இந்த உணர்வுடன் அவனை வழிபட வேண்டும்.

ஏஷ தே ஜ்ஞாநஸத்பாவஸ்தவ ராஜந் ப்ரகீர்திதஃ । பரிபூர்ணேந பாவேந ஸ்மரந் நாராயணம் ஹரிம் ।। ௪.

இது தான் உண்மையான ஞானத்தின் நிலை, அரசனே, உனக்கு கூறப்பட்டது; முழுமையான பக்தியுடன் நாராயணனையும் ஹரியையும் நினைவு கூர வேண்டும்.

பரிபூர்ணேந பாவேந ஸ்மர நாராயணம் குரும் । புஷ்போபஹாரைர்தூபைஶ்ச ப்ராஹ்மணாநாம் ச தர்பணைஃ । த்யாநேந ஸுஸ்திதேநாஶு ப்ராப்யதே பரமேஶ்வரஃ ।। ௪.

முழு மனதுடன் நாராயணன், குருவை நினைவு கூர்; மலர்கள், தூபம் கொண்டு அர்ப்பணித்து, பிராமணர்களை திருப்திப்படுத்தி, நிலையான தியானத்தால் பரமேஸ்வரனை விரைவில் அடையலாம்.

அஶ்வஶிரா உவாச । பவந்தௌ மம ஸம்தேஹமேகம் சேத்துமிஹார்ஹதஃ । யேந சிந்நேந ஜாயேத மம ஸம்ஸாரவிச்யுதிஃ ।। ௫.

அś்வசிரா கூறினார்: "நீங்கள் இருவரும் என் ஒரு சந்தேகத்தை இங்கே தீர்க்கத் தகுதியானவர்கள்; அது தீர்ந்தால் எனக்கு இந்த உலக வாழ்க்கை முடிவடையும்."

ஏவமுக்தே ந்ரு'பதிநா ததா யோகிவரோ முநிஃ । கபிலஃ ப்ராஹ தர்மாத்மா ராஜாநம் யஜதாம் வரம் ।। ௫.

அரசன் இப்படிச் சொன்னபோது, யோகிகளில் சிறந்த முனிவர், தர்மமுள்ள கபிலர், யாகங்களில் சிறந்தவரான அரசனை நோக்கி பேசினார்.

கபில உவாச । கஸ்தே மநஸி ஸம்தேஹோ ராஜந் பரமதார்மிக । சிந்தாமி யேந தச்ச்ருத்வா ப்ரூஹி யத்தேऽபிவாஞ்சிதம் ।। ௫.

கபிலர் கூறினார்: "அரசனே, உன் மனதில் என்ன சந்தேகம் உள்ளது? அதை எனக்குச் சொல்; அதை கேட்டவுடன் அதைத் தீர்த்து வைப்பேன்."

ராஜோவாச । கர்மணா ப்ராப்யதே மோக்ஷ உதாஹோ ஜ்ஞாநிநா முநே । ஏதந்மே ஸம்ஶயம் சிந்தி யதி மேऽநுக்ரஹஃ க்ரு'தஃ ।। ௫.

அரசன் கூறினார்: "மோட்சம் கர்மத்தால் கிடைக்குமா, அல்லது ஞானத்தால் கிடைக்குமா, முனிவரே? எனக்கு தயை செய்தால், இந்த சந்தேகத்தை நீக்குங்கள்."

கபில உவாச । இமம் ப்ரஶ்நம் மஹாராஜ புரா ப்ரு'ஷ்டோ ப்ரு'ஹஸ்பதிஃ । ரைப்யேண ப்ரஹ்மபுத்ரேண ராஜ்ஞா ச வஸுநா புரா । வஸுராஸீந்ந்ரு'பஶ்ரேஷ்டோ வித்வாந் தாநபதிஃ புரா ।। ௫.

கபிலர் கூறினார்: "இந்தக் கேள்வியை முன்னால் ரைப்யன் என்ற பிரம்மபுத்திரரும், வஸு என்ற அரசனும் ப்ருஹஸ்பதியிடம் கேட்டார்கள். வஸு பழைய காலத்தில் அறிவும் தானமும் உடைய சிறந்த அரசன் ஆவான்."

சாக்ஷுஷஸ்ய மநோஃ காலே ப்ரஹ்மணோऽந்வயவர்த்தநஃ । வஸுஶ்ச ப்ரஹ்மணஃ ஸத்ம கதவாம்ஸ்தத்தித்ரு'க்ஷயா ।। ௫.

சாக்ஷுஷ மனுவின் காலத்தில், பிரம்மாவின் வம்சத்தை வளர்த்த வஸு, பிரம்மாவை காண விரும்பி அவரது இல்லத்திற்கு சென்றான்.