வராஹபுராணம்

அத்ராபி ஶ்ரூயதே சாந்யத்ரு'ஷிருக்ரதபாஃ புரா । ப்ரஹ்மபுத்ரஃ புரா கல்பே ஆருணிர்நாம நாமதஃ ।। ௩௭.

இதிலும் மற்றொரு நிகழ்ச்சி கேட்கப்படுகிறது: முன்பொரு காலத்தில், பிரம்மாவின் மகனாகப் பிறந்த, கடும் தவம் செய்த ஆருணி என்ற முனிவர் இருந்தார்.

ஸோऽரண்யமகமத் கிம்சித் தபோர்தீ த்விஜஸத்தமஃ । தபஸ்தேபே ததஸ்தஸ்மிந்நுபவாஸபராயணஃ ।। ௩௭.

அந்த உத்தமப் பிராம்மணர் தவம் செய்ய விரும்பி காடுக்குச் சென்றார்; அங்கே விரதமாக இருந்து தவம் செய்தார்.

தேவிகாயாஸ்தடே ரம்யே ஸோऽவஸத் ப்ராஹ்மணஃ கில । கதாசிதபிஷேகாய ஸ ஜகாம மஹாநதீம் ।। ௩௭.

அந்த பிராம்மணர் தேவிகா நதியின் அழகான கரையில் தங்கினார்; ஒருநாள் அபிஷேகம் செய்ய பெரிய நதிக்குச் சென்றார்.

தத்ர ஸ்நாத்வா ஜபந் விப்ரோ ததர்ஶாயாந்தமக்ரதஃ । வ்யாதம் மஹாதநுஃபாணிமுக்ரநேத்ரம் விபீஷணம் ।। ௩௭.

அங்கே स्नானம் செய்து ஜபம் செய்தபின், முன்னால் ஒரு வேட்டக்காரன், பெரிய வில்லும், கூர்மையான பார்வையும் கொண்டு, பயமுறுத்தும் தோற்றத்துடன் வருவதை அந்த பிராம்மணர் கண்டார்.

தம் த்விஜம் ஹந்துமாயாத் ஸ வல்கலாநாம் ஜிக்ரு'க்ஷயா । தம் த்ரு'ஷ்ட்வா க்ஷுபிதோ விப்ரோ ப்ரஹ்மக்நஸ்ய பயாதிதி । த்யாயந் நாராயணம் தேவம் தஸ்தௌ தத்ரைவ ஸ த்விஜஃ ।। ௩௭.

அந்த வேட்டக்காரன், பிராம்மணனின் மரச்சீலைகளைப் பெற விரும்பி, அவனை கொல்ல வருகிறான்; அதை பார்த்த பிராம்மணர், பிராம்மணனை கொல்வதற்கான பயத்தில் கலங்கி, அங்கேயே நாராயணனை தியானிக்கத் தொடங்கினார்.

தம் த்ரு'ஷ்ட்வாऽந்தர்கதஹரிம் வ்யாதோ பீத இவாக்ரதஃ । விஹாய ஸஶரம் சாபம் ததோ வசநமப்ரவீத் ।। ௩௭.

அந்த பிராம்மணனுக்குள் ஹரியை உணர்ந்த வேட்டக்காரன், பயந்தவனாக வில் அம்புகளை விட்டுவிட்டு, பின்னர் இவ்வாறு பேசினான்.

வ்யாத உவாச । ஹந்துமிச்சுரஹம் ப்ரஹ்மந் பவந்தம் ப்ராகிஹாகதஃ । இதாநீம் தர்ஶநாத் துப்யம் ஸா மதிஃ க்வாபி மே கதா ।। ௩௭.

வேட்டக்காரன் கூறினான்: பிராம்மணனே, உங்களை கொல்லவே நான் முன்பே இங்கு வந்தேன்; ஆனால் இப்போது உங்களை பார்த்ததும் என் மனம் வேறு பக்கம் சென்றுவிட்டது.

ப்ராஹ்மணாநாம் ஸஹஸ்த்ராணி ஸஸ்த்ரீணாமயுதாநி ச । நிஹதாநி மயா ப்ரஹ்மந் நிஹதௌ ச குடம்பிநௌ ।। ௩௭.

பிராமணர்கள் ஆயிரக்கணக்கிலும், அவர்களது மனைவிகள் பத்தாயிரக்கணக்கிலும், நான் கொன்றுவிட்டேன், பிராமணனே. குடும்பம் நடத்தும் மனிதர்களையும் நான் அழித்துவிட்டேன்.

நரகேऽப்யதிகம் சித்தம் கதாசிதபி வித்யதே । இதாநீம் தப்துமிச்சாமி தபோऽஹம் த்வத்ஸமீபதஃ । உபதேஶப்ரதாநேந ப்ரஸாதம் கர்துமர்ஹஸி ।। ௩௭.

நரகத்திலும் இவ்வளவு பாவமுள்ள மனம் ஒருபோதும் இல்லை. இப்போது உம்மை அணுகி தவம் செய்ய விரும்புகிறேன். எனக்கு உபதேசம் செய்து, தயை காட்ட வேண்டும்.

ஏவமுக்தோऽப்யஸௌ விப்ரோ நோத்தரம் ப்ரத்யபத்யத । ப்ரஹ்மஹா பாபகர்மேதி மத்வா ப்ராஹ்மணபும்கவஃ ।। ௩௭.

அவ்வாறு கேட்டும் அந்தப் பிராமணர் பதில் சொல்லவில்லை; அவனை பிராமணகொலை செய்தவன், பாவமுள்ளவன் என்று எண்ணினார்.

அநுக்தோऽபி ஸ தர்மேப்ஸுர்வ்யாதஸ்தத்ரைவ தஸ்திவாந் । ஸ்நாத்வா நத்யாம் த்விஜஃ ஸோऽபி வ்ரு'க்ஷமூலமுபாஶ்ரிதஃ ।। ௩௭.

பிராமணர் பேசாதபோதும், தர்மத்தை விரும்பிய வேட்டையன் அங்கேயே நின்றான். அந்தப் பிராமணர் ஆற்றில் குளித்து, ஒரு மரத்தின் அடியில் அமர்ந்தார்.

கஸ்யசித் த்வத காலஸ்ய தாம் நதீமகமத் கில । வ்யாக்ரோ புபுக்ஷிதஃ ஶாந்தம் தம் விப்ரம் ஹந்துமுத்யதஃ ।। ௩௭.

சில காலத்துக்குப் பிறகு, ஒரு புலி அந்த ஆற்றுக்கு வந்தது; அது பசிக்காக அமைதியான பிராமணனை கொல்ல நினைத்தது.

அந்தர்ஜலகதம் விப்ரம் யாவத் வ்யாக்ரோ ஜிக்ரு'க்ஷதி । தாவத் வ்யாதேந வித்தோऽஸௌ ஸத்யஃ ப்ராணைர்வியோஜிதஃ ।। ௩௭.

புலி, நீரில் இருந்த பிராமணனை பிடிக்க முயன்றபோது, அந்த வேட்டையன் அம்பால் தாக்கி, உடனே புலியின் உயிரை பறித்துவிட்டான்.

தஸ்மாத் வ்யாக்ரஶரீராத் து உத்தாய புருஷஃ கில । விப்ரஶ்சாந்தர்ஜலே மக்நஃ ஶ்ருத்வா தம் ஶப்தமாகுலம் । நமோ நாராயணாயேதி வாக்யமுச்சைருவாச ஹ ।। ௩௭.

பின்னர், அந்த புலியின் உடலில் இருந்து ஒரு மனிதன் எழுந்தான் என்று கூறப்படுகிறது. நீரில் மூழ்கியிருந்த பிராமணர், அந்த சத்தத்தை கேட்டு, 'நாராயணாய நம:' என்று உரக்க கூறினார்.

வ்யாக்ரேணாபி ஶ்ருதோ மந்த்ரஃ ப்ராணைஃ கண்டஸ்திதைஸ்ததஃ । ஶ்ருதமாத்ரே ஜஹௌ ப்ராணாந் புருஷஶ்சாபவச்சுபஃ ।। ௩௭.

அந்த மந்திரம் புலியின் உயிர் கழியும் நேரத்தில், அதன் களத்தில் இருந்தபோது கேட்டது; கேட்கும் தருணத்திலேயே அது உயிரை விட்டது, நல்ல நிலையை அடைந்தது.

ஸோऽப்ரவீத் யாமி தம் தேஶம் யத்ர விஷ்ணுஃ ஸநாதநஃ । த்வத்ப்ரஸாதாத் த்விஜஶ்ரேஷ்ட முக்தபாப்மா நிராமயஃ ।। ௩௭.

அவன் சொன்னான்: 'நான் அந்த இடத்திற்குச் செல்கிறேன், அங்கு எப்போதும் இருக்கும் விஷ்ணு வாழ்கிறார். உமது அருளால், பிராமணர்களில் சிறந்தவரே, நான் பாவமும் துன்பமும் இல்லாதவனாகிவிட்டேன்.'

இத்யுக்தோ ப்ராஹ்மணஃ ப்ராஹ கோऽஸி த்வம் புருஷர்ஷப । ஸோऽப்ரவீத் தஸ்ய ராஜேந்த்ரஃ ப்ரதாபீ பூர்வஜந்மநி । தீர்கபாஹுரிதி க்யாதஃ ஸர்வதர்மவிஶாரதஃ ।। ௩௭.

இவ்வாறு கேட்ட பிராமணர், 'நீ யார், மனிதர்களில் சிறந்தவரே?' என்று கேட்டார். அவன் பதிலளித்தான்: 'முந்தைய பிறவியில் நான் ஒரு வீரமான அரசன், நீண்டகை என்று புகழ்பெற்றவன், எல்லா தர்மங்களையும் அறிந்தவன்.'

அஹம் ஜாநாமி வேதாம்ஶ்ச அஹம் வேத்மி ஶுபாஶுபம் । ப்ராஹ்மணே நைவ மே கார்யம் கிம் வஸ்து ப்ராஹ்மணா இதி ।। ௩௭.

'நான் வேதங்களை அறிகிறேன்; நல்லதும் கெட்டதும் எனக்குத் தெரியும். பிராமணர்களுடன் எனக்கு எந்தத் தொடர்பும் இல்லை; அவர்களிடம் என்ன கிடைக்கும்?'

தஸ்யைவம் வாதிநோ விப்ராஃ ஸர்வே க்ரோதஸமந்விதாஃ । ஊசுஃ ஶாபம் துராதர்ஷஃ க்ரூரோ வ்யாக்ரோ பவிஷ்யஸி ।। ௩௭.

அவன் இப்படிச் சொன்னபோது, எல்லா பிராமணர்களும் கோபத்தில், 'நீ பயங்கரமான புலியாக மாறுவாய்' என்று கடும் சாபம் கூறினார்கள்.

அவமாநாத் து விப்ராணாம் ஸத்யாந்தம் ஸ்மரணம் தவ । ம்ரு'த்யுகாலேந ஸம்மூட கேஶவேந பவிஷ்யதி ।। ௩௭.

பிராமணர்களை அவமதித்ததினால், உன் நினைவு இறுதியில் உண்மையுடன் முடியும்; மரண நேரத்தில், கேசவன் விருப்பப்படி, நீ மயங்குவாய்.

இத்யுக்தோऽஹம் புரா தைஸ்து ப்ராஹ்மணைர்வேதபாரகைஃ । தமேவ ஸர்வம் ஸம்ப்ராப்தோ ப்ரஹ்மஶாபம் ஸுபுஷ்கலம் ।। ௩௭.

அவ்வாறு அந்த வேதங்களை முழுமையாக அறிந்த பிராமணர்கள் என்னிடம் முன்பு சொன்னார்கள்; அவர்களிடமிருந்து நான் அந்த முழு பிரம்ம சாபத்தையும் பெற்றேன்.

ததஸ்தே ப்ராஹ்மணா ஸர்வே ப்ரணிபத்ய மஹாமுநே । உக்தாऽநுக்ரஹஹேதோர்வை ஊசுஸ்தே மாமிமம் புரா ।। ௩௭.

பிறகு அந்த எல்லா பிராமணர்களும், மகா முனிவருக்கு வணங்கி, எனக்கு அருள் செய்ய முன்பு சொன்னார்கள்.

ஷஷ்டாந்நகாலிகஸ்யாக்ரே யஸ்தே ஸ்தாஸ்யதி கஶ்சந । ஸ பக்ஷ்யஸ்தே து பவிதா கம்சித்காலம் நராதம ।। ௩௭.

ஆறாவது உணவு நேரத்தில் உன் முன் யார் வந்தாலும், மனிதர்களில் கீழ்த்தரமானவனே, அவன் சில காலம் உன் உணவாக மாறுவான் என்று கூறினர்.

யதேஷுகாதம் லப்த்வா து ப்ராணைஃ கண்டகதைர்பவாந் । ஶ்ரோஷ்யஸே த்விஜவக்த்ராத் து நமோ நாராயணேதி ஹி । ததா ஸ்வர்ககதிஸ்துப்யம் பவிதா நாத்ர ஸம்ஶயஃ ।। ௩௭.

ஒரு அம்பால் தாக்கப்பட்டு, உயிர் கழுத்தில் நிற்கும் போது, ஒரு பிராமணனின் வாயிலிருந்து 'நாராயணாய நம:' என்ற வார்த்தையை நீ கேட்டால், உனக்கு சொர்க்கம் கிடைக்கும்; இதில் சந்தேகம் இல்லை.

பரவக்த்ரகதஸ்யாபி விஷ்ணோர்நாம ஶ்ருதம் மயா । லப்தத்வேஷஸ்ய விப்ராணாம் ப்ரத்யக்ஷம் தவ ஸத்தம ।। ௩௭.

மற்றவரது வாயிலிருந்தும் விஷ்ணுவின் பெயரை கேட்டால் கூட, பிராமணர்களின் கோபத்தைச் சந்தித்தவர்க்கும் அது பயனளிக்கும் என்று நான் கேட்டுள்ளேன், உயிர்களில் சிறந்தவனே.

யஃ புநர்ப்ராஹ்மணாந் பூஜ்ய ஸ்வவக்த்ரேண நமோ ஹரிம் । வதந் ப்ராணம் விமுச்யேத முக்தௌऽஸௌ வீதகில்பிஷஃ ।।। ௩௭.

யார் பிராமணர்களை மதித்து, தம் வாயால் 'ஹரிக்கு வணக்கம்' என்று சொல்லி உயிர் நீங்குகிறார்களோ, அவர்கள் பாவம் தீர்ந்து முக்தியை அடைவார்கள்.

ஸத்யம் ஸத்யம் புநஃ ஸத்யமுத்க்ஷிப்ய புஜமுச்யதே । ஜங்கமா ப்ராஹ்மணா தேவாஃ கூடஸ்தஃ புருஷோத்தமஃ ।। ௩௭.

இது உண்மை, உண்மை, மீண்டும் உண்மை; என் கை உயர்த்தி சொல்கிறேன்: நடமாடும் பிராமணர்கள் தெய்வங்கள்; நிலையானவர் உயர்ந்த மனிதன்.

ஏவமுக்த்வா கதஃ ஸ்வர்கம் ஸ ராஜா வீதகல்மஷஃ । ப்ராஹ்மணோऽபி ஸதாயுக்தஸ்தம் வ்யாதம் ப்ரத்யபாஷத ।। ௩௭.

இவ்வாறு கூறி, குற்றமில்லாத அந்த அரசன் சொர்க்கத்திற்கு சென்றான்; எப்போதும் மனம் ஒருமையுடன் இருந்த அந்த பிராமணர், வேட்டைக்காரனை நோக்கி பேசினார்.

ரு'ஷிருவாச । ஜிக்ரு'க்ஷோர்ம்ரு'கராஜஸ்ய யத்த்வயா ரக்ஷிதோ ஹ்யஹம் । தத்புத்ர துஷ்டஸ்தே தத்மி வரம் வரய ஸுவ்ரத ।। ௩௭.

முனிவர் சொன்னார்: மிருக அரசன் என்னை பிடிக்க முயன்றபோது நீ என்னை காப்பாற்றினாய்; அதனால் மகிழ்ச்சி அடைந்தேன், நல்லவரே, விரும்பும் வரம் ஒன்றை கேள், தருகிறேன்.