வராஹபுராணம்

த்ரிவிக்ரமம் க்ராந்தஜகத்த்ரயம் ச சதுர்மூர்த்திம் விஶ்வகதாம் க்ஷிதீஶம் । ஶம்பும் விபும் பூதபதிம் ஸுரேஶம் நமாம்யஹம் விஷ்ணுமநந்தமூர்த்திம் ।। ௩௬.

மூன்று உலகங்களையும் மூன்று அடியால் கடந்தவன், நான்கு உருவங்கள் கொண்டவன், எல்லாவற்றிலும் நிறைந்தவன், பூமியின் ஆண்டவன், சம்பு, எல்லாவற்றையும் ஆளும் பெருமைமிக்கவன், உயிர்களின் தலைவர், தேவர்களின் தலைவன், முடிவில்லாத உருவமுள்ள விஷ்ணுவை நான் வணங்குகிறேன்.

த்வம் தேவ ஸர்வாணி சராசராணி ஸ்ரு'ஜஸ்யதோ ஸம்ஹரஸே த்வமேவ । மாம் முக்திகாமம் நய தேவ ஶீக்ரம் யஸ்மிந் கதா யோகிநோ நாபயாந்தி ।। ௩௬.

ஓ ஆண்டவனே, நீயே எல்லா உயிருள்ளவையும் உயிரில்லாதவையும் படைத்து, அழிக்கிறாய்; விடுதலை விரும்பும் என்னை, யோகிகள் சென்ற பிறகு திரும்பாத அந்த நிலைக்குத் துரிதமாக அழைத்துச் செல்லும் அருள்புரிவாய்.

ஜயஸ்வ கோவிந்த மஹாநுபாவ ஜயஸ்வ விஷ்ணோ ஜய பத்மநாப । ஜயஸ்வ ஸர்வஜ்ஞ ஜயாப்ரமேய ஜயஸ்வ விஶ்வேஶ்வர விஶ்வமூர்த்தே ।। ௩௬.

பெரும் மகிமையுடைய கோவிந்தா, உமக்கு வெற்றி! விஷ்ணுவே, உமக்கு வெற்றி! பத்மநாபா, உமக்கு வெற்றி! எல்லாம் அறிந்தவனே, அளவிட முடியாதவனே, உமக்கு வெற்றி! உலகின் இறைவனே, உலகமாய் விளங்கும் உருவனே, உமக்கு வெற்றி!

ஶ்ரீவராஹ உவாச । ஏவம் ஸ்துத்வா ததா ராஜா நிதாய ஸ்வம் கலேவரம் । பரமாத்மநி கோவிந்தே லயமாகாச்ச ஶாஶ்வதே ।। ௩௬.

ஸ்ரீவராகன் கூறினார்: இவ்வாறு புகழப்பட்ட ராஜா, தன் உடலை விட்டு, நிலையான பரமாத்மாவான கோவிந்தனில் லயமானான்.

தரண்யுவாச । கதமாராத்யஸே தேவ பக்திமத்பிர்நரைர்விபோ । ஸ்த்ரீபிர்வா ஸர்வமேதந்மே ஶம்ஸ த்வம் பூதபாவந ।। ௩௭.

பூமி கேட்டாள்: பக்தியுள்ள ஆண்கள் அல்லது பெண்கள் உம்மை எவ்வாறு வழிபடுகிறார்கள்? உயிர்களை உருவாக்கும் இறைவனே, இதையெல்லாம் எனக்குச் சொல்லுங்கள்.

ஶ்ரீவராஹ உவாச । பாவஸாத்யோऽஸ்ம்யஹம் தேவி ந வித்தைர்ந ஜபைரஹம் । ஸாத்யஸ்ததாऽபி பக்தாநாம் காயக்லேஶம் வதாமி தே ।। ௩௭.

ஸ்ரீவராகன் கூறினார்: தேவி, நான் பக்தியால் மட்டுமே அடையப்படுகிறேன்; செல்வம் அல்லது ஜபம் மூலம் அல்ல. இருந்தாலும், பக்தர்களுக்குப் பொருத்தமான உடல் தவங்களை நான் உனக்கு சொல்கிறேன்.

கர்மணா மநஸா வாசா மச்சித்தோ யோ நரோ பவேத் । தஸ்ய வ்ரதாநி தாஸ்யாமி விவிதாநி நிபோத மே ।। ௩௭.

யாராவது ஒருவர் தன் செயல், மனம், பேச்சு மூலமாக என்னை நினைத்தால், அவருக்கான பலவகை விரதங்களை நான் கூறுகிறேன், கேள்.

அஹிம்ஸா ஸத்யமஸ்தேயம் ப்ரஹ்மசர்யம் ப்ரகீர்திதம் (-கல்கத)ா । ஏதாநி மாநஸாந்யாஹுர்வ்ரதாநி து தராதரே ।। ௩௭.

அகிம்சை, சத்தியம், திருடாமை, பிரம்மச்சரியம் — இவை அனைத்தும் மன விரதங்கள் என்று பூமியைத் தாங்கும் உன்னிடம் கூறப்படுகிறது.

ஏகபக்தம் ததா நக்தமுபவாஸாதிகம் ச யத் । தத்ஸர்வம் காயிகம் பும்ஸாம் வ்ரதம் பவதி நாந்யதா ।। ௩௭.

ஒருமனதாக பக்தி செய்வதும், இரவில் உண்ணாமலும், பிற உடல் தவங்களும் — இவை எல்லாம் மனிதர்களுக்கான உடல் விரதங்கள்; வேறு வழி இல்லை.

மௌநம் சாத்யயநம் சைவ தேவஸ்துத்யர்தகீர்திதத் । நிவ்ரு'த்திஶ்சாபி பைஶுந்யாத் வாசிகம் வ்ரதமுத்தமம் ।।௩௭.

மௌனம், வேதம் படித்தல், தேவர்களைப் புகழும் பாடல்கள் பாடுதல், பிறரை பழிப்பதைத் தவிர்த்தல் — இவை எல்லாம் சிறந்த வாய்விரதங்கள்.

அத்ராபி ஶ்ரூயதே சாந்யத்ரு'ஷிருக்ரதபாஃ புரா । ப்ரஹ்மபுத்ரஃ புரா கல்பே ஆருணிர்நாம நாமதஃ ।। ௩௭.

இதிலும் மற்றொரு நிகழ்ச்சி கேட்கப்படுகிறது: முன்பொரு காலத்தில், பிரம்மாவின் மகனாகப் பிறந்த, கடும் தவம் செய்த ஆருணி என்ற முனிவர் இருந்தார்.

ஸோऽரண்யமகமத் கிம்சித் தபோர்தீ த்விஜஸத்தமஃ । தபஸ்தேபே ததஸ்தஸ்மிந்நுபவாஸபராயணஃ ।। ௩௭.

அந்த உத்தமப் பிராம்மணர் தவம் செய்ய விரும்பி காடுக்குச் சென்றார்; அங்கே விரதமாக இருந்து தவம் செய்தார்.

தேவிகாயாஸ்தடே ரம்யே ஸோऽவஸத் ப்ராஹ்மணஃ கில । கதாசிதபிஷேகாய ஸ ஜகாம மஹாநதீம் ।। ௩௭.

அந்த பிராம்மணர் தேவிகா நதியின் அழகான கரையில் தங்கினார்; ஒருநாள் அபிஷேகம் செய்ய பெரிய நதிக்குச் சென்றார்.

தத்ர ஸ்நாத்வா ஜபந் விப்ரோ ததர்ஶாயாந்தமக்ரதஃ । வ்யாதம் மஹாதநுஃபாணிமுக்ரநேத்ரம் விபீஷணம் ।। ௩௭.

அங்கே स्नானம் செய்து ஜபம் செய்தபின், முன்னால் ஒரு வேட்டக்காரன், பெரிய வில்லும், கூர்மையான பார்வையும் கொண்டு, பயமுறுத்தும் தோற்றத்துடன் வருவதை அந்த பிராம்மணர் கண்டார்.

தம் த்விஜம் ஹந்துமாயாத் ஸ வல்கலாநாம் ஜிக்ரு'க்ஷயா । தம் த்ரு'ஷ்ட்வா க்ஷுபிதோ விப்ரோ ப்ரஹ்மக்நஸ்ய பயாதிதி । த்யாயந் நாராயணம் தேவம் தஸ்தௌ தத்ரைவ ஸ த்விஜஃ ।। ௩௭.

அந்த வேட்டக்காரன், பிராம்மணனின் மரச்சீலைகளைப் பெற விரும்பி, அவனை கொல்ல வருகிறான்; அதை பார்த்த பிராம்மணர், பிராம்மணனை கொல்வதற்கான பயத்தில் கலங்கி, அங்கேயே நாராயணனை தியானிக்கத் தொடங்கினார்.

தம் த்ரு'ஷ்ட்வாऽந்தர்கதஹரிம் வ்யாதோ பீத இவாக்ரதஃ । விஹாய ஸஶரம் சாபம் ததோ வசநமப்ரவீத் ।। ௩௭.

அந்த பிராம்மணனுக்குள் ஹரியை உணர்ந்த வேட்டக்காரன், பயந்தவனாக வில் அம்புகளை விட்டுவிட்டு, பின்னர் இவ்வாறு பேசினான்.

வ்யாத உவாச । ஹந்துமிச்சுரஹம் ப்ரஹ்மந் பவந்தம் ப்ராகிஹாகதஃ । இதாநீம் தர்ஶநாத் துப்யம் ஸா மதிஃ க்வாபி மே கதா ।। ௩௭.

வேட்டக்காரன் கூறினான்: பிராம்மணனே, உங்களை கொல்லவே நான் முன்பே இங்கு வந்தேன்; ஆனால் இப்போது உங்களை பார்த்ததும் என் மனம் வேறு பக்கம் சென்றுவிட்டது.

ப்ராஹ்மணாநாம் ஸஹஸ்த்ராணி ஸஸ்த்ரீணாமயுதாநி ச । நிஹதாநி மயா ப்ரஹ்மந் நிஹதௌ ச குடம்பிநௌ ।। ௩௭.

பிராமணர்கள் ஆயிரக்கணக்கிலும், அவர்களது மனைவிகள் பத்தாயிரக்கணக்கிலும், நான் கொன்றுவிட்டேன், பிராமணனே. குடும்பம் நடத்தும் மனிதர்களையும் நான் அழித்துவிட்டேன்.

நரகேऽப்யதிகம் சித்தம் கதாசிதபி வித்யதே । இதாநீம் தப்துமிச்சாமி தபோऽஹம் த்வத்ஸமீபதஃ । உபதேஶப்ரதாநேந ப்ரஸாதம் கர்துமர்ஹஸி ।। ௩௭.

நரகத்திலும் இவ்வளவு பாவமுள்ள மனம் ஒருபோதும் இல்லை. இப்போது உம்மை அணுகி தவம் செய்ய விரும்புகிறேன். எனக்கு உபதேசம் செய்து, தயை காட்ட வேண்டும்.

ஏவமுக்தோऽப்யஸௌ விப்ரோ நோத்தரம் ப்ரத்யபத்யத । ப்ரஹ்மஹா பாபகர்மேதி மத்வா ப்ராஹ்மணபும்கவஃ ।। ௩௭.

அவ்வாறு கேட்டும் அந்தப் பிராமணர் பதில் சொல்லவில்லை; அவனை பிராமணகொலை செய்தவன், பாவமுள்ளவன் என்று எண்ணினார்.

அநுக்தோऽபி ஸ தர்மேப்ஸுர்வ்யாதஸ்தத்ரைவ தஸ்திவாந் । ஸ்நாத்வா நத்யாம் த்விஜஃ ஸோऽபி வ்ரு'க்ஷமூலமுபாஶ்ரிதஃ ।। ௩௭.

பிராமணர் பேசாதபோதும், தர்மத்தை விரும்பிய வேட்டையன் அங்கேயே நின்றான். அந்தப் பிராமணர் ஆற்றில் குளித்து, ஒரு மரத்தின் அடியில் அமர்ந்தார்.

கஸ்யசித் த்வத காலஸ்ய தாம் நதீமகமத் கில । வ்யாக்ரோ புபுக்ஷிதஃ ஶாந்தம் தம் விப்ரம் ஹந்துமுத்யதஃ ।। ௩௭.

சில காலத்துக்குப் பிறகு, ஒரு புலி அந்த ஆற்றுக்கு வந்தது; அது பசிக்காக அமைதியான பிராமணனை கொல்ல நினைத்தது.

அந்தர்ஜலகதம் விப்ரம் யாவத் வ்யாக்ரோ ஜிக்ரு'க்ஷதி । தாவத் வ்யாதேந வித்தோऽஸௌ ஸத்யஃ ப்ராணைர்வியோஜிதஃ ।। ௩௭.

புலி, நீரில் இருந்த பிராமணனை பிடிக்க முயன்றபோது, அந்த வேட்டையன் அம்பால் தாக்கி, உடனே புலியின் உயிரை பறித்துவிட்டான்.

தஸ்மாத் வ்யாக்ரஶரீராத் து உத்தாய புருஷஃ கில । விப்ரஶ்சாந்தர்ஜலே மக்நஃ ஶ்ருத்வா தம் ஶப்தமாகுலம் । நமோ நாராயணாயேதி வாக்யமுச்சைருவாச ஹ ।। ௩௭.

பின்னர், அந்த புலியின் உடலில் இருந்து ஒரு மனிதன் எழுந்தான் என்று கூறப்படுகிறது. நீரில் மூழ்கியிருந்த பிராமணர், அந்த சத்தத்தை கேட்டு, 'நாராயணாய நம:' என்று உரக்க கூறினார்.

வ்யாக்ரேணாபி ஶ்ருதோ மந்த்ரஃ ப்ராணைஃ கண்டஸ்திதைஸ்ததஃ । ஶ்ருதமாத்ரே ஜஹௌ ப்ராணாந் புருஷஶ்சாபவச்சுபஃ ।। ௩௭.

அந்த மந்திரம் புலியின் உயிர் கழியும் நேரத்தில், அதன் களத்தில் இருந்தபோது கேட்டது; கேட்கும் தருணத்திலேயே அது உயிரை விட்டது, நல்ல நிலையை அடைந்தது.

ஸோऽப்ரவீத் யாமி தம் தேஶம் யத்ர விஷ்ணுஃ ஸநாதநஃ । த்வத்ப்ரஸாதாத் த்விஜஶ்ரேஷ்ட முக்தபாப்மா நிராமயஃ ।। ௩௭.

அவன் சொன்னான்: 'நான் அந்த இடத்திற்குச் செல்கிறேன், அங்கு எப்போதும் இருக்கும் விஷ்ணு வாழ்கிறார். உமது அருளால், பிராமணர்களில் சிறந்தவரே, நான் பாவமும் துன்பமும் இல்லாதவனாகிவிட்டேன்.'

இத்யுக்தோ ப்ராஹ்மணஃ ப்ராஹ கோऽஸி த்வம் புருஷர்ஷப । ஸோऽப்ரவீத் தஸ்ய ராஜேந்த்ரஃ ப்ரதாபீ பூர்வஜந்மநி । தீர்கபாஹுரிதி க்யாதஃ ஸர்வதர்மவிஶாரதஃ ।। ௩௭.

இவ்வாறு கேட்ட பிராமணர், 'நீ யார், மனிதர்களில் சிறந்தவரே?' என்று கேட்டார். அவன் பதிலளித்தான்: 'முந்தைய பிறவியில் நான் ஒரு வீரமான அரசன், நீண்டகை என்று புகழ்பெற்றவன், எல்லா தர்மங்களையும் அறிந்தவன்.'

அஹம் ஜாநாமி வேதாம்ஶ்ச அஹம் வேத்மி ஶுபாஶுபம் । ப்ராஹ்மணே நைவ மே கார்யம் கிம் வஸ்து ப்ராஹ்மணா இதி ।। ௩௭.

'நான் வேதங்களை அறிகிறேன்; நல்லதும் கெட்டதும் எனக்குத் தெரியும். பிராமணர்களுடன் எனக்கு எந்தத் தொடர்பும் இல்லை; அவர்களிடம் என்ன கிடைக்கும்?'

தஸ்யைவம் வாதிநோ விப்ராஃ ஸர்வே க்ரோதஸமந்விதாஃ । ஊசுஃ ஶாபம் துராதர்ஷஃ க்ரூரோ வ்யாக்ரோ பவிஷ்யஸி ।। ௩௭.

அவன் இப்படிச் சொன்னபோது, எல்லா பிராமணர்களும் கோபத்தில், 'நீ பயங்கரமான புலியாக மாறுவாய்' என்று கடும் சாபம் கூறினார்கள்.