வராஹபுராணம்

ரு'ஷிரத்யாத்மயோகேந விஹாயேதம் கலேவரம் । ப்ரஹ்மபூதோऽபவத்தாத்ரி ஹரௌ லயமவாப ச ।। ௩௬.

அந்த முனிவர் ஆன்மயோகத்தால் தன் உடலை விட்டு, பிரம்மத்துடன் ஒன்றாகி, ஹரியில் லயமானார்.

வ்ரு'ந்தாவநம் ச ராஜாऽஸௌ தபோऽர்தம் கதவாந் ப்ரபுஃ । தத்ர கோவிந்தநாமாநம் ஹரிம் ஸ்தோதுமதாரபத் ।। ௩௬.

அந்த அரசன், பெருமை உடையவர், தவம் செய்ய விரிந்தாவனத்திற்கு சென்றார். அங்கே கோவிந்தன் என்ற ஹரியை புகழ ஆரம்பித்தார்.

ராஜோவாச । நமாமி தேவம் ஜகதாம் ச மூர்த்திம் கோபேந்த்ரமிந்த்ராநுஜமப்ரமேயம் । ஸம்ஸாரசக்ரக்ரமணைகதக்ஷம் க்ஷிதீதரம் தேவவரம் நமாமி ।। ௩௬.

அரசன் கூறினான்: உலகத்திற்கே வடிவான தேவனை, கோபர்களின் தலைவனை, இந்திரனின் தம்பியையும், உலக சக்கரத்தை கடக்க வல்ல ஒரேவனை, பூமியைத் தாங்குபவனை, தேவர்களில் சிறந்தவரை நான் வணங்குகிறேன்.

பவோததௌ துஃகஶதோர்ம்மிபீமே ஜராவர்த்தே க்ரு'ஷ்ணபாதாலமூலே । ததந்தமேகோ தததே ஸுகம் மே நமோऽஸ்து தே கோபதிரப்ரமேய ।। ௩௬.

பிறப்பு இறப்பின் பெருங்கடலில், நூறு துயரங்கள் அலைபாயும் போது, முதுமையின் சுழலில், இருண்ட பாதாளத்தின் அடியில், எல்லாவற்றையும் முடிவுக்கு கொண்டு வந்து எனக்கு ஆனந்தம் தருபவர் ஒருவரே. அளவிட முடியாத கோபதி, உமக்கு என் வணக்கம்.

வ்யாத்யாதியுக்தஃ புருஷைர்க்ரஹைஶ்ச ஸங்கட்டமாநம் புநரேவ தேவ । நமோऽஸ்து தே யுத்தரதே மஹாத்மா ஜநார்தநோ கோபதிருக்ரபாஹுஃ ।। ௩௬.

நோய் முதலிய துன்பங்களால் மனிதர்கள் பீடிக்கப்பட்டு, கிரகங்களால் மீண்டும் மீண்டும் தாக்கப்படும்போது, யுத்தத்தில் மகிழும் பெரும் ஆன்மா, ஜனார்த்தனா, கோபதி, வலிமை மிகுந்தவனே, உமக்கு என் வணக்கம்.

த்வமுத்தமஃ ஸர்வவிதாம் ஸுரேஶ த்வயா ததம் விஶ்வமிதம் ஸமஸ்தம் । கோபேந்த்ர மாம் பாஹி மஹாநுபாவ பவாத்பீதம் திக்மரதாங்கபாணே ।। ௩௬.

அனைத்து அறிவாளிகளிலும் உயர்ந்தவரும், தேவர்களின் தலைவனும் நீயே. உன்னால் இந்த உலகம் முழுவதும் நிரம்பியுள்ளது. பெருமை மிகுந்த கோபேந்திரா, உலக வாழ்க்கையைப் பயந்து நிற்கும் என்னை, கூரிய சக்கரம் ஏந்தும் உமையே, காப்பாற்றும்.

பரோऽஸி தேவ ப்ரவரஃ ஸுராணாம் பும்ஸஃ ஸ்வரூபோऽஸி ஶஶிப்ரகாஶஃ । ஹுதாஶவக்த்ராச்யுத தீவ்ரபாவ கோபேந்த்ர மாம் பாஹி பவே பதந்தம் ।। ௩௬.

நீ எல்லாவற்றிலும் உயர்ந்த தேவன், தேவர்களில் சிறந்தவன். மனிதனின் உண்மையான வடிவம், சந்திரனைப் போல் பிரகாசிப்பவன். அக்சுதா, தீயை போல் முகம் கொண்டவனே, தீவிரமான இயல்புடைய கோபேந்திரா, பிறப்பில் விழும் என்னை காப்பாற்றும்.

ஸம்ஸாரசக்ரக்ரமணாந்யநேகா - ந்யாவிர்பவந்த்யச்யுத தேஹிநாம் யத் । த்வந்மாயயா மோஹிதாநாம் ஸுரேஶ கஸ்தே மாயாம் தரதே த்வந்த்வதாமா ।। ௩௬.

அக்சுதா, உன் மாயையால் மயங்கிய உடலுடன் பிறந்தவர்களுக்கு, உலக சக்கரத்தில் எண்ணற்ற பிறப்புகள் உண்டாகின்றன. தேவர்களின் தலைவனே, இரட்டைப் பண்புகளால் நிரம்பிய உன் மாயையை யார் கடக்க முடியும்?

அகோத்ரமஸ்பர்ஶமரூபகந்த - மநாமநிர்தேஶமஜம் வரேண்யம் । கோபேந்த்ர த்வாம் யத்யுபாஸந்தி தீரா - ஸ்தே முக்திபாஜோ பவபந்தமுக்தாஃ ।। ௩௬.

கோபேந்திரா, குலமில்லாத, தொட முடியாத, வடிவமற்ற, வாசனை இல்லாத, பெயரில்லாத, விவரிக்க முடியாத, பிறவியில்லாத, மிக உயர்ந்த உன்னை யார் உபாசிக்கிறார்களோ, அந்த அறிவாளிகள் பிறப்புப் பந்தத்திலிருந்து விடுபட்டு, முத்தி அடைவார்கள்.

ஶப்தாதிகம் வ்யோமரூபம் விமூர்த்திம் விகர்ம்மிணாம் ஶுபபாவம் வரேண்யம் । சக்ராப்ஜபாணிம் து ததோபசாரா- துக்தம் புராணே ஸததம் நமாமி ।। ௩௬.

ஒலி எட்டாதவன், ஆகாயம் போன்ற உருவமில்லாதவன், செயல்களில் நல்லதாய் விளங்கும், விரும்பத்தக்கவன், சக்கரம் மற்றும் தாமரைப்பூவை கையில் ஏந்தியவன் என்று புராணங்களில் உவமையால் கூறப்பட்டவனை நான் எப்போதும் வணங்குகிறேன்.

த்ரிவிக்ரமம் க்ராந்தஜகத்த்ரயம் ச சதுர்மூர்த்திம் விஶ்வகதாம் க்ஷிதீஶம் । ஶம்பும் விபும் பூதபதிம் ஸுரேஶம் நமாம்யஹம் விஷ்ணுமநந்தமூர்த்திம் ।। ௩௬.

மூன்று உலகங்களையும் மூன்று அடியால் கடந்தவன், நான்கு உருவங்கள் கொண்டவன், எல்லாவற்றிலும் நிறைந்தவன், பூமியின் ஆண்டவன், சம்பு, எல்லாவற்றையும் ஆளும் பெருமைமிக்கவன், உயிர்களின் தலைவர், தேவர்களின் தலைவன், முடிவில்லாத உருவமுள்ள விஷ்ணுவை நான் வணங்குகிறேன்.

த்வம் தேவ ஸர்வாணி சராசராணி ஸ்ரு'ஜஸ்யதோ ஸம்ஹரஸே த்வமேவ । மாம் முக்திகாமம் நய தேவ ஶீக்ரம் யஸ்மிந் கதா யோகிநோ நாபயாந்தி ।। ௩௬.

ஓ ஆண்டவனே, நீயே எல்லா உயிருள்ளவையும் உயிரில்லாதவையும் படைத்து, அழிக்கிறாய்; விடுதலை விரும்பும் என்னை, யோகிகள் சென்ற பிறகு திரும்பாத அந்த நிலைக்குத் துரிதமாக அழைத்துச் செல்லும் அருள்புரிவாய்.

ஜயஸ்வ கோவிந்த மஹாநுபாவ ஜயஸ்வ விஷ்ணோ ஜய பத்மநாப । ஜயஸ்வ ஸர்வஜ்ஞ ஜயாப்ரமேய ஜயஸ்வ விஶ்வேஶ்வர விஶ்வமூர்த்தே ।। ௩௬.

பெரும் மகிமையுடைய கோவிந்தா, உமக்கு வெற்றி! விஷ்ணுவே, உமக்கு வெற்றி! பத்மநாபா, உமக்கு வெற்றி! எல்லாம் அறிந்தவனே, அளவிட முடியாதவனே, உமக்கு வெற்றி! உலகின் இறைவனே, உலகமாய் விளங்கும் உருவனே, உமக்கு வெற்றி!

ஶ்ரீவராஹ உவாச । ஏவம் ஸ்துத்வா ததா ராஜா நிதாய ஸ்வம் கலேவரம் । பரமாத்மநி கோவிந்தே லயமாகாச்ச ஶாஶ்வதே ।। ௩௬.

ஸ்ரீவராகன் கூறினார்: இவ்வாறு புகழப்பட்ட ராஜா, தன் உடலை விட்டு, நிலையான பரமாத்மாவான கோவிந்தனில் லயமானான்.

தரண்யுவாச । கதமாராத்யஸே தேவ பக்திமத்பிர்நரைர்விபோ । ஸ்த்ரீபிர்வா ஸர்வமேதந்மே ஶம்ஸ த்வம் பூதபாவந ।। ௩௭.

பூமி கேட்டாள்: பக்தியுள்ள ஆண்கள் அல்லது பெண்கள் உம்மை எவ்வாறு வழிபடுகிறார்கள்? உயிர்களை உருவாக்கும் இறைவனே, இதையெல்லாம் எனக்குச் சொல்லுங்கள்.

ஶ்ரீவராஹ உவாச । பாவஸாத்யோऽஸ்ம்யஹம் தேவி ந வித்தைர்ந ஜபைரஹம் । ஸாத்யஸ்ததாऽபி பக்தாநாம் காயக்லேஶம் வதாமி தே ।। ௩௭.

ஸ்ரீவராகன் கூறினார்: தேவி, நான் பக்தியால் மட்டுமே அடையப்படுகிறேன்; செல்வம் அல்லது ஜபம் மூலம் அல்ல. இருந்தாலும், பக்தர்களுக்குப் பொருத்தமான உடல் தவங்களை நான் உனக்கு சொல்கிறேன்.

கர்மணா மநஸா வாசா மச்சித்தோ யோ நரோ பவேத் । தஸ்ய வ்ரதாநி தாஸ்யாமி விவிதாநி நிபோத மே ।। ௩௭.

யாராவது ஒருவர் தன் செயல், மனம், பேச்சு மூலமாக என்னை நினைத்தால், அவருக்கான பலவகை விரதங்களை நான் கூறுகிறேன், கேள்.

அஹிம்ஸா ஸத்யமஸ்தேயம் ப்ரஹ்மசர்யம் ப்ரகீர்திதம் (-கல்கத)ா । ஏதாநி மாநஸாந்யாஹுர்வ்ரதாநி து தராதரே ।। ௩௭.

அகிம்சை, சத்தியம், திருடாமை, பிரம்மச்சரியம் — இவை அனைத்தும் மன விரதங்கள் என்று பூமியைத் தாங்கும் உன்னிடம் கூறப்படுகிறது.

ஏகபக்தம் ததா நக்தமுபவாஸாதிகம் ச யத் । தத்ஸர்வம் காயிகம் பும்ஸாம் வ்ரதம் பவதி நாந்யதா ।। ௩௭.

ஒருமனதாக பக்தி செய்வதும், இரவில் உண்ணாமலும், பிற உடல் தவங்களும் — இவை எல்லாம் மனிதர்களுக்கான உடல் விரதங்கள்; வேறு வழி இல்லை.

மௌநம் சாத்யயநம் சைவ தேவஸ்துத்யர்தகீர்திதத் । நிவ்ரு'த்திஶ்சாபி பைஶுந்யாத் வாசிகம் வ்ரதமுத்தமம் ।।௩௭.

மௌனம், வேதம் படித்தல், தேவர்களைப் புகழும் பாடல்கள் பாடுதல், பிறரை பழிப்பதைத் தவிர்த்தல் — இவை எல்லாம் சிறந்த வாய்விரதங்கள்.

அத்ராபி ஶ்ரூயதே சாந்யத்ரு'ஷிருக்ரதபாஃ புரா । ப்ரஹ்மபுத்ரஃ புரா கல்பே ஆருணிர்நாம நாமதஃ ।। ௩௭.

இதிலும் மற்றொரு நிகழ்ச்சி கேட்கப்படுகிறது: முன்பொரு காலத்தில், பிரம்மாவின் மகனாகப் பிறந்த, கடும் தவம் செய்த ஆருணி என்ற முனிவர் இருந்தார்.

ஸோऽரண்யமகமத் கிம்சித் தபோர்தீ த்விஜஸத்தமஃ । தபஸ்தேபே ததஸ்தஸ்மிந்நுபவாஸபராயணஃ ।। ௩௭.

அந்த உத்தமப் பிராம்மணர் தவம் செய்ய விரும்பி காடுக்குச் சென்றார்; அங்கே விரதமாக இருந்து தவம் செய்தார்.

தேவிகாயாஸ்தடே ரம்யே ஸோऽவஸத் ப்ராஹ்மணஃ கில । கதாசிதபிஷேகாய ஸ ஜகாம மஹாநதீம் ।। ௩௭.

அந்த பிராம்மணர் தேவிகா நதியின் அழகான கரையில் தங்கினார்; ஒருநாள் அபிஷேகம் செய்ய பெரிய நதிக்குச் சென்றார்.

தத்ர ஸ்நாத்வா ஜபந் விப்ரோ ததர்ஶாயாந்தமக்ரதஃ । வ்யாதம் மஹாதநுஃபாணிமுக்ரநேத்ரம் விபீஷணம் ।। ௩௭.

அங்கே स्नானம் செய்து ஜபம் செய்தபின், முன்னால் ஒரு வேட்டக்காரன், பெரிய வில்லும், கூர்மையான பார்வையும் கொண்டு, பயமுறுத்தும் தோற்றத்துடன் வருவதை அந்த பிராம்மணர் கண்டார்.

தம் த்விஜம் ஹந்துமாயாத் ஸ வல்கலாநாம் ஜிக்ரு'க்ஷயா । தம் த்ரு'ஷ்ட்வா க்ஷுபிதோ விப்ரோ ப்ரஹ்மக்நஸ்ய பயாதிதி । த்யாயந் நாராயணம் தேவம் தஸ்தௌ தத்ரைவ ஸ த்விஜஃ ।। ௩௭.

அந்த வேட்டக்காரன், பிராம்மணனின் மரச்சீலைகளைப் பெற விரும்பி, அவனை கொல்ல வருகிறான்; அதை பார்த்த பிராம்மணர், பிராம்மணனை கொல்வதற்கான பயத்தில் கலங்கி, அங்கேயே நாராயணனை தியானிக்கத் தொடங்கினார்.

தம் த்ரு'ஷ்ட்வாऽந்தர்கதஹரிம் வ்யாதோ பீத இவாக்ரதஃ । விஹாய ஸஶரம் சாபம் ததோ வசநமப்ரவீத் ।। ௩௭.

அந்த பிராம்மணனுக்குள் ஹரியை உணர்ந்த வேட்டக்காரன், பயந்தவனாக வில் அம்புகளை விட்டுவிட்டு, பின்னர் இவ்வாறு பேசினான்.

வ்யாத உவாச । ஹந்துமிச்சுரஹம் ப்ரஹ்மந் பவந்தம் ப்ராகிஹாகதஃ । இதாநீம் தர்ஶநாத் துப்யம் ஸா மதிஃ க்வாபி மே கதா ।। ௩௭.

வேட்டக்காரன் கூறினான்: பிராம்மணனே, உங்களை கொல்லவே நான் முன்பே இங்கு வந்தேன்; ஆனால் இப்போது உங்களை பார்த்ததும் என் மனம் வேறு பக்கம் சென்றுவிட்டது.

ப்ராஹ்மணாநாம் ஸஹஸ்த்ராணி ஸஸ்த்ரீணாமயுதாநி ச । நிஹதாநி மயா ப்ரஹ்மந் நிஹதௌ ச குடம்பிநௌ ।। ௩௭.

பிராமணர்கள் ஆயிரக்கணக்கிலும், அவர்களது மனைவிகள் பத்தாயிரக்கணக்கிலும், நான் கொன்றுவிட்டேன், பிராமணனே. குடும்பம் நடத்தும் மனிதர்களையும் நான் அழித்துவிட்டேன்.

நரகேऽப்யதிகம் சித்தம் கதாசிதபி வித்யதே । இதாநீம் தப்துமிச்சாமி தபோऽஹம் த்வத்ஸமீபதஃ । உபதேஶப்ரதாநேந ப்ரஸாதம் கர்துமர்ஹஸி ।। ௩௭.

நரகத்திலும் இவ்வளவு பாவமுள்ள மனம் ஒருபோதும் இல்லை. இப்போது உம்மை அணுகி தவம் செய்ய விரும்புகிறேன். எனக்கு உபதேசம் செய்து, தயை காட்ட வேண்டும்.