வராஹபுராணம்

க்ஷீணாபவம்ஸ்ததா ஸர்வா ஓஷத்யஶ்ச விஶேஷதஃ । க்ஷயம் கச்சத்பிரத்யர்தமோஷதீபிஃ ஸுரர்ஷபாஃ ।। ௩௫.

அப்போது எல்லா உயிர்களும், குறிப்பாக மூலிகைகள் மிகவும் சுருங்கின; செடிகள் வாடி போனதால் தேவர்கள் பெரிதும் துன்பப்பட்டனர்.

மூலேஷு வீருதாம் ஸோமஃ ஸ்தித இத்யூசுராதுராஃ । தேஷாம் சிந்தாऽபவத் தீவ்ரா விஷ்ணும் ச ஶரணம் யயுஃ ।। ௩௫.

அவர்கள் நோயால் பாதிக்கப்பட்டு, 'சோமன் செடிகளின் வேர் பகுதியில் இருக்கிறான்' என்று கூறினர்; அவர்களுக்கு மிகுந்த கவலை ஏற்பட்டது, விஷ்ணுவை அடைக்கலம் அடைந்தனர்.

பகவாநாஹ தாந் ஸர்வாந் ப்ரூத கிம் க்ரியதே மயா । தே சோசுர்தேவ தக்ஷேண ஶப்தஃ ஸோமோ விநாஶிதஃ ।। ௩௫.

அப்போது இறைவன் அவர்களிடம், 'நான் என்ன செய்ய வேண்டும் என்று சொல்லுங்கள்,' என்றார். அவர்கள், 'ஓ தேவா, தக்ஷனின் சாபத்தால் சோமன் அழிந்துவிட்டான்,' என்று பதிலளித்தனர்.

தாநுவாச ததா தேவோ மத்யதாம் கலஶோததிஃ । ஓஷத்யஃ ஸர்வதோ தேவாஃ ப்ரக்ஷிப்யாஶு ஸுஸம்யதைஃ ।। ௩௫.

அப்போது இறைவன், 'கலச சமுத்திரத்தை கடையுங்கள்; எல்லா மூலிகைகளையும் விரைவாகவும் திறமையாகவும் சேருங்கள்,' என்று கூறினார்.

ஏவமுக்த்வா ததோ தேவாந் தத்யௌ ருத்ரம் ஹரிஃ ஸ்வயம் । ப்ரஹ்மாணம் ச ததா தத்யௌ வாஸுகிம் நேத்ரகாரணாத் ।। ௩௫.

இவ்வாறு கூறியபின், ஹரி தானே ருத்ரனை தியானித்தான்; அதுபோல் பிரம்மாவையும், கடையலுக்காக வாசுகியையும் தியானித்தான்.

தே ஸர்வே தத்ர ஸஹிதா மமந்துர்வருணாலயம் । தஸ்மிம்ஸ்து மதிதே ஜாதஃ புநஃ ஸோமோ மஹீபதே ।। ௩௫.

அவர்கள் அனைவரும் ஒன்றாக சேர்ந்து வருணனின் இல்லத்தை கடைந்தனர்; அது கடைந்தபோது, சோமன் மீண்டும் பிறந்தான், அரசே.

யோऽஸௌ க்ஷேத்ரஜ்ஞஸம்ஜ்ஞோ வை தேஹேऽஸ்மிந் புருஷஃ பரஃ । ஸ ஏவ ஸோமோ மந்தவ்யோ தேஹிநாம் ஜீவஸம்ஜ்ஞிதஃ । பரேச்சயா ஸ மூர்த்திம் து ப்ரு'தக் ஸௌம்யாம் ப்ரபேதிவாந் ।। ௩௫.

இந்த உடலில் உள்ள 'க்ஷேத்ரஞ்ஞன்' என்று அழைக்கப்படும் பரமபுருஷன், அவனே சோமன்; உயிர்கள் வாழ்வதற்கான ஆதியாக இருப்பவன். பரமனின் விருப்பத்தால், தனி, மென்மையான உருவத்தை எடுத்தான்.

தமேவ தேவமநுஜாஃ ஷோடஶேமாஶ்ச தேவதாஃ । உபஜீவந்தி வ்ரு'க்ஷாஶ்ச ததைவோஷதயஃ ப்ரபும் ।। ௩௫.

மனிதர்கள், பதினாறு தேவதைகள், மரங்கள், மூலிகைகள் — இவர்கள் அனைவரும் அவரைத் தங்களுடைய ஆண்டவனாக வைத்து வாழ்கின்றனர்.

ருத்ரஸ்தமேவ ஸகலம் ததார ஶிரஸா ததா । ததாத்மிகா பவந்த்யாபோ விஶ்வமூர்திரஸௌ ஸ்ம்ரு'தஃ ।। ௩௫.

அப்போது ருத்ரன் அவரை முழுவதும் தன் தலையில் சுமந்தான்; அதனால் நீர் அவருடைய இயல்பாகி, அவர் உலகத்தின் உருவம் என்று நினைவில் வைக்கப்படுகிறார்.

தஸ்ய ப்ரஹ்மா ததௌ ப்ரீதஃ பௌர்ணமாஸீம் திதிம் ப்ரபுஃ । தஸ்யாமுபோஷயேத் ராஜம்ஸ்தமர்தம் ப்ரதிபாதயேத் ।। ௩௫.

பிரம்மா மகிழ்ச்சியுடன், பௌர்ணமி நாளை அவருக்குச் சிறப்பு நாளாக வழங்கினார்; அந்த நாளில் விரதம் இருந்து, அவருக்காக அந்த மரியாதையைச் செய்ய வேண்டும், அரசே.

யவாந்நஹாரஶ்ச பவேத் தஸ்ய ஜ்ஞாநம் ப்ரயச்சதி । காந்திம் புஷ்டிம் ச ராஜேந்த்ர தநம் தாந்யம் ச கேவலம் ।। ௩௫.

அன்று யவம் கலந்த உணவு உண்டால், அவர் அறிவையும், அழகையும், ஆரோக்கியத்தையும், செல்வத்தையும், தானியத்தையும் மிகுதியாக வழங்குவார், அரசே.

மஹாதபா உவாச । ஆதித்ரேதாஸு ராஜாநோ மணிஜா யே ப்ரகீர்த்திதாஃ । கதயிஷ்யாமி தாந் ராஜந் யத்ர ஜாதோऽபி பார்திவ ।। ௩௬.

மிகுந்த தவம் செய்தவர் கூறினார்: அரசே, கிருதயுகம் மற்றும் திரேதாயுகத்தில் புகழ்பெற்ற மாணிக்கம் போன்ற அரசர்களை உனக்காக விவரிக்கிறேன். அந்தzelfde வம்சத்தில் நீயும் பிறந்தாய், மனிதர்களுக்கெல்லாம் அரசனாக.

யோऽஸௌ ஸுப்ரபநாமாஸீத் ஸ த்வம் ராஜந் க்ரு'தே யுகே । ஜாதோऽஸி நாம்நா விக்யாதஃ ப்ரஜாபாலேதி ஶோபநஃ ।। ௩௬.

அந்த கிருதயுகத்தில் 'சுப்ரபன்' என்ற பெயரில் புகழ்பெற்றவன் நீயே, அரசே. அப்போது நீ பிரஜாபாலன் என்ற நல்ல பெயருடன் பிறந்து, எல்லோராலும் புகழப்பட்டாய்.

ஶேஷாஸ்த்ரேதாயுகே ராஜந் பவிஷ்யந்தி மஹாபலாஃ । யோ தீப்ததேஜா மணிஜஃ ஸ ஶந்தேதி ப்ரகீர்திதஃ ।। ௩௬.

மற்ற அரசர்கள் திரேதாயுகத்தில் மிகுந்த வலிமையுடன் தோன்றுவார்கள். அந்த மாணிக்கம் போன்ற அரசர்களில் ஒளிரும் பெருமை உடையவர் 'சாந்தி' என்று அழைக்கப்படுவார்.

ஸுரஶ்மிர்பவிதா ராஜா ஶஶகர்ணோ மஹாபலஃ । ஶுபதர்ஶநஃ பாஞ்சாலோ பவிஷ்யதி நராதிபஃ ।। ௩௬.

சுரஷ்மி என்றவர் ஒரு அரசனாக வருவார்; சசகர்ணன் மிகுந்த வலிமை உடையவராக இருப்பார். சுபதர்சனன் பாஞ்சால வம்சத்தில் பிறந்து, மனிதர்களுக்கு அரசனாக ஆளுவார்.

ஸுஶாந்திரங்கவம்ஶே வை ஸுந்தரோऽப்யங்க இத்யுத । ஸுந்தஶ்ச முசுகுந்தோऽபூத்ஸுத்யும்நஸ்துர ஏவ ச ।। ௩௬.

அங்க வம்சத்தில் சுஷாந்தி தோன்றுவார்; சுந்தரனும் அங்கன் என்றும் அழைக்கப்படுவார். சுந்தன், முசுகுந்தன், சுத்யும்னன், துரன் ஆகியோரும் பிறந்தவர்கள்.

ஸுமநாஃ ஸோமதத்தஸ்து ஶுபஃ ஸம்வரணோऽபவத் । ஸுஶீலோ வஸுதாநஸ்து ஸுகதோ ஸுபதிர்பவத் ।। ௩௬.

சுமனன் சோமதத்தனாக ஆனார்; சௌபாக்யம் உடைய சம்வரணன் பிறந்தார். சுஷீலன் வசுதானனாக ஆனார்; சுகதன் சுபதியாக ஆனார்.

ஶம்புஃ ஸேநாபதிரபூத் ஸுகாந்தோ தஶரதஃ ஸ்ம்ரு'தஃ । ஸோமோऽபூஜ்ஜநகோ ராஜா ஏதே த்ரேதாயுகே ந்ரு'ப ।। ௩௬.

சம்பு சேனையின் தலைவராக ஆனார்; சுகாந்தன் தசரதன் என்று நினைவில் வைக்கப்படுகிறார். சோமன் ஜனகனாக ஆனார். இவர்கள் எல்லாம் திரேதாயுகத்தில் அரசர்களாக இருந்தார்கள், அரசே.

ஸர்வே பூமிமிமாம் ராஜந் புக்த்வா தே வஸுதாதிபாஃ । இஷ்ட்வா ச விவிதைர்யஜ்ஞைர்திவம் ப்ராப்ஸ்யந்த்யஸம்ஶயம் ।। ௩௬.

இந்த பூமியிலுள்ள எல்லா அரசர்களும், அரசே, உலகை அனுபவித்து, பல்வேறு யாகங்களை செய்து, சந்தேகமில்லாமல் சுவர்க்கத்தை அடைவார்கள்.

ஶ்ரீவராஹ உவாச । ஏவம் ஶ்ருத்வா ஸ ராஜர்ஷிர்ப்ரஹ்மவித்யாऽம்ரு'தம் ப்ரபுஃ । ஆக்யாநம் பரமம் ப்ரீதஸ்தபஶ்சர்துமியாத் வநம் ।। ௩௬.

ஸ்ரீவராகன் கூறினார்: இவ்வாறு கேட்ட அந்த ராஜரிஷி, பிரம்மவித்யையின் அமிர்தத்தை அடைந்தவர், இந்த உயர்ந்த கதையில் மகிழ்ந்து, தவம் செய்ய வனத்திற்கு சென்றார்.

ரு'ஷிரத்யாத்மயோகேந விஹாயேதம் கலேவரம் । ப்ரஹ்மபூதோऽபவத்தாத்ரி ஹரௌ லயமவாப ச ।। ௩௬.

அந்த முனிவர் ஆன்மயோகத்தால் தன் உடலை விட்டு, பிரம்மத்துடன் ஒன்றாகி, ஹரியில் லயமானார்.

வ்ரு'ந்தாவநம் ச ராஜாऽஸௌ தபோऽர்தம் கதவாந் ப்ரபுஃ । தத்ர கோவிந்தநாமாநம் ஹரிம் ஸ்தோதுமதாரபத் ।। ௩௬.

அந்த அரசன், பெருமை உடையவர், தவம் செய்ய விரிந்தாவனத்திற்கு சென்றார். அங்கே கோவிந்தன் என்ற ஹரியை புகழ ஆரம்பித்தார்.

ராஜோவாச । நமாமி தேவம் ஜகதாம் ச மூர்த்திம் கோபேந்த்ரமிந்த்ராநுஜமப்ரமேயம் । ஸம்ஸாரசக்ரக்ரமணைகதக்ஷம் க்ஷிதீதரம் தேவவரம் நமாமி ।। ௩௬.

அரசன் கூறினான்: உலகத்திற்கே வடிவான தேவனை, கோபர்களின் தலைவனை, இந்திரனின் தம்பியையும், உலக சக்கரத்தை கடக்க வல்ல ஒரேவனை, பூமியைத் தாங்குபவனை, தேவர்களில் சிறந்தவரை நான் வணங்குகிறேன்.

பவோததௌ துஃகஶதோர்ம்மிபீமே ஜராவர்த்தே க்ரு'ஷ்ணபாதாலமூலே । ததந்தமேகோ தததே ஸுகம் மே நமோऽஸ்து தே கோபதிரப்ரமேய ।। ௩௬.

பிறப்பு இறப்பின் பெருங்கடலில், நூறு துயரங்கள் அலைபாயும் போது, முதுமையின் சுழலில், இருண்ட பாதாளத்தின் அடியில், எல்லாவற்றையும் முடிவுக்கு கொண்டு வந்து எனக்கு ஆனந்தம் தருபவர் ஒருவரே. அளவிட முடியாத கோபதி, உமக்கு என் வணக்கம்.

வ்யாத்யாதியுக்தஃ புருஷைர்க்ரஹைஶ்ச ஸங்கட்டமாநம் புநரேவ தேவ । நமோऽஸ்து தே யுத்தரதே மஹாத்மா ஜநார்தநோ கோபதிருக்ரபாஹுஃ ।। ௩௬.

நோய் முதலிய துன்பங்களால் மனிதர்கள் பீடிக்கப்பட்டு, கிரகங்களால் மீண்டும் மீண்டும் தாக்கப்படும்போது, யுத்தத்தில் மகிழும் பெரும் ஆன்மா, ஜனார்த்தனா, கோபதி, வலிமை மிகுந்தவனே, உமக்கு என் வணக்கம்.

த்வமுத்தமஃ ஸர்வவிதாம் ஸுரேஶ த்வயா ததம் விஶ்வமிதம் ஸமஸ்தம் । கோபேந்த்ர மாம் பாஹி மஹாநுபாவ பவாத்பீதம் திக்மரதாங்கபாணே ।। ௩௬.

அனைத்து அறிவாளிகளிலும் உயர்ந்தவரும், தேவர்களின் தலைவனும் நீயே. உன்னால் இந்த உலகம் முழுவதும் நிரம்பியுள்ளது. பெருமை மிகுந்த கோபேந்திரா, உலக வாழ்க்கையைப் பயந்து நிற்கும் என்னை, கூரிய சக்கரம் ஏந்தும் உமையே, காப்பாற்றும்.

பரோऽஸி தேவ ப்ரவரஃ ஸுராணாம் பும்ஸஃ ஸ்வரூபோऽஸி ஶஶிப்ரகாஶஃ । ஹுதாஶவக்த்ராச்யுத தீவ்ரபாவ கோபேந்த்ர மாம் பாஹி பவே பதந்தம் ।। ௩௬.

நீ எல்லாவற்றிலும் உயர்ந்த தேவன், தேவர்களில் சிறந்தவன். மனிதனின் உண்மையான வடிவம், சந்திரனைப் போல் பிரகாசிப்பவன். அக்சுதா, தீயை போல் முகம் கொண்டவனே, தீவிரமான இயல்புடைய கோபேந்திரா, பிறப்பில் விழும் என்னை காப்பாற்றும்.

ஸம்ஸாரசக்ரக்ரமணாந்யநேகா - ந்யாவிர்பவந்த்யச்யுத தேஹிநாம் யத் । த்வந்மாயயா மோஹிதாநாம் ஸுரேஶ கஸ்தே மாயாம் தரதே த்வந்த்வதாமா ।। ௩௬.

அக்சுதா, உன் மாயையால் மயங்கிய உடலுடன் பிறந்தவர்களுக்கு, உலக சக்கரத்தில் எண்ணற்ற பிறப்புகள் உண்டாகின்றன. தேவர்களின் தலைவனே, இரட்டைப் பண்புகளால் நிரம்பிய உன் மாயையை யார் கடக்க முடியும்?

அகோத்ரமஸ்பர்ஶமரூபகந்த - மநாமநிர்தேஶமஜம் வரேண்யம் । கோபேந்த்ர த்வாம் யத்யுபாஸந்தி தீரா - ஸ்தே முக்திபாஜோ பவபந்தமுக்தாஃ ।। ௩௬.

கோபேந்திரா, குலமில்லாத, தொட முடியாத, வடிவமற்ற, வாசனை இல்லாத, பெயரில்லாத, விவரிக்க முடியாத, பிறவியில்லாத, மிக உயர்ந்த உன்னை யார் உபாசிக்கிறார்களோ, அந்த அறிவாளிகள் பிறப்புப் பந்தத்திலிருந்து விடுபட்டு, முத்தி அடைவார்கள்.