வராஹபுராணம்

இத்யுக்த்வா து ததா ப்ரஹ்மா தேஷாம் பந்தாநமாகரோத் । தக்ஷிணாயநஸம்ஜ்ஞம் து பித்ரூ'ணாம் ச பிதாமஹஃ ।। ௩௪.

இவ்வாறு கூறி, பின்பு பிரம்மா அவர்களுக்கு 'தக்ஷிணாயன பாதை' எனப்படும் வழியை அமைத்தார், பித்ருக்களின் பெரியவர் ஆகி.

தூஷ்ணீம் ஸஸர்ஜ பூதாநி தமூசுஃ பிதரஸ்ததஃ । வ்ரு'த்திம் நோ தேஹி பகவந் யயா விந்தாமஹே ஸுகம் ।। ௩௪.

அவர் அமைதியாக உயிர்களை உருவாக்கினார்; பித்ருக்கள் அவரிடம், 'ஓ ஆண்டவரே, எங்களுக்கு வாழ்வதற்கான வழி கொடுங்கள், அதனால் நாங்கள் சந்தோஷம் பெறுவோம்' என்றார்கள்.

ப்ரஹ்மா உவாச । அமாவாஸ்யாதிநம் வோऽஸ்து தஸ்யாம் குஶதிலோதகைஃ । தர்பிதா மாநுஷைஸ்த்ரு'ப்திம் பராம் கச்சத நாந்யதா ।। ௩௪.

பிரம்மா சொன்னார்: 'அமாவாசை நாள் உங்களுக்காக இருக்கட்டும்; அந்த நாளில், மனிதர்கள் குச்சும் எள்ளும் கலந்த நீரால் உங்களை திருப்திப்படுத்தினால், நீங்கள் உன்னத திருப்தியை அடைவீர்கள்; வேறு எந்த வழியிலும் இல்லை.'

திலா தேயாஸ்ததைதஸ்யாமுபோஷ்ய பித்ரு'பக்திதஃ । பரமம் தஸ்ய ஸம்துஷ்டா வரம் யச்சத மா சிரம் ।। ௩௪.

இந்த நாளில் முன்னோர்களை நினைத்து விரதம் இருந்து, எள்ளை தர வேண்டும்; அப்போது அவர்கள் மிகுந்த மகிழ்ச்சியுடன் விரைவில் ஒரு வரம் அளிப்பார்கள்.

மஹாதபா உவாச । ப்ரஹ்மணோ மாநஸஃ புத்ரஃ அத்ரிர்நாம மஹாதபாஃ । தஸ்ய புத்ரோऽபவத்ஸோமோ தக்ஷஜாமாத்ரு'தாம் கதஃ ।। ௩௫.

மிகுந்த தவம் செய்தவர் கூறினார்: பிரம்மாவின் மனதில் பிறந்த மகன் அத்திரி என்ற முனிவர்; அவருடைய மகன் சோமன், தக்ஷனின் மருமகனாக ஆனான்.

ஸப்தவிம்ஶதி யாஃ கந்யா தாக்ஷாயண்யஃ ப்ரகீர்த்திதாஃ । ஸோமபத்ந்யோऽதிமந்தவ்யாஸ்தாஸாம் ஶ்ரேஷ்டா து ரோஹிணி ।। ௩௫.

தக்ஷனுக்கு இருபத்து ஏழு மகள்கள் இருந்தனர்; அவர்கள் எல்லாம் சோமனின் மனைவிகள் என்று புகழ்பெற்றவர்கள். அவர்களில் சிறந்தவள் ரோகிணி.

தாமேவ ரமதே ஸோமோ நேதரா இதி ஶுஶ்ருமஃ । இதராஃ ப்ரோசுராகத்ய தக்ஷஸ்யாஸமதாம் ஶஶேஃ ।। ௩௫.

சோமன் ரோகிணியையே மட்டும் விரும்பி, மற்றவர்களைப் பொருட்படுத்தவில்லை என்று நாம் கேட்டுள்ளோம்; மற்ற பெண்கள் எல்லாம் சேர்ந்து, தக்ஷனிடம் சமத்துவம் இல்லையென்று புகார் செய்தனர்.

தக்ஷோऽப்யஸக்ரு'தாகத்ய தமுவாச ஸ நாகரோத் । ஸமதாம் ஸோऽபி தம் தக்ஷஃ ஶஶாபாந்தர்ஹிதோ பவ ।। ௩௫.

தக்ஷனும் பலமுறை வந்து கூறினான்; ஆனாலும் சோமன் சமமாக நடந்துகொள்ளவில்லை. அதனால் தக்ஷன், 'மறைந்துபோ' என்று சாபம் அளித்தான்.

ஏவம் ஶப்தஸ்து தக்ஷேண ஸோமோ தேஹம் த்யஜேதத । உவாச ஸோமோ தக்ஷம் து பவாநேவம் பவிஷ்யதி । அநேகஜோ விஹாயேமம் ப்ரஹ்மதேஹம் ஸநாதநம் ।। ௩௫.

இவ்வாறு தக்ஷனால் சபிக்கப்பட்ட சோமன், உடலை விட்டு விலக முயன்றான். அப்போது சோமன் தக்ஷனிடம், 'உனக்கும் இதேபோல் நடக்கும்; பல பிள்ளைகள் பிறந்த பிறகு நீ இந்த பிரம்ம தேகம் என்றென்றும் விட்டு விடுவாய்,' என்று கூறினான்.

ஏவமுக்த்வா க்ஷயம் ஸோம அகமத் தக்ஷஶாபதஃ । தேவா மநுஷ்யாஃ பஶவோ நஷ்டே ஸோமே ஸவீருதஃ ।। ௩௫.

இவ்வாறு கூறி, தக்ஷனின் சாபத்தால் சோமன் வலிமை குறைந்தான்; சோமன் இல்லாமல் போனபோது தேவர்கள், மனிதர்கள், மாடுகள், செடிகள் எல்லாம் அழிந்தன.

க்ஷீணாபவம்ஸ்ததா ஸர்வா ஓஷத்யஶ்ச விஶேஷதஃ । க்ஷயம் கச்சத்பிரத்யர்தமோஷதீபிஃ ஸுரர்ஷபாஃ ।। ௩௫.

அப்போது எல்லா உயிர்களும், குறிப்பாக மூலிகைகள் மிகவும் சுருங்கின; செடிகள் வாடி போனதால் தேவர்கள் பெரிதும் துன்பப்பட்டனர்.

மூலேஷு வீருதாம் ஸோமஃ ஸ்தித இத்யூசுராதுராஃ । தேஷாம் சிந்தாऽபவத் தீவ்ரா விஷ்ணும் ச ஶரணம் யயுஃ ।। ௩௫.

அவர்கள் நோயால் பாதிக்கப்பட்டு, 'சோமன் செடிகளின் வேர் பகுதியில் இருக்கிறான்' என்று கூறினர்; அவர்களுக்கு மிகுந்த கவலை ஏற்பட்டது, விஷ்ணுவை அடைக்கலம் அடைந்தனர்.

பகவாநாஹ தாந் ஸர்வாந் ப்ரூத கிம் க்ரியதே மயா । தே சோசுர்தேவ தக்ஷேண ஶப்தஃ ஸோமோ விநாஶிதஃ ।। ௩௫.

அப்போது இறைவன் அவர்களிடம், 'நான் என்ன செய்ய வேண்டும் என்று சொல்லுங்கள்,' என்றார். அவர்கள், 'ஓ தேவா, தக்ஷனின் சாபத்தால் சோமன் அழிந்துவிட்டான்,' என்று பதிலளித்தனர்.

தாநுவாச ததா தேவோ மத்யதாம் கலஶோததிஃ । ஓஷத்யஃ ஸர்வதோ தேவாஃ ப்ரக்ஷிப்யாஶு ஸுஸம்யதைஃ ।। ௩௫.

அப்போது இறைவன், 'கலச சமுத்திரத்தை கடையுங்கள்; எல்லா மூலிகைகளையும் விரைவாகவும் திறமையாகவும் சேருங்கள்,' என்று கூறினார்.

ஏவமுக்த்வா ததோ தேவாந் தத்யௌ ருத்ரம் ஹரிஃ ஸ்வயம் । ப்ரஹ்மாணம் ச ததா தத்யௌ வாஸுகிம் நேத்ரகாரணாத் ।। ௩௫.

இவ்வாறு கூறியபின், ஹரி தானே ருத்ரனை தியானித்தான்; அதுபோல் பிரம்மாவையும், கடையலுக்காக வாசுகியையும் தியானித்தான்.

தே ஸர்வே தத்ர ஸஹிதா மமந்துர்வருணாலயம் । தஸ்மிம்ஸ்து மதிதே ஜாதஃ புநஃ ஸோமோ மஹீபதே ।। ௩௫.

அவர்கள் அனைவரும் ஒன்றாக சேர்ந்து வருணனின் இல்லத்தை கடைந்தனர்; அது கடைந்தபோது, சோமன் மீண்டும் பிறந்தான், அரசே.

யோऽஸௌ க்ஷேத்ரஜ்ஞஸம்ஜ்ஞோ வை தேஹேऽஸ்மிந் புருஷஃ பரஃ । ஸ ஏவ ஸோமோ மந்தவ்யோ தேஹிநாம் ஜீவஸம்ஜ்ஞிதஃ । பரேச்சயா ஸ மூர்த்திம் து ப்ரு'தக் ஸௌம்யாம் ப்ரபேதிவாந் ।। ௩௫.

இந்த உடலில் உள்ள 'க்ஷேத்ரஞ்ஞன்' என்று அழைக்கப்படும் பரமபுருஷன், அவனே சோமன்; உயிர்கள் வாழ்வதற்கான ஆதியாக இருப்பவன். பரமனின் விருப்பத்தால், தனி, மென்மையான உருவத்தை எடுத்தான்.

தமேவ தேவமநுஜாஃ ஷோடஶேமாஶ்ச தேவதாஃ । உபஜீவந்தி வ்ரு'க்ஷாஶ்ச ததைவோஷதயஃ ப்ரபும் ।। ௩௫.

மனிதர்கள், பதினாறு தேவதைகள், மரங்கள், மூலிகைகள் — இவர்கள் அனைவரும் அவரைத் தங்களுடைய ஆண்டவனாக வைத்து வாழ்கின்றனர்.

ருத்ரஸ்தமேவ ஸகலம் ததார ஶிரஸா ததா । ததாத்மிகா பவந்த்யாபோ விஶ்வமூர்திரஸௌ ஸ்ம்ரு'தஃ ।। ௩௫.

அப்போது ருத்ரன் அவரை முழுவதும் தன் தலையில் சுமந்தான்; அதனால் நீர் அவருடைய இயல்பாகி, அவர் உலகத்தின் உருவம் என்று நினைவில் வைக்கப்படுகிறார்.

தஸ்ய ப்ரஹ்மா ததௌ ப்ரீதஃ பௌர்ணமாஸீம் திதிம் ப்ரபுஃ । தஸ்யாமுபோஷயேத் ராஜம்ஸ்தமர்தம் ப்ரதிபாதயேத் ।। ௩௫.

பிரம்மா மகிழ்ச்சியுடன், பௌர்ணமி நாளை அவருக்குச் சிறப்பு நாளாக வழங்கினார்; அந்த நாளில் விரதம் இருந்து, அவருக்காக அந்த மரியாதையைச் செய்ய வேண்டும், அரசே.

யவாந்நஹாரஶ்ச பவேத் தஸ்ய ஜ்ஞாநம் ப்ரயச்சதி । காந்திம் புஷ்டிம் ச ராஜேந்த்ர தநம் தாந்யம் ச கேவலம் ।। ௩௫.

அன்று யவம் கலந்த உணவு உண்டால், அவர் அறிவையும், அழகையும், ஆரோக்கியத்தையும், செல்வத்தையும், தானியத்தையும் மிகுதியாக வழங்குவார், அரசே.

மஹாதபா உவாச । ஆதித்ரேதாஸு ராஜாநோ மணிஜா யே ப்ரகீர்த்திதாஃ । கதயிஷ்யாமி தாந் ராஜந் யத்ர ஜாதோऽபி பார்திவ ।। ௩௬.

மிகுந்த தவம் செய்தவர் கூறினார்: அரசே, கிருதயுகம் மற்றும் திரேதாயுகத்தில் புகழ்பெற்ற மாணிக்கம் போன்ற அரசர்களை உனக்காக விவரிக்கிறேன். அந்தzelfde வம்சத்தில் நீயும் பிறந்தாய், மனிதர்களுக்கெல்லாம் அரசனாக.

யோऽஸௌ ஸுப்ரபநாமாஸீத் ஸ த்வம் ராஜந் க்ரு'தே யுகே । ஜாதோऽஸி நாம்நா விக்யாதஃ ப்ரஜாபாலேதி ஶோபநஃ ।। ௩௬.

அந்த கிருதயுகத்தில் 'சுப்ரபன்' என்ற பெயரில் புகழ்பெற்றவன் நீயே, அரசே. அப்போது நீ பிரஜாபாலன் என்ற நல்ல பெயருடன் பிறந்து, எல்லோராலும் புகழப்பட்டாய்.

ஶேஷாஸ்த்ரேதாயுகே ராஜந் பவிஷ்யந்தி மஹாபலாஃ । யோ தீப்ததேஜா மணிஜஃ ஸ ஶந்தேதி ப்ரகீர்திதஃ ।। ௩௬.

மற்ற அரசர்கள் திரேதாயுகத்தில் மிகுந்த வலிமையுடன் தோன்றுவார்கள். அந்த மாணிக்கம் போன்ற அரசர்களில் ஒளிரும் பெருமை உடையவர் 'சாந்தி' என்று அழைக்கப்படுவார்.

ஸுரஶ்மிர்பவிதா ராஜா ஶஶகர்ணோ மஹாபலஃ । ஶுபதர்ஶநஃ பாஞ்சாலோ பவிஷ்யதி நராதிபஃ ।। ௩௬.

சுரஷ்மி என்றவர் ஒரு அரசனாக வருவார்; சசகர்ணன் மிகுந்த வலிமை உடையவராக இருப்பார். சுபதர்சனன் பாஞ்சால வம்சத்தில் பிறந்து, மனிதர்களுக்கு அரசனாக ஆளுவார்.

ஸுஶாந்திரங்கவம்ஶே வை ஸுந்தரோऽப்யங்க இத்யுத । ஸுந்தஶ்ச முசுகுந்தோऽபூத்ஸுத்யும்நஸ்துர ஏவ ச ।। ௩௬.

அங்க வம்சத்தில் சுஷாந்தி தோன்றுவார்; சுந்தரனும் அங்கன் என்றும் அழைக்கப்படுவார். சுந்தன், முசுகுந்தன், சுத்யும்னன், துரன் ஆகியோரும் பிறந்தவர்கள்.

ஸுமநாஃ ஸோமதத்தஸ்து ஶுபஃ ஸம்வரணோऽபவத் । ஸுஶீலோ வஸுதாநஸ்து ஸுகதோ ஸுபதிர்பவத் ।। ௩௬.

சுமனன் சோமதத்தனாக ஆனார்; சௌபாக்யம் உடைய சம்வரணன் பிறந்தார். சுஷீலன் வசுதானனாக ஆனார்; சுகதன் சுபதியாக ஆனார்.

ஶம்புஃ ஸேநாபதிரபூத் ஸுகாந்தோ தஶரதஃ ஸ்ம்ரு'தஃ । ஸோமோऽபூஜ்ஜநகோ ராஜா ஏதே த்ரேதாயுகே ந்ரு'ப ।। ௩௬.

சம்பு சேனையின் தலைவராக ஆனார்; சுகாந்தன் தசரதன் என்று நினைவில் வைக்கப்படுகிறார். சோமன் ஜனகனாக ஆனார். இவர்கள் எல்லாம் திரேதாயுகத்தில் அரசர்களாக இருந்தார்கள், அரசே.

ஸர்வே பூமிமிமாம் ராஜந் புக்த்வா தே வஸுதாதிபாஃ । இஷ்ட்வா ச விவிதைர்யஜ்ஞைர்திவம் ப்ராப்ஸ்யந்த்யஸம்ஶயம் ।। ௩௬.

இந்த பூமியிலுள்ள எல்லா அரசர்களும், அரசே, உலகை அனுபவித்து, பல்வேறு யாகங்களை செய்து, சந்தேகமில்லாமல் சுவர்க்கத்தை அடைவார்கள்.