வராஹபுராணம்

ஏகாக்ரமநஸா ஸர்வாஸ்தந்மாத்ரா மநஸா பஹிஃ । க்ரு'த்வா பரமகம் ப்ரஹ்ம த்யாயந் ஸர்கேப்ஸுருச்சகைஃ ।। ௩௪.

அவர் மனதை முழுமையாக ஒருமுகப்படுத்தி, எல்லா சூட்சுமங்களை மனதிலிருந்து வெளியே வைத்து, படைப்பு விரும்பி, உன்னதமான பரம்பொருளை தீவிரமாக தியானித்தார்.

தஸ்யாத்மநி ததா யோகம் கதஸ்ய பரமேஷ்டிநஃ । தந்மாத்ரா நிர்யயுர்தேஹாத் தூமவர்ணாக்ரு'தித்விஷஃ ।। ௩௪.

அப்போது, அந்த பரமேஷ்டி தன் உள்ளத்தில் யோகத்தில் ஈடுபட்டபோது, அவன் உடலிலிருந்து புகை நிறம் கொண்ட ஒளிரும் சூட்சுமங்கள் வெளிப்பட்டன.

பிபாம இதி பாஷந்தஃ ஸுராந் ஸோம இதி ஸ்ம ஹ । ஊர்த்வம் ஜிகமிஷந்தோ வை வியத்ஸம்ஸ்தாஸ்தபஸ்விநஃ ।। ௩௪.

“நாம் பருகுவோம்” என்று சொல்லி, தேவர்களை 'சோமன்' என அழைத்து, மேலே செல்ல விரும்பி, அவர்கள் ஆகாயத்தில் தவம் செய்தனர்.

தாந் த்ரு'ஷ்ட்வா ஸஹஸா ப்ரஹ்மா திர்யக்ஸம்ஸ்தாந உந்முகாந் । பவந்தஃ பிதரஃ ஸந்து ஸர்வேஷாம் க்ரு'ஹமேதிநாம் ।। ௩௪.

அவர்களை அப்படியே பார்த்த பிரம்மா, மேலே நோக்கிய படுக்கை நிலையில் இருந்தவர்களிடம், 'நீங்கள் எல்லா குடும்பஸ்தர்களின் பித்ருக்கள் ஆகுங்கள்' என்றார்.

ஊர்த்வவக்த்ராஸ்து யே தத்ர தே நாந்தீமுகஸம்ஜ்ஞிதாஃ । வ்ரு'த்திஶ்ராத்தேஷு ஸதத பூஜ்யா ஶ்ருதிவிதாநதஃ ।। ௩௪.

அவர்களில் மேலே முகம் வைத்தவர்கள் நாண்டீமுகர் என அழைக்கப்படுகிறார்கள்; அவர்கள் வளர்ச்சி சார்ந்த சிராத்தங்களில் எப்போதும் வேத விதிப்படி வழிபடப்பட வேண்டும்.

அக்நிம் புரஸ்க்ரு'தோ யைஸ்து தே த்விஜா அக்நிஹோத்ரிணஃ । நித்யைர்நைமித்திகைஃ காம்யைஃ பார்வணைஸ்தர்பயந்து தாந் ।। ௩௪.

அக்னியை முன்னிலைப்படுத்தும் இரட்டையர், அவற்றை நித்ய, நைமித்திக, காம்ய, பாக்ஷிக தர்ப்பணங்களால் திருப்திப்படுத்த வேண்டும்.

பஹிஃப்ரவரணா யே ச க்ஷத்ரியாஸ்தர்பயந்து தாந் । ஆஜ்யம் பிபந்தி யே சாத்ர தாநர்சயந்து விஶஃ ஸதா ।। ௩௪.

வெளிப்புற ஆடைகள் அணிந்த க்ஷத்திரியர்கள் அவர்களை திருப்திப்படுத்த வேண்டும்; இங்கு நெய் பருகும் அனைவரும் எப்போதும் பொதுமக்களால் மதிக்கப்பட வேண்டும்.

ப்ராஹ்மணைரப்யநுஜ்ஞாதாஃ ஶூத்ராஃ ஸ்வபித்ரு'நாமதஃ । தாநேவார்சயதாம் ஸம்யக்விதிமந்த்ரபஹிஷ்க்ரு'தாஃ ।। ௩௪.

பிராமணர்கள் அனுமதி அளித்த பிறகு, சூத்திரர்கள் தங்கள் பித்ருக்களை முறையாக, ஆனால் விதி, மந்திரம் இன்றி வழிபட வேண்டும்.

அநாஹிதாக்நயோ யே ச ப்ரஹ்மக்ஷத்ரவிஶோ நராஃ । ஸ்வகாலிநஸ்தேऽர்சயந்து லோகாக்நிபுரதஃ ஸதா ।। ௩௪.

அக்னி ஏற்காத பிராமணர், க்ஷத்திரியர், வைசியர் தங்கள் காலத்தில், இல்ல அக்னியின் முன் எப்போதும் தங்கள் பித்ருக்களை வழிபட வேண்டும்.

இத்யேவம் பூஜிதா யூயமிஷ்டாந் காமாந் ப்ரயச்சத । ஆயுஃ கீர்திம் தநம் புத்ராந் வித்யாமபிஜநம் ஸ்ம்ரு'திம் ।। ௩௪.

இவ்வாறு நீங்கள் வழிபடப்படும்போது, நீங்கள் வாழ்நாள், புகழ், செல்வம், மக்கள், அறிவு, உயர்ந்த வம்சம், நினைவு ஆகிய விருப்பங்களை வழங்குகிறீர்கள்.

இத்யுக்த்வா து ததா ப்ரஹ்மா தேஷாம் பந்தாநமாகரோத் । தக்ஷிணாயநஸம்ஜ்ஞம் து பித்ரூ'ணாம் ச பிதாமஹஃ ।। ௩௪.

இவ்வாறு கூறி, பின்பு பிரம்மா அவர்களுக்கு 'தக்ஷிணாயன பாதை' எனப்படும் வழியை அமைத்தார், பித்ருக்களின் பெரியவர் ஆகி.

தூஷ்ணீம் ஸஸர்ஜ பூதாநி தமூசுஃ பிதரஸ்ததஃ । வ்ரு'த்திம் நோ தேஹி பகவந் யயா விந்தாமஹே ஸுகம் ।। ௩௪.

அவர் அமைதியாக உயிர்களை உருவாக்கினார்; பித்ருக்கள் அவரிடம், 'ஓ ஆண்டவரே, எங்களுக்கு வாழ்வதற்கான வழி கொடுங்கள், அதனால் நாங்கள் சந்தோஷம் பெறுவோம்' என்றார்கள்.

ப்ரஹ்மா உவாச । அமாவாஸ்யாதிநம் வோऽஸ்து தஸ்யாம் குஶதிலோதகைஃ । தர்பிதா மாநுஷைஸ்த்ரு'ப்திம் பராம் கச்சத நாந்யதா ।। ௩௪.

பிரம்மா சொன்னார்: 'அமாவாசை நாள் உங்களுக்காக இருக்கட்டும்; அந்த நாளில், மனிதர்கள் குச்சும் எள்ளும் கலந்த நீரால் உங்களை திருப்திப்படுத்தினால், நீங்கள் உன்னத திருப்தியை அடைவீர்கள்; வேறு எந்த வழியிலும் இல்லை.'

திலா தேயாஸ்ததைதஸ்யாமுபோஷ்ய பித்ரு'பக்திதஃ । பரமம் தஸ்ய ஸம்துஷ்டா வரம் யச்சத மா சிரம் ।। ௩௪.

இந்த நாளில் முன்னோர்களை நினைத்து விரதம் இருந்து, எள்ளை தர வேண்டும்; அப்போது அவர்கள் மிகுந்த மகிழ்ச்சியுடன் விரைவில் ஒரு வரம் அளிப்பார்கள்.

மஹாதபா உவாச । ப்ரஹ்மணோ மாநஸஃ புத்ரஃ அத்ரிர்நாம மஹாதபாஃ । தஸ்ய புத்ரோऽபவத்ஸோமோ தக்ஷஜாமாத்ரு'தாம் கதஃ ।। ௩௫.

மிகுந்த தவம் செய்தவர் கூறினார்: பிரம்மாவின் மனதில் பிறந்த மகன் அத்திரி என்ற முனிவர்; அவருடைய மகன் சோமன், தக்ஷனின் மருமகனாக ஆனான்.

ஸப்தவிம்ஶதி யாஃ கந்யா தாக்ஷாயண்யஃ ப்ரகீர்த்திதாஃ । ஸோமபத்ந்யோऽதிமந்தவ்யாஸ்தாஸாம் ஶ்ரேஷ்டா து ரோஹிணி ।। ௩௫.

தக்ஷனுக்கு இருபத்து ஏழு மகள்கள் இருந்தனர்; அவர்கள் எல்லாம் சோமனின் மனைவிகள் என்று புகழ்பெற்றவர்கள். அவர்களில் சிறந்தவள் ரோகிணி.

தாமேவ ரமதே ஸோமோ நேதரா இதி ஶுஶ்ருமஃ । இதராஃ ப்ரோசுராகத்ய தக்ஷஸ்யாஸமதாம் ஶஶேஃ ।। ௩௫.

சோமன் ரோகிணியையே மட்டும் விரும்பி, மற்றவர்களைப் பொருட்படுத்தவில்லை என்று நாம் கேட்டுள்ளோம்; மற்ற பெண்கள் எல்லாம் சேர்ந்து, தக்ஷனிடம் சமத்துவம் இல்லையென்று புகார் செய்தனர்.

தக்ஷோऽப்யஸக்ரு'தாகத்ய தமுவாச ஸ நாகரோத் । ஸமதாம் ஸோऽபி தம் தக்ஷஃ ஶஶாபாந்தர்ஹிதோ பவ ।। ௩௫.

தக்ஷனும் பலமுறை வந்து கூறினான்; ஆனாலும் சோமன் சமமாக நடந்துகொள்ளவில்லை. அதனால் தக்ஷன், 'மறைந்துபோ' என்று சாபம் அளித்தான்.

ஏவம் ஶப்தஸ்து தக்ஷேண ஸோமோ தேஹம் த்யஜேதத । உவாச ஸோமோ தக்ஷம் து பவாநேவம் பவிஷ்யதி । அநேகஜோ விஹாயேமம் ப்ரஹ்மதேஹம் ஸநாதநம் ।। ௩௫.

இவ்வாறு தக்ஷனால் சபிக்கப்பட்ட சோமன், உடலை விட்டு விலக முயன்றான். அப்போது சோமன் தக்ஷனிடம், 'உனக்கும் இதேபோல் நடக்கும்; பல பிள்ளைகள் பிறந்த பிறகு நீ இந்த பிரம்ம தேகம் என்றென்றும் விட்டு விடுவாய்,' என்று கூறினான்.

ஏவமுக்த்வா க்ஷயம் ஸோம அகமத் தக்ஷஶாபதஃ । தேவா மநுஷ்யாஃ பஶவோ நஷ்டே ஸோமே ஸவீருதஃ ।। ௩௫.

இவ்வாறு கூறி, தக்ஷனின் சாபத்தால் சோமன் வலிமை குறைந்தான்; சோமன் இல்லாமல் போனபோது தேவர்கள், மனிதர்கள், மாடுகள், செடிகள் எல்லாம் அழிந்தன.

க்ஷீணாபவம்ஸ்ததா ஸர்வா ஓஷத்யஶ்ச விஶேஷதஃ । க்ஷயம் கச்சத்பிரத்யர்தமோஷதீபிஃ ஸுரர்ஷபாஃ ।। ௩௫.

அப்போது எல்லா உயிர்களும், குறிப்பாக மூலிகைகள் மிகவும் சுருங்கின; செடிகள் வாடி போனதால் தேவர்கள் பெரிதும் துன்பப்பட்டனர்.

மூலேஷு வீருதாம் ஸோமஃ ஸ்தித இத்யூசுராதுராஃ । தேஷாம் சிந்தாऽபவத் தீவ்ரா விஷ்ணும் ச ஶரணம் யயுஃ ।। ௩௫.

அவர்கள் நோயால் பாதிக்கப்பட்டு, 'சோமன் செடிகளின் வேர் பகுதியில் இருக்கிறான்' என்று கூறினர்; அவர்களுக்கு மிகுந்த கவலை ஏற்பட்டது, விஷ்ணுவை அடைக்கலம் அடைந்தனர்.

பகவாநாஹ தாந் ஸர்வாந் ப்ரூத கிம் க்ரியதே மயா । தே சோசுர்தேவ தக்ஷேண ஶப்தஃ ஸோமோ விநாஶிதஃ ।। ௩௫.

அப்போது இறைவன் அவர்களிடம், 'நான் என்ன செய்ய வேண்டும் என்று சொல்லுங்கள்,' என்றார். அவர்கள், 'ஓ தேவா, தக்ஷனின் சாபத்தால் சோமன் அழிந்துவிட்டான்,' என்று பதிலளித்தனர்.

தாநுவாச ததா தேவோ மத்யதாம் கலஶோததிஃ । ஓஷத்யஃ ஸர்வதோ தேவாஃ ப்ரக்ஷிப்யாஶு ஸுஸம்யதைஃ ।। ௩௫.

அப்போது இறைவன், 'கலச சமுத்திரத்தை கடையுங்கள்; எல்லா மூலிகைகளையும் விரைவாகவும் திறமையாகவும் சேருங்கள்,' என்று கூறினார்.

ஏவமுக்த்வா ததோ தேவாந் தத்யௌ ருத்ரம் ஹரிஃ ஸ்வயம் । ப்ரஹ்மாணம் ச ததா தத்யௌ வாஸுகிம் நேத்ரகாரணாத் ।। ௩௫.

இவ்வாறு கூறியபின், ஹரி தானே ருத்ரனை தியானித்தான்; அதுபோல் பிரம்மாவையும், கடையலுக்காக வாசுகியையும் தியானித்தான்.

தே ஸர்வே தத்ர ஸஹிதா மமந்துர்வருணாலயம் । தஸ்மிம்ஸ்து மதிதே ஜாதஃ புநஃ ஸோமோ மஹீபதே ।। ௩௫.

அவர்கள் அனைவரும் ஒன்றாக சேர்ந்து வருணனின் இல்லத்தை கடைந்தனர்; அது கடைந்தபோது, சோமன் மீண்டும் பிறந்தான், அரசே.

யோऽஸௌ க்ஷேத்ரஜ்ஞஸம்ஜ்ஞோ வை தேஹேऽஸ்மிந் புருஷஃ பரஃ । ஸ ஏவ ஸோமோ மந்தவ்யோ தேஹிநாம் ஜீவஸம்ஜ்ஞிதஃ । பரேச்சயா ஸ மூர்த்திம் து ப்ரு'தக் ஸௌம்யாம் ப்ரபேதிவாந் ।। ௩௫.

இந்த உடலில் உள்ள 'க்ஷேத்ரஞ்ஞன்' என்று அழைக்கப்படும் பரமபுருஷன், அவனே சோமன்; உயிர்கள் வாழ்வதற்கான ஆதியாக இருப்பவன். பரமனின் விருப்பத்தால், தனி, மென்மையான உருவத்தை எடுத்தான்.

தமேவ தேவமநுஜாஃ ஷோடஶேமாஶ்ச தேவதாஃ । உபஜீவந்தி வ்ரு'க்ஷாஶ்ச ததைவோஷதயஃ ப்ரபும் ।। ௩௫.

மனிதர்கள், பதினாறு தேவதைகள், மரங்கள், மூலிகைகள் — இவர்கள் அனைவரும் அவரைத் தங்களுடைய ஆண்டவனாக வைத்து வாழ்கின்றனர்.

ருத்ரஸ்தமேவ ஸகலம் ததார ஶிரஸா ததா । ததாத்மிகா பவந்த்யாபோ விஶ்வமூர்திரஸௌ ஸ்ம்ரு'தஃ ।। ௩௫.

அப்போது ருத்ரன் அவரை முழுவதும் தன் தலையில் சுமந்தான்; அதனால் நீர் அவருடைய இயல்பாகி, அவர் உலகத்தின் உருவம் என்று நினைவில் வைக்கப்படுகிறார்.