வராஹபுராணம்

விஶ்வேஶ்வராய தேவாய ஶிவஶம்புபவாய ச । கபர்திநே கராலாய மஹாதேவாய தே நமஃ ।। ௩௩.

உலகின் இறைவனுக்கு, தேவனுக்கு, சிவனுக்கு, சாம்புவுக்கு, பவனுக்கு, ஜடாமுடி சூடியவனுக்கு, கொடுமை உடையவனுக்கு, மகாதேவனுக்கு வணக்கம்.

ஏவம் தேவைஃ ஸ்துதஃ ஶம்புருக்ரதந்வா ஸநாதநஃ । உவாச தேவதேவோऽஹம் யத்கரோமி ததுச்யதாம் ।। ௩௩.

இவ்வாறு தேவர்கள் பாடிப் புகழ, சாம்பு என்ற நித்யனும், வலிமையான வில் ஏந்தியவரும், 'நான் தேவதேவன்; என்ன செய்ய வேண்டும் என்று சொல்லுங்கள்' என்று கூறினார்.

தேவா ஊசுஃ । வேதஶாஸ்த்ராணி விஜ்ஞாநம் தேஹி நோ பவ மாசிரம் । யஜ்ஞம் ஸரஹஸ்யம் நோ யதி துஷ்டோऽஸி நஃ ப்ரபோ ।। ௩௩.

தேவர்கள் கூறினார்கள்: 'பவனே, வேதங்களும் சாஸ்திரங்களும் ஞானமும் எங்களுக்கு உடனே அருள்வாயாக; எங்கள் மீது மகிழ்ச்சி கொண்டிருப்பின், யாகத்தின் ரகசியத்தையும் எங்களுக்கு வெளிப்படுத்து, பிரபுவே.'

மஹாதேவ உவாச । பவந்தஃ பஶவஃ ஸர்வே பவந்து ஸஹிதா இதி । அஹம் பதிர்வோ பவதாம் ததோ மோக்ஷமவாப்ஸ்யத । ததேதி தேவாஸ்தம் ப்ராஹுஸ்ததஃ பஶுபதிர்பவத் ।। ௩௩.

மகாதேவன் சொன்னார்: 'நீங்கள் எல்லோரும் எனது மிருகங்களாக, ஒன்றாக இருப்பீர்கள்; நான் உங்கள் ஆண்டவனாக இருப்பேன்; அதனால் நீங்கள் விடுதலை பெறுவீர்கள்.' தேவர்கள் 'அப்படியே ஆகட்டும்' என்று ஒப்புக்கொண்டார்கள். அப்பொழுது அவர் பசுபதி ஆனார்.

ப்ரஹ்மா பஶுபதிம் ப்ராஹ ப்ரஸந்நேநாந்தராத்மநா । சதுர்த்தஶீ தே தேவேஶ திதிரஸ்து ந ஸம்ஶயஃ ।। ௩௩.

பிரம்மா, பசுபதியை மனமகிழ்ச்சியுடன் பார்த்து, 'தேவதேவனே, நிச்சயமாக நான்காம் பத்தாம் திதி உனக்கு உரியது' என்று கூறினார்.

தஸ்யாம் திதௌ பவந்தம் யே யஜந்தே ஶ்ரத்தயாந்விதாஃ । உபோஷ்ய பஶ்சாத்புஞ்ஜீயாத்கோதூமாந்நேந வை த்விஜாந் ௩௩.

அந்த திதியில், நம்பிக்கையுடன் உம்மை வழிபடுவோர், விரதம் இருந்து பின், இரட்டையர் உடன் கோதுமை அன்னம் உண்ண வேண்டும்.

ஏவமக்தஸ்ததா ருத்ரோ ப்ரஹ்மணாऽவ்யக்தஜந்மநா । தந்தாந் நேத்ரே பலே ப்ராதாத்பகபூஷ்ணோஃ க்ரதோரபி । பரிஜ்ஞாநம் ச ஸகலம் ஸ ப்ராதாச்ச ஸுரேஷ்வபி ।। ௩௩.

அப்போது விரதம் இருந்த ருத்ரன், அவ்யக்தத்தில் பிறந்த பிரம்மாவிடம் இருந்து பகன், பூஷன் யாகத்தில் கிடைத்த பற்கள், கண்கள், பழம் ஆகியவற்றையும், தேவர்களில் முழு அறிவையும் பெற்றான்.

ஏவம் ருத்ரஸ்ய ஸம்பூதிஃ ஸம்பூதா ப்ரஹ்மணஃ புரா । அநேநைவ ப்ரயோகேந தேவாநாம் பதிருச்யதே ।। ௩௩.

இவ்வாறு ருத்ரனின் தோற்றம், பழைய காலத்தில் பிரம்மாவால் நிகழ்ந்தது; இதே முறையால் அவர் தேவர்களின் தலைவனென்று அழைக்கப்படுகிறார்.

யஶ்சைநம் ஶ்ர்ரு'ணுயாந்நித்யம் ப்ராதருத்தாய மாநவஃ । ஸர்வபாபவிநிர்முக்தோ ருத்ரலோகமவாப்நுயாத் ।। ௩௩.

யார் இந்தக் கதையை தினமும் காலை எழுந்தவுடன் கேட்டால், அவர்கள் எல்லா பாவங்களிலிருந்தும் விடுபட்டு, ருத்ரனின் உலகை அடைவார்கள்.

மஹாதபா உவாச । பித்ரூ'ணாம் ஸம்பவம் ராஜந் கத்யமாநம் நிபோத மே । பூர்வம் ப்ரஜாபதிர்ப்ரஹ்மா ஸிஸ்ரு'க்ஷுர்விவிதாஃ ப்ரஜாஃ ।। ௩௪.

மகா தவசு சொன்னார்: அரசே, பித்ருக்களின் தோற்றத்தை நான் சொல்வதை கவனியுங்கள். பழைய காலத்தில், பிரம்மா, பலவகை உயிர்களை உருவாக்க விரும்பி—

ஏகாக்ரமநஸா ஸர்வாஸ்தந்மாத்ரா மநஸா பஹிஃ । க்ரு'த்வா பரமகம் ப்ரஹ்ம த்யாயந் ஸர்கேப்ஸுருச்சகைஃ ।। ௩௪.

அவர் மனதை முழுமையாக ஒருமுகப்படுத்தி, எல்லா சூட்சுமங்களை மனதிலிருந்து வெளியே வைத்து, படைப்பு விரும்பி, உன்னதமான பரம்பொருளை தீவிரமாக தியானித்தார்.

தஸ்யாத்மநி ததா யோகம் கதஸ்ய பரமேஷ்டிநஃ । தந்மாத்ரா நிர்யயுர்தேஹாத் தூமவர்ணாக்ரு'தித்விஷஃ ।। ௩௪.

அப்போது, அந்த பரமேஷ்டி தன் உள்ளத்தில் யோகத்தில் ஈடுபட்டபோது, அவன் உடலிலிருந்து புகை நிறம் கொண்ட ஒளிரும் சூட்சுமங்கள் வெளிப்பட்டன.

பிபாம இதி பாஷந்தஃ ஸுராந் ஸோம இதி ஸ்ம ஹ । ஊர்த்வம் ஜிகமிஷந்தோ வை வியத்ஸம்ஸ்தாஸ்தபஸ்விநஃ ।। ௩௪.

“நாம் பருகுவோம்” என்று சொல்லி, தேவர்களை 'சோமன்' என அழைத்து, மேலே செல்ல விரும்பி, அவர்கள் ஆகாயத்தில் தவம் செய்தனர்.

தாந் த்ரு'ஷ்ட்வா ஸஹஸா ப்ரஹ்மா திர்யக்ஸம்ஸ்தாந உந்முகாந் । பவந்தஃ பிதரஃ ஸந்து ஸர்வேஷாம் க்ரு'ஹமேதிநாம் ।। ௩௪.

அவர்களை அப்படியே பார்த்த பிரம்மா, மேலே நோக்கிய படுக்கை நிலையில் இருந்தவர்களிடம், 'நீங்கள் எல்லா குடும்பஸ்தர்களின் பித்ருக்கள் ஆகுங்கள்' என்றார்.

ஊர்த்வவக்த்ராஸ்து யே தத்ர தே நாந்தீமுகஸம்ஜ்ஞிதாஃ । வ்ரு'த்திஶ்ராத்தேஷு ஸதத பூஜ்யா ஶ்ருதிவிதாநதஃ ।। ௩௪.

அவர்களில் மேலே முகம் வைத்தவர்கள் நாண்டீமுகர் என அழைக்கப்படுகிறார்கள்; அவர்கள் வளர்ச்சி சார்ந்த சிராத்தங்களில் எப்போதும் வேத விதிப்படி வழிபடப்பட வேண்டும்.

அக்நிம் புரஸ்க்ரு'தோ யைஸ்து தே த்விஜா அக்நிஹோத்ரிணஃ । நித்யைர்நைமித்திகைஃ காம்யைஃ பார்வணைஸ்தர்பயந்து தாந் ।। ௩௪.

அக்னியை முன்னிலைப்படுத்தும் இரட்டையர், அவற்றை நித்ய, நைமித்திக, காம்ய, பாக்ஷிக தர்ப்பணங்களால் திருப்திப்படுத்த வேண்டும்.

பஹிஃப்ரவரணா யே ச க்ஷத்ரியாஸ்தர்பயந்து தாந் । ஆஜ்யம் பிபந்தி யே சாத்ர தாநர்சயந்து விஶஃ ஸதா ।। ௩௪.

வெளிப்புற ஆடைகள் அணிந்த க்ஷத்திரியர்கள் அவர்களை திருப்திப்படுத்த வேண்டும்; இங்கு நெய் பருகும் அனைவரும் எப்போதும் பொதுமக்களால் மதிக்கப்பட வேண்டும்.

ப்ராஹ்மணைரப்யநுஜ்ஞாதாஃ ஶூத்ராஃ ஸ்வபித்ரு'நாமதஃ । தாநேவார்சயதாம் ஸம்யக்விதிமந்த்ரபஹிஷ்க்ரு'தாஃ ।। ௩௪.

பிராமணர்கள் அனுமதி அளித்த பிறகு, சூத்திரர்கள் தங்கள் பித்ருக்களை முறையாக, ஆனால் விதி, மந்திரம் இன்றி வழிபட வேண்டும்.

அநாஹிதாக்நயோ யே ச ப்ரஹ்மக்ஷத்ரவிஶோ நராஃ । ஸ்வகாலிநஸ்தேऽர்சயந்து லோகாக்நிபுரதஃ ஸதா ।। ௩௪.

அக்னி ஏற்காத பிராமணர், க்ஷத்திரியர், வைசியர் தங்கள் காலத்தில், இல்ல அக்னியின் முன் எப்போதும் தங்கள் பித்ருக்களை வழிபட வேண்டும்.

இத்யேவம் பூஜிதா யூயமிஷ்டாந் காமாந் ப்ரயச்சத । ஆயுஃ கீர்திம் தநம் புத்ராந் வித்யாமபிஜநம் ஸ்ம்ரு'திம் ।। ௩௪.

இவ்வாறு நீங்கள் வழிபடப்படும்போது, நீங்கள் வாழ்நாள், புகழ், செல்வம், மக்கள், அறிவு, உயர்ந்த வம்சம், நினைவு ஆகிய விருப்பங்களை வழங்குகிறீர்கள்.

இத்யுக்த்வா து ததா ப்ரஹ்மா தேஷாம் பந்தாநமாகரோத் । தக்ஷிணாயநஸம்ஜ்ஞம் து பித்ரூ'ணாம் ச பிதாமஹஃ ।। ௩௪.

இவ்வாறு கூறி, பின்பு பிரம்மா அவர்களுக்கு 'தக்ஷிணாயன பாதை' எனப்படும் வழியை அமைத்தார், பித்ருக்களின் பெரியவர் ஆகி.

தூஷ்ணீம் ஸஸர்ஜ பூதாநி தமூசுஃ பிதரஸ்ததஃ । வ்ரு'த்திம் நோ தேஹி பகவந் யயா விந்தாமஹே ஸுகம் ।। ௩௪.

அவர் அமைதியாக உயிர்களை உருவாக்கினார்; பித்ருக்கள் அவரிடம், 'ஓ ஆண்டவரே, எங்களுக்கு வாழ்வதற்கான வழி கொடுங்கள், அதனால் நாங்கள் சந்தோஷம் பெறுவோம்' என்றார்கள்.

ப்ரஹ்மா உவாச । அமாவாஸ்யாதிநம் வோऽஸ்து தஸ்யாம் குஶதிலோதகைஃ । தர்பிதா மாநுஷைஸ்த்ரு'ப்திம் பராம் கச்சத நாந்யதா ।। ௩௪.

பிரம்மா சொன்னார்: 'அமாவாசை நாள் உங்களுக்காக இருக்கட்டும்; அந்த நாளில், மனிதர்கள் குச்சும் எள்ளும் கலந்த நீரால் உங்களை திருப்திப்படுத்தினால், நீங்கள் உன்னத திருப்தியை அடைவீர்கள்; வேறு எந்த வழியிலும் இல்லை.'

திலா தேயாஸ்ததைதஸ்யாமுபோஷ்ய பித்ரு'பக்திதஃ । பரமம் தஸ்ய ஸம்துஷ்டா வரம் யச்சத மா சிரம் ।। ௩௪.

இந்த நாளில் முன்னோர்களை நினைத்து விரதம் இருந்து, எள்ளை தர வேண்டும்; அப்போது அவர்கள் மிகுந்த மகிழ்ச்சியுடன் விரைவில் ஒரு வரம் அளிப்பார்கள்.

மஹாதபா உவாச । ப்ரஹ்மணோ மாநஸஃ புத்ரஃ அத்ரிர்நாம மஹாதபாஃ । தஸ்ய புத்ரோऽபவத்ஸோமோ தக்ஷஜாமாத்ரு'தாம் கதஃ ।। ௩௫.

மிகுந்த தவம் செய்தவர் கூறினார்: பிரம்மாவின் மனதில் பிறந்த மகன் அத்திரி என்ற முனிவர்; அவருடைய மகன் சோமன், தக்ஷனின் மருமகனாக ஆனான்.

ஸப்தவிம்ஶதி யாஃ கந்யா தாக்ஷாயண்யஃ ப்ரகீர்த்திதாஃ । ஸோமபத்ந்யோऽதிமந்தவ்யாஸ்தாஸாம் ஶ்ரேஷ்டா து ரோஹிணி ।। ௩௫.

தக்ஷனுக்கு இருபத்து ஏழு மகள்கள் இருந்தனர்; அவர்கள் எல்லாம் சோமனின் மனைவிகள் என்று புகழ்பெற்றவர்கள். அவர்களில் சிறந்தவள் ரோகிணி.

தாமேவ ரமதே ஸோமோ நேதரா இதி ஶுஶ்ருமஃ । இதராஃ ப்ரோசுராகத்ய தக்ஷஸ்யாஸமதாம் ஶஶேஃ ।। ௩௫.

சோமன் ரோகிணியையே மட்டும் விரும்பி, மற்றவர்களைப் பொருட்படுத்தவில்லை என்று நாம் கேட்டுள்ளோம்; மற்ற பெண்கள் எல்லாம் சேர்ந்து, தக்ஷனிடம் சமத்துவம் இல்லையென்று புகார் செய்தனர்.

தக்ஷோऽப்யஸக்ரு'தாகத்ய தமுவாச ஸ நாகரோத் । ஸமதாம் ஸோऽபி தம் தக்ஷஃ ஶஶாபாந்தர்ஹிதோ பவ ।। ௩௫.

தக்ஷனும் பலமுறை வந்து கூறினான்; ஆனாலும் சோமன் சமமாக நடந்துகொள்ளவில்லை. அதனால் தக்ஷன், 'மறைந்துபோ' என்று சாபம் அளித்தான்.

ஏவம் ஶப்தஸ்து தக்ஷேண ஸோமோ தேஹம் த்யஜேதத । உவாச ஸோமோ தக்ஷம் து பவாநேவம் பவிஷ்யதி । அநேகஜோ விஹாயேமம் ப்ரஹ்மதேஹம் ஸநாதநம் ।। ௩௫.

இவ்வாறு தக்ஷனால் சபிக்கப்பட்ட சோமன், உடலை விட்டு விலக முயன்றான். அப்போது சோமன் தக்ஷனிடம், 'உனக்கும் இதேபோல் நடக்கும்; பல பிள்ளைகள் பிறந்த பிறகு நீ இந்த பிரம்ம தேகம் என்றென்றும் விட்டு விடுவாய்,' என்று கூறினான்.