வராஹபுராணம்

த்ரு'ஷ்டமாத்ராஸ்து தே தேவாஃ ஸ்வயம் தர்மேண சக்ஷுஷா । க்ஷணேந கதஸம்மோஹாஃ ஸம்யக்ஸத்தர்மஸம்ஹிதாஃ ।। ௩௨.

அவரை பார்த்தவுடன், தேவர்கள் தர்மத்தை நேரில் கண்டதுபோல் உடனே குழப்பம் நீங்கி, உண்மையான தர்மத்தில் நிலைத்தார்கள்.

அஸுரா அபி தத்வச்ச ததோ ப்ரஹ்மா உவாச தம் । அத்யப்ரப்ரு'தி தே தர்ம திதிரஸ்து த்ரயோதஶீ ।। ௩௨.

அதேபோல் அசுரர்களும் இருந்தனர். பின்னர் பிரம்மா அவரிடம், 'இன்றிலிருந்துTrayodashi என்ற பதின்மூன்றாம் நாளும் உனக்கு விசேஷமானதாக இருக்கட்டும், தர்மா,' என்றார்.

யஸ்தாமுபோஷ்ய புருஷோ பவந்தம் ஸமுபார்ஜயேத் । க்ரு'த்வா பாபஸமாஹாரம் தஸ்மாந்முஞ்சதி மாநவஃ ।। ௩௨.

யார் அந்த நாளை விரதமாக கடைபிடித்து உன்னை அடைகிறாரோ, அவர் செய்த பாவங்கள் அனைத்தும் அவரை விட்டு நீங்கும்.

யச்சாரண்யமிதம் தர்ம்ம த்வயா வ்யாப்தம் சிரம் ப்ரபோ । ததோ நாம்நா பவிஷ்யே தத்தர்மாரண்யமிதி ப்ரபோ ।। ௩௨.

இத்தரும வனம் நீண்ட நாட்களாக உன் மூலம் நிரம்பியுள்ளது, அதனால் இது 'தருமாரண்யம்' என்று பெயர் பெறும், பிரபு.

சதுஸ்த்ரிபாத் த்வ்யேகபாச்ச ப்ரபோ த்வம் க்ரு'தாதிபிர்ல்லக்ஷ்யஸே யேந லோகைஃ । ததா ததா கர்மபூமௌ நபஶ்ச ப்ராயோயுக்தஃ ஸ்வக்ரு'ஹம் பாஹி விஶ்வம் ।। ௩௨.

பிரபு, நீ கிருதயுகம் முதலான யுகங்களில் நான்கு, மூன்று, இரண்டு, ஒரு கால் கொண்டவராக உலகினால் அறியப்படுகிறாய். இப்படியே கர்ம பூமியிலும் விண்ணிலும் தக்க முறையில் இருந்து, உன் இல்லத்தையும் உலகத்தையும் காப்பாற்று.

இத்யுக்தமாத்ரஃ ப்ரபிதாமஹோऽதுநா ஸுராஸுராணாமத பஶ்யதாம் ந்ரு'ப । அத்ரு'ஶ்யதாமகமத் ஸ்வாலயாம்ஶ்ச ஜக்முஃ ஸுராஃ ஸவ்ரு'ஷா வீதஶோகாஃ ।। ௩௨.

இவ்வாறு கூறியவுடன், பிதாமகன் தேவர்கள், அசுரர்கள் எல்லோரும் பார்த்துக்கொண்டிருக்கையில் காணாமலாயினார். தேவர்கள் காளையுடன் தங்கள் இல்லங்களுக்கு சென்றார்கள், துக்கமின்றி.

தர்மோத்பத்திம் ய இமாம் ஶ்ராவயீத ததா ஶ்ராத்தே தர்பயேத பித்ரூ'ம்ஶ்ச । த்ரயோதஶ்யாம் பாயஸேந ஸ்வஶக்த்யா ஸ ஸ்வர்ககாமீ து ஸுராநுபேயாத் ।। ௩௨.

யார் இந்த தர்மத்தின் தோற்றம் பற்றிய கதையை ஸ்ராத்தத்தில் வாசித்து, தம் சக்திக்கு ஏற்ப Trayodashi நாளில் பித்ருக்களுக்கு பால் சாதம் அர்ப்பணிக்கிறாரோ, அவர் சொர்க்கத்தை அடைந்து தேவர்களுடன் சேர்வார்.

ஶ்ரீவராஹ உவாச । அதாபராம் ருத்ரஸம்பூதிமாத்யாம் ஶ்ர்ரு'ணுஷ்வ ராஜந்நிதி ஸோऽப்யுவாச । மஹாதபாஃ ப்ரீதிதோ தர்ம்மதக்ஷஃ க்ஷமாஸ்த்ரதாரீ ரு'ஷிருக்ரதேஜாஃ ।। ௩௩.

ஸ்ரீ வராகன் சொன்னார்: அரசே, இப்போது ருத்ரனின் முதற்கால பிறப்பை நான் சொல்கிறேன், கேள். அவர் பெரிய தவசாலி, மகிழ்ச்சியுடன், தர்மத்தில் நிலைத்தவர், பொறுமையுடன், தீவிரமான ஋ஷி.

ஜாதஃ ப்ரஜாநாம் பதிருக்ரதேஜா ஜ்ஞாநம் பரம் தத்த்வபாவம் விதித்வா । ஸ்ரு'ஷ்டிம் ஸிஸ்ரு'க்ஷுஃ க்ஷுபிதோऽதிகோபாத வ்ரு'த்திகாலே ஜகதஃ ப்ரகாமம் ।। ௩௩.

அவர் உயிர்களின் தலைவனாக பிறந்து, பேரொளியுடன், உயர்ந்த ஞானமும் உண்மை தத்துவத்தையும் அறிந்து, படைப்பு செய்ய விரும்பி, உலகம் விரிவடைந்தபோது மிகுந்த கோபத்தில் கலங்கினார்.

தபஸ்யதோऽதஃ ஸ்திரகீர்திஃ புராணோ ரஜஸ்தமோத்வஸ்தகதிர்பபூவ । வரோ வரேண்யோ வரதஃ ப்ரதாபீ க்ரு'ஷ்ணாருணஃ புருஷஃ பிங்கநேத்ரஃ ।। ௩௩.

அவர் தவம் செய்தபோது, புகழ் பெற்றவராக, பழமை வாய்ந்தவராக, இராகம் தமோ குணம் இல்லாதவராக ஆனார். வரங்களை வழங்குபவர், பெறத்தக்கவர், ஆசீர்வாதம் தருபவர், பெரும் வீரியுடன், கருப்பு சிவப்பு கலந்த நிறத்துடன், பிங்கன் கண்கள் கொண்ட மனிதராக இருந்தார்.

ருதந்நுக்தோ ப்ரஹ்மணா மா ருத த்வம் ருத்ரஸ்ததோऽஸாவபவத் புராணஃ । நயஸ்வ ஸ்ரு'ஷ்டிம் விததஸ்வரூபாம் பவாந் ஸமர்தோऽஸி மஹாநுபாவ ।। ௩௩.

அவர் அழுதபோது, பிரம்மா, 'அழாதே, நீ ருத்ரன்' என்றார். அப்படி அவர் பழமையானவரானார். 'நீ பல வடிவங்களுடன் படைப்பை நடத்து; அதற்கு நீ தகுதியான பெருமை உடையவன்' என்றார்.

இத்யுக்தமாத்ரஃ ஸலிலே மமஜ்ஜமக்நே ஸஸர்ஜாத்மபவாய தக்ஷஃ । கஸ்தே ததா தேவவரே விதேநுஃ ஸ்ரு'ஷ்டிம் து தே மாநஸா ப்ரஹ்மஜாதாஃ ।। ௩௩.

இவ்வாறு கூறியவுடன், அவர் நீரில் மூழ்கினார்; தன்னிலிருந்து பிறந்த தக்ஷன் படைப்பை செய்தான். அப்போது பிரம்மாவின் மனதில் பிறந்த சிறந்த தேவர்கள் மரத்தில் படைப்பை விரிவாக்கினர்.

தஸ்யாம் ததாயாம் து ஸுராதிபே து பைதாமஹம் யஜ்ஞவரம் ப்ரகாமம் । மக்நஃ புரா யத்ஸலிலே ஸ ருத்ரஃ உத்ஸ்ரு'ஜ்ய விஶ்வம் து ஸுராந் ஸிஸ்ரு'க்ஷுஃ ।। ௩௩.

அந்த விரிவான படைப்பில், தேவர்களின் தலைவனே, பிதாமகனின் உன்னத யாகம் நடந்தது. பழைய காலத்தில், ருத்ரன் நீரில் மூழ்கி, உலகத்தை விட்டு விட்டு, தேவர்களை படைக்க விரும்பினார்.

ஸுஸ்த்ராவ யஜ்ஞம் ஸுரஸித்தயக்ஷாநுபாகதாந் க்ரோதவஶம் ஜகாம । மந்யும் ப்ரதீப்தம் பரிபாவ்ய கேந ஸ்ரு'ஷ்டம் ஜகந்மாம் வ்யதிரிச்ய மோஹாத் ।। ௩௩.

அவர் யாகத்தை நடத்தினார்; தேவர்கள், சித்தர்கள், யக்ஷர்கள் வந்தார்கள். ஆனால் அவர் கோபத்திற்கு உட்பட்டார். தன் எரியும் கோபத்தை எண்ணி, 'யார் என்னை மீறி, அறியாமையால் இந்த உலகை படைத்தார்?' என்று நினைத்தார்.

ஹா ஹேதி சோக்தே ஜ்வலநார்சிஷஸ்து தத்ராபவந் க்ஷுத்ரபிஶாசஸங்கா வேதாலபூதாநி ச யோகிஸங்காஃ ।। ௩௩.

அவர் 'ஹா! ஹே!' என்று அழைத்தபோது, அங்கு தீப்பொறிகள் எழுந்தன; சிறிய பிசாசுகள், வேதாளங்கள், பூதங்கள், யோகிகள் கூட்டம் தோன்றின.

கநம் யதா தைர்விததம் வியச்ச பூமிஶ்ச ஸர்வாஶ்ச திஶஶ்ச லோகாஃ । ததா ஸ ஸர்வஜ்ஞதயா சகார தநுஶ்சதுர்விம்ஶதிஹஸ்தமாத்ரம் ।। ௩௩.

அவர்கள் ஆகாயம், பூமி, எல்லா திசைகள், உலகங்கள் அனைத்தையும் நிரப்பியபோது, அவர் எல்லாம் அறிந்தவனாக இருபத்து நான்கு முழம் நீளமான வில்லொன்றை உருவாக்கினார்.

குணம் த்ரிவ்ரு'த்தம் ச சகார ரோஷாதாதத்த திவ்யே ச தநுர்குணம் ச । ததஶ்ச பூஷ்ணோ தஶநாநவித்யத் பகஸ்ய நேத்ரே வ்ரு'ஷணௌ க்ரதோஶ்ச ।। ௩௩.

கோபத்தால், மூன்று மடங்கு வளைந்த வில்லின் நூலை செய்தார்; தெய்வீக வில்லும் நூலும் எடுத்தார். பின்னர் பூஷணின் பற்களை, பகனின் கண்களை, கிரதுவின் விருஷணங்களை வீழ்த்தினார்.

ஸ வித்தபீஜோ வ்யபயாத்க்ரதுஶ்ச மார்கம் வாயுர்தாரதந் யஜ்ஞவாடாத் । தேவாஶ்ச ஸர்வே பஶுபதிமுபேயுர்ஜக்முஶ்ச ஸர்வே ப்ரணதிம் பவஸ்ய ।। ௩௩.

அந்த யாககாரர், அவருடைய உயிர்ச்சுரப்பும் காயப்பட்டு, உயிர்வாயுவைப் போல் யாகவீட்டிலிருந்து வெளியேறினார். எல்லா தேவர்களும் பசுபதியை அணுகி, பவனுக்கு வணங்கி நின்றார்கள்.

ஆகம்ய தத்ரைவ பிதாமஹஸ்து பவம் ப்ரதீதஃ ஸம்பரிஷ்வஜ்ய தேவாந் । பக்த்யோபேதாந் வீக்ஷயத் தேவதேவாந் விஜ்ஞாநமந்தஃ குரு வீரபாஹோ ।। ௩௩.

அப்போது பிரம்மா அங்கே வந்து, ஆனந்தத்துடன் பவனைத் தழுவி, பக்தியுடன் நிறைந்த தேவர்களைப் பார்த்து, 'அருமை உடையவனே! உள்ளார்ந்த ஞானத்தை அறிந்து கொள்' என்றார்.

ருத்ர உவாச । ஸ்ரு'ஷ்டஃ பூர்வம் பவதாऽஹம் ந சேமே கஸ்மாந்ந பாகம் பரிகல்பயந்தி । யஜ்ஞோத்பவம் தேந ருஷா மயேமே ஹ்ரு'தஜ்ஞாநா விக்ரு'தா தேவதேவ ।। ௩௩.

ருத்ரன் சொன்னான்: 'நீயே என்னை முன்பு படைத்தாய். ஆனால் இவ்வகை யாகங்களில் எனக்கு ஏன் பாகம் கொடுக்கப்படவில்லை? அதனால், யாகத்திலிருந்து பிறந்த இந்த தேவர்கள், கோபத்தால் ஞானம் மறந்து, மாற்றமடைந்துவிட்டார்கள், தேவதேவனே.'

ப்ரஹ்மா உவாச । தேவாஃ ஶம்பும் ஸ்துதிபிர்ஜ்ஞாநஹேதோர் யஜத்வமுச்சைரஸுராஶ்ச ஸர்வே । யேந ருத்ரோ பகவாம்ஸ்தோஷமேதி ஸர்வஜ்ஞதா தோஷமாத்ரஸ்ய ச ஸ்யாத் ।। ௩௩.

பிரம்மா சொன்னார்: 'தேவர்களே, ஞானம் பெறும் பொருட்டு, நீங்கள் எல்லோரும் சாம்புவை பாடல்களால் போற்றி வழிபடுங்கள்; அசுரர்களும் அப்படியே செய்ய வேண்டும். யார் பகவான் ருத்ரனை மகிழ்விப்பார்களோ, அவர்களுக்கு எல்லாம் அறியும் ஞானமும் திருப்தியும் கிடைக்கும்.'

இத்யுக்தாஸ்தேந தே தேவாஃ ஸ்துதிம் சக்ருர்மஹாத்மநஃ ।। ௩௩.

இவ்வாறு பிரம்மா கூறியபோது, அந்த தேவர்கள் அந்த மகான்மாவை பாடிப் புகழ்ந்தார்கள்.

தேவா ஊசுஃ । நமோ தேவாதிதேவாய த்ரிநேத்ராய மஹாத்மநே । ரக்தபிங்கலநேத்ராய ஜடாமுகுடதாரிணே ।। ௩௩.

தேவர்கள் கூறினார்கள்: 'தேவர்களுக்கு மேலான தேவனுக்கு, மூன்று கண்கள் உடைய பெரிய ஆத்மாவுக்கு, சிவந்தும் மஞ்சளும் கலந்த கண்கள் உடையவருக்கு, ஜடாமுடி சூடியவருக்கு வணக்கம்.'

பூதவேதாலஜுஷ்டாய மஹாபோகோபவீதிநே । பீமாட்டஹாஸவக்த்ராய கபர்திந் ஸ்தாணவே நமஃ ।। ௩௩.

பூதங்களும் வேதாளங்களும் சூழ்ந்தவருக்கு, பெரிய பாம்பை பூணாக அணிந்தவருக்கு, பயங்கரமான சிரிப்புடன் முகம் விரிந்தவருக்கு, ஜடாமுடி சூடிய நிலையானவருக்கு வணக்கம்.

பூஷ்ணோ தந்தவிநாஶாய பகநேத்ரஹநே நமஃ । பவிஷ்யவ்ரு'ஷசிஹ்நாய மஹாபூதபதே நமஃ ।। ௩௩.

பூஷணின் பல்லை உடைத்தவருக்கு, பகனின் கணை எடுத்தவருக்கு, வருங்காலத்தில் எருதின் குறியுடன் தோன்றுவாருக்கு, பெரிய உயிர்களின் அதிபதிக்கு வணக்கம்.

பவிஷ்யத்ரிபுராந்தாய ததாந்தகவிநாஶிநே । கைலாஸவரவாஸாய கரிக்ரு'த்திநிவாஸிநே ।। ௩௩.

வருங்காலத்தில் திரிபுரங்களை அழிப்பவருக்கு, அந்தகனை வதம் செய்தவருக்கு, கைலாயத்தின் சிறந்த இடத்தில் வாழ்பவருக்கு, யானைத் தோலை உடையாக அணிந்தவருக்கு வணக்கம்.

விகராலோத்ர்த்வகேஶாய பைரவாய நமோ நமஃ । அக்நிஜ்வாலாகராலாய ஶஶிமௌலிக்ரு'தே நமஃ ।। ௩௩.

பயங்கரமாக கூந்தல் பறிகொண்டவருக்கு, பைரவருக்கு, தீயை போன்ற கொடுமை உடையவருக்கு, சந்திரனை முடியில் சூடியவருக்கு மீண்டும் மீண்டும் வணக்கம்.

பவிஷ்யக்ரு'தகாபாலிவ்ரதாய பரமேஷ்டிநே । ததா தாருவநத்வம்ஸகாரிணே திக்மஶூலிநே ।। ௩௩.

வருங்காலத்தில் கபால விரதம் மேற்கொள்ளும் பரமாத்மாவுக்கு, தாருகா வனத்தை அழித்தவருக்கு, கூர்மையான வேல் ஏந்தியவருக்கு வணக்கம்.

க்ரு'தகங்கணபோகீந்த்ர நீலகண்ட த்ரிஶூலிநே । ப்ரசண்டதண்டஹஸ்தாய வடவாக்நிமுகாய ச ।। ௩௩.

பாம்புகளை கையிலங்காக அணிந்தவருக்கு, நீலக்கண்டனுக்கு, திரிசூலம் ஏந்தியவருக்கு, கொடிய தண்டம் பிடித்தவருக்கு, கடல் நெருப்பை வாயில் கொண்டவருக்கு வணக்கம்.