வராஹபுராணம்

ப்ரஹ்மா உவாச । அயம் மே ப்ரதமஃ புத்ரஃ பீடிதஃ ஶஶிநா ப்ரு'ஶம் । பத்நீம் ஜிக்ரு'க்ஷதா ப்ராதுர்த்தர்மஸம்ஜ்ஞோ மஹாமுநிஃ ।। ௩௨.

பிரம்மா கூறினார்: இவன் என் முதற்பிறந்த மகன் தர்மன்; சோமனால் மிகுந்த துன்பம் அடைந்தவன்; சகோதரனின் மனைவியை பிடிக்க முயன்றான், மகா முனிவரே.

இதாநீம் தோஷயத்வம் வை ஸர்வ ஏவ ஸுராஸுராஃ । யேந ஸ்திதிர்வோ பவதி ஸமம் தேவாஸுரா இதி ।। ௩௨.

இப்போது, எல்லா தேவர்களும் அசுரர்களும், அவனைத் துதித்து சமாதானப்படுத்துங்கள்; அப்படி செய்தால், உங்களுக்குள் சமநிலை நிலைக்கும்.

ததஃ ஸர்வே ஸ்துதிம் சக்ருஸ்தஸ்ய தேவஸ்ய ஹர்ஷிதாஃ । விதித்வா ப்ரஹ்மணோ வாக்யாத் ஸம்பூர்ணஶஶிஸந்நிபம் ।। ௩௨.

பின்னர், அனைவரும் மகிழ்ச்சியுடன் அந்த தேவனைப் புகழ்ந்தார்கள்; பிரம்மாவின் வார்த்தையால், அவன் பூரண சந்திரனைப் போல இருப்பதை அறிந்தார்கள்.

தேவா ஊசுஃ । நமோऽஸ்து ஶஶிஸங்காஶ நமஸ்தே ஜகதஃ பதே । நமோऽஸ்து தேவரூபாய ஸ்வர்கமார்கப்ரதர்ஶக । கர்மமார்கஸ்வரூபாய ஸர்வகாய நமோ நமஃ ।। ௩௨.

தேவர்கள் கூறினர்: சந்திரனைப் போல ஒளிரும் பெருமாளே, உமக்கு வணக்கம்! உலகத்தினை ஆண்டவரே, உமக்கு வணக்கம்! தெய்வ வடிவமுடையவரே, சொர்க்க பாதையை காட்டுபவரே, கர்ம பாதையின் வடிவமாயிருப்பவரே, எல்லாவற்றிலும் நிறைந்தவரே, உமக்கு மீண்டும் மீண்டும் வணக்கம்!

த்வயேயம் பால்யதே ப்ரு'த்வீ த்ரைலோக்யம் ச த்வயைவ ஹி । ஜநஸ்தபஸ்ததா ஸத்யம் த்வயா ஸர்வம் து பால்யதே ।। ௩௨.

உம்மால் தான் இந்த பூமி பாதுகாக்கப்படுகிறது; மூன்று உலகங்களும் உம்மால் மட்டுமே பாதுகாக்கப்படுகின்றன; மனிதர்கள், தவசிகள், சத்திய உலகம் ஆகிய அனைத்தும் உம்மால் பாதுகாக்கப்படுகின்றன.

ந த்வயா ரஹிதம் கிம்சிஜ்ஜகத்ஸ்தாவரஜங்கமம் । வித்யதே த்வத்விஹீநம் து ஸத்யோ நஶ்யதி வை ஜகத் ।। ௩௨.

உம்மைத் தவிர்த்து, நிலையானதும் அசையும் பொருளும் எதுவும் இல்லை; உம்மை இழந்தால், உலகம் உடனே அழிந்து விடும்.

த்வமாத்மா ஸர்வபூதாநாம் ஸதாம் ஸத்த்வஸ்வரூபவாந் । ராஜஸாநாம் ரஜஸ்த்வம் ச தாமஸாநாம் தம ஏவ ச ।। ௩௨.

நீங்கள் எல்லா உயிர்களுக்கும் ஆத்மாவாகவும், நல்லவர்களுக்கு நல்ல தன்மையுடனும் இருக்கின்றீர்கள்; ராஜசிகர்களுக்கு ரஜஸ், தாமசிகர்களுக்கு தமஸ் ஆகியவற்றை நீங்களே தருகிறீர்கள்.

சதுஷ்பாதோ பவாந் தேவ சதுஶ்ஶ்ர்ரு'ங்கஸ்த்ரிலோசநஃ । ஸப்தஹஸ்தஸ்த்ரிபந்தஶ்ச வ்ரு'ஷரூப நமோऽஸ்து தே ।। ௩௨.

நீங்கள் நான்கு கால்களும், நான்கு கொம்புகளும், மூன்று கண்களும், ஏழு கைகளும், மூன்று பந்தங்களும் உடைய காளை வடிவுடைய தேவனே, உமக்கு வணக்கம்!

த்வயா ஹீநா வயம் தேவ ஸர்வ உந்மார்கவர்த்திநஃ । தந்மார்கம் யச்ச மூடாநாம் த்வம் ஹி நஃ பரமா கதிஃ ।। ௩௨.

உம்மை இழந்தால், தேவனே, நாங்கள் அனைவரும் தவறான பாதையில் செல்லுகிறோம்; இந்த மயங்கியவர்களை நீர் சரியான பாதைக்கு இட்டுச் செல்ல வேண்டும்; ஏனெனில் நீங்களே எங்கள் உயர்ந்த குறிக்கோள்.

ஏவம் ஸ்துதஸ்ததா தேவைர்வ்ரு'ஷரூபீ ப்ரஜாபதிஃ । துஷ்டஃ ப்ரஸந்நமநஸா ஶாந்தசக்ஷுரபஶ்யத ।। ௩௨.

அப்போது தேவர்கள் புகழ்ந்தபோது, காளை வடிவில் இருந்த பிரஜாபதி மகிழ்ச்சியுடன் அமைதியான மனமும், அமைதியான பார்வையுடன் அவர்களை நோக்கினார்.

த்ரு'ஷ்டமாத்ராஸ்து தே தேவாஃ ஸ்வயம் தர்மேண சக்ஷுஷா । க்ஷணேந கதஸம்மோஹாஃ ஸம்யக்ஸத்தர்மஸம்ஹிதாஃ ।। ௩௨.

அவரை பார்த்தவுடன், தேவர்கள் தர்மத்தை நேரில் கண்டதுபோல் உடனே குழப்பம் நீங்கி, உண்மையான தர்மத்தில் நிலைத்தார்கள்.

அஸுரா அபி தத்வச்ச ததோ ப்ரஹ்மா உவாச தம் । அத்யப்ரப்ரு'தி தே தர்ம திதிரஸ்து த்ரயோதஶீ ।। ௩௨.

அதேபோல் அசுரர்களும் இருந்தனர். பின்னர் பிரம்மா அவரிடம், 'இன்றிலிருந்துTrayodashi என்ற பதின்மூன்றாம் நாளும் உனக்கு விசேஷமானதாக இருக்கட்டும், தர்மா,' என்றார்.

யஸ்தாமுபோஷ்ய புருஷோ பவந்தம் ஸமுபார்ஜயேத் । க்ரு'த்வா பாபஸமாஹாரம் தஸ்மாந்முஞ்சதி மாநவஃ ।। ௩௨.

யார் அந்த நாளை விரதமாக கடைபிடித்து உன்னை அடைகிறாரோ, அவர் செய்த பாவங்கள் அனைத்தும் அவரை விட்டு நீங்கும்.

யச்சாரண்யமிதம் தர்ம்ம த்வயா வ்யாப்தம் சிரம் ப்ரபோ । ததோ நாம்நா பவிஷ்யே தத்தர்மாரண்யமிதி ப்ரபோ ।। ௩௨.

இத்தரும வனம் நீண்ட நாட்களாக உன் மூலம் நிரம்பியுள்ளது, அதனால் இது 'தருமாரண்யம்' என்று பெயர் பெறும், பிரபு.

சதுஸ்த்ரிபாத் த்வ்யேகபாச்ச ப்ரபோ த்வம் க்ரு'தாதிபிர்ல்லக்ஷ்யஸே யேந லோகைஃ । ததா ததா கர்மபூமௌ நபஶ்ச ப்ராயோயுக்தஃ ஸ்வக்ரு'ஹம் பாஹி விஶ்வம் ।। ௩௨.

பிரபு, நீ கிருதயுகம் முதலான யுகங்களில் நான்கு, மூன்று, இரண்டு, ஒரு கால் கொண்டவராக உலகினால் அறியப்படுகிறாய். இப்படியே கர்ம பூமியிலும் விண்ணிலும் தக்க முறையில் இருந்து, உன் இல்லத்தையும் உலகத்தையும் காப்பாற்று.

இத்யுக்தமாத்ரஃ ப்ரபிதாமஹோऽதுநா ஸுராஸுராணாமத பஶ்யதாம் ந்ரு'ப । அத்ரு'ஶ்யதாமகமத் ஸ்வாலயாம்ஶ்ச ஜக்முஃ ஸுராஃ ஸவ்ரு'ஷா வீதஶோகாஃ ।। ௩௨.

இவ்வாறு கூறியவுடன், பிதாமகன் தேவர்கள், அசுரர்கள் எல்லோரும் பார்த்துக்கொண்டிருக்கையில் காணாமலாயினார். தேவர்கள் காளையுடன் தங்கள் இல்லங்களுக்கு சென்றார்கள், துக்கமின்றி.

தர்மோத்பத்திம் ய இமாம் ஶ்ராவயீத ததா ஶ்ராத்தே தர்பயேத பித்ரூ'ம்ஶ்ச । த்ரயோதஶ்யாம் பாயஸேந ஸ்வஶக்த்யா ஸ ஸ்வர்ககாமீ து ஸுராநுபேயாத் ।। ௩௨.

யார் இந்த தர்மத்தின் தோற்றம் பற்றிய கதையை ஸ்ராத்தத்தில் வாசித்து, தம் சக்திக்கு ஏற்ப Trayodashi நாளில் பித்ருக்களுக்கு பால் சாதம் அர்ப்பணிக்கிறாரோ, அவர் சொர்க்கத்தை அடைந்து தேவர்களுடன் சேர்வார்.

ஶ்ரீவராஹ உவாச । அதாபராம் ருத்ரஸம்பூதிமாத்யாம் ஶ்ர்ரு'ணுஷ்வ ராஜந்நிதி ஸோऽப்யுவாச । மஹாதபாஃ ப்ரீதிதோ தர்ம்மதக்ஷஃ க்ஷமாஸ்த்ரதாரீ ரு'ஷிருக்ரதேஜாஃ ।। ௩௩.

ஸ்ரீ வராகன் சொன்னார்: அரசே, இப்போது ருத்ரனின் முதற்கால பிறப்பை நான் சொல்கிறேன், கேள். அவர் பெரிய தவசாலி, மகிழ்ச்சியுடன், தர்மத்தில் நிலைத்தவர், பொறுமையுடன், தீவிரமான ஋ஷி.

ஜாதஃ ப்ரஜாநாம் பதிருக்ரதேஜா ஜ்ஞாநம் பரம் தத்த்வபாவம் விதித்வா । ஸ்ரு'ஷ்டிம் ஸிஸ்ரு'க்ஷுஃ க்ஷுபிதோऽதிகோபாத வ்ரு'த்திகாலே ஜகதஃ ப்ரகாமம் ।। ௩௩.

அவர் உயிர்களின் தலைவனாக பிறந்து, பேரொளியுடன், உயர்ந்த ஞானமும் உண்மை தத்துவத்தையும் அறிந்து, படைப்பு செய்ய விரும்பி, உலகம் விரிவடைந்தபோது மிகுந்த கோபத்தில் கலங்கினார்.

தபஸ்யதோऽதஃ ஸ்திரகீர்திஃ புராணோ ரஜஸ்தமோத்வஸ்தகதிர்பபூவ । வரோ வரேண்யோ வரதஃ ப்ரதாபீ க்ரு'ஷ்ணாருணஃ புருஷஃ பிங்கநேத்ரஃ ।। ௩௩.

அவர் தவம் செய்தபோது, புகழ் பெற்றவராக, பழமை வாய்ந்தவராக, இராகம் தமோ குணம் இல்லாதவராக ஆனார். வரங்களை வழங்குபவர், பெறத்தக்கவர், ஆசீர்வாதம் தருபவர், பெரும் வீரியுடன், கருப்பு சிவப்பு கலந்த நிறத்துடன், பிங்கன் கண்கள் கொண்ட மனிதராக இருந்தார்.

ருதந்நுக்தோ ப்ரஹ்மணா மா ருத த்வம் ருத்ரஸ்ததோऽஸாவபவத் புராணஃ । நயஸ்வ ஸ்ரு'ஷ்டிம் விததஸ்வரூபாம் பவாந் ஸமர்தோऽஸி மஹாநுபாவ ।। ௩௩.

அவர் அழுதபோது, பிரம்மா, 'அழாதே, நீ ருத்ரன்' என்றார். அப்படி அவர் பழமையானவரானார். 'நீ பல வடிவங்களுடன் படைப்பை நடத்து; அதற்கு நீ தகுதியான பெருமை உடையவன்' என்றார்.

இத்யுக்தமாத்ரஃ ஸலிலே மமஜ்ஜமக்நே ஸஸர்ஜாத்மபவாய தக்ஷஃ । கஸ்தே ததா தேவவரே விதேநுஃ ஸ்ரு'ஷ்டிம் து தே மாநஸா ப்ரஹ்மஜாதாஃ ।। ௩௩.

இவ்வாறு கூறியவுடன், அவர் நீரில் மூழ்கினார்; தன்னிலிருந்து பிறந்த தக்ஷன் படைப்பை செய்தான். அப்போது பிரம்மாவின் மனதில் பிறந்த சிறந்த தேவர்கள் மரத்தில் படைப்பை விரிவாக்கினர்.

தஸ்யாம் ததாயாம் து ஸுராதிபே து பைதாமஹம் யஜ்ஞவரம் ப்ரகாமம் । மக்நஃ புரா யத்ஸலிலே ஸ ருத்ரஃ உத்ஸ்ரு'ஜ்ய விஶ்வம் து ஸுராந் ஸிஸ்ரு'க்ஷுஃ ।। ௩௩.

அந்த விரிவான படைப்பில், தேவர்களின் தலைவனே, பிதாமகனின் உன்னத யாகம் நடந்தது. பழைய காலத்தில், ருத்ரன் நீரில் மூழ்கி, உலகத்தை விட்டு விட்டு, தேவர்களை படைக்க விரும்பினார்.

ஸுஸ்த்ராவ யஜ்ஞம் ஸுரஸித்தயக்ஷாநுபாகதாந் க்ரோதவஶம் ஜகாம । மந்யும் ப்ரதீப்தம் பரிபாவ்ய கேந ஸ்ரு'ஷ்டம் ஜகந்மாம் வ்யதிரிச்ய மோஹாத் ।। ௩௩.

அவர் யாகத்தை நடத்தினார்; தேவர்கள், சித்தர்கள், யக்ஷர்கள் வந்தார்கள். ஆனால் அவர் கோபத்திற்கு உட்பட்டார். தன் எரியும் கோபத்தை எண்ணி, 'யார் என்னை மீறி, அறியாமையால் இந்த உலகை படைத்தார்?' என்று நினைத்தார்.

ஹா ஹேதி சோக்தே ஜ்வலநார்சிஷஸ்து தத்ராபவந் க்ஷுத்ரபிஶாசஸங்கா வேதாலபூதாநி ச யோகிஸங்காஃ ।। ௩௩.

அவர் 'ஹா! ஹே!' என்று அழைத்தபோது, அங்கு தீப்பொறிகள் எழுந்தன; சிறிய பிசாசுகள், வேதாளங்கள், பூதங்கள், யோகிகள் கூட்டம் தோன்றின.

கநம் யதா தைர்விததம் வியச்ச பூமிஶ்ச ஸர்வாஶ்ச திஶஶ்ச லோகாஃ । ததா ஸ ஸர்வஜ்ஞதயா சகார தநுஶ்சதுர்விம்ஶதிஹஸ்தமாத்ரம் ।। ௩௩.

அவர்கள் ஆகாயம், பூமி, எல்லா திசைகள், உலகங்கள் அனைத்தையும் நிரப்பியபோது, அவர் எல்லாம் அறிந்தவனாக இருபத்து நான்கு முழம் நீளமான வில்லொன்றை உருவாக்கினார்.

குணம் த்ரிவ்ரு'த்தம் ச சகார ரோஷாதாதத்த திவ்யே ச தநுர்குணம் ச । ததஶ்ச பூஷ்ணோ தஶநாநவித்யத் பகஸ்ய நேத்ரே வ்ரு'ஷணௌ க்ரதோஶ்ச ।। ௩௩.

கோபத்தால், மூன்று மடங்கு வளைந்த வில்லின் நூலை செய்தார்; தெய்வீக வில்லும் நூலும் எடுத்தார். பின்னர் பூஷணின் பற்களை, பகனின் கண்களை, கிரதுவின் விருஷணங்களை வீழ்த்தினார்.

ஸ வித்தபீஜோ வ்யபயாத்க்ரதுஶ்ச மார்கம் வாயுர்தாரதந் யஜ்ஞவாடாத் । தேவாஶ்ச ஸர்வே பஶுபதிமுபேயுர்ஜக்முஶ்ச ஸர்வே ப்ரணதிம் பவஸ்ய ।। ௩௩.

அந்த யாககாரர், அவருடைய உயிர்ச்சுரப்பும் காயப்பட்டு, உயிர்வாயுவைப் போல் யாகவீட்டிலிருந்து வெளியேறினார். எல்லா தேவர்களும் பசுபதியை அணுகி, பவனுக்கு வணங்கி நின்றார்கள்.

ஆகம்ய தத்ரைவ பிதாமஹஸ்து பவம் ப்ரதீதஃ ஸம்பரிஷ்வஜ்ய தேவாந் । பக்த்யோபேதாந் வீக்ஷயத் தேவதேவாந் விஜ்ஞாநமந்தஃ குரு வீரபாஹோ ।। ௩௩.

அப்போது பிரம்மா அங்கே வந்து, ஆனந்தத்துடன் பவனைத் தழுவி, பக்தியுடன் நிறைந்த தேவர்களைப் பார்த்து, 'அருமை உடையவனே! உள்ளார்ந்த ஞானத்தை அறிந்து கொள்' என்றார்.