வராஹபுராணம்

ஸர்வஜ்ஞஃ ஸர்வகர்தா த்வம் ஸர்வலோகநமஸ்க்ரு'தஃ । த்ரைலோக்யவிஶநாச்ச த்வம் பவ விஷ்ணுஃ ஸநாதநஃ ।। ௩௧.

நீ எல்லாம் அறிந்தவன், எல்லாம் செய்யும் வல்லமை உடையவன், எல்லா உலகங்களாலும் போற்றப்படுபவன்; மூன்று உலகிலும் புகுந்ததால், நீ என்றும் நிலைத்திருக்கும் விஷ்ணுவாக இரு.

தேவாநாம் ஸர்வதா கார்யம் கர்த்தவ்யம் ப்ரஹ்மணஸ்ததா । ஸர்வஜ்ஞத்வம் ச பவது தவ தேவ ந ஸம்ஶயஃ ।। ௩௧.

தேவர்களின் பணியும், பிரம்மாவின் பணியும் எப்போதும் நீ செய்ய வேண்டும்; எல்லாம் அறிந்த தன்மை உனக்கு உண்டாகட்டும், தெய்வமே, இதில் சந்தேகமில்லை.

ஏவமுக்த்வா ததோ தேவஃ ப்ரக்ரு'திஸ்தோ பபூவ ஹ । விஷ்ணுரப்யதுநா பூர்வாம் புத்திம் ஸஸ்மார ச ப்ரபுஃ ।। ௩௧.

இவ்வாறு சொல்லி, அந்த தெய்வம் தன் இயல்பில் நிலைத்தார்; விஷ்ணுவும், ஆண்டவன், தன் பழைய எண்ணத்தை நினைவுகூர்ந்தார்.

ததா ஸம்சிந்த்ய பகவாந் யோகநித்ராம் மஹாதபாஃ । தஸ்யாம் ஸம்ஸ்தாப்ய பகவாநிந்த்ரியார்தோத்பவாஃ ப்ரஜாஃ । த்யாத்வா பரேண ரூபேண ததஃ ஸுஷ்வாப வை ப்ரபுஃ ।। ௩௧.

அப்போது, பெரும் தவம் கொண்ட பரமாத்மா, யோகநித்ரையை மனதில் கொண்டு, அவளுக்குள் இச்சைகள் மற்றும் அவற்றால் உருவான உயிர்களை வைத்தார். பிறகு, தன் உயர்ந்த உருவத்தை தியானித்து, அந்த இறைவன் உறங்கினார்.

தஸ்ய ஸுப்தஸ்ய ஜடராந்மஹத்பத்மம் விவிஃஸ்ரு'தம் । ஸப்தத்வீபவதீ ப்ரு'த்வீ ஸஸமுத்ரா ஸகாநநா ।। ௩௧.

அந்த இறைவன் உறங்கிக் கொண்டிருக்கும் போது, அவரது வயிற்றிலிருந்து ஒரு பெரிய தாமரை மலர் தோன்றியது. அதில் ஏழு தீவுகளும், கடல்களும், காடுகளும் உடைய பூமி தோன்றியது.

தஸ்ய ரூபஸ்ய விஸ்தாரம் பாதாலம் நாலஸம்ஸ்திதம் । கர்ணிகாயாம் ததா மேருஸ்தந்மத்யே ப்ரஹ்மணோ பவஃ ।। ௩௧.

அந்த தாமரையின் வடிவம் பாதாளம் வரை விரிந்தது; அதன் தண்டு அடித்தளமாக இருந்தது. அந்த மலரின் நடுவில் மேரு மலை இருந்தது; அதன் மையத்தில் பிரம்மாவின் இருப்பிடம் அமைந்தது.

ஏவம் த்ரு'ஷ்ட்வா பரம் தஸ்ய ஶரீரஸ்ய து ஸம்பவம் । முமுசே தச்சரீரஸ்தோ வாயுர்வாயும் ஸமம் ஸ்ரு'ஜத் ।। ௩௧.

இவ்வாறு அவன் உடலின் பரம ஆதியை பார்த்து, அந்த உடலுக்குள் இருந்த வாயு வெளியேறியது; அதன்பின், அவன் சமமாக வாயுவை உருவாக்கினான்.

அவித்யாவிஜயம் சேமம் ஶங்கரூபேண தாரய । அஜ்ஞாநச்சேதநார்தாய கங்கம் தேऽஸ்து ஸதா கரே ।। ௩௧.

அறியாமையை வெல்லும் இந்த சங்கு உன்னிடம் இருப்பதாகக் கொள்; அறியாமையை நீக்குவதற்காக உன் கையில் எப்போதும் வாள் இருக்கட்டும்.

காலசக்ரமிமம் கோரம் சக்ரம் த்வம் தாரயாச்யுத । அதர்மகஜகாதார்தம் கதாம் தாரய கேஶவ ।। ௩௧.

காலத்தின் பயங்கரமான சக்கரத்தை நீ தாங்கு, அசையாதவனே; அநியாயத்தை அழிக்க, கேசவா, உன் கையில் மழு எப்போதும் இருக்கட்டும்.

மாலேயம் பூதமாதா தே கண்டே திஷ்டது ஸர்வதா । ஶ்ரீவத்ஸகௌஸ்துபௌ சேமௌ சந்த்ராதித்யச்சலேந ஹ ।। ௩௧.

உயிர்கள் அனைத்துக்கும் தாய் போன்ற மாலையை உன் கழுத்தில் எப்போதும் அணிந்து கொள்; சந்திரனும் சூரியனும் போல் பிரகாசிக்கும் ஸ்ரீவத்ஸம் மற்றும் கௌஸ்துபம் உன்னிடம் இருக்கட்டும்.

மாருதஸ்தே கதிர்வீர கருத்மாந் ஸ ச கீர்த்திதஃ । த்ரைலோக்யகாமிநீ தேவீ லக்ஷ்மீஸ்தேऽஸ்து ஸதாஶ்ரயே । த்வாதஶீ ச திதிஸ்தேऽஸ்து காமரூபீ ச ஜாயதே ।। ௩௧.

வாயு உன் இயக்கமாக இருக்கட்டும், வீரனே; கருடன் உன் வாகனமாக இருக்கட்டும் என்று கூறப்பட்டுள்ளது. மூன்று உலகிலும் செல்லும் லக்ஷ்மி தேவியார் எப்போதும் உன் அடைக்கலமாக இருக்கட்டும்; பன்னிரண்டாம் திதி உனக்கு உரியது, அவள் வேண்டிய வடிவம் எடுக்கும் சக்தி உடையவளாக இருக்கட்டும்.

க்ரு'தாஶநோ பவேத்யஸ்து த்வாதஶ்யாம் த்வல்பராயணஃ । ஸ ஸ்வர்கவாஸீ பவது புமாந் ஸ்த்ரீ வா விஶேஷதஃ ।। ௩௧.

பன்னிரண்டாம் திதியில், சிறிது பக்தியுடன் கூட நெய் உண்பவர், ஆணாக இருந்தாலும் பெண்ணாக இருந்தாலும், அவர்கள் சொர்க்கத்தில் வாழ்வார்கள்.

ஏஷ விஷ்ணுஸ்தவாக்யாதோ மூர்தயோ தேவதாநவாந் । ஹந்தி பாதி ஶரீராணி ஸ்ரு'ஜத்யந்யாநி சாத்மநஃ ।। ௩௧.

நான் உனக்கு கூறிய இந்த விஷ்ணு, தேவர்களும் அசுரர்களும் உடைய உடல்களை அழிக்கவும் காப்பாற்றவும் பல வடிவங்களை எடுத்து, தன் உடலிலிருந்து பிற உருவங்களை உருவாக்குகிறார்.

யுகே யுகே ஸர்வகோऽயம் வேதாந்தே புருஷோ ஹ்யஸௌ । ந ஹீநபுத்த்யா வக்தவ்யோ மநுஷ்யோऽயம் கதாசந ।। ௩௧.

ஒவ்வொரு யுகத்திலும், எல்லா இடங்களிலும் நிறைந்த இந்த புருஷன் வேதாந்தத்தில் கூறப்பட்டுள்ளார்; குறைந்த அறிவுடையவர்கள் இவரை ஒருமனிதராகக் கூறக் கூடாது.

ய ஏவம் ஶ்ர்ரு'ணுயாத் ஸர்கம் வைஷ்ணவம் பாபநாஶநம் । ஸ கீர்திமிஹ ஸம்ப்ராப்ய ஸ்வர்கலோகே மஹீயதே ।। ௩௧.

விஷ்ணுவின் படைப்பை, பாவங்களை நீக்கும் இந்த கதையை யார் கேட்டாலும், இவ்வுலகில் புகழ் பெறுவார்கள்; சொர்க்கத்தில் பெருமை பெறுவார்கள்.

பூர்வம் ப்ரஹ்மாऽவ்யயஃ ஶுத்தஃ பராதபரஸம்ஜ்ஞிதஃ । ஸ ஸிஸ்ரு'க்ஷுஃ ப்ரஜாஸ்த்வாதௌ பாலநம் ச விசிந்தயத் ।। ௩௨.

முன்பு, அழிவில்லாத தூய பிரம்மா, பரம் மற்றும் அதற்கு அப்பாற்பட்டவன் என்று அழைக்கப்பட்டவர், படைப்பை விரும்பி, உயிர்களை உருவாக்கும் போது அவர்களின் பாதுகாப்பையும் சிந்தித்தார்.

தஸ்ய சிந்தயதஸ்த்வங்காத் தக்ஷிணாச்ச்வேதகுண்டலஃ । ப்ராதுர்பபூவ புருஷஃ ஶ்வேதமால்யாநுலேபநஃ ।। ௩௨.

அவர் சிந்தித்தபோது, அவரது உடலின் வலப்பக்கத்திலிருந்து வெள்ளை குண்டலமும், வெள்ளை மாலையும், வாசனைப் பூச்சும் அணிந்த ஒரு மனிதன் தோன்றினான்.

தம் த்ரு'ஷ்ட்வோவாச பகவாம்ஶ்சதுஷ்பாதம் வ்ரு'ஷாக்ரு'திம் । பாலயேமாஃ ப்ரஜாஃ ஸாதோ த்வம் ஜ்யேஷ்டோ ஜகதோ பவ ।। ௩௨.

அவரை பார்த்து, பரமாத்மா சொன்னார்: 'நல்லவரே, நான்கு கால்களுடன் கூடிய காளை வடிவில், இந்த உயிர்களை பாதுகாப்பாயாக; நீ உலகில் முதல்வனாக இருக்க வேண்டும்.'

இத்யுக்தஃ ஸமவஸ்தோऽஸௌ சதுஃபத்ப்யாம் க்ரு'தே யுகே । த்ரேதாயாம் ஸ ஸமஸ்த்ரு'ப்யாம் த்வே சைவ த்வாபரேऽபவத் । கலாவேகேந பாதேந ப்ரஜாஃ பாலயதே ப்ரபுஃ ।। ௩௨.

இவ்வாறு கூறப்பட்டவுடன், அவர் கிருத யுகத்தில் நான்கு கால்களிலும் நிலைத்திருந்தார்; திரேதா யுகத்தில் மூன்று கால்களில், த்வாபர யுகத்தில் இரண்டு கால்களில், கலியுகத்தில் ஒரு காலில் உயிர்களை காப்பாற்றுகிறார்.

ஷட்பேதோ ப்ராஹ்மணாநாம் ஸ த்ரிதா க்ஷத்ரே வ்யவஸ்திதஃ । த்விதா வைஶ்யேகதா ஶூத்ரே ஸ்திதஃ ஸர்வகதஃ ப்ரபுஃ । ரஸாதலேஷு ஸர்வேஷு த்வீபவர்ஷே ஸ்வயம் ப்ரபுஃ ।। ௩௨.

பிராமணர்களில் ஆறு வகைகளாக, க்ஷத்திரியர்களில் மூன்று, வைசியர்களில் இரண்டு, சூத்திரர்களில் ஒன்றாக அவர் நிலைத்துள்ளார்; அந்த இறைவன் எல்லா இடங்களிலும், எல்லா பாதாளங்களிலும், தீவுகளிலும், தேசங்களிலும் உள்ளார்.

த்ரவ்யகுணக்ரியாஜாதிசதுஃபாதஃ ப்ரகீர்திதஃ । ஸம்ஹிதாபதக்ரமஶ்சைவ த்ரிஶ்ர்ரு'ங்கோऽஸௌ ஸ்ம்ரு'தோ புதைஃ ।। ௩௨.

பொருள், குணம், செயல், வகை என நான்கு கால்களுடன் இருப்பவர் என்று கூறப்படுகிறது; சம்ஹிதையின் வரிசைப்படி, மூன்று கொம்புகள் உடையவராக அறிவாளிகள் நினைவுகூர்கிறார்கள்.

ததா ஆத்யந்த ஓங்கார த்விஶிராஃ ஸப்தஹஸ்தவாந் । த்ரிபத்தபத்தோ விப்ராணாம் முக்யஃ பாலயதே ஜகத் ।। ௩௨.

ஆதியுமாகவும், முடிவுமில்லாத ஓம் எனும் ஒலியாய், இரண்டு தலைகளும் ஏழு கைகளும் உடையவனாக, மூன்று வகையான பந்தங்களில் கட்டப்பட்டு, பிராமணர்களில் முதன்மையானவராய், உலகத்தை பாதுகாக்கின்றான்.

ஸ தர்மஃ பீடிதஃ பூர்வம் ஸோமேநாத்புதகர்மண । தாராம் ஜிக்ரு'க்ஷதா பத்நீம் ப்ராதுராங்கிரஸஸ்ய ஹ ।। ௩௨.

அந்த தர்மன், அதிசயமான செயல்கள் கொண்ட சோமனால் முன்பு துன்புறுத்தப்பட்டான்; அவன் தன் சகோதரன் அங்கிரசனின் மனைவியான தாரையை பிடிக்க விரும்பினான்.

ஸோऽபாயாத் பீஷிதஸ்தேந பலிநா க்ரூரகர்மணா । அரண்யம் கஹநம் கோரமாவிவேஶ ததா ப்ரபுஃ ।। ௩௨.

அந்த வலிமைமிக்க, கொடூரமானவனால் பயந்து, அவன் அங்கிருந்து புறப்பட்டு, அடர்ந்ததும் பயங்கரமானதும் ஆன காட்டிற்குள் சென்றான்.

தஸ்மிந் கதே ஸுராஃ ஸர்வே அஸுராணாம் து பத்நயஃ । ஜிக்ரு'க்ஷந்தஸ்ததௌகாம்ஸி பப்ரமுர்தர்மவஞ்சிதாஃ । அஸுரா அபி தத்வச்ச ஸுரவேஶ்மநி பப்ரமுஃ ।। ௩௨.

அவன் அங்கிருந்து சென்றபின், அசுரர்களின் எல்லா மனைவிகளும் தர்மம் இல்லாமல், தேவலோகங்களை பிடிக்க ஆசைப்பட்டு அலைந்தார்கள்; அசுரர்களும் அதுபோல் தேவலோகங்களில் சுற்றினார்கள்.

நிர்மர்யாதே ததா ஜாதே தர்மநாஶே ச பார்திவ । தேவாஸுரா யுயுதிரே ஸோமதோஷேண கோபிதாஃ । ஸ்த்ரீஹேதோஶ்ச மஹாபாக விவிதாயுதபாணயஃ ।। ௩௨.

இவ்வாறு ஒழுங்கு கெட்டதும், தர்மம் அழிந்ததும், ராஜா, சோமனின் தவறால் கோபமடைந்த தேவர்கள் மற்றும் அசுரர்கள், பெண்களுக்காக பல்வேறு ஆயுதங்களை எடுத்துக்கொண்டு போரிட்டார்கள்.

தாந் த்ரு'ஷ்ட்வா யுத்யதோ தேவாநஸுரைஃ ஸஹ கோபிதாந் । நாரதஃ ப்ராஹ ஸம்கம்ய பித்ரே ப்ரஹ்மணி ஹர்ஷிதஃ ।। ௩௨.

அக்காலத்தில் கோபமுடன் தேவர்களும் அசுரர்களும் போரிடுவதை பார்த்த நாரதர், மகிழ்ச்சியுடன் தன் தந்தையான பிரம்மாவை அணுகி சொன்னான்.

ஸ ஹம்ஸயாநமாருஹ்ய ஸர்வலோகபிதாமஹஃ । நிவாரயாமாஸ ததா கஸ்யார்தே யுத்தமப்ரவீத் ।। ௩௨.

அப்போது, எல்லா உலகங்களுக்கும் முதல்வனான பிரம்மா, அன்னப்பறவை வாகனத்தில் ஏறி வந்து, அவர்களை அடக்கி, யாருக்காக இந்தப் போர் நடக்கிறது என்று கேட்டார்.

ஸர்வே ஶஶம்ஸுஃ ஸோமம் து ஸ து புத்த்வா ஸ்வகம் ஸுதம் । பீடநாதபயாதம் து கஹநம் வநமாஶ்ரிதம் ।। ௩௨.

அவர்கள் அனைவரும், இது சோமனால்தான் என்று கூறினார்கள்; பிரம்மா, தன் மகன் துன்புறுத்தப்பட்டு, அடர்ந்த காட்டில் ஒளிந்திருப்பதை அறிந்தார்.