வராஹபுராணம்

ஸர்வேஷாம் சைவ தேவாநாம் யத் வித்தம் பலமேவ ச । தத்ஸர்வம் பாஹி யேநோக்தம் தஸ்மாத் தநபதிர்பவத் ।। ௩௦.

எல்லா தேவர்களுக்கும் உள்ள செல்வமும் பலனும் அனைத்தையும் நீ பாதுகாக்க வேண்டும் என்று கூறப்பட்டது; அதனால் நீ செல்வத்தின் ஆண்டவனாக ஆனாய்.

தஸ்ய ப்ரஹ்மா ததௌ துஷ்டஸ்திதிமேகாதஶீம் ப்ரபுஃ । தஸ்யாமநக்நிபக்வாஶீ யோ பவேந்நியதஃ ஶுசிஃ ।। ௩௦.

அவருக்கு மகிழ்ச்சியுடன் பிரம்மா ஒரு ஏகாதசி விரதத்தை வழங்கினார்; அந்த நாளில், யார் தீயில் சமைக்காத உணவைத் தூய்மையுடன் கட்டுப்பாட்டோடு உண்ணுகிறார்களோ—

தஸ்யாஶு தநதோ தேவஸ்துஷ்டஃ ஸர்வம் ப்ரயச்சதி । ஏஷா தநபதேர்மூர்திஃ ஸர்வகில்பிஷநாஶிநீ ।। ௩௦.

அவர்களுக்கு செல்வதெய்வம் விரைவில் திருப்தியுடன் எல்லாவற்றையும் அளிப்பார்; இது பாவங்களை அழிக்கும் செல்வத்தின் ஆண்டவனின் வடிவம்.

ய ஏதாம் ஶ்ர்ரு'ணுயாத் பக்த்யா புருஷஃ படதேऽபி வா । ஸர்வகாமமவாப்நோதி ஸ்வர்கலோகம் ச கச்சதி ।। ௩௦.

யார் இதை பக்தியுடன் கேட்கிறார்களோ அல்லது படிக்கிறார்களோ, அவர்கள் எல்லா ஆசைகளும் நிறைவேறி, சுவர்க்க உலகை அடைவார்கள்.

மஹாதபா உவாச । மநோர்நாம மநுத்வம் ச யதேதத் பட்யதே கில । ப்ரயோஜநவஶாத் விஷ்ணுரஸாவேவ து மூர்த்திமாந் ।। ௩௧.

மகாதபா சொன்னார்: மனு என்றும், மனுவாக இருப்பதும் என்றும் சொல்லப்படுவது, அவசியத்தால், அதே விஷ்ணு உடலோடு தோன்றியது.

யோऽஸௌ நாராயணோ தேவஃ பராத் பரதரோ ந்ரு'ப । தஸ்ய சிந்தா ஸமுத்பந்நா ஸ்ரு'ஷ்டிம் ப்ரதி நரோத்தம ।। ௩௧.

அந்த நாராயணன், எல்லாவற்றிலும் உயர்ந்த தெய்வம், அரசே, படைப்பை பற்றி சிந்தனை கொண்டார், மனிதர்களில் சிறந்தவரே.

ஸ்ரு'ஷ்டா சேயம் மயா ஸ்ரு'ஷ்டிஃ பாலநீயா மயைவ ஹ । கர்மகாண்டம் த்வமூர்த்தேந கர்தும் நைவேஹ ஶக்யதே । தஸ்மாந்மூர்த்திம் ஸ்ரு'ஜாம்யேகாம் யயா பால்யமிதம் ஜகத் ।। ௩௧.

இந்த படைப்பை நான் உருவாக்கினேன்; அதை நான் பாதுகாக்க வேண்டும். ஆனால் உடல் இல்லாதவன் கர்மங்களைச் செய்ய முடியாது. அதனால், இந்த உலகை பாதுகாக்க ஒரு வடிவை நான் உருவாக்குவேன்.

ஏவம் சிந்தயதஸ்தஸ்ய ஸத்யாபித்யாயிநோ ந்ரு'ப । ப்ராக்ஸ்ரு'ஷ்டிஜாதம் ராஜந் வை மூர்த்திமத் தத்புரோ பபௌ ।। ௩௧.

அவர் இப்படிச் சிந்தித்தபோது, உண்மையான எண்ணத்துடன், அரசே, படைப்பு முன்பே பிறந்த ஒரு வடிவம் அவருக்கு முன்பு தோன்றியது.

புரோபூதே ததஸ்தஸ்மிந் தேவோ நாராயணஃ ஸ்வயம் । ப்ரவிஶந்தம் ததர்ஶாத த்ரைலோக்யம் தஸ்ய தேஹதஃ ।। ௩௧.

அந்த வடிவம் முன் நின்றபோது, நாராயணன் தானே, அவன் தன் உடலிலிருந்து மூன்று உலகிலும் புகுந்ததைப் பார்த்தார்.

ததஃ ஸஸ்மார பகவாந் வரதாநம் புராதநம் । வாகாதீநாம் ததஸ்துஷ்டஃ ப்ராதாத் தஸ்ய புநர்வரம் ।। ௩௧.

பின்னர் பகவான் பழைய வரத்தை நினைவுகூர்ந்தார்; அவன் பேச்சும் மற்ற பண்புகளும் பார்த்து மகிழ்ந்து, மறுபடியும் அவனுக்கு ஒரு வரம் வழங்கினார்.

ஸர்வஜ்ஞஃ ஸர்வகர்தா த்வம் ஸர்வலோகநமஸ்க்ரு'தஃ । த்ரைலோக்யவிஶநாச்ச த்வம் பவ விஷ்ணுஃ ஸநாதநஃ ।। ௩௧.

நீ எல்லாம் அறிந்தவன், எல்லாம் செய்யும் வல்லமை உடையவன், எல்லா உலகங்களாலும் போற்றப்படுபவன்; மூன்று உலகிலும் புகுந்ததால், நீ என்றும் நிலைத்திருக்கும் விஷ்ணுவாக இரு.

தேவாநாம் ஸர்வதா கார்யம் கர்த்தவ்யம் ப்ரஹ்மணஸ்ததா । ஸர்வஜ்ஞத்வம் ச பவது தவ தேவ ந ஸம்ஶயஃ ।। ௩௧.

தேவர்களின் பணியும், பிரம்மாவின் பணியும் எப்போதும் நீ செய்ய வேண்டும்; எல்லாம் அறிந்த தன்மை உனக்கு உண்டாகட்டும், தெய்வமே, இதில் சந்தேகமில்லை.

ஏவமுக்த்வா ததோ தேவஃ ப்ரக்ரு'திஸ்தோ பபூவ ஹ । விஷ்ணுரப்யதுநா பூர்வாம் புத்திம் ஸஸ்மார ச ப்ரபுஃ ।। ௩௧.

இவ்வாறு சொல்லி, அந்த தெய்வம் தன் இயல்பில் நிலைத்தார்; விஷ்ணுவும், ஆண்டவன், தன் பழைய எண்ணத்தை நினைவுகூர்ந்தார்.

ததா ஸம்சிந்த்ய பகவாந் யோகநித்ராம் மஹாதபாஃ । தஸ்யாம் ஸம்ஸ்தாப்ய பகவாநிந்த்ரியார்தோத்பவாஃ ப்ரஜாஃ । த்யாத்வா பரேண ரூபேண ததஃ ஸுஷ்வாப வை ப்ரபுஃ ।। ௩௧.

அப்போது, பெரும் தவம் கொண்ட பரமாத்மா, யோகநித்ரையை மனதில் கொண்டு, அவளுக்குள் இச்சைகள் மற்றும் அவற்றால் உருவான உயிர்களை வைத்தார். பிறகு, தன் உயர்ந்த உருவத்தை தியானித்து, அந்த இறைவன் உறங்கினார்.

தஸ்ய ஸுப்தஸ்ய ஜடராந்மஹத்பத்மம் விவிஃஸ்ரு'தம் । ஸப்தத்வீபவதீ ப்ரு'த்வீ ஸஸமுத்ரா ஸகாநநா ।। ௩௧.

அந்த இறைவன் உறங்கிக் கொண்டிருக்கும் போது, அவரது வயிற்றிலிருந்து ஒரு பெரிய தாமரை மலர் தோன்றியது. அதில் ஏழு தீவுகளும், கடல்களும், காடுகளும் உடைய பூமி தோன்றியது.

தஸ்ய ரூபஸ்ய விஸ்தாரம் பாதாலம் நாலஸம்ஸ்திதம் । கர்ணிகாயாம் ததா மேருஸ்தந்மத்யே ப்ரஹ்மணோ பவஃ ।। ௩௧.

அந்த தாமரையின் வடிவம் பாதாளம் வரை விரிந்தது; அதன் தண்டு அடித்தளமாக இருந்தது. அந்த மலரின் நடுவில் மேரு மலை இருந்தது; அதன் மையத்தில் பிரம்மாவின் இருப்பிடம் அமைந்தது.

ஏவம் த்ரு'ஷ்ட்வா பரம் தஸ்ய ஶரீரஸ்ய து ஸம்பவம் । முமுசே தச்சரீரஸ்தோ வாயுர்வாயும் ஸமம் ஸ்ரு'ஜத் ।। ௩௧.

இவ்வாறு அவன் உடலின் பரம ஆதியை பார்த்து, அந்த உடலுக்குள் இருந்த வாயு வெளியேறியது; அதன்பின், அவன் சமமாக வாயுவை உருவாக்கினான்.

அவித்யாவிஜயம் சேமம் ஶங்கரூபேண தாரய । அஜ்ஞாநச்சேதநார்தாய கங்கம் தேऽஸ்து ஸதா கரே ।। ௩௧.

அறியாமையை வெல்லும் இந்த சங்கு உன்னிடம் இருப்பதாகக் கொள்; அறியாமையை நீக்குவதற்காக உன் கையில் எப்போதும் வாள் இருக்கட்டும்.

காலசக்ரமிமம் கோரம் சக்ரம் த்வம் தாரயாச்யுத । அதர்மகஜகாதார்தம் கதாம் தாரய கேஶவ ।। ௩௧.

காலத்தின் பயங்கரமான சக்கரத்தை நீ தாங்கு, அசையாதவனே; அநியாயத்தை அழிக்க, கேசவா, உன் கையில் மழு எப்போதும் இருக்கட்டும்.

மாலேயம் பூதமாதா தே கண்டே திஷ்டது ஸர்வதா । ஶ்ரீவத்ஸகௌஸ்துபௌ சேமௌ சந்த்ராதித்யச்சலேந ஹ ।। ௩௧.

உயிர்கள் அனைத்துக்கும் தாய் போன்ற மாலையை உன் கழுத்தில் எப்போதும் அணிந்து கொள்; சந்திரனும் சூரியனும் போல் பிரகாசிக்கும் ஸ்ரீவத்ஸம் மற்றும் கௌஸ்துபம் உன்னிடம் இருக்கட்டும்.

மாருதஸ்தே கதிர்வீர கருத்மாந் ஸ ச கீர்த்திதஃ । த்ரைலோக்யகாமிநீ தேவீ லக்ஷ்மீஸ்தேऽஸ்து ஸதாஶ்ரயே । த்வாதஶீ ச திதிஸ்தேऽஸ்து காமரூபீ ச ஜாயதே ।। ௩௧.

வாயு உன் இயக்கமாக இருக்கட்டும், வீரனே; கருடன் உன் வாகனமாக இருக்கட்டும் என்று கூறப்பட்டுள்ளது. மூன்று உலகிலும் செல்லும் லக்ஷ்மி தேவியார் எப்போதும் உன் அடைக்கலமாக இருக்கட்டும்; பன்னிரண்டாம் திதி உனக்கு உரியது, அவள் வேண்டிய வடிவம் எடுக்கும் சக்தி உடையவளாக இருக்கட்டும்.

க்ரு'தாஶநோ பவேத்யஸ்து த்வாதஶ்யாம் த்வல்பராயணஃ । ஸ ஸ்வர்கவாஸீ பவது புமாந் ஸ்த்ரீ வா விஶேஷதஃ ।। ௩௧.

பன்னிரண்டாம் திதியில், சிறிது பக்தியுடன் கூட நெய் உண்பவர், ஆணாக இருந்தாலும் பெண்ணாக இருந்தாலும், அவர்கள் சொர்க்கத்தில் வாழ்வார்கள்.

ஏஷ விஷ்ணுஸ்தவாக்யாதோ மூர்தயோ தேவதாநவாந் । ஹந்தி பாதி ஶரீராணி ஸ்ரு'ஜத்யந்யாநி சாத்மநஃ ।। ௩௧.

நான் உனக்கு கூறிய இந்த விஷ்ணு, தேவர்களும் அசுரர்களும் உடைய உடல்களை அழிக்கவும் காப்பாற்றவும் பல வடிவங்களை எடுத்து, தன் உடலிலிருந்து பிற உருவங்களை உருவாக்குகிறார்.

யுகே யுகே ஸர்வகோऽயம் வேதாந்தே புருஷோ ஹ்யஸௌ । ந ஹீநபுத்த்யா வக்தவ்யோ மநுஷ்யோऽயம் கதாசந ।। ௩௧.

ஒவ்வொரு யுகத்திலும், எல்லா இடங்களிலும் நிறைந்த இந்த புருஷன் வேதாந்தத்தில் கூறப்பட்டுள்ளார்; குறைந்த அறிவுடையவர்கள் இவரை ஒருமனிதராகக் கூறக் கூடாது.

ய ஏவம் ஶ்ர்ரு'ணுயாத் ஸர்கம் வைஷ்ணவம் பாபநாஶநம் । ஸ கீர்திமிஹ ஸம்ப்ராப்ய ஸ்வர்கலோகே மஹீயதே ।। ௩௧.

விஷ்ணுவின் படைப்பை, பாவங்களை நீக்கும் இந்த கதையை யார் கேட்டாலும், இவ்வுலகில் புகழ் பெறுவார்கள்; சொர்க்கத்தில் பெருமை பெறுவார்கள்.

பூர்வம் ப்ரஹ்மாऽவ்யயஃ ஶுத்தஃ பராதபரஸம்ஜ்ஞிதஃ । ஸ ஸிஸ்ரு'க்ஷுஃ ப்ரஜாஸ்த்வாதௌ பாலநம் ச விசிந்தயத் ।। ௩௨.

முன்பு, அழிவில்லாத தூய பிரம்மா, பரம் மற்றும் அதற்கு அப்பாற்பட்டவன் என்று அழைக்கப்பட்டவர், படைப்பை விரும்பி, உயிர்களை உருவாக்கும் போது அவர்களின் பாதுகாப்பையும் சிந்தித்தார்.

தஸ்ய சிந்தயதஸ்த்வங்காத் தக்ஷிணாச்ச்வேதகுண்டலஃ । ப்ராதுர்பபூவ புருஷஃ ஶ்வேதமால்யாநுலேபநஃ ।। ௩௨.

அவர் சிந்தித்தபோது, அவரது உடலின் வலப்பக்கத்திலிருந்து வெள்ளை குண்டலமும், வெள்ளை மாலையும், வாசனைப் பூச்சும் அணிந்த ஒரு மனிதன் தோன்றினான்.

தம் த்ரு'ஷ்ட்வோவாச பகவாம்ஶ்சதுஷ்பாதம் வ்ரு'ஷாக்ரு'திம் । பாலயேமாஃ ப்ரஜாஃ ஸாதோ த்வம் ஜ்யேஷ்டோ ஜகதோ பவ ।। ௩௨.

அவரை பார்த்து, பரமாத்மா சொன்னார்: 'நல்லவரே, நான்கு கால்களுடன் கூடிய காளை வடிவில், இந்த உயிர்களை பாதுகாப்பாயாக; நீ உலகில் முதல்வனாக இருக்க வேண்டும்.'

இத்யுக்தஃ ஸமவஸ்தோऽஸௌ சதுஃபத்ப்யாம் க்ரு'தே யுகே । த்ரேதாயாம் ஸ ஸமஸ்த்ரு'ப்யாம் த்வே சைவ த்வாபரேऽபவத் । கலாவேகேந பாதேந ப்ரஜாஃ பாலயதே ப்ரபுஃ ।। ௩௨.

இவ்வாறு கூறப்பட்டவுடன், அவர் கிருத யுகத்தில் நான்கு கால்களிலும் நிலைத்திருந்தார்; திரேதா யுகத்தில் மூன்று கால்களில், த்வாபர யுகத்தில் இரண்டு கால்களில், கலியுகத்தில் ஒரு காலில் உயிர்களை காப்பாற்றுகிறார்.