வராஹபுராணம்

ஸர்வஸ்ய ஜகதஃ ஸ்ரு'ஷ்டிரேஷைவ ப்ரபுதர்மதஃ । ஏதந்மே ப்ராக்ரு'தம் ஜந்ம யந்மாம் ப்ரு'ச்சஸி பார்திவ ।। ௩.

இது எல்லா உலகங்களின் படைப்பு, இறைவனின் கட்டளையின்படி நடந்தது; அரசே, நீ என்னிடம் கேட்டது என் இயற்கை பிறப்பே இதுதான்.

தஸ்மாந்நாராயணம் த்யாத்வா ப்ராப்தோऽஸ்மி பரதோ ந்ரு'ப । தஸ்மாத் த்வமபி ராஜேந்த்ர பவ விஷ்ணுபராயணஃ ।। ௩.

நான் நாராயணனை தியானித்து, உயர்ந்த நிலையை அடைந்தேன், அரசே; அதுபோல் நீயும், அரசர்களில் சிறந்தவரே, விஷ்ணுவை முழுமையாக அடைந்தவனாக இரு.

தரண்யுவாச । யோऽஸௌ நாராயணோ தேவஃ பரமாத்மா ஸநாதநஃ । பகவந் ஸர்வபாவேந உதாஹோ நேதி ஶம்ஸ மே ।। ௪.

பூமி கேட்டாள்: அந்த நாராயணன், பரமாத்மா, சனாதனன்—அவரை முழு மனதுடன் வழிபட வேண்டுமா, வேண்டாமா என்பதை உண்மையாகக் கூறுங்கள், பிரபுவே.

ஶ்ரீவராஹ உவாச । மத்ஸ்யஃ கூர்மோ வராஹஶ்ச நரஸிம்ஹோऽத வாமநஃ । ராமோ ராமஶ்ச க்ரு'ஷ்ணஶ்ச புத்தஃ கல்கீ ச தே தஶ ।। ௪.

ஸ்ரீவராகன் சொன்னார்: மச்சம், கூர்மம், வராகம், நரசிம்மம், வாமனம், இராமன், பரசுராமன், கிருஷ்ணன், புத்தர், கல்கி—இவை அவனது பத்து உருவங்கள்.

இத்யேதாஃ கதிதாஸ்தஸ்ய மூர்த்தயோ பூததாரிணி । தர்ஶநம் ப்ராப்துமிச்சூநாம் ஸோபாநாநீவ ஶோபதே ।। ௪.

உயிர்களைத் தாங்கும் பூமியே, அவனது இந்த உருவங்கள், அவனை காண விரும்புவோருக்குப் படிக்கட்டுகள்போல் பிரகாசமாகத் தோன்றுகின்றன.

யத் தஸ்ய பரமம் ரூபம் தந்ந பஶ்யந்தி தேவதாஃ । அஸ்மதாதிஸ்வரூபேண பூரயந்தி ததோ த்ரு'திம் ।। ௪.

அவனது பரம உருவத்தை தேவர்கள் கூட காண முடியாது; அவர்கள் நம்மைப் போன்ற உருவங்களை ஏற்று, அதிலிருந்து தைரியம் பெறுகிறார்கள்.

ப்ரஹ்மா பகவதோ மூர்த்யா ரஜஸஸ்தமஸஸ்ததா । யாபிஃ ஸம்ஸ்தாப்யதே விஶ்வம் ஸ்திதௌ ஸம்சால்யதே ச ஹ ।। ௪.

பிரம்மா, பகவானின் உருவத்தாலும், ரஜஸ் மற்றும் தமஸ் குணங்களாலும், இந்த உலகத்தை நிலைநிறுத்தி, இயக்குகிறார்.

த்வமேகா தஸ்ய தேவஸ்ய மூர்திராத்யா தராதரே । த்விதீயா ஸலிலம் மூர்திஸ்த்ரு'தீயா தைஜஸீ ஸ்ம்ரு'தா ।। ௪.

மலைதாங்கும் பூமியே, நீயே அந்த தேவனின் முதல் உருவம்; இரண்டாவது உருவம் நீர், மூன்றாவது உருவம் நெருப்பு என்று கூறப்படுகிறது.

சதுர்தீ வாயுமூர்திஃ ஸ்யாதாகாஶாக்யா து பஞ்சமீ । ஏதாஸ்து மூரத்யஸ்தஸ்ய க்ஷேத்ரஜ்ஞத்வம் ஹி மத்தியாம் । மூர்த்தித்ரயம் ததா தஸ்ய இத்யேதாஶ்சாஷ்டமூர்தயஃ ।। ௪.

நான்காவது உருவம் காற்று, ஐந்தாவது ஆகாயம் என்று அழைக்கப்படுகிறது; இவை அவனது உருவங்கள், 'க்ஷேத்ரஞ்ஞன்' எனும் அறிவும் எனது கருத்து. அவனுக்கு மூன்று உருவங்களும், இவ்வாறு எட்டு உருவங்களும் உள்ளன.

ஆபிவ்யப்திமிதம் ஸர்வம் ஜகந்நாராயணேந ஹ । இத்யேதத் கதிதம் தேவி கிமந்யச்ச்ரோதுமிச்சஸி ।। ௪.

இந்த உலகம் முழுவதும் நாராயணனால் நிரம்பியுள்ளது; இதை உனக்கு கூறினேன், தேவியே—இதைத் தவிர இன்னும் எதை கேட்க விரும்புகிறாய்?

தரண்யுவாச । நாரதேநைவமுக்தஸ்து ததா ராஜா ப்ரியவ்ரதஃ । க்ரு'தவாந் கிம் மமாசக்ஷ்வ ப்ரஸாதாத் பரமேஶ்வர ।। ௪.

பூமி கேட்டாள்: நாரதன் இவ்வாறு கூறியபோது, அரசன் பிரியவ்ரதன் என்ன செய்தான்? பரமேஸ்வரா, தயவுசெய்து எனக்கு கூறுங்கள்.

ஶ்ரீவராஹ உவாச । பவதீம் ஸப்ததா க்ரு'த்வா புத்ராணாம் ச ப்ரதாய ஸஃ । ப்ரியவ்ரதஸ்தபஸ்தேபே நாரதாச்ச்ருதவிஸ்மயஃ ।। ௪.

ஸ்ரீவராகன் சொன்னார்: உன்னை ஏழாகப் பிரித்து, தன் மகன்களுக்கு வழங்கி, நாரதனின் வார்த்தைகளால் ஆச்சரியப்பட்ட பிரியவ்ரதன் தவம் செய்தான்.

நாராயணாத்மகம் ப்ரஹ்ம பரம் ஜப்த்வா ஸ்வயம்புவஃ । ததஸ்துஷ்டமநாஃ பாரம் பரம் நிர்வாணமாப்தவாந் ।। ௪.

நாராயணன் வடிவான பரம்பொருளை ஜபித்து, ஸ்வயம்புவன் மனதில் திருப்தியுடன், உயர்ந்த முக்தியை அடைந்தான்.

ஶ்ர்ரு'ணு சாந்யத் வராரோஹே யத் வ்ரு'த்தம் பரமேஷ்டிநஃ । ஆராதநாய யததஃ புராகாலே ந்ரு'பஸ்ய ஹ ।। ௪.

அழகியவளே, பரமேஷ்டியின் காலத்தில் ஒரு மன்னன் அவரை வழிபட முயன்ற போது நடந்த ஒரு நிகழ்வை இன்னும் ஒன்று கேள்.

ஆஸீதஶ்வஶிரா நாம ராஜா பரமதார்மிகஃ । ஸோऽஶ்வமேதேந யஜ்ஞேந யஷ்ட்வா ஸுபஹுதக்ஷிணஃ ।। ௪.

அப்போது அச்வசிரா என்ற பேராண்மை நிறைந்த ஒரு மன்னன் இருந்தான்; அவன் அச்வமேத யாகம் செய்து, ஏராளமான தானங்கள் வழங்கினான்.

ஸ்நாதஶ்சாவப்ரு'தே ஸோऽத ப்ராஹ்மணைஃ பரிவாரிதஃ । யாவதாஸ்தே ஸ ராஜர்ஷிஸ்தாவத் யோகிவரோ முநிஃ । ஆயயௌ கபிலஃ ஶ்ரீமாந் ஜைகீஷவ்யஶ்ச யோகிராட் ।। ௪.

யாகம் முடிந்ததும், புனித நீராடி, பண்டிதர்களால் சூழப்பட்டு, அந்த ராஜரிஷி அமர்ந்திருந்தான். அப்போது பிரகாசமாகத் தோன்றிய யோகி கபிலரும், யோகிகளில் தலைவன் ஜைகீஷவ்யனும் அங்கு வந்தனர்.

ததஸ்த்வரிதமுத்தாய ஸ ராஜா ஸ்வாகதக்ரியாம் । சகார பரயா யுக்தஃ ஸ முதா ராஜஸத்தமஃ ।। ௪.

உடனே அந்த மன்னன் விரைவாக எழுந்து, மிகுந்த மகிழ்ச்சியுடன் வரவேற்பு மரியாதைகளைச் செய்தான்.

தாவர்ச்சிதாவாஸநகௌ த்ரு'ஷ்ட்வா ராஜா மஹாபலஃ । பப்ரச்ச தௌ திக்மதியௌ யோகஜ்ஞௌ ஸ்வேச்சயாகதௌ ।। ௪.

அவர்கள் மரியாதையுடன் அமர்ந்திருப்பதைப் பார்த்த அந்த வலிமைமிக்க மன்னன், கூர்மையான அறிவும் யோகத்தில் தேர்ந்தும், தாமாகவே வந்த அந்த இருவரையும் கேட்டான்.

பவந்தௌ ஸம்ஶயம் விப்ரௌ ப்ரு'ச்சாமி புருஷோத்தமௌ । கதமாராதயேத் தேவம் ஹரிம் நாராயணம் பரம் ।। ௪.

பெருமைமிக்க முனிவர்களே, உங்களிடம் ஒரு சந்தேகம் கேட்கிறேன். உயர்ந்த நாராயணனை, ஹரியை எப்படி வழிபட வேண்டும் என்று கூறுங்கள்.

விப்ராவூசதுஃ । க ஏஷ ப்ரோச்யதே ராஜம்ஸ்த்வயா நாராயணோ குருஃ । ஆவாம் நாராயணௌ த்வௌ து த்வத்ப்ரத்யக்ஷகதௌ ந்ரு'ப ।। ௪.

அந்த முனிவர்கள் பதிலளித்தனர்: மன்னா, நீ நாராயணன் என்று கூறும் அந்த குரு யாரென்று கேட்கிறாய்; நாங்கள் இருவரும் நாராயணர்கள், உன் முன்னால் நேரில் வந்துள்ளோம்.

அஶ்வஶிரா உவாச । பவந்தௌ ப்ராஹ்மணௌ ஸித்தௌ தபஸா தக்தகில்பிஷௌ । கதம் நாராயணாவாவாமிதி வாக்யமதேரிதம் ।। ௪.

அச்வசிரா கூறினான்: நீங்கள் இருவரும் தவத்தால் பாவம் நீங்கிய, சித்தி பெற்ற பண்டிதர்கள்; எப்படி நீங்கள் நாராயணர்கள் என்று சொல்கிறீர்கள்? இது எனக்கு புரியவில்லை.

ஶங்கசக்ரகதாபாணிஃ பீதவாஸா ஜநார்தநஃ । கருடஸ்தோ மஹாதேவஃ கஸ்தஸ்ய ஸத்ரு'ஶோ புவி ।। ௪.

சங்கும் சக்கரமும் கதைதரும் கரங்களுடன், மஞ்சள் vasthiram அணிந்து, கருடனின் மீது அமர்ந்திருக்கும் ஜனார்த்தனன் உலகில் யாருக்கு சமம்?

தஸ்ய ராஜ்ஞோ வசஃ ஶ்ருத்வா தௌ விப்ரௌ ஸம்ஶிதவ்ரதௌ । ஜஹஸதுஃ பஶ்ய விஷ்ணும் ராஜந்நிதி ஜஜல்பதுஃ ।। ௪.

அந்த மன்னனின் வார்த்தைகளை கேட்ட அந்த இரு தவசிகள் சிரித்து, 'ராஜா, விஷ்ணுவை பார்' என்று கூறினர்.

ஏவமுக்த்வா ஸ கபிலஃ ஸ்வயம் விஷ்ணுர்பபூவ ஹ । ஜைகீஷவ்யஶ்ச கருடஸ்தத்க்ஷணாத் ஸமஜாயத ।। ௪.

அப்படி கூறியவுடன், கபிலர் தானே விஷ்ணுவாக மாறினார்; ஜைகீஷவ்யன் உடனே கருடனாக ஆனான்.

ததோ ஹாஹாக்ரு'தம் த்வாஸீத் தத்க்ஷணாத் ராஜமண்டலம் । த்ரு'ஷ்ட்வா நாராயணம் தேவம் கருடஸ்தம் ஸநாதநம் ।। ௪.

அந்தக் கணமே, கருடன் மீது அமர்ந்திருக்கும் சனாதன நாராயணனை பார்த்த அரசவையில் அனைவரும் ஆச்சரியத்துடன் கூக்குரலிட்டனர்.

க்ரு'தாஞ்ஜலிபுடோ பூத்வா ததோ ராஜா மஹாயஶாஃ । உவாச ஶாம்யதாம் விப்ரௌ நாயம் விஷ்ணுரதேத்ரு'ஶஃ ।। ௪.

மிகுந்த புகழுடைய அந்த மன்னன், கைகளை கூப்பி, 'முனிவர்களே, அமைதியாக இருங்கள்; இது நம்மால் அறியப்பட்ட விஷ்ணு அல்ல' என்று சொன்னான்.

யஸ்ய ப்ரஹ்மா ஸமுத்பந்நோ நாபிபங்கஜமத்யதஃ । தஸ்மாச்ச ப்ரஹ்மணோ ருத்ரஃ ஸ விஷ்ணுஃ பரமேஶ்வரஃ ।। ௪.

யாருடைய நாபி தாமரையில் இருந்து பிரம்மா தோன்றினார், பிரம்மாவிலிருந்து ருத்ரன் தோன்றினார், அந்த விஷ்ணுவே உயர்ந்த இறைவன்.

இதி ராஜவசஃ ஶ்ருத்வா ததா தௌ முநிபும்கவௌ । சக்ரதுஃ பரமாம் மாயாம் யோகமாயாம் விஶேஷதஃ ।। ௪.

அந்த மன்னனின் வார்த்தைகளை கேட்டதும், அந்த இரு சிறந்த முனிவர்கள், மிக உயர்ந்த யோக மாயையை நிகழ்த்தினர்.

கபிலஃ பத்மநாபஸ்து ஜைகீஷவ்யஃ ப்ரஜாபதிஃ । கமலஸ்தோ பபௌ ஹ்ரஸ்வஸ்தஸ்ய சாங்கே குமாரகஃ ।। ௪.

கபிலர் பத்மநாபனாகவும், ஜைகீஷவ்யன் பிரஜாபதியாகவும் ஆனார்; தாமரையில் அமர்ந்திருந்த அவர் ஒளிவீசினார், அவருடைய மடியில் ஒரு சிறு குழந்தை தோன்றியது.