வராஹபுராணம்

ஏகாமிந்த்ராய ஸ ப்ராதாதக்நயேऽந்யாம் யமாய ச । நிர்ரு'தாய ச தேவாய வருணாய மஹாத்மநே ।। ௨௯.

அவர்களில் ஒருவரை இந்திரனுக்கு, இன்னொருவரை அக்னிக்குப், ஒருவரை யமனுக்கு, ஒருவரை நிருத்திக்கும், மற்றொருவரை பெரும் ஆன்மா உடைய வருணனுக்கும் கொடுத்தார்.

வாயவே தநதேஶாய ஈஶாநாய ச ஸுவ்ரத । ஊர்த்த்வாம் ஸ்வயமதிஷ்டாய ஶேஷாயாதோ வ்யவஸ்திதாம் ।। ௨௯.

வாயுவுக்கும், குபேரனுக்கும், ஈசானனுக்கும் மற்ற பெண்களைத் தந்தார்; மேல்திசையை பிரம்மா தானே பார்த்துக்கொண்டார், கீழ்திசையை சேஷனுக்கு ஒப்படைத்தார்.

ஏவம் தத்த்வா புநர்ப்ரஹ்மா திதிம் ப்ராதாத் திஶாம் புநஃ । தஶமீம் பர்த்ரு'நாம்நஸ்து தத்யந்நம் போஜநம் ப்ரபுஃ ।। ௨௯.

இவ்வாறு எல்லாம் கொடுத்தபின், பிரம்மா அந்த திசைகளுக்காக ஒரு திதியை மீண்டும் அமைத்தார்; அந்த திதி பத்தாம் நாள், கணவர்களின் பெயரில், தயிர் சாதம் அவர்களுக்குப் போஜனமாகும்.

ததஃ ப்ரப்ரு'தி தா தேவ்யஃ ஸேந்த்ராத்யாஃ பரிகீர்திதாஃ । தஶமீ ச திதிஸ்தாஸாமதீவ தயிதாபவத் ।। ௨௯.

அந்த நாளிலிருந்து, இந்த தேவிகள் இந்திரன் முதலியோர்களுடன் புகழ்பெற்றார்கள்; பத்தாம் திதி அவர்களுக்கு மிகவும் பிரியமானதாக ஆனது.

தஸ்யாம் தத்யாஶநோ யஸ்து ஸுவ்ரதீ பவதே நரஃ । தஸ்ய பாபக்ஷயம் தாஸ்து குர்வந்த்யஹரஹர்ந்ரு'ப ।। ௨௯.

அரசே, அந்த நாளில் நல்ல விரதம் இருந்து தயிர் சாதம் உண்ணும் மனிதரின் பாவங்களை, அந்த தேவிகள் தினமும் நீக்குகிறார்கள்.

யஶ்சைதச்ச்ரு'ணுயாஜ்ஜந்ம திஶாம் நியதமாநஸஃ । ஸ ப்ரதிஷ்டாமவாப்நோதி ப்ரஹ்மலோகே ந ஸம்ஶயஃ ।। ௨௯.

யார் இந்த திசைகளின் பிறப்பை கவனமாகக் கேட்கிறார்களோ, அவர்கள் பிரம்மாவின் உலகில் நிலையான இடத்தை அடைவார்கள்; இதில் எந்த சந்தேகமும் இல்லை.

மஹாதபா உவாச । ஶ்ர்ரு'ணு சாந்யாம் வஸுபதேருத்பத்திம் பாபநாஶிநீம் । யதா வாயுஃ ஶரீரஸ்தோ தநதஃ ஸம்பபூவ ஹ ।। ௩௦.

மகாதபா சொன்னார்: பாவங்களை நீக்கும் செல்வத்தின் ஆண்டவனின் மற்றொரு பிறப்பையும் கேள்; எப்படி வாயு உடலில் இருந்து செல்வம் வழங்குபவராக ஆனார் என்பதைச் சொல்கிறேன்.

ஆத்யம் ஶரீரம் யத் தஸ்மிந் வாயுரந்தஃ ஸ்திதோऽபவத் । ப்ரயோஜநாந்மூர்த்திமத்த்வமாதிஷ்டம் க்ஷேத்ரதேவதா ।। ௩௦.

அந்த முதல் உடலில் வாயு உள்ளாக இருந்தார்; ஒரு நோக்கத்தால், அந்த உடலோடு கூடிய வடிவம் நிலப்பரப்பின் தெய்வமாக ஏற்படுத்தப்பட்டது.

தத்ர மூர்த்தஸ்ய வாயோஸ்து உத்பத்திஃ கீர்த்த்யயே மயா । தாம் ஶ்ர்ரு'ணுஷ்வ மஹாபாக கத்யமாநாம் மயாநக ।। ௩௦.

அங்கே, வடிவம் பெற்ற வாயுவின் தோற்றத்தை புகழுக்காக நான் இப்போது சொல்கிறேன்; அதைக் கவனமாகக் கேள், மகா அதிர்ஷ்டசாலி, பாவமில்லாதவரே.

ப்ரஹ்மணஃ ஸ்ரு'ஷ்டிகாமஸ்ய முகாத் வாயுர்விநிர்யயௌ । ப்ரசண்டஶர்கராவர்ஷீ தம் ப்ரஹ்மா ப்ரத்யஷேதயத் । மூர்த்தோ பவஸ்வ ஶாந்தஶ்ச தத்ரோக்தோ மூர்த்திமாந் பவத் ।। ௩௦.

பிரம்மா படைப்பு விரும்பியபோது, அவரது வாயிலிருந்து வாயு வெளிப்பட்டார்; அவர் கடுமையாகக் கற்கள் பெய்யும் வலிமையுடன் வந்தார். பிரம்மா அவரை அடக்கி, "உடலோடு அமைதியாக இரு" என்று சொன்னார்; அதனால் அவர் வடிவம் பெற்றார்.

ஸர்வேஷாம் சைவ தேவாநாம் யத் வித்தம் பலமேவ ச । தத்ஸர்வம் பாஹி யேநோக்தம் தஸ்மாத் தநபதிர்பவத் ।। ௩௦.

எல்லா தேவர்களுக்கும் உள்ள செல்வமும் பலனும் அனைத்தையும் நீ பாதுகாக்க வேண்டும் என்று கூறப்பட்டது; அதனால் நீ செல்வத்தின் ஆண்டவனாக ஆனாய்.

தஸ்ய ப்ரஹ்மா ததௌ துஷ்டஸ்திதிமேகாதஶீம் ப்ரபுஃ । தஸ்யாமநக்நிபக்வாஶீ யோ பவேந்நியதஃ ஶுசிஃ ।। ௩௦.

அவருக்கு மகிழ்ச்சியுடன் பிரம்மா ஒரு ஏகாதசி விரதத்தை வழங்கினார்; அந்த நாளில், யார் தீயில் சமைக்காத உணவைத் தூய்மையுடன் கட்டுப்பாட்டோடு உண்ணுகிறார்களோ—

தஸ்யாஶு தநதோ தேவஸ்துஷ்டஃ ஸர்வம் ப்ரயச்சதி । ஏஷா தநபதேர்மூர்திஃ ஸர்வகில்பிஷநாஶிநீ ।। ௩௦.

அவர்களுக்கு செல்வதெய்வம் விரைவில் திருப்தியுடன் எல்லாவற்றையும் அளிப்பார்; இது பாவங்களை அழிக்கும் செல்வத்தின் ஆண்டவனின் வடிவம்.

ய ஏதாம் ஶ்ர்ரு'ணுயாத் பக்த்யா புருஷஃ படதேऽபி வா । ஸர்வகாமமவாப்நோதி ஸ்வர்கலோகம் ச கச்சதி ।। ௩௦.

யார் இதை பக்தியுடன் கேட்கிறார்களோ அல்லது படிக்கிறார்களோ, அவர்கள் எல்லா ஆசைகளும் நிறைவேறி, சுவர்க்க உலகை அடைவார்கள்.

மஹாதபா உவாச । மநோர்நாம மநுத்வம் ச யதேதத் பட்யதே கில । ப்ரயோஜநவஶாத் விஷ்ணுரஸாவேவ து மூர்த்திமாந் ।। ௩௧.

மகாதபா சொன்னார்: மனு என்றும், மனுவாக இருப்பதும் என்றும் சொல்லப்படுவது, அவசியத்தால், அதே விஷ்ணு உடலோடு தோன்றியது.

யோऽஸௌ நாராயணோ தேவஃ பராத் பரதரோ ந்ரு'ப । தஸ்ய சிந்தா ஸமுத்பந்நா ஸ்ரு'ஷ்டிம் ப்ரதி நரோத்தம ।। ௩௧.

அந்த நாராயணன், எல்லாவற்றிலும் உயர்ந்த தெய்வம், அரசே, படைப்பை பற்றி சிந்தனை கொண்டார், மனிதர்களில் சிறந்தவரே.

ஸ்ரு'ஷ்டா சேயம் மயா ஸ்ரு'ஷ்டிஃ பாலநீயா மயைவ ஹ । கர்மகாண்டம் த்வமூர்த்தேந கர்தும் நைவேஹ ஶக்யதே । தஸ்மாந்மூர்த்திம் ஸ்ரு'ஜாம்யேகாம் யயா பால்யமிதம் ஜகத் ।। ௩௧.

இந்த படைப்பை நான் உருவாக்கினேன்; அதை நான் பாதுகாக்க வேண்டும். ஆனால் உடல் இல்லாதவன் கர்மங்களைச் செய்ய முடியாது. அதனால், இந்த உலகை பாதுகாக்க ஒரு வடிவை நான் உருவாக்குவேன்.

ஏவம் சிந்தயதஸ்தஸ்ய ஸத்யாபித்யாயிநோ ந்ரு'ப । ப்ராக்ஸ்ரு'ஷ்டிஜாதம் ராஜந் வை மூர்த்திமத் தத்புரோ பபௌ ।। ௩௧.

அவர் இப்படிச் சிந்தித்தபோது, உண்மையான எண்ணத்துடன், அரசே, படைப்பு முன்பே பிறந்த ஒரு வடிவம் அவருக்கு முன்பு தோன்றியது.

புரோபூதே ததஸ்தஸ்மிந் தேவோ நாராயணஃ ஸ்வயம் । ப்ரவிஶந்தம் ததர்ஶாத த்ரைலோக்யம் தஸ்ய தேஹதஃ ।। ௩௧.

அந்த வடிவம் முன் நின்றபோது, நாராயணன் தானே, அவன் தன் உடலிலிருந்து மூன்று உலகிலும் புகுந்ததைப் பார்த்தார்.

ததஃ ஸஸ்மார பகவாந் வரதாநம் புராதநம் । வாகாதீநாம் ததஸ்துஷ்டஃ ப்ராதாத் தஸ்ய புநர்வரம் ।। ௩௧.

பின்னர் பகவான் பழைய வரத்தை நினைவுகூர்ந்தார்; அவன் பேச்சும் மற்ற பண்புகளும் பார்த்து மகிழ்ந்து, மறுபடியும் அவனுக்கு ஒரு வரம் வழங்கினார்.

ஸர்வஜ்ஞஃ ஸர்வகர்தா த்வம் ஸர்வலோகநமஸ்க்ரு'தஃ । த்ரைலோக்யவிஶநாச்ச த்வம் பவ விஷ்ணுஃ ஸநாதநஃ ।। ௩௧.

நீ எல்லாம் அறிந்தவன், எல்லாம் செய்யும் வல்லமை உடையவன், எல்லா உலகங்களாலும் போற்றப்படுபவன்; மூன்று உலகிலும் புகுந்ததால், நீ என்றும் நிலைத்திருக்கும் விஷ்ணுவாக இரு.

தேவாநாம் ஸர்வதா கார்யம் கர்த்தவ்யம் ப்ரஹ்மணஸ்ததா । ஸர்வஜ்ஞத்வம் ச பவது தவ தேவ ந ஸம்ஶயஃ ।। ௩௧.

தேவர்களின் பணியும், பிரம்மாவின் பணியும் எப்போதும் நீ செய்ய வேண்டும்; எல்லாம் அறிந்த தன்மை உனக்கு உண்டாகட்டும், தெய்வமே, இதில் சந்தேகமில்லை.

ஏவமுக்த்வா ததோ தேவஃ ப்ரக்ரு'திஸ்தோ பபூவ ஹ । விஷ்ணுரப்யதுநா பூர்வாம் புத்திம் ஸஸ்மார ச ப்ரபுஃ ।। ௩௧.

இவ்வாறு சொல்லி, அந்த தெய்வம் தன் இயல்பில் நிலைத்தார்; விஷ்ணுவும், ஆண்டவன், தன் பழைய எண்ணத்தை நினைவுகூர்ந்தார்.

ததா ஸம்சிந்த்ய பகவாந் யோகநித்ராம் மஹாதபாஃ । தஸ்யாம் ஸம்ஸ்தாப்ய பகவாநிந்த்ரியார்தோத்பவாஃ ப்ரஜாஃ । த்யாத்வா பரேண ரூபேண ததஃ ஸுஷ்வாப வை ப்ரபுஃ ।। ௩௧.

அப்போது, பெரும் தவம் கொண்ட பரமாத்மா, யோகநித்ரையை மனதில் கொண்டு, அவளுக்குள் இச்சைகள் மற்றும் அவற்றால் உருவான உயிர்களை வைத்தார். பிறகு, தன் உயர்ந்த உருவத்தை தியானித்து, அந்த இறைவன் உறங்கினார்.

தஸ்ய ஸுப்தஸ்ய ஜடராந்மஹத்பத்மம் விவிஃஸ்ரு'தம் । ஸப்தத்வீபவதீ ப்ரு'த்வீ ஸஸமுத்ரா ஸகாநநா ।। ௩௧.

அந்த இறைவன் உறங்கிக் கொண்டிருக்கும் போது, அவரது வயிற்றிலிருந்து ஒரு பெரிய தாமரை மலர் தோன்றியது. அதில் ஏழு தீவுகளும், கடல்களும், காடுகளும் உடைய பூமி தோன்றியது.

தஸ்ய ரூபஸ்ய விஸ்தாரம் பாதாலம் நாலஸம்ஸ்திதம் । கர்ணிகாயாம் ததா மேருஸ்தந்மத்யே ப்ரஹ்மணோ பவஃ ।। ௩௧.

அந்த தாமரையின் வடிவம் பாதாளம் வரை விரிந்தது; அதன் தண்டு அடித்தளமாக இருந்தது. அந்த மலரின் நடுவில் மேரு மலை இருந்தது; அதன் மையத்தில் பிரம்மாவின் இருப்பிடம் அமைந்தது.

ஏவம் த்ரு'ஷ்ட்வா பரம் தஸ்ய ஶரீரஸ்ய து ஸம்பவம் । முமுசே தச்சரீரஸ்தோ வாயுர்வாயும் ஸமம் ஸ்ரு'ஜத் ।। ௩௧.

இவ்வாறு அவன் உடலின் பரம ஆதியை பார்த்து, அந்த உடலுக்குள் இருந்த வாயு வெளியேறியது; அதன்பின், அவன் சமமாக வாயுவை உருவாக்கினான்.

அவித்யாவிஜயம் சேமம் ஶங்கரூபேண தாரய । அஜ்ஞாநச்சேதநார்தாய கங்கம் தேऽஸ்து ஸதா கரே ।। ௩௧.

அறியாமையை வெல்லும் இந்த சங்கு உன்னிடம் இருப்பதாகக் கொள்; அறியாமையை நீக்குவதற்காக உன் கையில் எப்போதும் வாள் இருக்கட்டும்.

காலசக்ரமிமம் கோரம் சக்ரம் த்வம் தாரயாச்யுத । அதர்மகஜகாதார்தம் கதாம் தாரய கேஶவ ।। ௩௧.

காலத்தின் பயங்கரமான சக்கரத்தை நீ தாங்கு, அசையாதவனே; அநியாயத்தை அழிக்க, கேசவா, உன் கையில் மழு எப்போதும் இருக்கட்டும்.