வராஹபுராணம்

ப்ரஹ்மணஃ ஸ்ரு'ஜதஃ ஸ்ரு'ஷ்டிமாதிஸர்கே ஸமுத்திதே । சிந்தாபூந்மஹதீ கோ மே ப்ரஜாஃ ஸ்ரு'ஷ்டா தரிஷ்யதி ।। ௨௯.

பிரம்மா படைப்பை ஆரம்பித்தபோது, 'நான் படைத்த இந்த மக்கள் யார் என் சந்ததியைத் தாங்குவார்கள்?' என்ற பெரிய கவலை அவருக்குள் எழுந்தது.

ஏவம் சிந்தயதஸ்தஸ்ய அவகாஶம் ப்ரஜாஸ்விஹ । ப்ராதுர்பபூவுஃ ஶ்ரோத்ரேப்யஃ தஶ கந்யா மஹாப்ரபாஃ ।। ௨௯.

அவர் இப்படிச் சிந்தித்தபோது, காதுகளிலிருந்து பத்து ஒளிவீசும் பெண்கள் தோன்றினார்கள்; அவைகள் இங்கு உயிர்களுக்கு இடம் கொடுத்தன.

பூர்வா ச தக்ஷிணா சைவ ப்ரதீசீ சோத்தரா ததா । ஊர்த்வாऽதரா ச ஷண்முக்யாஃ கந்யா ஹ்யாஸம்ஸ்ததா ந்ரு'ப ।। ௨௯.

அவர்களில் கிழக்கு, தெற்கு, மேற்கு, வடக்கு, மேலே, கீழே என்ற ஆறு திசை பெண்கள் முக்கியமானவர்கள் ஆக இருந்தார்கள், அரசே.

அந்யாஶ்சதஸ்த்ரஸ்தேஷாம் து கந்யாஃ பரமஶோபநாஃ । ரூபஸ்விந்யோ மஹாபாகா காம்பீர்யேண ஸமந்விதாஃ ।। ௨௯.

மற்ற நான்கு பெண்கள் மிகவும் அழகும், பெரும் பாக்கியமும், ஆழ்ந்த பண்பும் உடையவர்களாக இருந்தார்கள்.

தா ஊசுஃ ப்ரணயாத் தேவம் ப்ரஜாபதிமகல்மஷம் । அவகாஶம் து நோ தேஹி தேவதேவ ப்ரஜாபதே ।। ௨௯.

அந்த பெண்கள் அன்புடன் பாவமில்லா பிரஜாபதியிடம், 'எங்களுக்கு ஒரு இடம் தாரும், தேவர்களுக்குத் தலைவனே, பிரஜாபதியே,' என்று கேட்டார்கள்.

யத்ர திஷ்டாமஹே ஸர்வா பர்த்ரு'பிஃ ஸஹிதாஃ ஸுகம் । பதயஶ்ச மஹாபாகா தேஹி நோऽவ்யக்தஸம்பவ ।। ௨௯.

'நாங்கள் எல்லோரும் எங்கள் கணவர்களுடன் சந்தோஷமாக வாழும் இடம் வேண்டும்; எங்களுக்கு நல்ல கணவர்களையும் தாரும், எல்லாவற்றுக்கும் ஆதியாய் இருப்பவரே,' என்று வேண்டினார்கள்.

ப்ரஹ்மோவாச । ப்ரஹ்மாண்டமேதத் ஸுஶ்ரோண்யஃ ஶதகோடிப்ரவிஸ்தரம் । தஸ்யாந்தே ஸ்வேச்சயா பத்ரா உஷ்யதாம் மா விலம்பத ।। ௨௯.

பிரம்மா சொன்னார்: 'அழகிய பெண்களே, இந்த உலகம் நூறு கோடி பரப்பளவில் உள்ளது; அதன் முடிவில் உங்கள் விருப்பப்படி வாழுங்கள், நல்லவர்களே, தாமதிக்க வேண்டாம்.'

பர்த்ரூ'ம்ஶ்ச வஃ ப்ரயச்சாமி ஸ்ரு'ஷ்ட்வா ரூபஸ்விநோऽநகாஃ । யதேஷ்டம் கம்யதாம் தேஶோ யஸ்யா யோ ரோசதேऽதுநா ।। ௨௯.

'உங்களுக்கு நல்ல வடிவமும் பாவமில்லாத கணவர்களையும் நான் உருவாக்கி அளிக்கிறேன். இப்போது யாருக்கு எந்த இடம் பிடிக்கிறதோ, அங்கு செல்லுங்கள்.'

ஏவமுக்தாஶ்ச தாஃ ஸர்வா யதேஷ்டம் ப்ரயயுஸ்ததா । ப்ரஹ்மாபி ஸஸ்ரு'ஜே தூர்ணம் லோகபாலாந் மஹாபலாந் ।। ௨௯.

அப்படி பிரம்மா சொன்னபின், அந்த பெண்கள் தங்கள் விருப்பப்படி சென்றார்கள்; பிரம்மா உடனே உலகங்களை காப்பவர்களை உருவாக்கினார்.

ஸ்ரு'ஷ்ட்வா து லோகபாலாம்ஸ்து தாஃ கந்யாஃ புநராஹ்வயத் । விவாஹம் காரயாமாஸ ப்ரஹ்மா லோகபிதாமஹஃ ।। ௨௯.

உலகங்களை காப்பவர்களை உருவாக்கியபின், அந்த பெண்களை மீண்டும் அழைத்து, எல்லோருக்கும் திருமணம் செய்து வைத்தார் பிரம்மா, உலகத்தின் மூதாதையாய்.

ஏகாமிந்த்ராய ஸ ப்ராதாதக்நயேऽந்யாம் யமாய ச । நிர்ரு'தாய ச தேவாய வருணாய மஹாத்மநே ।। ௨௯.

அவர்களில் ஒருவரை இந்திரனுக்கு, இன்னொருவரை அக்னிக்குப், ஒருவரை யமனுக்கு, ஒருவரை நிருத்திக்கும், மற்றொருவரை பெரும் ஆன்மா உடைய வருணனுக்கும் கொடுத்தார்.

வாயவே தநதேஶாய ஈஶாநாய ச ஸுவ்ரத । ஊர்த்த்வாம் ஸ்வயமதிஷ்டாய ஶேஷாயாதோ வ்யவஸ்திதாம் ।। ௨௯.

வாயுவுக்கும், குபேரனுக்கும், ஈசானனுக்கும் மற்ற பெண்களைத் தந்தார்; மேல்திசையை பிரம்மா தானே பார்த்துக்கொண்டார், கீழ்திசையை சேஷனுக்கு ஒப்படைத்தார்.

ஏவம் தத்த்வா புநர்ப்ரஹ்மா திதிம் ப்ராதாத் திஶாம் புநஃ । தஶமீம் பர்த்ரு'நாம்நஸ்து தத்யந்நம் போஜநம் ப்ரபுஃ ।। ௨௯.

இவ்வாறு எல்லாம் கொடுத்தபின், பிரம்மா அந்த திசைகளுக்காக ஒரு திதியை மீண்டும் அமைத்தார்; அந்த திதி பத்தாம் நாள், கணவர்களின் பெயரில், தயிர் சாதம் அவர்களுக்குப் போஜனமாகும்.

ததஃ ப்ரப்ரு'தி தா தேவ்யஃ ஸேந்த்ராத்யாஃ பரிகீர்திதாஃ । தஶமீ ச திதிஸ்தாஸாமதீவ தயிதாபவத் ।। ௨௯.

அந்த நாளிலிருந்து, இந்த தேவிகள் இந்திரன் முதலியோர்களுடன் புகழ்பெற்றார்கள்; பத்தாம் திதி அவர்களுக்கு மிகவும் பிரியமானதாக ஆனது.

தஸ்யாம் தத்யாஶநோ யஸ்து ஸுவ்ரதீ பவதே நரஃ । தஸ்ய பாபக்ஷயம் தாஸ்து குர்வந்த்யஹரஹர்ந்ரு'ப ।। ௨௯.

அரசே, அந்த நாளில் நல்ல விரதம் இருந்து தயிர் சாதம் உண்ணும் மனிதரின் பாவங்களை, அந்த தேவிகள் தினமும் நீக்குகிறார்கள்.

யஶ்சைதச்ச்ரு'ணுயாஜ்ஜந்ம திஶாம் நியதமாநஸஃ । ஸ ப்ரதிஷ்டாமவாப்நோதி ப்ரஹ்மலோகே ந ஸம்ஶயஃ ।। ௨௯.

யார் இந்த திசைகளின் பிறப்பை கவனமாகக் கேட்கிறார்களோ, அவர்கள் பிரம்மாவின் உலகில் நிலையான இடத்தை அடைவார்கள்; இதில் எந்த சந்தேகமும் இல்லை.

மஹாதபா உவாச । ஶ்ர்ரு'ணு சாந்யாம் வஸுபதேருத்பத்திம் பாபநாஶிநீம் । யதா வாயுஃ ஶரீரஸ்தோ தநதஃ ஸம்பபூவ ஹ ।। ௩௦.

மகாதபா சொன்னார்: பாவங்களை நீக்கும் செல்வத்தின் ஆண்டவனின் மற்றொரு பிறப்பையும் கேள்; எப்படி வாயு உடலில் இருந்து செல்வம் வழங்குபவராக ஆனார் என்பதைச் சொல்கிறேன்.

ஆத்யம் ஶரீரம் யத் தஸ்மிந் வாயுரந்தஃ ஸ்திதோऽபவத் । ப்ரயோஜநாந்மூர்த்திமத்த்வமாதிஷ்டம் க்ஷேத்ரதேவதா ।। ௩௦.

அந்த முதல் உடலில் வாயு உள்ளாக இருந்தார்; ஒரு நோக்கத்தால், அந்த உடலோடு கூடிய வடிவம் நிலப்பரப்பின் தெய்வமாக ஏற்படுத்தப்பட்டது.

தத்ர மூர்த்தஸ்ய வாயோஸ்து உத்பத்திஃ கீர்த்த்யயே மயா । தாம் ஶ்ர்ரு'ணுஷ்வ மஹாபாக கத்யமாநாம் மயாநக ।। ௩௦.

அங்கே, வடிவம் பெற்ற வாயுவின் தோற்றத்தை புகழுக்காக நான் இப்போது சொல்கிறேன்; அதைக் கவனமாகக் கேள், மகா அதிர்ஷ்டசாலி, பாவமில்லாதவரே.

ப்ரஹ்மணஃ ஸ்ரு'ஷ்டிகாமஸ்ய முகாத் வாயுர்விநிர்யயௌ । ப்ரசண்டஶர்கராவர்ஷீ தம் ப்ரஹ்மா ப்ரத்யஷேதயத் । மூர்த்தோ பவஸ்வ ஶாந்தஶ்ச தத்ரோக்தோ மூர்த்திமாந் பவத் ।। ௩௦.

பிரம்மா படைப்பு விரும்பியபோது, அவரது வாயிலிருந்து வாயு வெளிப்பட்டார்; அவர் கடுமையாகக் கற்கள் பெய்யும் வலிமையுடன் வந்தார். பிரம்மா அவரை அடக்கி, "உடலோடு அமைதியாக இரு" என்று சொன்னார்; அதனால் அவர் வடிவம் பெற்றார்.

ஸர்வேஷாம் சைவ தேவாநாம் யத் வித்தம் பலமேவ ச । தத்ஸர்வம் பாஹி யேநோக்தம் தஸ்மாத் தநபதிர்பவத் ।। ௩௦.

எல்லா தேவர்களுக்கும் உள்ள செல்வமும் பலனும் அனைத்தையும் நீ பாதுகாக்க வேண்டும் என்று கூறப்பட்டது; அதனால் நீ செல்வத்தின் ஆண்டவனாக ஆனாய்.

தஸ்ய ப்ரஹ்மா ததௌ துஷ்டஸ்திதிமேகாதஶீம் ப்ரபுஃ । தஸ்யாமநக்நிபக்வாஶீ யோ பவேந்நியதஃ ஶுசிஃ ।। ௩௦.

அவருக்கு மகிழ்ச்சியுடன் பிரம்மா ஒரு ஏகாதசி விரதத்தை வழங்கினார்; அந்த நாளில், யார் தீயில் சமைக்காத உணவைத் தூய்மையுடன் கட்டுப்பாட்டோடு உண்ணுகிறார்களோ—

தஸ்யாஶு தநதோ தேவஸ்துஷ்டஃ ஸர்வம் ப்ரயச்சதி । ஏஷா தநபதேர்மூர்திஃ ஸர்வகில்பிஷநாஶிநீ ।। ௩௦.

அவர்களுக்கு செல்வதெய்வம் விரைவில் திருப்தியுடன் எல்லாவற்றையும் அளிப்பார்; இது பாவங்களை அழிக்கும் செல்வத்தின் ஆண்டவனின் வடிவம்.

ய ஏதாம் ஶ்ர்ரு'ணுயாத் பக்த்யா புருஷஃ படதேऽபி வா । ஸர்வகாமமவாப்நோதி ஸ்வர்கலோகம் ச கச்சதி ।। ௩௦.

யார் இதை பக்தியுடன் கேட்கிறார்களோ அல்லது படிக்கிறார்களோ, அவர்கள் எல்லா ஆசைகளும் நிறைவேறி, சுவர்க்க உலகை அடைவார்கள்.

மஹாதபா உவாச । மநோர்நாம மநுத்வம் ச யதேதத் பட்யதே கில । ப்ரயோஜநவஶாத் விஷ்ணுரஸாவேவ து மூர்த்திமாந் ।। ௩௧.

மகாதபா சொன்னார்: மனு என்றும், மனுவாக இருப்பதும் என்றும் சொல்லப்படுவது, அவசியத்தால், அதே விஷ்ணு உடலோடு தோன்றியது.

யோऽஸௌ நாராயணோ தேவஃ பராத் பரதரோ ந்ரு'ப । தஸ்ய சிந்தா ஸமுத்பந்நா ஸ்ரு'ஷ்டிம் ப்ரதி நரோத்தம ।। ௩௧.

அந்த நாராயணன், எல்லாவற்றிலும் உயர்ந்த தெய்வம், அரசே, படைப்பை பற்றி சிந்தனை கொண்டார், மனிதர்களில் சிறந்தவரே.

ஸ்ரு'ஷ்டா சேயம் மயா ஸ்ரு'ஷ்டிஃ பாலநீயா மயைவ ஹ । கர்மகாண்டம் த்வமூர்த்தேந கர்தும் நைவேஹ ஶக்யதே । தஸ்மாந்மூர்த்திம் ஸ்ரு'ஜாம்யேகாம் யயா பால்யமிதம் ஜகத் ।। ௩௧.

இந்த படைப்பை நான் உருவாக்கினேன்; அதை நான் பாதுகாக்க வேண்டும். ஆனால் உடல் இல்லாதவன் கர்மங்களைச் செய்ய முடியாது. அதனால், இந்த உலகை பாதுகாக்க ஒரு வடிவை நான் உருவாக்குவேன்.

ஏவம் சிந்தயதஸ்தஸ்ய ஸத்யாபித்யாயிநோ ந்ரு'ப । ப்ராக்ஸ்ரு'ஷ்டிஜாதம் ராஜந் வை மூர்த்திமத் தத்புரோ பபௌ ।। ௩௧.

அவர் இப்படிச் சிந்தித்தபோது, உண்மையான எண்ணத்துடன், அரசே, படைப்பு முன்பே பிறந்த ஒரு வடிவம் அவருக்கு முன்பு தோன்றியது.

புரோபூதே ததஸ்தஸ்மிந் தேவோ நாராயணஃ ஸ்வயம் । ப்ரவிஶந்தம் ததர்ஶாத த்ரைலோக்யம் தஸ்ய தேஹதஃ ।। ௩௧.

அந்த வடிவம் முன் நின்றபோது, நாராயணன் தானே, அவன் தன் உடலிலிருந்து மூன்று உலகிலும் புகுந்ததைப் பார்த்தார்.