வராஹபுராணம்

தாம் த்ரு'ஷ்ட்வா தேவகார்யம் ச ஸித்தம் மத்வா பிதாமஹஃ । பவிஷ்யம் கார்யமுத்திஶ்ய ததோ வசநமப்ரவீத் ।। ௨௮.

அவளைப் பார்த்து, தேவகாரியம் நிறைவேறியதை உணர்ந்த பிதாமகன், வரப்போகும் காரியத்தை நினைத்து அவளிடம் பேசினார்.

ப்ரஹ்மோவாச । இயம் தேவீ வராரோஹா யாது ஶைலம் ஹிமோத்பவம் । தத்ர யூயம் ஸுராஃ ஸர்வே கத்வா நந்தத மாசிரம் ।। ௨௮.

பிரம்மா கூறினார்: 'இந்த அழகிய தேவி பனிமலையிலுள்ள மலைக்கு செல்லட்டும்; அங்கு நீங்கள் எல்லா தேவர்களும் விரைவாக சென்று மகிழுங்கள்.'

நவம்யாம் ச ஸதா பூஜ்யா இயம் தேவீ ஸமாதிநா । வரதா ஸர்வலோகாநாம் பவிஷ்யதி ந ஸம்ஶயஃ ।। ௨௮.

'ஒன்பதாம் நாளில், இந்த தேவியை எப்போதும் மனதை ஒருமைப்படுத்தி வழிபட வேண்டும்; அவள் எல்லா உலகங்களுக்கும் வரங்களை வழங்குவாள், இதில் சந்தேகம் இல்லை.'

நவம்யாம் யஶ்ச பிஷ்டாஶீ பவிஷ்யதி ஹி மாநவஃ । நாரீ வா தஸ்ய ஸம்பந்நம் பவிஷ்யதி மநோகதம் ।। ௨௮.

'ஒன்பதாம் நாளில், யார் மாவு உண்பார்களோ, ஆணாக இருந்தாலும், பெண்ணாக இருந்தாலும், அவர்களின் மனதில் நினைத்தது நிறைவேறும்.'

யஶ்ச ஸாயம் ததா ப்ராதரிதம் ஸ்தோத்ரம் படிஷ்யதி । த்வயேரிதம் மஹாதேவ தஸ்ய தேவ்யா ஸமம் பவாந் ।। ௨௮.

'மஹாதேவா, நீ கூறிய இந்த ஸ்தோத்திரத்தை யார் காலை, மாலை இரண்டிலும் பாராயணம் செய்வார்களோ, அவர்கள் தேவியுடன் ஒன்றாக இருப்பார்கள்.'

வரதோ தேவ ஸர்வாஸு ஆபத்ஸ்வப்யுத்தரஸ்வ தம் । ஏவமுக்த்வா பவம் ப்ரஹ்மா புநர்தேவீம் ஸ சாப்ரவீத் ।। ௨௮.

'வரங்களை வழங்கும் தேவா, எல்லா அபாயங்களிலிருந்தும் அவரை காப்பாற்ற வேண்டும்; இப்படிச் சொல்லி பவனை விட்டுப் பிரம்மா மீண்டும் தேவியிடம் உரையாடினார்.'

த்வயா தேவி மஹத்கார்யம் கர்தவ்யம் சாந்யதஸ்தி நஃ । பவிஷ்யம் மஹிஷாக்யஸ்ய அஸுரஸ்ய விநாஶநம் ।। ௨௮.

'தேவி, இன்னும் ஒரு பெரிய காரியம் உன்னால் செய்யப்பட வேண்டும்; அது, மகிஷன் எனும் அசுரனை எதிர்கொண்டு அழிப்பது.'

ஏவமுக்த்வா ததோ ப்ரஹ்மா ஸர்வே தேவாஶ்ச பார்திவ । யதாகதம் ததோ ஜக்முர்த்தேவீம் ஸ்தாப்ய ஹிமே கிரௌ । ஸம்ஸ்தாப்ய நந்திதா யஸ்மாத் தஸ்மாந்நந்தாऽபவத் து ஸா ।। ௨௮.

இவ்வாறு சொல்லி, அரசே, பிரம்மா மற்றும் எல்லா தேவர்கள் வந்தபடியே திரும்பினர்; தேவியை பனிமலையில் வைத்து விட்டுச் சென்றார்கள். ஆனந்தத்துடன் அவளை நிறுவினார்கள் என்பதால், அவள் நந்தா என்று அழைக்கப்பட்டாள்.

யஶ்சேதம் ஶ்ர்ரு'ணுயாஜ்ஜந்ம தேவ்யா யஶ்ச ஸ்வயம் படேத் । ஸர்வபாபவிநிர்முக்தஃ பரம் நிர்வாணம்ரு'ச்சதி ।। ௨௮.

யார் இந்த தேவி பிறப்பைச் சொல்வதையும் கேட்பதையும் செய்கிறார்களோ, அவர்கள் எல்லா பாவங்களிலிருந்தும் விடுபட்டு, உயர்ந்த விடுதலை அடைவார்கள்.

மஹாதபா உவாச । ஶ்ர்ரு'ணு ராஜந்நவஹிதஃ ப்ரஜாபால கதாமிமாம் । யதா திஶஃ ஸமுத்பந்நாஃ ஶ்ரோத்ரேப்யஃ ப்ரு'திவீபதே ।। ௨௯.

மகாதபா சொன்னார்: அரசே, ஜனங்களைப் பாதுகாக்கும் நீ கவனமாக இந்தக் கதையை கேள்; திசைகள் காதுகளிலிருந்து தோன்றிய போது நடந்ததைப் பற்றி.

ப்ரஹ்மணஃ ஸ்ரு'ஜதஃ ஸ்ரு'ஷ்டிமாதிஸர்கே ஸமுத்திதே । சிந்தாபூந்மஹதீ கோ மே ப்ரஜாஃ ஸ்ரு'ஷ்டா தரிஷ்யதி ।। ௨௯.

பிரம்மா படைப்பை ஆரம்பித்தபோது, 'நான் படைத்த இந்த மக்கள் யார் என் சந்ததியைத் தாங்குவார்கள்?' என்ற பெரிய கவலை அவருக்குள் எழுந்தது.

ஏவம் சிந்தயதஸ்தஸ்ய அவகாஶம் ப்ரஜாஸ்விஹ । ப்ராதுர்பபூவுஃ ஶ்ரோத்ரேப்யஃ தஶ கந்யா மஹாப்ரபாஃ ।। ௨௯.

அவர் இப்படிச் சிந்தித்தபோது, காதுகளிலிருந்து பத்து ஒளிவீசும் பெண்கள் தோன்றினார்கள்; அவைகள் இங்கு உயிர்களுக்கு இடம் கொடுத்தன.

பூர்வா ச தக்ஷிணா சைவ ப்ரதீசீ சோத்தரா ததா । ஊர்த்வாऽதரா ச ஷண்முக்யாஃ கந்யா ஹ்யாஸம்ஸ்ததா ந்ரு'ப ।। ௨௯.

அவர்களில் கிழக்கு, தெற்கு, மேற்கு, வடக்கு, மேலே, கீழே என்ற ஆறு திசை பெண்கள் முக்கியமானவர்கள் ஆக இருந்தார்கள், அரசே.

அந்யாஶ்சதஸ்த்ரஸ்தேஷாம் து கந்யாஃ பரமஶோபநாஃ । ரூபஸ்விந்யோ மஹாபாகா காம்பீர்யேண ஸமந்விதாஃ ।। ௨௯.

மற்ற நான்கு பெண்கள் மிகவும் அழகும், பெரும் பாக்கியமும், ஆழ்ந்த பண்பும் உடையவர்களாக இருந்தார்கள்.

தா ஊசுஃ ப்ரணயாத் தேவம் ப்ரஜாபதிமகல்மஷம் । அவகாஶம் து நோ தேஹி தேவதேவ ப்ரஜாபதே ।। ௨௯.

அந்த பெண்கள் அன்புடன் பாவமில்லா பிரஜாபதியிடம், 'எங்களுக்கு ஒரு இடம் தாரும், தேவர்களுக்குத் தலைவனே, பிரஜாபதியே,' என்று கேட்டார்கள்.

யத்ர திஷ்டாமஹே ஸர்வா பர்த்ரு'பிஃ ஸஹிதாஃ ஸுகம் । பதயஶ்ச மஹாபாகா தேஹி நோऽவ்யக்தஸம்பவ ।। ௨௯.

'நாங்கள் எல்லோரும் எங்கள் கணவர்களுடன் சந்தோஷமாக வாழும் இடம் வேண்டும்; எங்களுக்கு நல்ல கணவர்களையும் தாரும், எல்லாவற்றுக்கும் ஆதியாய் இருப்பவரே,' என்று வேண்டினார்கள்.

ப்ரஹ்மோவாச । ப்ரஹ்மாண்டமேதத் ஸுஶ்ரோண்யஃ ஶதகோடிப்ரவிஸ்தரம் । தஸ்யாந்தே ஸ்வேச்சயா பத்ரா உஷ்யதாம் மா விலம்பத ।। ௨௯.

பிரம்மா சொன்னார்: 'அழகிய பெண்களே, இந்த உலகம் நூறு கோடி பரப்பளவில் உள்ளது; அதன் முடிவில் உங்கள் விருப்பப்படி வாழுங்கள், நல்லவர்களே, தாமதிக்க வேண்டாம்.'

பர்த்ரூ'ம்ஶ்ச வஃ ப்ரயச்சாமி ஸ்ரு'ஷ்ட்வா ரூபஸ்விநோऽநகாஃ । யதேஷ்டம் கம்யதாம் தேஶோ யஸ்யா யோ ரோசதேऽதுநா ।। ௨௯.

'உங்களுக்கு நல்ல வடிவமும் பாவமில்லாத கணவர்களையும் நான் உருவாக்கி அளிக்கிறேன். இப்போது யாருக்கு எந்த இடம் பிடிக்கிறதோ, அங்கு செல்லுங்கள்.'

ஏவமுக்தாஶ்ச தாஃ ஸர்வா யதேஷ்டம் ப்ரயயுஸ்ததா । ப்ரஹ்மாபி ஸஸ்ரு'ஜே தூர்ணம் லோகபாலாந் மஹாபலாந் ।। ௨௯.

அப்படி பிரம்மா சொன்னபின், அந்த பெண்கள் தங்கள் விருப்பப்படி சென்றார்கள்; பிரம்மா உடனே உலகங்களை காப்பவர்களை உருவாக்கினார்.

ஸ்ரு'ஷ்ட்வா து லோகபாலாம்ஸ்து தாஃ கந்யாஃ புநராஹ்வயத் । விவாஹம் காரயாமாஸ ப்ரஹ்மா லோகபிதாமஹஃ ।। ௨௯.

உலகங்களை காப்பவர்களை உருவாக்கியபின், அந்த பெண்களை மீண்டும் அழைத்து, எல்லோருக்கும் திருமணம் செய்து வைத்தார் பிரம்மா, உலகத்தின் மூதாதையாய்.

ஏகாமிந்த்ராய ஸ ப்ராதாதக்நயேऽந்யாம் யமாய ச । நிர்ரு'தாய ச தேவாய வருணாய மஹாத்மநே ।। ௨௯.

அவர்களில் ஒருவரை இந்திரனுக்கு, இன்னொருவரை அக்னிக்குப், ஒருவரை யமனுக்கு, ஒருவரை நிருத்திக்கும், மற்றொருவரை பெரும் ஆன்மா உடைய வருணனுக்கும் கொடுத்தார்.

வாயவே தநதேஶாய ஈஶாநாய ச ஸுவ்ரத । ஊர்த்த்வாம் ஸ்வயமதிஷ்டாய ஶேஷாயாதோ வ்யவஸ்திதாம் ।। ௨௯.

வாயுவுக்கும், குபேரனுக்கும், ஈசானனுக்கும் மற்ற பெண்களைத் தந்தார்; மேல்திசையை பிரம்மா தானே பார்த்துக்கொண்டார், கீழ்திசையை சேஷனுக்கு ஒப்படைத்தார்.

ஏவம் தத்த்வா புநர்ப்ரஹ்மா திதிம் ப்ராதாத் திஶாம் புநஃ । தஶமீம் பர்த்ரு'நாம்நஸ்து தத்யந்நம் போஜநம் ப்ரபுஃ ।। ௨௯.

இவ்வாறு எல்லாம் கொடுத்தபின், பிரம்மா அந்த திசைகளுக்காக ஒரு திதியை மீண்டும் அமைத்தார்; அந்த திதி பத்தாம் நாள், கணவர்களின் பெயரில், தயிர் சாதம் அவர்களுக்குப் போஜனமாகும்.

ததஃ ப்ரப்ரு'தி தா தேவ்யஃ ஸேந்த்ராத்யாஃ பரிகீர்திதாஃ । தஶமீ ச திதிஸ்தாஸாமதீவ தயிதாபவத் ।। ௨௯.

அந்த நாளிலிருந்து, இந்த தேவிகள் இந்திரன் முதலியோர்களுடன் புகழ்பெற்றார்கள்; பத்தாம் திதி அவர்களுக்கு மிகவும் பிரியமானதாக ஆனது.

தஸ்யாம் தத்யாஶநோ யஸ்து ஸுவ்ரதீ பவதே நரஃ । தஸ்ய பாபக்ஷயம் தாஸ்து குர்வந்த்யஹரஹர்ந்ரு'ப ।। ௨௯.

அரசே, அந்த நாளில் நல்ல விரதம் இருந்து தயிர் சாதம் உண்ணும் மனிதரின் பாவங்களை, அந்த தேவிகள் தினமும் நீக்குகிறார்கள்.

யஶ்சைதச்ச்ரு'ணுயாஜ்ஜந்ம திஶாம் நியதமாநஸஃ । ஸ ப்ரதிஷ்டாமவாப்நோதி ப்ரஹ்மலோகே ந ஸம்ஶயஃ ।। ௨௯.

யார் இந்த திசைகளின் பிறப்பை கவனமாகக் கேட்கிறார்களோ, அவர்கள் பிரம்மாவின் உலகில் நிலையான இடத்தை அடைவார்கள்; இதில் எந்த சந்தேகமும் இல்லை.

மஹாதபா உவாச । ஶ்ர்ரு'ணு சாந்யாம் வஸுபதேருத்பத்திம் பாபநாஶிநீம் । யதா வாயுஃ ஶரீரஸ்தோ தநதஃ ஸம்பபூவ ஹ ।। ௩௦.

மகாதபா சொன்னார்: பாவங்களை நீக்கும் செல்வத்தின் ஆண்டவனின் மற்றொரு பிறப்பையும் கேள்; எப்படி வாயு உடலில் இருந்து செல்வம் வழங்குபவராக ஆனார் என்பதைச் சொல்கிறேன்.

ஆத்யம் ஶரீரம் யத் தஸ்மிந் வாயுரந்தஃ ஸ்திதோऽபவத் । ப்ரயோஜநாந்மூர்த்திமத்த்வமாதிஷ்டம் க்ஷேத்ரதேவதா ।। ௩௦.

அந்த முதல் உடலில் வாயு உள்ளாக இருந்தார்; ஒரு நோக்கத்தால், அந்த உடலோடு கூடிய வடிவம் நிலப்பரப்பின் தெய்வமாக ஏற்படுத்தப்பட்டது.

தத்ர மூர்த்தஸ்ய வாயோஸ்து உத்பத்திஃ கீர்த்த்யயே மயா । தாம் ஶ்ர்ரு'ணுஷ்வ மஹாபாக கத்யமாநாம் மயாநக ।। ௩௦.

அங்கே, வடிவம் பெற்ற வாயுவின் தோற்றத்தை புகழுக்காக நான் இப்போது சொல்கிறேன்; அதைக் கவனமாகக் கேள், மகா அதிர்ஷ்டசாலி, பாவமில்லாதவரே.