வராஹபுராணம்

திவ்யம் வர்ஷஸஹஸ்த்ரம் து திவ்யைரஸ்த்ரைர்மஹாபலம் । யுத்த்வா காலாத்யயே தேவ்யா ஹதோ வைத்ராஸுரோ ரணே । ததஃ கிலகிலாஶப்தோ தேவஸைந்யேऽபவந்மஹாந் ।। ௨௮.

தெய்வீக ஆயுதங்களால் ஆயிரம் ஆண்டுகள் அந்தப் பெரும் அசுரனுடன் போரிட்டு, காலம் முடிந்தபோது தேவி வைத்ராஸுரனை யுத்தத்தில் வீழ்த்தினாள். பின்னர் தேவர்களின் படையில் மிகப்பெரிய ஆரவாரம் எழுந்தது.

ஹதே வைத்ராஸுரே பீமே ததா ஸர்வே திவௌகஸஃ । ப்ரணேமுர்ஜய யுத்தேதி ஸ்வயமீஶஃ ஸ்துதிம் ஜகௌ ।। ௨௮.

பயங்கரமான வைத்ராஸுரன் வீழ்ந்ததும், எல்லா தேவர்கள் 'போரில் வெற்றி!' என்று குனிந்து வணங்கி, இறைவன் தானே அவளைப் புகழ்ந்து பாடினார்.

மஹேஶ்வர உவாச । ஜயஸ்வ தேவி காயத்ரே மஹாமாயே மஹாப்ரபே । மஹாதேவி மஹாபாகே மஹாஸத்த்வே மஹோத்ஸவே ।। ௨௮.

மஹேஸ்வரன் கூறினார்: 'வெற்றி உனக்கு, காயத்ரி தேவி! பெரிய மாயையையும், பேரொளியையும் உடையவளே! மகாதேவி, பெரும் பாக்கியவளே, பெரும் சக்தியையும் கொண்டவளே, இப்பெரிய விழாவில் உனக்கு வாழ்த்து!'

திவ்யகந்தாநுலிப்தாங்கி திவ்யஸ்த்ரக்தாமபூஷிதே । வேதமாதர்நமஸ்துப்யம் த்ர்யக்ஷரஸ்தே மஹேஶ்வரி ।। ௨௮.

தெய்வீக மணம் பூசப்பட்ட உடலையும்கொண்டவளே, தெய்வீக மாலைகளாலும், ஆயுதங்களாலும் அலங்கரிக்கப்பட்டவளே, வேதங்களின் தாயே, மூன்று எழுத்துகளில் நிலை கொண்ட மஹேஸ்வரியே, உனக்கு வணக்கம்.

த்ரிலோகஸ்தே த்ரிதத்த்வஸ்தே த்ரிவஹ்நிஸ்தே த்ரிஶூலிநி । த்ரிநேத்ரே பீமவக்த்ரே ச பீமநேத்ரே பயாநகே । கமலாஸநஜே தேவி ஸரஸ்வதி நமோऽஸ்து தே ।। ௨௮.

மூன்று உலகிலும் வாழ்பவளே, மூன்று தத்துவங்களில் நிலை கொண்டவளே, மூன்று அக்கினிகளில் உறைவவளே, திரிசூலம் பிடித்தவளே, மூன்று கண்கள் உடையவளே, பயங்கரமான முகமும் கண்களும் உடையவளே, தாமரையின் மேல் பிறந்த சரஸ்வதியே, உனக்கு வணக்கம்.

நமஃ பங்கஜபத்ராக்ஷி மஹாமாயேऽம்ரு'தஸ்த்ரவே । ஸர்வகே ஸர்வபூதேஶி ஸ்வாஹாகாரே ஸ்வதேऽம்பிகே ।। ௨௮.

தாமரைக் கண்ணையுடையவளே, பெரிய மாயையையும், அமுதம் பாயும் தன்மையையும் உடையவளே, எல்லா இடங்களிலும் நிறைந்தவளே, எல்லா உயிர்களின் தலைவியே, 'ஸ்வாஹா', 'ஸ்வதா' என்ற சொற்களில் தோன்றும் அன்னை, உனக்கு வணக்கம்.

ஸம்பூர்ணே பூர்ணசந்த்ராபே பாஸ்வராங்கே பவோத்பவே । மஹாவித்யே மஹாவேத்யே மஹாதைத்யவிநாஶிநி । மஹாபுத்த்யுத்பவே தேவி வீதஶோகே கிராதிநி ।। ௨௮.

முழுமையாக, பூரண சந்திரனைப் போல் பிரகாசமாக, ஒளிவீசும் உருவத்துடன், உலகத்தின் ஆதியாகவும், பெரிய அறிவாகவும், உயர்ந்த ஞானமாகவும், பெரும் அசுரர்களை அழிப்பவளாகவும், பெரிய புத்தியின் மூலமாகவும், துக்கம் இல்லாதவளாகவும், வேட்டையாடி வரும் தேவியே, உனக்கு வணக்கம்.

த்வம் நீதிஸ்த்வம் மஹாபாகே த்வம் கீஸ்த்வம் கௌஸ்த்வமக்ஷரம் । த்வம் தீஸ்த்வம் ஶ்ரீஸ்த்வமோங்காரஸ்தத்த்வே சாபி பரிஸ்திதா । ஸர்வஸத்த்வாஹிதே தேவி நமஸ்தே பரமேஶ்வரி ।। ௨௮.

நீ நீதியும், பெரிய பாக்கியவளே, நீ பாடலும், பசுவும், அழிவில்லாதவளும், நீ புத்தியும், செல்வமும், ஓம் என்ற ஒலியும், உண்மையில் நிலை கொண்டவளும், எல்லா உயிர்களுக்கு நன்மை செய்வவளும், பரமேஸ்வரியே, உனக்கு வணக்கம்.

இத்யேவம் ஸம்ஸ்துதா தேவீ பவேந பரமேஷ்டிநா । தேவைரபி ஜயேத்யுச்சைரித்யுக்தா பரமேஶ்வரீ ।। ௨௮.

இவ்வாறு பரமேஷ்டி பவனால் தேவி புகழப்பட்டதும், தேவர்களும் 'வெற்றி!' என்று கூவி பரமேஸ்வரியை வாழ்த்தினர்.

யாவதாஸ்தே சதுர்வக்த்ரஸ்தாவதந்தர்ஜலாத் பஹிஃ । நிஶ்சக்ராம ததோ தேவீம் க்ரு'தக்ரு'த்யாம் ததர்ஶ ஸஃ ।। ௨௮.

நான்கு முகம் உடையவர் அங்கு இருந்தவரை, அவள் நீரில் இருந்து வெளியே இருந்தாள்; பின்னர் அவள் தன் கடமையை முடித்ததை அவர் கண்டார்.

தாம் த்ரு'ஷ்ட்வா தேவகார்யம் ச ஸித்தம் மத்வா பிதாமஹஃ । பவிஷ்யம் கார்யமுத்திஶ்ய ததோ வசநமப்ரவீத் ।। ௨௮.

அவளைப் பார்த்து, தேவகாரியம் நிறைவேறியதை உணர்ந்த பிதாமகன், வரப்போகும் காரியத்தை நினைத்து அவளிடம் பேசினார்.

ப்ரஹ்மோவாச । இயம் தேவீ வராரோஹா யாது ஶைலம் ஹிமோத்பவம் । தத்ர யூயம் ஸுராஃ ஸர்வே கத்வா நந்தத மாசிரம் ।। ௨௮.

பிரம்மா கூறினார்: 'இந்த அழகிய தேவி பனிமலையிலுள்ள மலைக்கு செல்லட்டும்; அங்கு நீங்கள் எல்லா தேவர்களும் விரைவாக சென்று மகிழுங்கள்.'

நவம்யாம் ச ஸதா பூஜ்யா இயம் தேவீ ஸமாதிநா । வரதா ஸர்வலோகாநாம் பவிஷ்யதி ந ஸம்ஶயஃ ।। ௨௮.

'ஒன்பதாம் நாளில், இந்த தேவியை எப்போதும் மனதை ஒருமைப்படுத்தி வழிபட வேண்டும்; அவள் எல்லா உலகங்களுக்கும் வரங்களை வழங்குவாள், இதில் சந்தேகம் இல்லை.'

நவம்யாம் யஶ்ச பிஷ்டாஶீ பவிஷ்யதி ஹி மாநவஃ । நாரீ வா தஸ்ய ஸம்பந்நம் பவிஷ்யதி மநோகதம் ।। ௨௮.

'ஒன்பதாம் நாளில், யார் மாவு உண்பார்களோ, ஆணாக இருந்தாலும், பெண்ணாக இருந்தாலும், அவர்களின் மனதில் நினைத்தது நிறைவேறும்.'

யஶ்ச ஸாயம் ததா ப்ராதரிதம் ஸ்தோத்ரம் படிஷ்யதி । த்வயேரிதம் மஹாதேவ தஸ்ய தேவ்யா ஸமம் பவாந் ।। ௨௮.

'மஹாதேவா, நீ கூறிய இந்த ஸ்தோத்திரத்தை யார் காலை, மாலை இரண்டிலும் பாராயணம் செய்வார்களோ, அவர்கள் தேவியுடன் ஒன்றாக இருப்பார்கள்.'

வரதோ தேவ ஸர்வாஸு ஆபத்ஸ்வப்யுத்தரஸ்வ தம் । ஏவமுக்த்வா பவம் ப்ரஹ்மா புநர்தேவீம் ஸ சாப்ரவீத் ।। ௨௮.

'வரங்களை வழங்கும் தேவா, எல்லா அபாயங்களிலிருந்தும் அவரை காப்பாற்ற வேண்டும்; இப்படிச் சொல்லி பவனை விட்டுப் பிரம்மா மீண்டும் தேவியிடம் உரையாடினார்.'

த்வயா தேவி மஹத்கார்யம் கர்தவ்யம் சாந்யதஸ்தி நஃ । பவிஷ்யம் மஹிஷாக்யஸ்ய அஸுரஸ்ய விநாஶநம் ।। ௨௮.

'தேவி, இன்னும் ஒரு பெரிய காரியம் உன்னால் செய்யப்பட வேண்டும்; அது, மகிஷன் எனும் அசுரனை எதிர்கொண்டு அழிப்பது.'

ஏவமுக்த்வா ததோ ப்ரஹ்மா ஸர்வே தேவாஶ்ச பார்திவ । யதாகதம் ததோ ஜக்முர்த்தேவீம் ஸ்தாப்ய ஹிமே கிரௌ । ஸம்ஸ்தாப்ய நந்திதா யஸ்மாத் தஸ்மாந்நந்தாऽபவத் து ஸா ।। ௨௮.

இவ்வாறு சொல்லி, அரசே, பிரம்மா மற்றும் எல்லா தேவர்கள் வந்தபடியே திரும்பினர்; தேவியை பனிமலையில் வைத்து விட்டுச் சென்றார்கள். ஆனந்தத்துடன் அவளை நிறுவினார்கள் என்பதால், அவள் நந்தா என்று அழைக்கப்பட்டாள்.

யஶ்சேதம் ஶ்ர்ரு'ணுயாஜ்ஜந்ம தேவ்யா யஶ்ச ஸ்வயம் படேத் । ஸர்வபாபவிநிர்முக்தஃ பரம் நிர்வாணம்ரு'ச்சதி ।। ௨௮.

யார் இந்த தேவி பிறப்பைச் சொல்வதையும் கேட்பதையும் செய்கிறார்களோ, அவர்கள் எல்லா பாவங்களிலிருந்தும் விடுபட்டு, உயர்ந்த விடுதலை அடைவார்கள்.

மஹாதபா உவாச । ஶ்ர்ரு'ணு ராஜந்நவஹிதஃ ப்ரஜாபால கதாமிமாம் । யதா திஶஃ ஸமுத்பந்நாஃ ஶ்ரோத்ரேப்யஃ ப்ரு'திவீபதே ।। ௨௯.

மகாதபா சொன்னார்: அரசே, ஜனங்களைப் பாதுகாக்கும் நீ கவனமாக இந்தக் கதையை கேள்; திசைகள் காதுகளிலிருந்து தோன்றிய போது நடந்ததைப் பற்றி.

ப்ரஹ்மணஃ ஸ்ரு'ஜதஃ ஸ்ரு'ஷ்டிமாதிஸர்கே ஸமுத்திதே । சிந்தாபூந்மஹதீ கோ மே ப்ரஜாஃ ஸ்ரு'ஷ்டா தரிஷ்யதி ।। ௨௯.

பிரம்மா படைப்பை ஆரம்பித்தபோது, 'நான் படைத்த இந்த மக்கள் யார் என் சந்ததியைத் தாங்குவார்கள்?' என்ற பெரிய கவலை அவருக்குள் எழுந்தது.

ஏவம் சிந்தயதஸ்தஸ்ய அவகாஶம் ப்ரஜாஸ்விஹ । ப்ராதுர்பபூவுஃ ஶ்ரோத்ரேப்யஃ தஶ கந்யா மஹாப்ரபாஃ ।। ௨௯.

அவர் இப்படிச் சிந்தித்தபோது, காதுகளிலிருந்து பத்து ஒளிவீசும் பெண்கள் தோன்றினார்கள்; அவைகள் இங்கு உயிர்களுக்கு இடம் கொடுத்தன.

பூர்வா ச தக்ஷிணா சைவ ப்ரதீசீ சோத்தரா ததா । ஊர்த்வாऽதரா ச ஷண்முக்யாஃ கந்யா ஹ்யாஸம்ஸ்ததா ந்ரு'ப ।। ௨௯.

அவர்களில் கிழக்கு, தெற்கு, மேற்கு, வடக்கு, மேலே, கீழே என்ற ஆறு திசை பெண்கள் முக்கியமானவர்கள் ஆக இருந்தார்கள், அரசே.

அந்யாஶ்சதஸ்த்ரஸ்தேஷாம் து கந்யாஃ பரமஶோபநாஃ । ரூபஸ்விந்யோ மஹாபாகா காம்பீர்யேண ஸமந்விதாஃ ।। ௨௯.

மற்ற நான்கு பெண்கள் மிகவும் அழகும், பெரும் பாக்கியமும், ஆழ்ந்த பண்பும் உடையவர்களாக இருந்தார்கள்.

தா ஊசுஃ ப்ரணயாத் தேவம் ப்ரஜாபதிமகல்மஷம் । அவகாஶம் து நோ தேஹி தேவதேவ ப்ரஜாபதே ।। ௨௯.

அந்த பெண்கள் அன்புடன் பாவமில்லா பிரஜாபதியிடம், 'எங்களுக்கு ஒரு இடம் தாரும், தேவர்களுக்குத் தலைவனே, பிரஜாபதியே,' என்று கேட்டார்கள்.

யத்ர திஷ்டாமஹே ஸர்வா பர்த்ரு'பிஃ ஸஹிதாஃ ஸுகம் । பதயஶ்ச மஹாபாகா தேஹி நோऽவ்யக்தஸம்பவ ।। ௨௯.

'நாங்கள் எல்லோரும் எங்கள் கணவர்களுடன் சந்தோஷமாக வாழும் இடம் வேண்டும்; எங்களுக்கு நல்ல கணவர்களையும் தாரும், எல்லாவற்றுக்கும் ஆதியாய் இருப்பவரே,' என்று வேண்டினார்கள்.

ப்ரஹ்மோவாச । ப்ரஹ்மாண்டமேதத் ஸுஶ்ரோண்யஃ ஶதகோடிப்ரவிஸ்தரம் । தஸ்யாந்தே ஸ்வேச்சயா பத்ரா உஷ்யதாம் மா விலம்பத ।। ௨௯.

பிரம்மா சொன்னார்: 'அழகிய பெண்களே, இந்த உலகம் நூறு கோடி பரப்பளவில் உள்ளது; அதன் முடிவில் உங்கள் விருப்பப்படி வாழுங்கள், நல்லவர்களே, தாமதிக்க வேண்டாம்.'

பர்த்ரூ'ம்ஶ்ச வஃ ப்ரயச்சாமி ஸ்ரு'ஷ்ட்வா ரூபஸ்விநோऽநகாஃ । யதேஷ்டம் கம்யதாம் தேஶோ யஸ்யா யோ ரோசதேऽதுநா ।। ௨௯.

'உங்களுக்கு நல்ல வடிவமும் பாவமில்லாத கணவர்களையும் நான் உருவாக்கி அளிக்கிறேன். இப்போது யாருக்கு எந்த இடம் பிடிக்கிறதோ, அங்கு செல்லுங்கள்.'

ஏவமுக்தாஶ்ச தாஃ ஸர்வா யதேஷ்டம் ப்ரயயுஸ்ததா । ப்ரஹ்மாபி ஸஸ்ரு'ஜே தூர்ணம் லோகபாலாந் மஹாபலாந் ।। ௨௯.

அப்படி பிரம்மா சொன்னபின், அந்த பெண்கள் தங்கள் விருப்பப்படி சென்றார்கள்; பிரம்மா உடனே உலகங்களை காப்பவர்களை உருவாக்கினார்.