வராஹபுராணம்

மோஹஃ ஸ்வயம்பூஃ கௌமாரீ மாத்ஸர்யம் சேந்த்ரஜம் விதுஃ । யமதண்டதரா தேவீ பைஶுந்யம் ஸ்வயமேவ ச । அஸூயா ச வராஹாக்யா இத்யேதாஃ பரிகீர்திதாஃ ।। ௨௭.

மயக்கம் ஸ்வயம்பூ, கௌமாரி பொறாமை, இந்திரஜா பொறாமை என்று அறிக; யமதண்டம் பிடித்த தேவி வஞ்சகம், வராகா வெறுப்பு—இவ்வாறு அவை கூறப்பட்டுள்ளன.

காமாதிகண ஏஷோऽயம் ஶரீரே பரிகீர்திதஃ । ஜக்ராஹ மூர்த்திம் து யதா ததா தே கீர்திதம் மயா ।। ௨௭.

ஆசை முதலான இந்தக் குழு உடலில் இவ்வாறு விளக்கப்பட்டுள்ளது; ஒவ்வொன்றும் எவ்வாறு உருவம் எடுத்ததோ, அதுபோலவே நான் கூறினேன்.

ஏதாபிர்தேவதாபிஶ்ச தஸ்ய ரக்தேऽதிஶோஷிதே । க்ஷயம் கதாऽऽஸுரீ மாயா ஸ ச ஸித்தோऽந்தகோऽபவத் । ஏதத் தே ஸர்வமாக்யாதமாத்மவித்யாऽம்ரு'தம் மயா ।। ௨௭.

இந்த தேவிகளால் அவனது இரத்தம் மிகுந்து உலர்ந்தபோது, அசுர மாயை அழிந்தது; அந்தகன் சித்தி பெற்றான்; இதையெல்லாம் நான் உனக்குச் சொன்னேன்—இது ஆன்ம அறிவின் அமிர்தம்.

ய ஏதச்ச்ரு'ணுயாந்நித்யம் மாத்ரூ'ணாமுத்பவம் ஶுபம் । தஸ்ய தாஃ ஸர்வதோ ரக்ஷாம் குர்வந்த்யநுதிநம் ந்ரு'ப ।। ௨௭.

யார் இந்த மாதாக்களின் புனிதமான தோற்றத்தை தினமும் கேட்கிறார்களோ, அவர்களுக்கு அவைகள் எல்லா இடங்களிலும் தினமும் பாதுகாப்பை அளிக்கின்றன, அரசே.

யஶ்சைதத் படதே ஜந்ம மாத்ரூ'ணாம் புருஷோத்தம । ஸ தந்யஃ ஸர்வதா லோகே ஶிவலோகம் ச கச்சதி ।। ௨௭.

யார் இந்த மாதாக்களின் பிறப்பை பாராயணம் செய்கிறார்களோ, மனிதரில் சிறந்தவரே, அவர் எப்போதும் இவ்வுலகில் பாக்கியவான் ஆவார்; சிவலோகம் அடைவார்.

தாஸாம் ச ப்ரஹ்மணா தத்தா அஷ்டமீ திதிருத்தமா । ஏதாஃ ஸம்பூஜயேத் பக்த்யா பில்வாஹாரோ நரஃ ஸதா । தஸ்ய தாஃ பரிதுஷ்டாஸ்து க்ஷேமாரோக்யம் ததந்தி ச ।। ௨௭.

பிரம்மா அவர்களுக்கு எட்டாம் திதியை உயர்ந்ததாக வழங்கினார்; யார் அவற்றை பக்தியுடன் வழிபடுகிறார்களோ, எப்போதும் வில்வ இலை சாப்பிடுகிறார்களோ, அவர்களுக்கு அவைகள் திருப்தியுடன் நல்வாழ்க்கையும் ஆரோக்கியத்தையும் தருகின்றன.

ப்ரஜாபால உவாச । கதம் மாயா ஸமுத்பந்நா துர்கா காத்யாயநீ ஶுபா । ஆதிக்ஷேத்ரே ஸ்திதா ஸூக்ஷ்மா ப்ரு'தக்மூர்த்தா வ்யஜாயத ।। ௨௮.

பிரஜாபாலன் கேட்டான்: மாயை எவ்வாறு தோன்றினாள்? துர்கை, காத்தியாயனி என்ற புண்ணியவதி, ஆதிக்ஷேத்திரத்தில் நுண்ணியவளாக இருந்து தனித்த உருவத்தில் எவ்வாறு வெளிப்பட்டாள்?

மஹாதபா உவாச । ஆஸீத் ராஜா புரா ராஜந் ஸிந்துத்வீபஃ ப்ரதாபவாந் । வருணாம்ஶோ மஹாராஜ ஸோऽரண்யே தபஸி ஸ்திதஃ ।। ௨௮.

மஹாதபன் சொன்னான்: முன்பு ஒரு ராஜா இருந்தான், அரசே, சிந்து தீவில் பிறந்தவனாக வலிமைமிக்கவன்; அவன் வருணனின் அம்சம்; அவன் காட்டில் தவம் செய்து இருந்தான்.

புத்ரோ மே ஶக்ரநாஶாய பவேதிதி நாரதிபஃ । ஏவம் க்ரு'தமதிஃ ஸோऽத மஹதா தபஸா ஸ்வகம் । கலேவரம் ஸ்திதோ பூத்வா ஶோஷயாமாஸ ஸுவ்ரத ।। ௨௮.

என் மகன் சக்ரனை அழிப்பதற்காக பிறக்க வேண்டும் என்று அவன் தீர்மானித்தான்; அதற்காக பெரும் தவம் செய்து, தன் உடலை உலர்த்திக் கொண்டு நிலைத்திருந்தான், சீராளனே.

ப்ரஜாபால உவாச । கதம் தஸ்ய த்விஜஶ்ரேஷ்ட ஶக்ரேணாபக்ரு'தம் பவேத் । யேநாஸௌ தத்விநாஶாய புத்ரமிச்சந் வ்ரதே ஸ்திதஃ ।। ௨௮.

பிரஜாபாலன் கேட்டான்: அவனுக்கு சக்ரனால் எப்படி தீங்கு ஏற்பட்டது, சிறந்த பிராமணனே? அதனால் அவன் சக்ரனை அழிக்க மகனை விரும்பி இவ்வாறு விரதம் இருந்தானா?

மஹாதபா உவாச । ஸோऽந்யஜந்மநி புத்ரோऽபூத் த்வஷ்டுர்பலப்ரு'தாம் வரஃ । அவத்யஃ ஸர்வஶஸ்த்ரேஷு அபாம் பேநேந நாஶிதஃ ।। ௨௮.

மஹாதபன் சொன்னான்: மற்றொரு பிறவியில் அவனது மகன் த்வஷ்டா எனும் வலிமைமிக்கவராக இருந்தான்; அவன் எல்லா ஆயுதங்களாலும் அழிக்க முடியாதவன்; ஆனால் நீரின் நுரை மூலம் அழிக்கப்பட்டான்.

ஜலபேநேந நிஹதஸ்தஸ்மிँல்லயமவாப்நுயாத் । புநர்ப்ரஹ்மாந்வயாஜ்ஜாதஃ ஸிந்துத்வீபேதி ஸம்ஜ்ஞிதஃ । ஸ தேபே பரமம் தீவ்ரம் ஶக்ரவைரமநுஸ்மரந் ।। ௨௮.

அந்த இடத்தில் நீரின் அலைகளால் வீழ்ந்தவன் அழிந்தான்; ஆனால் பிறகு பிரம்மாவின் வம்சத்தில் பிறந்து, சிந்து தீவுக்காரன் என்று அழைக்கப்பட்டான். இந்திரனுடன் இருந்த பகையை நினைத்து, அவன் மிகுந்த கடுமையான தவம் செய்தான்.

ததஃ காலேந மஹதா நதீ வேத்ரவதீ ஶுபா । மாநுஷம் ரூபமாஸ்தாய ஸாலம்காரம் மநோரமம் । ஆஜகாம யதோ ராஜா தேபே பரமகம் தபஃ ।। ௨௮.

பெரிய காலம் கடந்தபின், புனிதமான வேத்ரவதி என்ற நதி அழகான ஆபரணங்கள் அணிந்த மனித உருவில் வந்து, அந்த அரசன் உன்னதமான தவம் செய்த இடத்தை அடைந்தாள்.

தாம் த்ரு'ஷ்ட்வா ரூபஸம்பந்நாம் ஸ ராஜா க்ருத்தமாநஸஃ । உவாச காऽஸி ஸுஶ்ரோணி ஸத்யம் கதய பாமிநி ।। ௨௮.

அவளை அழகுடன் பார்த்த அரசன், கோபம் நிறைந்த மனதுடன், 'அழகிய இடுப்பையுடையவளே, நீ யார்? உண்மையைச் சொல், அழகியவளே!' என்று கேட்டான்.

நத்யுவாச । அஹம் ஜலபதேஃ பத்நீ வருணஸ்ய மஹாத்மநஃ । நாம்நா வேத்ரவதீ புண்யா த்வாமிச்சந்தீஹமாகதா ।। ௨௮.

அந்த நதி பதிலளித்தாள்: 'நான் நீரின் அதிபதி, மகாத்மா வருணனின் மனைவி. என் பெயர் வேத்ரவதி; புண்ணியவளாக, உன்னை விரும்பி இங்கு வந்துள்ளேன்.'

ஸாபிலாஷாம் பரஸ்த்ரீம் ச பஜமாநாம் விஸர்ஜ்ஜயேத் । ஸ பாபஃ புருஷோ ஜ்ஞேயோ ப்ரஹ்மஹத்யாம் ச விந்ததி । ஏவம் ஜ்ஞாத்வா மஹாராஜ பஜமாநாம் பஜஸ்வ மாம் ।। ௨௮.

பிறருடைய மனைவியை ஆசையுடன் சேரும் ஆணை விட்டுவிட வேண்டும்; அவன் பாவி என்றும், பிராமணனை கொன்ற பாவம் அடைவான் என்றும் அறிய வேண்டும். இதை அறிந்து, மகாராஜா, என்னை ஏற்று கொள்.

ஏவமுக்தஸ்தயா ராஜா ஸாபிலாஷோபபுக்தவாந் । தஸ்ய ஸத்யோऽபவத் புத்ரோ த்வாதஶார்கஸமப்ரபஃ ।। ௨௮.

அவள் இப்படிக் கூறியபோது, அரசன் ஆசையுடன் அவளை அணைந்தான். உடனே, பன்னிரு சூரியர்களைப் போல ஒளிவீசும் ஒரு மகன் அவனுக்கு பிறந்தான்.

வேத்ரவத்யுதரே ஜாதோ நாம்நா வைத்ராஸுரோऽபவத் । பலவாநதிதேஜஸ்வீ ப்ராக்ஜ்யோதிஷபதிர்பவத் ।। ௨௮.

வேத்ரவதியின் கருவில் பிறந்த அவன், வைத்ராசுரன் என்று அழைக்கப்பட்டான்; மிகுந்த வலியும், பெரும் சக்தியும் உடையவனாக, ப்ராக்ஜ்யோதிஷ நாட்டின் அரசனானான்.

ஸ காலேந யுவா ஜாதோ பலவாந் த்ரு'டவிக்ரமஃ । மஹாயோகேந ஸம்யுக்தோ ஜிகாயேமாம் வஸும்தராம் ।। ௨௮.

காலம் சென்றபின், அவன் வலிமைமிக்க, உறுதியான இளவனாக வளர்ந்தான்; பெரிய யோகசக்தி பெற்றவனாக, இந்த பூமியை வென்றான்.

ஸப்தத்வீபவதீம் பஶ்சாந்மேருபர்வதமாருஹத் । தத்ரேந்த்ரம் ப்ரதமம் ஜிக்யே பஶ்சாதக்நிம் யமம் ததஃ । நிர்ரு'திம் வருணம் வாயும் தநதஶ்சேஶ்வரம் ததஃ ।। ௨௮.

ஏழு தீவுகளுடன் கூடிய பூமியை வென்று, பிறகு மேரு மலையை ஏறினான். அங்கு முதலில் இந்திரனை, பிறகு அக்னியை, யமனை, நிருத்தியை, வருணனை, வாயுவை, குபேரனை, இறுதியில் ஈஸ்வரனை வென்றான்.

இந்த்ரோ பக்நோ கதஃ ஸோக்நிம் அக்நிர்பக்நோ யமம் யயௌ । யமோ நிர்ரு'திமாகச்சந்நிர்ரு'திர்வருணம் யயௌ ।। ௨௮.

இந்திரன் தோற்கொண்டு அக்னியிடம் சென்றான்; அக்னி தோற்கொண்டு யமனிடம் சென்றான்; யமன் நிருத்தியிடம் சென்றான்; நிருத்தி வருணனை அடைந்தான்.

இந்த்ராதிபிருபேதஸ்து வருணோ வாயுமந்வகாத் । வாயுர்தநபதிம் த்வாகாத் ஸர்வைரிந்த்ராதிபிஃ ஸஹ ।। ௨௮.

பிறகு வருணன், இந்திரன் முதலானவர்களுடன் சேர்ந்து வாயுவை நோக்கி சென்றான்; வायु, இந்திரன் முதலான எல்லா தேவர்களுடன் குபேரனை நோக்கி சென்றான்.

தநதோऽபி ஸ்வகம் மித்ரமீஶம் தேவஸமந்விதஃ । இயாய கதயா ஸோऽபி தாநவோ பலதர்பிதஃ । கதாமாதாய துத்ராவ ஶிவலோகம் ப்ரதி ப்ரபோ ।। ௨௮.

குபேரன், தன் நண்பன் ஈஸ்வரனும் மற்ற எல்லா தேவர்களும் உடன் கொண்டு புறப்பட்டான். ஆனால் அந்த அசுரன், வலிமையின் பெருமையில், தன் கேடயத்தை எடுத்துக் கொண்டு சிவலோகத்தை நோக்கி ஓடினான்.

ஶிவோऽப்யவத்யம் தம் மத்வா தேவாந் குஹ்ய யயௌ புரீம் । ப்ரஹ்மணஃ ஸுரஸித்தாத்யைர்வந்திதாம் புண்யகாரிபிஃ ।। ௨௮.

சிவன், அவனை வெல்ல முடியாதவன் என்று எண்ணி, தேவர்களுடன் கூடி, பிரம்மா மற்றும் சித்தர்கள் போற்றும் மறைபட்ட நகரத்திற்குச் சென்றான்.

தத்ர ப்ரஹ்மா ஜகத்ஸ்த்ரஷ்டா விஷ்ணுபாதோத்பவே ஜலே । நியாமிதாகாஶகதோ ஜபத்யந்தர்ஜலே ஶுபே । க்ஷேத்ரஜ்ஞமாயாம் காயத்ரீம் ததோ தேவா விசுக்ருஶுஃ ।। ௨௮.

அங்கு உலகை உருவாக்கும் பிரம்மா, விஷ்ணுவின் பாதத்திலிருந்து தோன்றிய நீரில், ஆகாயத்தில் அமர்ந்து, அந்த தூய நீரில் க்ஷேத்ரஜ்ஞமாயா என்ற காயத்ரி மந்திரத்தை ஜபித்தார். பின்னர் தேவர்கள் கூச்சலிட்டார்கள்.

த்ராஹி ப்ரஜாபதே ஸர்வாந் தேவாந்ரு'ஷிவராநபி । அஸுராத்பயமாபந்நாந் த்ராஹி த்ராஹீத்யசோதயந் ।। ௨௮.

'பிரஜாபதி, எங்களை காப்பாற்று! எல்லா தேவர்களையும், முனிவர்களையும், பிதர்களையும் காப்பாற்று! அசுரனிடமிருந்து வரும் பயத்திலிருந்து எங்களை விடுவி!' என்று அவர்கள் வேண்டினார்கள்.

ஏவமுக்தஸ்ததா ப்ரஹ்மா த்ரு'ஷ்ட்வா தேவாம்ஸ்ததாகதாந் । சிந்தயாமாஸ தேவஸ்ய மாயேயம் விததம் ஜகத் । நாஸுரா ந ஸுராஶ்சாத்ர மாயேயம் கீத்ரு'ஶீ மதா ।। ௨௮.

அவ்வாறு கேட்டபோது, தேவர்கள் அங்கு கூடியிருப்பதைப் பார்த்த பிரம்மா, 'இந்த உலகம் இறைவனது மாயையால் நிரம்பியுள்ளது. இங்கு அசுரர்களும் தேவர்களும் இல்லை; இந்த மாயை எப்படி இருக்கிறது?' என்று சிந்தித்தார்.

ஏவம் சிந்தயதஸ்தஸ்ய ப்ராதுராஸீதயோநிஜா । ஶுக்லாம்பரதரா கந்யா ஸ்த்ரக்கிரீடோஜ்ஜ்வலாநநா । அஷ்டபிர்பாஹுபிர்யுக்தா திவ்யப்ரஹரணோத்யதா ।। ௨௮.

அவ்வாறு சிந்தித்துக் கொண்டிருக்கும்போது, அவன் உடலில் இருந்து வெள்ளை vasthiram அணிந்த ஒரு கன்னி தோன்றினாள்; அவளது முகம் மாலையாலும் கிரீடத்தாலும் ஒளிவீசியது; எட்டு கரங்களுடன், ஒவ்வொன்றிலும் தெய்வீக ஆயுதங்களை ஏந்தி நின்றாள்.

சக்ரம் ஶங்கம் கதாம் பாஶம் கங்கம் கண்டாம் ததா தநுஃ । தாரயந்தீ ததா சாந்யாந் பத்ததூணா ஜலாத் பஹிஃ ।। ௨௮.

அவள் சக்கரம், சங்கம், கேடயம், பாசம், வாள், மணி, வில் மற்றும் பிற ஆயுதங்களை ஏந்தி, பக்கத்தில் அம்பு நிறைந்த தொணையை கட்டிக்கொண்டு, நீரிலிருந்து வெளிப்பட்டாள்.