வராஹபுராணம்

தத்ர தேவோऽப்யஸௌ தைத்யம் த்ரிஶூலேநாஹநத் ப்ரு'ஶம் । தஸ்யாஹதஸ்ய யத் ரக்தமபதத் பூதலே கில । தத்ராந்தகா அஸம்க்யாதா பபூவுரபரே ப்ரு'ஶம் ।। ௨௭.

அங்கு தேவன் அந்த அசுரனை திரிசூலத்தால் கடுமையாக தாக்கினார்; அந்தகனின் ரத்தம் பூமியில் விழுந்த இடங்களில் எண்ணற்ற, பயங்கரமான புதிய அந்தகர்கள் தோன்றினார்கள்.

தத் த்ரு'ஷ்ட்வா மஹதாஶ்சர்யம் ருத்ரோ ஶூலேऽந்தகம் ம்ரு'தே । க்ரு'ஹீத்வா த்ரிஶிகாக்ரேண நநர்த்த பரமேஶ்வரஃ ।। ௨௭.

இந்த பெரிய அதிசயத்தை பார்த்த ருத்ரன், போரில் அந்தகனை திரிசூலத்தின் முனையில் குத்தி, பரமேஸ்வரன் அவனைத் தூக்கி வைத்து நடனமாடினார்.

இதரேऽப்யந்தகாஃ ஸர்வே சக்ரேண பரமேஷ்டிநா । நாராயணேந நிஹதாஸ்தத்ர யேऽந்யே ஸமுத்திதாஃ । ௨௭.

அங்கு எழுந்த மற்ற எல்லா அந்தகர்களையும் பரமேஸ்வரனான நாராயணன் தனது சக்கரத்தால் அழித்தார்.

அஸ்ரு'க்தாராதுஷாரைஸ்து ஶூலப்ரோதஸ்ய சாஸக்ரு'த் । அநாரதம் ஸமுத்தஸ்துஸ்ததோ ருத்ரோ ருஷாந்விதஃ ।। ௨௭.

அந்த நேரத்தில், இரத்தமும் பனியுமாக ஓடிக்கொண்டிருந்தது; திரிசூலம் பலமுறை குத்தப்பட்டு, இடையறாது எழுந்து வந்தது; அப்போது ருத்ரன் கோபத்தால் நிரம்பி இருந்தான்.

தஸ்ய க்ரோதேந மஹதா முகாஜ்ஜ்வாலா விநிர்யயௌ । தத்ரூபதாரிணீ தேவீ யாம் தாம் யோகேஶ்வரீம் விதுஃ ।। ௨௭.

அவனது பெரும் கோபத்தால் அவன் வாயிலிருந்து ஒரு ஜ்வாலை எழுந்தது; அந்த ஜ்வாலை ஒரு தேவி வடிவம் எடுத்தாள்; யோகிகள் அவளை யோகேஸ்வரி என்று அறிகின்றனர்.

ஸ்வரூபதாரிணீ சாந்யா விஷ்ணுநாபி விநிர்மிதா । ப்ரஹ்மணா கார்திகேயேந இந்த்ரேண ச யமேந ச । வராஹேண ச தேவேந விஷ்ணுநா பரமேஷ்டிநா ।। ௨௭.

மற்றொரு தேவி, தன் சொந்த உருவத்தில், விஷ்ணு, பிரமா, கார்த்திகேயன், இந்திரன், யமன், வராகன், மற்றும் பரம விஷ்ணு ஆகியோரால் உருவாக்கப்பட்டாள்.

பாதாலோத்தரணம் ரூபம் தஸ்யா தேவ்யா விநிர்மமே । மாஹேஶ்வரீ ச ராஜேந்த்ர இத்யேதா அஷ்டமாரதஃ ।। ௨௭.

அந்த தேவியின் உருவம் பாதாளத்தை உயர்த்தும் பொருட்டு உருவாக்கப்பட்டது; அவளை மஹேஸ்வரி என்று அழைக்கிறார்கள், அரசே; இவ்வாறு எட்டு மாதாக்கள் உள்ளனர்.

காரணம் தாநி யத்ப்ரோக்தம் க்ஷேத்ரஜ்ஞேநாவதாரணம் । ஶரீராத் தேவதாநாம் து ததிதம் கீர்திதம் மயா ।। ௨௭.

க்ஷேத்ரஞ்ஞனால் கூறப்பட்ட காரணமும், தேவதைகளின் உடலிலிருந்து தோன்றியதையும், இதையெல்லாம் நான் விளக்கியுள்ளேன்.

காமஃ க்ரோதஸ்ததா லோபோ மதோ மோஹோऽத பஞ்சமஃ । மாத்ஸர்யம் ஷஷ்டமித்யாஹுஃ பைஶுந்யம் ஸப்தமம் ததா । அஸூயா சாऽஷ்டமீ ஜ்ஞேயா இத்யேதா அஷ்டமாதரஃ ।। ௨௭.

ஆசை, கோபம், பேராசை, பெருமை, மயக்கம் ஐந்தாவது, பொறாமை ஆறாவது, வஞ்சகம் ஏழாவது, வெறுப்பு எட்டாவது—இவை எட்டு மாதாக்கள் என்று அறியப்படுகின்றன.

காமம் யோகேஶ்வரீம் வித்தி க்ரோதோ மாஹேஶ்வரீம் ததா । லோபஸ்து வைஷ்ணவீ ப்ரோக்தா ப்ரஹ்மாணீ மத ஏவ ச ।। ௨௭.

ஆசை யோகேஸ்வரி, கோபம் மஹேஸ்வரி, பேராசை வைஷ்ணவி, பெருமை பிரம்மாணி என்று அறிக.

மோஹஃ ஸ்வயம்பூஃ கௌமாரீ மாத்ஸர்யம் சேந்த்ரஜம் விதுஃ । யமதண்டதரா தேவீ பைஶுந்யம் ஸ்வயமேவ ச । அஸூயா ச வராஹாக்யா இத்யேதாஃ பரிகீர்திதாஃ ।। ௨௭.

மயக்கம் ஸ்வயம்பூ, கௌமாரி பொறாமை, இந்திரஜா பொறாமை என்று அறிக; யமதண்டம் பிடித்த தேவி வஞ்சகம், வராகா வெறுப்பு—இவ்வாறு அவை கூறப்பட்டுள்ளன.

காமாதிகண ஏஷோऽயம் ஶரீரே பரிகீர்திதஃ । ஜக்ராஹ மூர்த்திம் து யதா ததா தே கீர்திதம் மயா ।। ௨௭.

ஆசை முதலான இந்தக் குழு உடலில் இவ்வாறு விளக்கப்பட்டுள்ளது; ஒவ்வொன்றும் எவ்வாறு உருவம் எடுத்ததோ, அதுபோலவே நான் கூறினேன்.

ஏதாபிர்தேவதாபிஶ்ச தஸ்ய ரக்தேऽதிஶோஷிதே । க்ஷயம் கதாऽऽஸுரீ மாயா ஸ ச ஸித்தோऽந்தகோऽபவத் । ஏதத் தே ஸர்வமாக்யாதமாத்மவித்யாऽம்ரு'தம் மயா ।। ௨௭.

இந்த தேவிகளால் அவனது இரத்தம் மிகுந்து உலர்ந்தபோது, அசுர மாயை அழிந்தது; அந்தகன் சித்தி பெற்றான்; இதையெல்லாம் நான் உனக்குச் சொன்னேன்—இது ஆன்ம அறிவின் அமிர்தம்.

ய ஏதச்ச்ரு'ணுயாந்நித்யம் மாத்ரூ'ணாமுத்பவம் ஶுபம் । தஸ்ய தாஃ ஸர்வதோ ரக்ஷாம் குர்வந்த்யநுதிநம் ந்ரு'ப ।। ௨௭.

யார் இந்த மாதாக்களின் புனிதமான தோற்றத்தை தினமும் கேட்கிறார்களோ, அவர்களுக்கு அவைகள் எல்லா இடங்களிலும் தினமும் பாதுகாப்பை அளிக்கின்றன, அரசே.

யஶ்சைதத் படதே ஜந்ம மாத்ரூ'ணாம் புருஷோத்தம । ஸ தந்யஃ ஸர்வதா லோகே ஶிவலோகம் ச கச்சதி ।। ௨௭.

யார் இந்த மாதாக்களின் பிறப்பை பாராயணம் செய்கிறார்களோ, மனிதரில் சிறந்தவரே, அவர் எப்போதும் இவ்வுலகில் பாக்கியவான் ஆவார்; சிவலோகம் அடைவார்.

தாஸாம் ச ப்ரஹ்மணா தத்தா அஷ்டமீ திதிருத்தமா । ஏதாஃ ஸம்பூஜயேத் பக்த்யா பில்வாஹாரோ நரஃ ஸதா । தஸ்ய தாஃ பரிதுஷ்டாஸ்து க்ஷேமாரோக்யம் ததந்தி ச ।। ௨௭.

பிரம்மா அவர்களுக்கு எட்டாம் திதியை உயர்ந்ததாக வழங்கினார்; யார் அவற்றை பக்தியுடன் வழிபடுகிறார்களோ, எப்போதும் வில்வ இலை சாப்பிடுகிறார்களோ, அவர்களுக்கு அவைகள் திருப்தியுடன் நல்வாழ்க்கையும் ஆரோக்கியத்தையும் தருகின்றன.

ப்ரஜாபால உவாச । கதம் மாயா ஸமுத்பந்நா துர்கா காத்யாயநீ ஶுபா । ஆதிக்ஷேத்ரே ஸ்திதா ஸூக்ஷ்மா ப்ரு'தக்மூர்த்தா வ்யஜாயத ।। ௨௮.

பிரஜாபாலன் கேட்டான்: மாயை எவ்வாறு தோன்றினாள்? துர்கை, காத்தியாயனி என்ற புண்ணியவதி, ஆதிக்ஷேத்திரத்தில் நுண்ணியவளாக இருந்து தனித்த உருவத்தில் எவ்வாறு வெளிப்பட்டாள்?

மஹாதபா உவாச । ஆஸீத் ராஜா புரா ராஜந் ஸிந்துத்வீபஃ ப்ரதாபவாந் । வருணாம்ஶோ மஹாராஜ ஸோऽரண்யே தபஸி ஸ்திதஃ ।। ௨௮.

மஹாதபன் சொன்னான்: முன்பு ஒரு ராஜா இருந்தான், அரசே, சிந்து தீவில் பிறந்தவனாக வலிமைமிக்கவன்; அவன் வருணனின் அம்சம்; அவன் காட்டில் தவம் செய்து இருந்தான்.

புத்ரோ மே ஶக்ரநாஶாய பவேதிதி நாரதிபஃ । ஏவம் க்ரு'தமதிஃ ஸோऽத மஹதா தபஸா ஸ்வகம் । கலேவரம் ஸ்திதோ பூத்வா ஶோஷயாமாஸ ஸுவ்ரத ।। ௨௮.

என் மகன் சக்ரனை அழிப்பதற்காக பிறக்க வேண்டும் என்று அவன் தீர்மானித்தான்; அதற்காக பெரும் தவம் செய்து, தன் உடலை உலர்த்திக் கொண்டு நிலைத்திருந்தான், சீராளனே.

ப்ரஜாபால உவாச । கதம் தஸ்ய த்விஜஶ்ரேஷ்ட ஶக்ரேணாபக்ரு'தம் பவேத் । யேநாஸௌ தத்விநாஶாய புத்ரமிச்சந் வ்ரதே ஸ்திதஃ ।। ௨௮.

பிரஜாபாலன் கேட்டான்: அவனுக்கு சக்ரனால் எப்படி தீங்கு ஏற்பட்டது, சிறந்த பிராமணனே? அதனால் அவன் சக்ரனை அழிக்க மகனை விரும்பி இவ்வாறு விரதம் இருந்தானா?

மஹாதபா உவாச । ஸோऽந்யஜந்மநி புத்ரோऽபூத் த்வஷ்டுர்பலப்ரு'தாம் வரஃ । அவத்யஃ ஸர்வஶஸ்த்ரேஷு அபாம் பேநேந நாஶிதஃ ।। ௨௮.

மஹாதபன் சொன்னான்: மற்றொரு பிறவியில் அவனது மகன் த்வஷ்டா எனும் வலிமைமிக்கவராக இருந்தான்; அவன் எல்லா ஆயுதங்களாலும் அழிக்க முடியாதவன்; ஆனால் நீரின் நுரை மூலம் அழிக்கப்பட்டான்.

ஜலபேநேந நிஹதஸ்தஸ்மிँல்லயமவாப்நுயாத் । புநர்ப்ரஹ்மாந்வயாஜ்ஜாதஃ ஸிந்துத்வீபேதி ஸம்ஜ்ஞிதஃ । ஸ தேபே பரமம் தீவ்ரம் ஶக்ரவைரமநுஸ்மரந் ।। ௨௮.

அந்த இடத்தில் நீரின் அலைகளால் வீழ்ந்தவன் அழிந்தான்; ஆனால் பிறகு பிரம்மாவின் வம்சத்தில் பிறந்து, சிந்து தீவுக்காரன் என்று அழைக்கப்பட்டான். இந்திரனுடன் இருந்த பகையை நினைத்து, அவன் மிகுந்த கடுமையான தவம் செய்தான்.

ததஃ காலேந மஹதா நதீ வேத்ரவதீ ஶுபா । மாநுஷம் ரூபமாஸ்தாய ஸாலம்காரம் மநோரமம் । ஆஜகாம யதோ ராஜா தேபே பரமகம் தபஃ ।। ௨௮.

பெரிய காலம் கடந்தபின், புனிதமான வேத்ரவதி என்ற நதி அழகான ஆபரணங்கள் அணிந்த மனித உருவில் வந்து, அந்த அரசன் உன்னதமான தவம் செய்த இடத்தை அடைந்தாள்.

தாம் த்ரு'ஷ்ட்வா ரூபஸம்பந்நாம் ஸ ராஜா க்ருத்தமாநஸஃ । உவாச காऽஸி ஸுஶ்ரோணி ஸத்யம் கதய பாமிநி ।। ௨௮.

அவளை அழகுடன் பார்த்த அரசன், கோபம் நிறைந்த மனதுடன், 'அழகிய இடுப்பையுடையவளே, நீ யார்? உண்மையைச் சொல், அழகியவளே!' என்று கேட்டான்.

நத்யுவாச । அஹம் ஜலபதேஃ பத்நீ வருணஸ்ய மஹாத்மநஃ । நாம்நா வேத்ரவதீ புண்யா த்வாமிச்சந்தீஹமாகதா ।। ௨௮.

அந்த நதி பதிலளித்தாள்: 'நான் நீரின் அதிபதி, மகாத்மா வருணனின் மனைவி. என் பெயர் வேத்ரவதி; புண்ணியவளாக, உன்னை விரும்பி இங்கு வந்துள்ளேன்.'

ஸாபிலாஷாம் பரஸ்த்ரீம் ச பஜமாநாம் விஸர்ஜ்ஜயேத் । ஸ பாபஃ புருஷோ ஜ்ஞேயோ ப்ரஹ்மஹத்யாம் ச விந்ததி । ஏவம் ஜ்ஞாத்வா மஹாராஜ பஜமாநாம் பஜஸ்வ மாம் ।। ௨௮.

பிறருடைய மனைவியை ஆசையுடன் சேரும் ஆணை விட்டுவிட வேண்டும்; அவன் பாவி என்றும், பிராமணனை கொன்ற பாவம் அடைவான் என்றும் அறிய வேண்டும். இதை அறிந்து, மகாராஜா, என்னை ஏற்று கொள்.

ஏவமுக்தஸ்தயா ராஜா ஸாபிலாஷோபபுக்தவாந் । தஸ்ய ஸத்யோऽபவத் புத்ரோ த்வாதஶார்கஸமப்ரபஃ ।। ௨௮.

அவள் இப்படிக் கூறியபோது, அரசன் ஆசையுடன் அவளை அணைந்தான். உடனே, பன்னிரு சூரியர்களைப் போல ஒளிவீசும் ஒரு மகன் அவனுக்கு பிறந்தான்.

வேத்ரவத்யுதரே ஜாதோ நாம்நா வைத்ராஸுரோऽபவத் । பலவாநதிதேஜஸ்வீ ப்ராக்ஜ்யோதிஷபதிர்பவத் ।। ௨௮.

வேத்ரவதியின் கருவில் பிறந்த அவன், வைத்ராசுரன் என்று அழைக்கப்பட்டான்; மிகுந்த வலியும், பெரும் சக்தியும் உடையவனாக, ப்ராக்ஜ்யோதிஷ நாட்டின் அரசனானான்.

ஸ காலேந யுவா ஜாதோ பலவாந் த்ரு'டவிக்ரமஃ । மஹாயோகேந ஸம்யுக்தோ ஜிகாயேமாம் வஸும்தராம் ।। ௨௮.

காலம் சென்றபின், அவன் வலிமைமிக்க, உறுதியான இளவனாக வளர்ந்தான்; பெரிய யோகசக்தி பெற்றவனாக, இந்த பூமியை வென்றான்.