வராஹபுராணம்

க்ரு'தே ஸிதம் ரக்ததநும் ததா ச த்ரேதாயுகே பூததநும் புராணம் । ததா ஹரிம் த்வாபரதஃ கலௌ ச க்ரு'ஷ்ணீக்ரு'தாத்மாநமதோ நமாமி ।। ௩.

கிருதயுகத்தில் வெண்மை நிறம் உடையவராகவும், திரேதாயுகத்தில் சிவப்பு நிற உடலுடன், துவாபரயுகத்தில் தூய்மையான ஆதிமூலராகவும், கலியுகத்தில் கருப்பு நிறம் கொண்ட ஹரியை நான் வணங்குகிறேன்.

ஸஸர்ஜ யோ வக்த்ரத ஏவ விப்ராந் புஜாந்தரே க்ஷத்ரமதோருயுக்மே । விஶஃ பதாக்ரேஷு ததைவ ஶூத்ராந் நமாமி தம் விஶ்வதநும் புராணம் ।। ௩.

தன் வாயிலிருந்து பிராமணர்களை, தோள்களில் இருந்து க்ஷத்திரியர்களை, தொடைகளில் இருந்து வைசியர்களை, காலடிகளில் இருந்து சூத்திரர்களை உருவாக்கிய, அந்த அனைத்துருவம் கொண்ட, ஆதிமூலமானவரை நான் வணங்குகிறேன்.

பராத்பரம் பாரகதம் ப்ரமேயம் யுதாம்பதிம் கார்யத ஏவ க்ரு'ஷ்ணம்। கதாஸிசர்மண்யப்ரு'தோத்தபாணிம் நமாமி நாராயணமப்ரமேயம் ।। ௩.

அனைத்திலும் உயர்ந்த, எல்லாவற்றையும் கடந்த, அறியத்தக்கவராகிய, போராளிகளின் ஆண்டவனாக, செயலுக்காக கிருஷ்ணராகிய, கதை மற்றும் கேடயம் ஏந்திய, உயர்ந்த கரம் கொண்ட, அளவிட முடியாத நாராயணனை நான் வணங்குகிறேன்.

இதி ஸ்துதோ தேவவரஃ ப்ரஸந்நோ ஜகாத மாம் நீரததுல்யகோஷஃ । வரம் வ்ரு'ணீஷ்வேத்யஸக்ரு'த் ததோऽஹம் தஸ்யைவ தேஹே லயமிஷ்டவாம்ஶ்ச ।। ௩.

இவ்வாறு புகழப்பட்ட அந்தத் தெய்வங்களில் சிறந்தவன், மகிழ்ச்சியுடன், மேகக் கர்ஜனை போன்ற குரலில் என்னிடம், 'ஒரு வரம் தேர்ந்தெடு' என்று பலமுறை சொன்னான். அப்பொழுது, அவனது உடலில் ஒன்றரசாக இணைவதை நான் விரும்பினேன்.

இதி ஶ்ருத்வா வசோ மஹ்யம் தேவதேவஃ ஸநாதநஃ । உவாச ப்ரக்ரு'திம் விப்ர ஸம்ஸரஸ்வாக்ஷயாமிமாம் ।। ௩.

இந்த வார்த்தைகளை எனக்காகக் கேட்டபோது, தேவாதி தேவனும் சனாதனனும், 'பிராமணா, இந்த அழிவில்லாத இயற்கையில் நீ இணைந்து வாழு' என்று சொன்னான்.

ப்ரஹ்மணோ யுகஸாஹஸ்த்ரம் தத்தே தஸ்மாத் ஸமுத்பவஃ । பவிதா தே ததா நாம தாஸ்யதே ஸம்ப்ரயோஜநம் ।। ௩.

பிரமாவின் ஆயிரம் யுகங்கள் கடந்த பிறகு, நீ அதிலிருந்து தோன்றி, உனது பெயரும் செயலும் அதன்படி வழங்கப்படும்.

நாரம் பாநீயமித்யுக்தம் தம் பித்ரூ'ணாம் ஸதா பவாந் । ததாதி தேந தே நாம நாரதேதி பவிஷ்யதி ।। ௩.

நீ எப்போதும் முன்னோருக்கு 'நாரம்' என்று அழைக்கப்படும் நீரை அர்ப்பணிப்பதால், உனது பெயர் நாரதன் என்று அறியப்படும்.

ஏவமுக்த்வா கதோ தேவஃ ஸத்யோऽதர்ஶநமுச்சகைஃ । அஹம் கலேவரம் த்யக்த்வா காலேந தபஸா ததா ।। ௩.

இவ்வாறு கூறி அந்த தேவன் உடனே மறைந்தார்; பிறகு, நான் தவம் செய்து, காலம் வந்தபோது என் உடலை விட்டு விட்டேன்.

ப்ரஹ்மணோऽங்கே லயம் ப்ராப்தஸ்ததோத்பத்திம் ச பார்திவ । திவஸே து புநஃ ஸ்ரு'ஷ்டோ தஶபிஸ்தநயைஃ ஸஹ ।। ௩.

பிரமாவின் உடலில் நான் லயமாகி, பிறகு பத்து மகன்களுடன் சேர்ந்து, ஒரு நாளின் தொடக்கத்தில் மீண்டும் பிறந்தேன், அரசே.

திநாதிர்யோ ஹி தேவஸ்ய ப்ரஹ்மணோऽவ்யக்தஜந்மநஃ । ஸ ஸ்ரு'ஷ்ட்யாதிஃ ஸமஸ்தாநாம் தேவாதீநாம் ந ஸம்ஶயஃ ।। ௩.

அவ்யக்தத்தில் பிறந்த பிரமாவின் ஒரு நாள் என்பது எல்லா உயிர்களுக்கும், தேவர்களுக்கும், படைப்பு மற்றும் லய காலமாகும்; இதில் ஐயம் இல்லை.

ஸர்வஸ்ய ஜகதஃ ஸ்ரு'ஷ்டிரேஷைவ ப்ரபுதர்மதஃ । ஏதந்மே ப்ராக்ரு'தம் ஜந்ம யந்மாம் ப்ரு'ச்சஸி பார்திவ ।। ௩.

இது எல்லா உலகங்களின் படைப்பு, இறைவனின் கட்டளையின்படி நடந்தது; அரசே, நீ என்னிடம் கேட்டது என் இயற்கை பிறப்பே இதுதான்.

தஸ்மாந்நாராயணம் த்யாத்வா ப்ராப்தோऽஸ்மி பரதோ ந்ரு'ப । தஸ்மாத் த்வமபி ராஜேந்த்ர பவ விஷ்ணுபராயணஃ ।। ௩.

நான் நாராயணனை தியானித்து, உயர்ந்த நிலையை அடைந்தேன், அரசே; அதுபோல் நீயும், அரசர்களில் சிறந்தவரே, விஷ்ணுவை முழுமையாக அடைந்தவனாக இரு.

தரண்யுவாச । யோऽஸௌ நாராயணோ தேவஃ பரமாத்மா ஸநாதநஃ । பகவந் ஸர்வபாவேந உதாஹோ நேதி ஶம்ஸ மே ।। ௪.

பூமி கேட்டாள்: அந்த நாராயணன், பரமாத்மா, சனாதனன்—அவரை முழு மனதுடன் வழிபட வேண்டுமா, வேண்டாமா என்பதை உண்மையாகக் கூறுங்கள், பிரபுவே.

ஶ்ரீவராஹ உவாச । மத்ஸ்யஃ கூர்மோ வராஹஶ்ச நரஸிம்ஹோऽத வாமநஃ । ராமோ ராமஶ்ச க்ரு'ஷ்ணஶ்ச புத்தஃ கல்கீ ச தே தஶ ।। ௪.

ஸ்ரீவராகன் சொன்னார்: மச்சம், கூர்மம், வராகம், நரசிம்மம், வாமனம், இராமன், பரசுராமன், கிருஷ்ணன், புத்தர், கல்கி—இவை அவனது பத்து உருவங்கள்.

இத்யேதாஃ கதிதாஸ்தஸ்ய மூர்த்தயோ பூததாரிணி । தர்ஶநம் ப்ராப்துமிச்சூநாம் ஸோபாநாநீவ ஶோபதே ।। ௪.

உயிர்களைத் தாங்கும் பூமியே, அவனது இந்த உருவங்கள், அவனை காண விரும்புவோருக்குப் படிக்கட்டுகள்போல் பிரகாசமாகத் தோன்றுகின்றன.

யத் தஸ்ய பரமம் ரூபம் தந்ந பஶ்யந்தி தேவதாஃ । அஸ்மதாதிஸ்வரூபேண பூரயந்தி ததோ த்ரு'திம் ।। ௪.

அவனது பரம உருவத்தை தேவர்கள் கூட காண முடியாது; அவர்கள் நம்மைப் போன்ற உருவங்களை ஏற்று, அதிலிருந்து தைரியம் பெறுகிறார்கள்.

ப்ரஹ்மா பகவதோ மூர்த்யா ரஜஸஸ்தமஸஸ்ததா । யாபிஃ ஸம்ஸ்தாப்யதே விஶ்வம் ஸ்திதௌ ஸம்சால்யதே ச ஹ ।। ௪.

பிரம்மா, பகவானின் உருவத்தாலும், ரஜஸ் மற்றும் தமஸ் குணங்களாலும், இந்த உலகத்தை நிலைநிறுத்தி, இயக்குகிறார்.

த்வமேகா தஸ்ய தேவஸ்ய மூர்திராத்யா தராதரே । த்விதீயா ஸலிலம் மூர்திஸ்த்ரு'தீயா தைஜஸீ ஸ்ம்ரு'தா ।। ௪.

மலைதாங்கும் பூமியே, நீயே அந்த தேவனின் முதல் உருவம்; இரண்டாவது உருவம் நீர், மூன்றாவது உருவம் நெருப்பு என்று கூறப்படுகிறது.

சதுர்தீ வாயுமூர்திஃ ஸ்யாதாகாஶாக்யா து பஞ்சமீ । ஏதாஸ்து மூரத்யஸ்தஸ்ய க்ஷேத்ரஜ்ஞத்வம் ஹி மத்தியாம் । மூர்த்தித்ரயம் ததா தஸ்ய இத்யேதாஶ்சாஷ்டமூர்தயஃ ।। ௪.

நான்காவது உருவம் காற்று, ஐந்தாவது ஆகாயம் என்று அழைக்கப்படுகிறது; இவை அவனது உருவங்கள், 'க்ஷேத்ரஞ்ஞன்' எனும் அறிவும் எனது கருத்து. அவனுக்கு மூன்று உருவங்களும், இவ்வாறு எட்டு உருவங்களும் உள்ளன.

ஆபிவ்யப்திமிதம் ஸர்வம் ஜகந்நாராயணேந ஹ । இத்யேதத் கதிதம் தேவி கிமந்யச்ச்ரோதுமிச்சஸி ।। ௪.

இந்த உலகம் முழுவதும் நாராயணனால் நிரம்பியுள்ளது; இதை உனக்கு கூறினேன், தேவியே—இதைத் தவிர இன்னும் எதை கேட்க விரும்புகிறாய்?

தரண்யுவாச । நாரதேநைவமுக்தஸ்து ததா ராஜா ப்ரியவ்ரதஃ । க்ரு'தவாந் கிம் மமாசக்ஷ்வ ப்ரஸாதாத் பரமேஶ்வர ।। ௪.

பூமி கேட்டாள்: நாரதன் இவ்வாறு கூறியபோது, அரசன் பிரியவ்ரதன் என்ன செய்தான்? பரமேஸ்வரா, தயவுசெய்து எனக்கு கூறுங்கள்.

ஶ்ரீவராஹ உவாச । பவதீம் ஸப்ததா க்ரு'த்வா புத்ராணாம் ச ப்ரதாய ஸஃ । ப்ரியவ்ரதஸ்தபஸ்தேபே நாரதாச்ச்ருதவிஸ்மயஃ ।। ௪.

ஸ்ரீவராகன் சொன்னார்: உன்னை ஏழாகப் பிரித்து, தன் மகன்களுக்கு வழங்கி, நாரதனின் வார்த்தைகளால் ஆச்சரியப்பட்ட பிரியவ்ரதன் தவம் செய்தான்.

நாராயணாத்மகம் ப்ரஹ்ம பரம் ஜப்த்வா ஸ்வயம்புவஃ । ததஸ்துஷ்டமநாஃ பாரம் பரம் நிர்வாணமாப்தவாந் ।। ௪.

நாராயணன் வடிவான பரம்பொருளை ஜபித்து, ஸ்வயம்புவன் மனதில் திருப்தியுடன், உயர்ந்த முக்தியை அடைந்தான்.

ஶ்ர்ரு'ணு சாந்யத் வராரோஹே யத் வ்ரு'த்தம் பரமேஷ்டிநஃ । ஆராதநாய யததஃ புராகாலே ந்ரு'பஸ்ய ஹ ।। ௪.

அழகியவளே, பரமேஷ்டியின் காலத்தில் ஒரு மன்னன் அவரை வழிபட முயன்ற போது நடந்த ஒரு நிகழ்வை இன்னும் ஒன்று கேள்.

ஆஸீதஶ்வஶிரா நாம ராஜா பரமதார்மிகஃ । ஸோऽஶ்வமேதேந யஜ்ஞேந யஷ்ட்வா ஸுபஹுதக்ஷிணஃ ।। ௪.

அப்போது அச்வசிரா என்ற பேராண்மை நிறைந்த ஒரு மன்னன் இருந்தான்; அவன் அச்வமேத யாகம் செய்து, ஏராளமான தானங்கள் வழங்கினான்.

ஸ்நாதஶ்சாவப்ரு'தே ஸோऽத ப்ராஹ்மணைஃ பரிவாரிதஃ । யாவதாஸ்தே ஸ ராஜர்ஷிஸ்தாவத் யோகிவரோ முநிஃ । ஆயயௌ கபிலஃ ஶ்ரீமாந் ஜைகீஷவ்யஶ்ச யோகிராட் ।। ௪.

யாகம் முடிந்ததும், புனித நீராடி, பண்டிதர்களால் சூழப்பட்டு, அந்த ராஜரிஷி அமர்ந்திருந்தான். அப்போது பிரகாசமாகத் தோன்றிய யோகி கபிலரும், யோகிகளில் தலைவன் ஜைகீஷவ்யனும் அங்கு வந்தனர்.

ததஸ்த்வரிதமுத்தாய ஸ ராஜா ஸ்வாகதக்ரியாம் । சகார பரயா யுக்தஃ ஸ முதா ராஜஸத்தமஃ ।। ௪.

உடனே அந்த மன்னன் விரைவாக எழுந்து, மிகுந்த மகிழ்ச்சியுடன் வரவேற்பு மரியாதைகளைச் செய்தான்.

தாவர்ச்சிதாவாஸநகௌ த்ரு'ஷ்ட்வா ராஜா மஹாபலஃ । பப்ரச்ச தௌ திக்மதியௌ யோகஜ்ஞௌ ஸ்வேச்சயாகதௌ ।। ௪.

அவர்கள் மரியாதையுடன் அமர்ந்திருப்பதைப் பார்த்த அந்த வலிமைமிக்க மன்னன், கூர்மையான அறிவும் யோகத்தில் தேர்ந்தும், தாமாகவே வந்த அந்த இருவரையும் கேட்டான்.

பவந்தௌ ஸம்ஶயம் விப்ரௌ ப்ரு'ச்சாமி புருஷோத்தமௌ । கதமாராதயேத் தேவம் ஹரிம் நாராயணம் பரம் ।। ௪.

பெருமைமிக்க முனிவர்களே, உங்களிடம் ஒரு சந்தேகம் கேட்கிறேன். உயர்ந்த நாராயணனை, ஹரியை எப்படி வழிபட வேண்டும் என்று கூறுங்கள்.