வராஹபுராணம்

த்வயா ததம் ஸர்வத ஏவ தேஜஃ ப்ரதாபிநா ஸூர்ய யஜுஃப்ரவ்ரு'த்தே । திக்மம் ரதாங்கம் தவ தேவகல்பம் காலாக்யமத்வாந்தகரம் வதந்தி ।। ௨௬.

உன் ஒளி, சூரியனே, எல்லா இடங்களிலும் பரவி, யஜுர்வேதம் ஆரம்பிக்கும்போது தீவிரமாக ஜொலிக்கிறது; உன் கடும் ரதச்சக்கரம், தெய்வீக வடிவில், 'காலம்' என்று அழைக்கப்படுகிறது, அது இருளை அகற்றுகிறது.

ப்ரபாகரஸக்த்வம் ரவிராதிதேவ ஆத்மா ஸமஸ்தஸ்ய சராசரஸ்ய । பிதாமஹஸக்த்வம் வருணோ யமஶ்ச பூதம் பவிஷ்யச்ச வதந்தி ஸித்தாஃ ।। ௨௬.

முனிவர்கள் கூறுவதைப் போல, சூரியன், எல்லா தேவர்களிலும் முதன்மைபடைத்தவன், நிலையும் அசையும் அனைத்திற்கும் ஆதாரமாக இருக்கிறான்; வருணனும் யமனும் பிதாமகரின் சக்தியாக உள்ளனர்; அவன் கடந்த காலமும் வருங்காலமும் என்று கூறப்படுகிறான்.

த்வாந்தம் ப்ரணு த்வம் ஸுரலோகபூஜ்ய ப்ரயாஹி ஶாந்திம் பிதரோ வதந்தி । வேதாந்தவேத்யோऽஸி மகேஷு தேவ த்வம் ஹூயஸே விஷ்ணுரஸி ப்ரஸஹ்ய । இதி ஸ்துதஸ்தைஃ ஸுரநாத பக்த்யா ப்ரபாஹி ஶம்போ ந இதி ப்ரஸஹ்ய ।। ௨௬.

நீ இருளை அகற்றுபவன், தேவர்களால் போற்றப்படுபவன்; முன்னோர்கள் 'அமைதிக்கு செல்லு' என்று கூறுகின்றனர். வேதாந்தத்தில் அறியப்படுபவன், யாகங்களில் அழைக்கப்படுபவன், நீயே உண்மையில் விஷ்ணு. இவ்வாறு பக்தியுடன் போற்றப்பட்டு, 'ஓ சௌபாக்கியமானவரே, எங்களை காப்பாற்று, எங்களை வெல்லாதே' என்று அவர்கள் வேண்டினர்.

ஏவமுக்தஸ்ததா தேவைஃ ஸௌம்யாம் மூர்த்திமதாகரோத் । ப்ரகாஶத்வம் ஜகாமாஶு தேவதாநாம் மஹாப்ரபஃ ।। ௨௬.

இவ்வாறு தேவதைகள் வேண்டியபோது, அவர் மென்மையான உருவத்தை எடுத்தார்; அந்த மகா ஒளியுடன் உள்ளவர், உடனே தேவதைகளுக்காக பிரகாசமானவராக ஆனார்.

ஏதத்ஸர்வம் ஸுராணாம் து தஹநம் ஶாமிதம் புரா । ஸப்தம்யாம் கலு ஸூர்யேண மூர்த்தித்வம் க்ரு'தவாந் புவி ।। ௨௬.

அப்போது தேவதைகளுக்கு ஏற்பட்ட அனைத்து எரிச்சலும் தணிக்கப்பட்டது; ஏழாவது நாளில், சூரியன் பூமியில் உருவம் எடுத்தார்.

ஏதாம் யஃ புருஷோ பக்த்யா உபாஸ்தே ஸூர்யமர்சயேத் । பாஸ்கரேண ச தஸ்யாஸௌ பலமிஷ்டம் ப்ரயச்சதி ।। ௨௬.

யார் இந்த முறையில் பக்தியுடன் சூரியனை வழிபடுகிறாரோ, அவருக்கு பாஸ்கரன் விரும்பிய பலனை அளிப்பான்.

ஏதத் தே கதிதம் ராஜந் ஸூர்யாக்யாநம் புராதநம் । ஆதிமந்வந்தரே வ்ரு'த்தம் மாதரஃ ஶ்ர்ரு'ணு ஸாம்ப்ரதம் ।। ௨௬.

இவ்வாறு, அரசே, நான் உமக்கு சூரியனின் பழைய கதையைச் சொன்னேன்; இப்போது முதல் மன்வந்தரத்தில் நடந்ததை, தாயே, நீ கேள்.

மஹாதபா உவாச । பூர்வமாஸீந்மஹாதைத்யோ பலவாநந்தகோ புவி । ஸ தேவாந் வஶமாநிந்யே ப்ரஹ்மணோ வரதர்பிதஃ ।। ௨௭.

மஹாதபா கூறினார்: முன்பு பூமியில் அந்தகன் என்ற பெரிய சக்திவாய்ந்த அசுரன் இருந்தான்; பிரம்மாவின் வரம் பெற்றதால், அவன் தேவதைகளை தன் வசப்படுத்தினான்.

தேநாத்மவாந் ஸுராஃ ஸர்வே த்யாஜிதா மேருபர்வதம் । ப்ரஹ்மாணம் ஶரணம் ஜக்முரந்தகஸ்ய பயார்திதாஃ ।। ௨௭.

அவனால் எல்லா தேவதைகளும் தங்கள் வலிமையுடன் மேரு மலையை விட்டு விலகினர்; அந்தகனைப் பார்த்து பயந்த அவர்கள் பிரம்மாவிடம் அடைக்கலம் தேடினர்.

தாநாகதாம்ஸ்ததா ப்ரஹ்மா உவாச ஸுரஸத்தமாந் । கிமாகமநக்ரு'த்யம் வோ தேவா ப்ரூத கிமாஸ்யதே ।। ௨௭.

அவர்கள் வந்தபோது, பிரம்மா அந்த முன்னிலை பெற்ற தேவதைகளிடம், 'நீங்கள் எதற்காக வந்தீர்கள்? என்ன காரணம்?' என்று கேட்டார்.

தேவா ஊசுஃ । அந்தகேநார்திதாஃ ஸர்வே வயம் தேவா ஜகத்பதே । த்ராஹி ஸர்வாம்ஶ்சதுர்வக்த்ர பிதாமஹ நமோऽஸ்து தே ।। ௨௭.

தேவர்கள் கூறினர்: உலகத்தின் ஆண்டவரே, நாங்கள் எல்லாம் அந்தகனால் துன்புறுத்தப்பட்டுள்ளோம்; நான்முகனே, எங்களை எல்லாம் காப்பாற்று, உமக்கு வணக்கம்.

ப்ரஹ்மோவாச । அந்தகாந்நைவ ஶக்தோऽஹம் த்ராதும் வை ஸுரஸத்தமாஃ । பவம் ஶர்வம் மஹாதேவம் வ்ரஜாம ஶரணார்திநஃ ।। ௨௭.

பிரம்மா கூறினார்: சிறந்த தேவர்களே, அந்தகனிடமிருந்து உங்களை காப்பாற்ற என்னால் முடியாது; நாம் எல்லோரும் பரமசிவனிடம் அடைக்கலம் செல்லலாம்.

கிந்து பூர்வம் மயா தத்தோ வரஸ்தஸ்ய ஸுரோத்தமாஃ । அவத்யஸ்த்வம் ஹி பவிதா ந ஶரீரம் ஸ்ப்ரு'ஶேந்மஹீம் ।। ௨௭.

ஆனால், முன்னர் நான் அவனுக்கு ஒரு வரம் அளித்தேன், சிறந்த தேவர்களே; அவன் நிலத்தைத் தொடாதவரை அவனை யாரும் கொல்ல முடியாது.

தஸ்யைவம் பலிநஸ்த்வேகோ ஹந்தா ருத்ரஃ பரம்தபஃ । தத்ர கச்சாமஹே ஸர்வே கைலாஸநிலயம் ப்ரபும் ।। ௨௭.

அந்த வலிமைமிக்கவனை ஒருவன் மட்டும், அதாவது கடும் அழிப்பாளன் ருத்ரன் தான் அழிக்க முடியும்; நாம் எல்லோரும் கைலாயத்தில் உறையும் ஆண்டவரிடம் செல்லலாம்.

ஏவமுக்த்வா யயௌ ப்ரஹ்மா ஸதேவோ பவஸந்நிதௌ । தஸ்ய ஸம்தர்ஶநாத் ருத்ரஃ ப்ரத்யுத்தாநாதிகாஃ க்ரியாஃ । க்ரு'த்வாப்யுவாச தேவேஶோ ப்ரஹ்மாணம் புவநேஶ்வரம் ।। ௨௭.

இவ்வாறு கூறி, பிரம்மா தேவதைகளுடன் சிவபெருமானின் அருகில் சென்றார்; அவர்களைப் பார்த்து, ருத்ரன் வரவேற்பு நிகழ்வுகளை செய்து, உலகின் ஆண்டவரான பிரம்மாவிடம் உரையாடினார்.

ஶம்புருவாச । கிம் கார்யம் தேவதாஃ ஸர்வா ஆகதா மம ஸந்நிதௌ । யேநாஹம் தத்கரோம்யாஶு ஆஜ்ஞா கார்யா ஹி ஸத்வரம் ।। ௨௭.

சம்பு அவர்கள் கூறினார்: எல்லா தேவர்களும் என் அருகில் வந்துள்ளீர்கள். என்ன செய்ய வேண்டும் என்று சொல்லுங்கள்; உடனே அதை நான் செய்வேன். உங்கள் கட்டளையை விரைவில் நிறைவேற்ற வேண்டும்.

தேவா ஊசுஃ । ரக்ஷஸ்வ தேவ பலிநஸ்த்வந்தகாத் துஷ்டசேதஸஃ ।। ௨௭.

தேவர்கள் கூறினர்: தேவனே, வலிமையானதும் தீய மனமுடையதும் ஆன அந்தகனிடமிருந்து எங்களை பாதுகாக்கவும்.

யாவதேவம் ஸுரா ஸர்வே ஶம்ஸந்தி பரமேஷ்டிநஃ । தாவத் ஸைந்யேந மஹதா தத்ரைவாந்தக ஆயயௌ ।। ௨௭.

அனைத்து தேவர்களும் பரமேஸ்வரனிடம் இப்படிச் சொல்வதற்கிடையே, அந்த நேரமே அந்தகன் பெரிய படையுடன் அங்கு வந்தான்.

பலேந சதுரங்கேண ஹந்துகாமோ பவம் ம்ரு'தே । தஸ்ய பார்யாம் கிரிஸுதாம் ஹர்துமிச்சந் ஸஸாதநஃ ।। ௨௭.

நான்கு வகை படையுடன், போர் செய்ய பவனை அழிக்க விரும்பி, அவன் பர்வதத்தின் மகளான பவனின் மனைவியை பிடிக்க ஆசையுடன் ஆயுதங்களுடன் வந்தான்.

தம் த்ரு'ஷ்ட்வா ஸஹஸாऽயாந்தம் தேவஶக்ரப்ரஹாரிணம் । ஸந்நஹ்ய ஸஹஸா தேவா ருத்ரஸ்யாநுசரா பவந் ।। ௨௭.

அந்தகன் திடீரென வந்து கொண்டிருப்பதை பார்த்த தேவர்கள், அதிர்ச்சியடைந்து, உடனே ஆயுதம் எடுத்து, ருத்ரனின் சேவகராக ஆனார்கள்.

ருத்ரோऽபி வாஸுகிம் த்யாத்வா தக்ஷகம் ச தநம்ஜயம் । வலயம் கடிம்ஸூத்ரம் ச சகார பரமேஶ்வரஃ ।। ௨௭.

ருத்ரன் வாசுகி, தக்ஷகன், தனஞ்சயன் ஆகியோரை தியானித்து, அவற்றை வளையலாகவும், இடுப்புக்கயிறாகவும், பூணாகவும் செய்தார்.

நீலநாமா ச தைத்யேந்த்ரோ ஹஸ்தீ பூத்வா பவாந்திகம் । ஆகதஸ்த்வரிதஃ ஶக்ரஹஸ்தீவோத்ததரூபவாந் ।। ௨௭.

நீலன் என்ற அசுரராஜன், யானையாக உருவம் கொண்டு, இந்திரனின் யானையைப் போல் வலிமையுடன், விரைவாக பவனிடம் வந்தான்.

ஸ ஜ்ஞாதோ நந்திநா தைத்யோ வீரபத்ராய தர்ஶிதஃ । வீரபத்ரோऽபி ஸிம்ஹேந ரூபேணாஹத்ய ச த்ருதம் ।। ௨௭.

அந்த அசுரனை நந்தி அறிந்து, வீரபத்திரனிடம் காட்டினான்; வீரபத்திரன் சிங்க உருவம் எடுத்து, அவனை விரைவாக தாக்கினான்.

தஸ்ய க்ரு'த்திம் விதார்யாஶு கரிணஸ்த்வஞ்ஜநப்ரபாம் । ருத்ராயார்பிதவாந் ஸோऽபி தமேவாம்பரமாகரோத் । ததஃ ப்ரப்ரு'தி ருத்ரோऽபி கஜசர்மபடோऽபவத் ।। ௨௭.

அந்த கரிய யானையின் தோலை விரைவில் கிழித்து, ருத்ரனுக்கு அர்ப்பணித்தான்; ருத்ரன் அதை உடையாக அணிந்தார். அப்போது முதல் ருத்ரன் யானைத் தோல் அணிந்தவராக ஆனார்.

கஜசர்ம்மபடோ பூத்வா புஜம்காபரணோஜ்ஜ்வலஃ । ஆதாய த்ரிஶிகம் பீமம் ஸகணோऽந்தகமந்வயாத் ।। ௨௭.

யானைத் தோலை அணிந்து, பாம்பு ஆபரணங்களால் பிரகாசித்து, பயங்கரமான திரிசூலம் எடுத்துக் கொண்டு, தனது கூட்டத்துடன் அந்தகனைத் துரத்தினார்.

ததஃ ப்ரவ்ரு'த்தே யுத்தே ச தேவதாநவயோர்மஹத் । இந்த்ராத்யா லோகபாலாஸ்து ஸ்கந்தஃ ஸேநாபதிஸ்ததா । ஸர்வே தேவகணாஶ்சாந்யே யுயுதுஃ ஸமரே ததா ।। ௨௭.

அப்போது தேவர்களும் அசுரர்களும் இடையே பெரிய போர் தொடங்கியது; இந்திரன், மற்ற உலக பாதுகாவலர்கள், சேனாதிபதி ஸ்கந்தன் மற்றும் மற்ற அனைத்து தேவர்களும் அந்தப் போரில் கலந்து கொண்டார்கள்.

தம் த்ரு'ஷ்ட்வா நாரதா யுத்தம் யயௌ நாராயணம் ப்ரதி । ஶஶம்ஸ ச மஹத் யுத்தம் கைலாஸே தாநவைஃ ஸஹ ।। ௨௭.

அந்தப் போரைக் கண்ட நாரதர், நாராயணரிடம் சென்று, கைலாயத்தில் அசுரர்களுடன் நடக்கும் பெரிய யுத்தத்தை அறிவித்தார்.

தச்ச்ருத்வா சக்ரமாதாய கருடஸ்தோ ஜநார்தநஃ । தமேவ தேஶமாகத்ய யுயுதே தாநவைஃ ஸஹ ।। ௨௭.

இதை கேட்ட ஜனார்த்தனன், கருடனில் ஏறி, சக்கரத்தை எடுத்துக் கொண்டு, அங்கு வந்து அசுரர்களுடன் போரிட்டார்.

ஆகத்ய ச ததோ தேவா ஹரிணாப்யாயிதா ரணே । விஷண்ணவதநாஃ ஸர்வே பலாயநபரா பவந் ।। ௨௭.

பின்னர், ஹரியின் உதவியால் போரில் வலிமை பெற்ற தேவர்கள், மனம் தளர்ந்து, எல்லோரும் ஓடத் தொடங்கினார்கள்.