வராஹபுராணம்

ப்ரஜாபால உவாச । ஶரீரஸ்ய கதம் மூர்திக்ரஹணம் ஜ்யோதிஷோ த்விஜ । ஏதந்மே ஸம்ஶயம் சிந்தி ப்ரணதஸ்ய த்விஜோத்தம ।। ௨௬.

பிரஜாபாலன் கேட்டான்: இருமுறை பிறந்தவரே, உடல் எப்படி ஒளியிலிருந்து உருவாகிறது? நான் வணங்குகிறேன், எனது சந்தேகத்தை நீக்குங்கள்.

மஹாதபா உவாச । யோऽஸாவாத்மா ஜ்ஞாநஶக்திரேக ஏவ ஸநாதநஃ । ஸ த்விதீயம் யதா சைச்சத் ததா ஸ்வாத்மஸ்திதோ ஜ்வலத் ।। ௨௬.

மஹாதபாஸ் கூறினார்: அந்த ஆத்மா, ஒரே ஞானசக்தியாக என்றும் நிலைத்திருப்பவன், இரண்டாவது ஒன்றை விரும்பியபோது, தன் உள்ளே இருந்தபடியே, தீபமாக பிரகாசித்தான்.

யஃ ஸூர்ய இதி பாஸ்வாம்ஸ்து அந்யோந்யேந மஹாத்மநஃ । லோலீபூதாநி தேஜாம்ஸி பாஸயந்தி ஜகத்த்ரயம் ।। ௨௬.

சூரியன் என்று அழைக்கப்படும் அந்த பிரகாசமானவன், அந்த மகான், அவனது ஒளிகள் கலக்கமடைந்து, மூவுலகையும் ஒளியூட்டுகின்றன.

தஸ்மிந் ஸர்வே ஸுராஃ ஸித்தா கணாஃ ஸர்வே மஹர்ஷிபிஃ । ஸமம் ஸூதா இதி விபோ தஸ்மாத் ஸூர்யோ பவந் ஸ்துதஃ ।। ௨௬.

அவனில் எல்லா தேவர்களும், சித்தர்களும், பல கூட்டங்களும், மகா முனிகளும் சேர்ந்து உள்ளனர்; அதனால், அந்த ஆண்டவரை எல்லாம் தோற்றுவிப்பவனாக சூரியனைப் புகழ்கிறார்கள்.

லோலீபூதஸ்ய தஸ்யாஶு தேஜஸோऽபூச்சரீரகம் । ப்ரு'தக்த்வேந ரவிஃ ஸோऽத கீர்த்த்யதே வேதவாதிபிஃ ।। ௨௬.

அந்த வேகமாக அசையும் ஒளியிலிருந்து உடல் தோன்றியது; அதனால் தனித்துவமாக அவனை வேதங்களை விளக்கும் அறிஞர்கள் ரவி என்று அழைக்கின்றனர்.

பாஸயந் ஸர்வலோகாம்ஸ்து யதோऽஸாவுத்திதோ திவி । அதோऽஸௌ பாஸ்கரஃ ப்ரோக்தஃ ப்ரகர்ஷாச்ச ப்ரபாகரஃ ।। ௨௬.

அவன் எல்லா உலகங்களையும் ஒளியூட்டுகிறான்; வானில் எழுந்ததால் அவனை பாஸ்கரன் என்றும், மிகுந்த பிரகாசம் காரணமாக பிரபாகரன் என்றும் அழைக்கின்றனர்.

திவா திவஸ இத்யுக்தஸ்தத்காரித்வாத் திவாகரஃ । ஸர்வஸ்ய ஜகதஸ்த்வாதிராதித்யஸ்தேந உச்யதே ।। ௨௬.

பகலை 'பகல்' என்று அழைக்கச் செய்பவனாக இருப்பதால் அவனை திவாகரன் என்றும், எல்லா உலகங்களுக்கும் ஆதியாக இருப்பதால் ஆதித்யன் என்றும் கூறப்படுகிறான்.

ஏதஸ்ய த்வாதஶாதித்யாஃ ஸம்பூதாஸ்தேஜஸா ப்ரு'தக் । ப்ரதாந ஏவ ஸர்வேஷாம் ஸர்வதா ஸ விபுத்யதே ।। ௨௬.

அவரிடமிருந்து பன்னிரண்டு சூரியர்கள் தனித்தனி ஒளியுடன் தோன்றினர்; ஆனாலும் அவரே எப்போதும் அவர்களில் முதன்மையானவராக அறியப்படுகிறார்.

தம் த்ரு'ஷ்ட்வா ஜகதோ வ்யாப்திம் குர்வாணம் பரமேஶ்வரம் । தஸ்யைவாந்தஃ ஸ்திதா தேவா விநிஷ்க்ரம்ய ஸ்துதிம் ஜகுஃ ।। ௨௬.

அந்த பரமாத்மா உலகெங்கும் பரவி நிற்பதை பார்த்த தேவதைகள், அவருள் உறைந்து இருந்தவர்கள் வெளியே வந்து அவரை போற்றி பாடினர்.

தேவா ஊசுஃ । பவாந் ப்ரஸூதிர்ஜகதஃ புராணஃ க்ஷயாமலைவ ப்ரதஹந் ஜகந்தி । ஸமுத்திதோ நாத ஶமம் ப்ரயாஹி மா தேவலோகாந் ப்லுஷ கர்மஸாக்ஷிந் ।। ௨௬.

தேவர்கள் கூறினர்: நீ உலகத்தின் பழமையான ஆதியாகியவன்; நீ எங்கும் எரியும் நெருப்பால் உலகங்களை அழிக்கிறாய். ஆண்டவரே, இப்போது எழுந்து அமைதியை அளி; தேவலோகங்களை எரிக்க வேண்டாம், எல்லா செயல்களுக்கும் சாட்சி நீயே.

த்வயா ததம் ஸர்வத ஏவ தேஜஃ ப்ரதாபிநா ஸூர்ய யஜுஃப்ரவ்ரு'த்தே । திக்மம் ரதாங்கம் தவ தேவகல்பம் காலாக்யமத்வாந்தகரம் வதந்தி ।। ௨௬.

உன் ஒளி, சூரியனே, எல்லா இடங்களிலும் பரவி, யஜுர்வேதம் ஆரம்பிக்கும்போது தீவிரமாக ஜொலிக்கிறது; உன் கடும் ரதச்சக்கரம், தெய்வீக வடிவில், 'காலம்' என்று அழைக்கப்படுகிறது, அது இருளை அகற்றுகிறது.

ப்ரபாகரஸக்த்வம் ரவிராதிதேவ ஆத்மா ஸமஸ்தஸ்ய சராசரஸ்ய । பிதாமஹஸக்த்வம் வருணோ யமஶ்ச பூதம் பவிஷ்யச்ச வதந்தி ஸித்தாஃ ।। ௨௬.

முனிவர்கள் கூறுவதைப் போல, சூரியன், எல்லா தேவர்களிலும் முதன்மைபடைத்தவன், நிலையும் அசையும் அனைத்திற்கும் ஆதாரமாக இருக்கிறான்; வருணனும் யமனும் பிதாமகரின் சக்தியாக உள்ளனர்; அவன் கடந்த காலமும் வருங்காலமும் என்று கூறப்படுகிறான்.

த்வாந்தம் ப்ரணு த்வம் ஸுரலோகபூஜ்ய ப்ரயாஹி ஶாந்திம் பிதரோ வதந்தி । வேதாந்தவேத்யோऽஸி மகேஷு தேவ த்வம் ஹூயஸே விஷ்ணுரஸி ப்ரஸஹ்ய । இதி ஸ்துதஸ்தைஃ ஸுரநாத பக்த்யா ப்ரபாஹி ஶம்போ ந இதி ப்ரஸஹ்ய ।। ௨௬.

நீ இருளை அகற்றுபவன், தேவர்களால் போற்றப்படுபவன்; முன்னோர்கள் 'அமைதிக்கு செல்லு' என்று கூறுகின்றனர். வேதாந்தத்தில் அறியப்படுபவன், யாகங்களில் அழைக்கப்படுபவன், நீயே உண்மையில் விஷ்ணு. இவ்வாறு பக்தியுடன் போற்றப்பட்டு, 'ஓ சௌபாக்கியமானவரே, எங்களை காப்பாற்று, எங்களை வெல்லாதே' என்று அவர்கள் வேண்டினர்.

ஏவமுக்தஸ்ததா தேவைஃ ஸௌம்யாம் மூர்த்திமதாகரோத் । ப்ரகாஶத்வம் ஜகாமாஶு தேவதாநாம் மஹாப்ரபஃ ।। ௨௬.

இவ்வாறு தேவதைகள் வேண்டியபோது, அவர் மென்மையான உருவத்தை எடுத்தார்; அந்த மகா ஒளியுடன் உள்ளவர், உடனே தேவதைகளுக்காக பிரகாசமானவராக ஆனார்.

ஏதத்ஸர்வம் ஸுராணாம் து தஹநம் ஶாமிதம் புரா । ஸப்தம்யாம் கலு ஸூர்யேண மூர்த்தித்வம் க்ரு'தவாந் புவி ।। ௨௬.

அப்போது தேவதைகளுக்கு ஏற்பட்ட அனைத்து எரிச்சலும் தணிக்கப்பட்டது; ஏழாவது நாளில், சூரியன் பூமியில் உருவம் எடுத்தார்.

ஏதாம் யஃ புருஷோ பக்த்யா உபாஸ்தே ஸூர்யமர்சயேத் । பாஸ்கரேண ச தஸ்யாஸௌ பலமிஷ்டம் ப்ரயச்சதி ।। ௨௬.

யார் இந்த முறையில் பக்தியுடன் சூரியனை வழிபடுகிறாரோ, அவருக்கு பாஸ்கரன் விரும்பிய பலனை அளிப்பான்.

ஏதத் தே கதிதம் ராஜந் ஸூர்யாக்யாநம் புராதநம் । ஆதிமந்வந்தரே வ்ரு'த்தம் மாதரஃ ஶ்ர்ரு'ணு ஸாம்ப்ரதம் ।। ௨௬.

இவ்வாறு, அரசே, நான் உமக்கு சூரியனின் பழைய கதையைச் சொன்னேன்; இப்போது முதல் மன்வந்தரத்தில் நடந்ததை, தாயே, நீ கேள்.

மஹாதபா உவாச । பூர்வமாஸீந்மஹாதைத்யோ பலவாநந்தகோ புவி । ஸ தேவாந் வஶமாநிந்யே ப்ரஹ்மணோ வரதர்பிதஃ ।। ௨௭.

மஹாதபா கூறினார்: முன்பு பூமியில் அந்தகன் என்ற பெரிய சக்திவாய்ந்த அசுரன் இருந்தான்; பிரம்மாவின் வரம் பெற்றதால், அவன் தேவதைகளை தன் வசப்படுத்தினான்.

தேநாத்மவாந் ஸுராஃ ஸர்வே த்யாஜிதா மேருபர்வதம் । ப்ரஹ்மாணம் ஶரணம் ஜக்முரந்தகஸ்ய பயார்திதாஃ ।। ௨௭.

அவனால் எல்லா தேவதைகளும் தங்கள் வலிமையுடன் மேரு மலையை விட்டு விலகினர்; அந்தகனைப் பார்த்து பயந்த அவர்கள் பிரம்மாவிடம் அடைக்கலம் தேடினர்.

தாநாகதாம்ஸ்ததா ப்ரஹ்மா உவாச ஸுரஸத்தமாந் । கிமாகமநக்ரு'த்யம் வோ தேவா ப்ரூத கிமாஸ்யதே ।। ௨௭.

அவர்கள் வந்தபோது, பிரம்மா அந்த முன்னிலை பெற்ற தேவதைகளிடம், 'நீங்கள் எதற்காக வந்தீர்கள்? என்ன காரணம்?' என்று கேட்டார்.

தேவா ஊசுஃ । அந்தகேநார்திதாஃ ஸர்வே வயம் தேவா ஜகத்பதே । த்ராஹி ஸர்வாம்ஶ்சதுர்வக்த்ர பிதாமஹ நமோऽஸ்து தே ।। ௨௭.

தேவர்கள் கூறினர்: உலகத்தின் ஆண்டவரே, நாங்கள் எல்லாம் அந்தகனால் துன்புறுத்தப்பட்டுள்ளோம்; நான்முகனே, எங்களை எல்லாம் காப்பாற்று, உமக்கு வணக்கம்.

ப்ரஹ்மோவாச । அந்தகாந்நைவ ஶக்தோऽஹம் த்ராதும் வை ஸுரஸத்தமாஃ । பவம் ஶர்வம் மஹாதேவம் வ்ரஜாம ஶரணார்திநஃ ।। ௨௭.

பிரம்மா கூறினார்: சிறந்த தேவர்களே, அந்தகனிடமிருந்து உங்களை காப்பாற்ற என்னால் முடியாது; நாம் எல்லோரும் பரமசிவனிடம் அடைக்கலம் செல்லலாம்.

கிந்து பூர்வம் மயா தத்தோ வரஸ்தஸ்ய ஸுரோத்தமாஃ । அவத்யஸ்த்வம் ஹி பவிதா ந ஶரீரம் ஸ்ப்ரு'ஶேந்மஹீம் ।। ௨௭.

ஆனால், முன்னர் நான் அவனுக்கு ஒரு வரம் அளித்தேன், சிறந்த தேவர்களே; அவன் நிலத்தைத் தொடாதவரை அவனை யாரும் கொல்ல முடியாது.

தஸ்யைவம் பலிநஸ்த்வேகோ ஹந்தா ருத்ரஃ பரம்தபஃ । தத்ர கச்சாமஹே ஸர்வே கைலாஸநிலயம் ப்ரபும் ।। ௨௭.

அந்த வலிமைமிக்கவனை ஒருவன் மட்டும், அதாவது கடும் அழிப்பாளன் ருத்ரன் தான் அழிக்க முடியும்; நாம் எல்லோரும் கைலாயத்தில் உறையும் ஆண்டவரிடம் செல்லலாம்.

ஏவமுக்த்வா யயௌ ப்ரஹ்மா ஸதேவோ பவஸந்நிதௌ । தஸ்ய ஸம்தர்ஶநாத் ருத்ரஃ ப்ரத்யுத்தாநாதிகாஃ க்ரியாஃ । க்ரு'த்வாப்யுவாச தேவேஶோ ப்ரஹ்மாணம் புவநேஶ்வரம் ।। ௨௭.

இவ்வாறு கூறி, பிரம்மா தேவதைகளுடன் சிவபெருமானின் அருகில் சென்றார்; அவர்களைப் பார்த்து, ருத்ரன் வரவேற்பு நிகழ்வுகளை செய்து, உலகின் ஆண்டவரான பிரம்மாவிடம் உரையாடினார்.

ஶம்புருவாச । கிம் கார்யம் தேவதாஃ ஸர்வா ஆகதா மம ஸந்நிதௌ । யேநாஹம் தத்கரோம்யாஶு ஆஜ்ஞா கார்யா ஹி ஸத்வரம் ।। ௨௭.

சம்பு அவர்கள் கூறினார்: எல்லா தேவர்களும் என் அருகில் வந்துள்ளீர்கள். என்ன செய்ய வேண்டும் என்று சொல்லுங்கள்; உடனே அதை நான் செய்வேன். உங்கள் கட்டளையை விரைவில் நிறைவேற்ற வேண்டும்.

தேவா ஊசுஃ । ரக்ஷஸ்வ தேவ பலிநஸ்த்வந்தகாத் துஷ்டசேதஸஃ ।। ௨௭.

தேவர்கள் கூறினர்: தேவனே, வலிமையானதும் தீய மனமுடையதும் ஆன அந்தகனிடமிருந்து எங்களை பாதுகாக்கவும்.

யாவதேவம் ஸுரா ஸர்வே ஶம்ஸந்தி பரமேஷ்டிநஃ । தாவத் ஸைந்யேந மஹதா தத்ரைவாந்தக ஆயயௌ ।। ௨௭.

அனைத்து தேவர்களும் பரமேஸ்வரனிடம் இப்படிச் சொல்வதற்கிடையே, அந்த நேரமே அந்தகன் பெரிய படையுடன் அங்கு வந்தான்.

பலேந சதுரங்கேண ஹந்துகாமோ பவம் ம்ரு'தே । தஸ்ய பார்யாம் கிரிஸுதாம் ஹர்துமிச்சந் ஸஸாதநஃ ।। ௨௭.

நான்கு வகை படையுடன், போர் செய்ய பவனை அழிக்க விரும்பி, அவன் பர்வதத்தின் மகளான பவனின் மனைவியை பிடிக்க ஆசையுடன் ஆயுதங்களுடன் வந்தான்.