வராஹபுராணம்

கம்பிதாரே குமாரேஶ ஸ்கந்த பாலக்ரஹாநுக । ஜிதாரே க்ரௌஞ்சவித்வம்ஸ க்ரு'த்திகாஸுத மாத்ரு'ஜ ।। ௨௫.

அச்சத்தை அடக்குபவனே, குமாரர்களின் தலைவனே, முருகனே, பிள்ளைகளுக்கு தீங்கு செய்யும் கிரகங்களை வெல்வதற்காக வந்தவனே, வெற்றியாளனே, குரஞ்சனை அழித்தவனே, கற்றிகைகளின் மகனே, அன்னைமாரால் பிறந்தவனே.

பூதக்ரஹபதிஶ்ரேஷ்ட பாவகி ப்ரியதர்ஶந । மஹாபூதபதேஃ புத்ர த்ரிலோசந நமோऽஸ்து தே ।। ௨௫.

பூதங்களும் கிரகங்களும் ஆண்டவர்களில் சிறந்தவரே, அக்னியின் புதல்வனே, அழகான வடிவுடையவனே, பெரிய பூதங்களின் ஆண்டவரின் மகனே, மூன்று கண்கள் உடையவனே, உமக்கு வணக்கம்.

ஏவம் ஸ்துதஸ்ததா தேவைர்வவர்த பவநந்தநஃ । த்வாதஶாதித்யஸம்காஶோ பபூவாத்புததர்ஶநஃ । த்ரைலோக்யமபி தத்தேஜஸ்தாபயாமாஸ பார்திவ ।। ௨௫.

இவ்வாறு தேவர்கள் புகழ்ந்தபோது, சிவபெருமானின் மகன் வளர்ந்து, பன்னிரண்டு சூரியர்களைப் போல ஒளிவீசும் அற்புதமான வடிவத்தை அடைந்தான்; அவன் ஒளி மூவுலகையும் சூடடையச் செய்தது, அரசே.

ப்ரஜாபால உவாச । கதம் தம் க்ரு'த்ரிகாபுத்ரமுக்தவந்தஃ ஸுரம் குரும் । கதம் ச பாவகிரஸௌ கதம் வா மாத்ரு'நந்தநஃ ।। ௨௫.

பிரஜாபாலன் கேட்டான்: அவனை எப்படி கற்றிகைகளின் மகனாகவும், தேவர்களின் குருவாகவும், அக்னியின் புதல்வனாகவும், அன்னைமாரின் மகனாகவும் அழைத்தீர்கள்?

மஹாதபா உவாச । ஆதிமந்வந்தரே தேவ உத்பத்திர்யா மயோதிதா । பரோக்ஷதர்ஶிபிர்தேவைரேவமேவ ஸ்துதஃ ப்ரபுஃ ।। ௨௫.

மஹாதபாஸ் கூறினார்: முதல் மன்வந்தரத்தில் அவன் பிறப்பை நான் விளக்கியபடி, அந்த ஆண்டவரை நுண்ணறிவுடைய தேவர்கள் இப்படித்தான் புகழ்ந்தார்கள்.

க்ரு'த்திகா பாவகஸ்த்வந்யமாதரோ கிரிஜா ததா । த்விஜீயஜந்மநி குஹஸ்யைதே உத்பத்திஹேதவஃ ।। ௨௫.

கற்றிகைகள், அக்னி, மற்ற அன்னைமார்கள், மற்றும் கிரிஜா — இவர்கள் அனைவரும் குகனின் இரண்டாம் பிறவிக்கு காரணமாக இருந்தனர்.

ஏவமேதத் தவாக்யாதம் ப்ரு'ச்சதஃ பார்திவோத்தம । ஆத்மவித்யாऽம்ரு'தம் குஹ்யமஹம்காரஸ்ய ஸம்பவஃ ।। ௨௫.

நீ கேட்டபடி, அரசர்களில் சிறந்தவரே, ஆத்ம அறிவும், அமுதமும், அகங்காரத்தின் தோற்றமும் பற்றிய இரகசியத்தை நான் விளக்கியுள்ளேன்.

ஸ்வயம் ஸ்கந்தோ மஹாதேவஃ ஸர்வபாபப்ரணாஶநஃ । தஸ்ய ஷஷ்டீம் திதிம் ப்ராதாதபிஷேகே பிதாமஹஃ ।। ௨௫.

முருகன் தானே பெரிய தேவன், எல்லா பாவங்களையும் அழிப்பவன்; அவனுக்கு, பிதாமகன் அபிஷேகத்தின் போது ஷஷ்டி திதியை அருளினார்.

ஏதாம் பலாஶநோ யஸ்து க்ஷயேந்நியதமாநஸஃ । அபுத்ரோऽபி லபேத் புத்ராநதநோऽபி தநம் லபேத் । யம் யமிச்சேத மநஸா தம் தம் லபதி மாநவஃ ।। ௨௫.

யார் இந்த ஸ்தோத்திரத்தை மனதை கட்டுப்படுத்தி, பலன் பெற விரும்பி, தினமும் ஓதுகிறார்களோ, பிள்ளையில்லாதவர்க்கு பிள்ளைகள் கிடைக்கும்; பணமில்லாதவர்க்கு செல்வம் கிடைக்கும்; மனதில் என்ன விரும்புகிறார்களோ, அதையே மனிதர் பெறுவார்கள்.

யஶ்சைதத் படதி ஸ்தோத்ரம் கார்திகேயஸ்ய மாநவஃ । தஸ்ய கேஹே குமாராணாம் க்ஷேமாரோக்யம் பவிஷ்யதி ।। ௨௫.

யார் இந்த கார்த்திகேய ஸ்தோத்திரத்தை ஓதுகிறார்களோ, அவர்களது வீட்டில் பிள்ளைகள் நலமுடன், ஆரோக்கியமாக இருப்பார்கள்.

ப்ரஜாபால உவாச । ஶரீரஸ்ய கதம் மூர்திக்ரஹணம் ஜ்யோதிஷோ த்விஜ । ஏதந்மே ஸம்ஶயம் சிந்தி ப்ரணதஸ்ய த்விஜோத்தம ।। ௨௬.

பிரஜாபாலன் கேட்டான்: இருமுறை பிறந்தவரே, உடல் எப்படி ஒளியிலிருந்து உருவாகிறது? நான் வணங்குகிறேன், எனது சந்தேகத்தை நீக்குங்கள்.

மஹாதபா உவாச । யோऽஸாவாத்மா ஜ்ஞாநஶக்திரேக ஏவ ஸநாதநஃ । ஸ த்விதீயம் யதா சைச்சத் ததா ஸ்வாத்மஸ்திதோ ஜ்வலத் ।। ௨௬.

மஹாதபாஸ் கூறினார்: அந்த ஆத்மா, ஒரே ஞானசக்தியாக என்றும் நிலைத்திருப்பவன், இரண்டாவது ஒன்றை விரும்பியபோது, தன் உள்ளே இருந்தபடியே, தீபமாக பிரகாசித்தான்.

யஃ ஸூர்ய இதி பாஸ்வாம்ஸ்து அந்யோந்யேந மஹாத்மநஃ । லோலீபூதாநி தேஜாம்ஸி பாஸயந்தி ஜகத்த்ரயம் ।। ௨௬.

சூரியன் என்று அழைக்கப்படும் அந்த பிரகாசமானவன், அந்த மகான், அவனது ஒளிகள் கலக்கமடைந்து, மூவுலகையும் ஒளியூட்டுகின்றன.

தஸ்மிந் ஸர்வே ஸுராஃ ஸித்தா கணாஃ ஸர்வே மஹர்ஷிபிஃ । ஸமம் ஸூதா இதி விபோ தஸ்மாத் ஸூர்யோ பவந் ஸ்துதஃ ।। ௨௬.

அவனில் எல்லா தேவர்களும், சித்தர்களும், பல கூட்டங்களும், மகா முனிகளும் சேர்ந்து உள்ளனர்; அதனால், அந்த ஆண்டவரை எல்லாம் தோற்றுவிப்பவனாக சூரியனைப் புகழ்கிறார்கள்.

லோலீபூதஸ்ய தஸ்யாஶு தேஜஸோऽபூச்சரீரகம் । ப்ரு'தக்த்வேந ரவிஃ ஸோऽத கீர்த்த்யதே வேதவாதிபிஃ ।। ௨௬.

அந்த வேகமாக அசையும் ஒளியிலிருந்து உடல் தோன்றியது; அதனால் தனித்துவமாக அவனை வேதங்களை விளக்கும் அறிஞர்கள் ரவி என்று அழைக்கின்றனர்.

பாஸயந் ஸர்வலோகாம்ஸ்து யதோऽஸாவுத்திதோ திவி । அதோऽஸௌ பாஸ்கரஃ ப்ரோக்தஃ ப்ரகர்ஷாச்ச ப்ரபாகரஃ ।। ௨௬.

அவன் எல்லா உலகங்களையும் ஒளியூட்டுகிறான்; வானில் எழுந்ததால் அவனை பாஸ்கரன் என்றும், மிகுந்த பிரகாசம் காரணமாக பிரபாகரன் என்றும் அழைக்கின்றனர்.

திவா திவஸ இத்யுக்தஸ்தத்காரித்வாத் திவாகரஃ । ஸர்வஸ்ய ஜகதஸ்த்வாதிராதித்யஸ்தேந உச்யதே ।। ௨௬.

பகலை 'பகல்' என்று அழைக்கச் செய்பவனாக இருப்பதால் அவனை திவாகரன் என்றும், எல்லா உலகங்களுக்கும் ஆதியாக இருப்பதால் ஆதித்யன் என்றும் கூறப்படுகிறான்.

ஏதஸ்ய த்வாதஶாதித்யாஃ ஸம்பூதாஸ்தேஜஸா ப்ரு'தக் । ப்ரதாந ஏவ ஸர்வேஷாம் ஸர்வதா ஸ விபுத்யதே ।। ௨௬.

அவரிடமிருந்து பன்னிரண்டு சூரியர்கள் தனித்தனி ஒளியுடன் தோன்றினர்; ஆனாலும் அவரே எப்போதும் அவர்களில் முதன்மையானவராக அறியப்படுகிறார்.

தம் த்ரு'ஷ்ட்வா ஜகதோ வ்யாப்திம் குர்வாணம் பரமேஶ்வரம் । தஸ்யைவாந்தஃ ஸ்திதா தேவா விநிஷ்க்ரம்ய ஸ்துதிம் ஜகுஃ ।। ௨௬.

அந்த பரமாத்மா உலகெங்கும் பரவி நிற்பதை பார்த்த தேவதைகள், அவருள் உறைந்து இருந்தவர்கள் வெளியே வந்து அவரை போற்றி பாடினர்.

தேவா ஊசுஃ । பவாந் ப்ரஸூதிர்ஜகதஃ புராணஃ க்ஷயாமலைவ ப்ரதஹந் ஜகந்தி । ஸமுத்திதோ நாத ஶமம் ப்ரயாஹி மா தேவலோகாந் ப்லுஷ கர்மஸாக்ஷிந் ।। ௨௬.

தேவர்கள் கூறினர்: நீ உலகத்தின் பழமையான ஆதியாகியவன்; நீ எங்கும் எரியும் நெருப்பால் உலகங்களை அழிக்கிறாய். ஆண்டவரே, இப்போது எழுந்து அமைதியை அளி; தேவலோகங்களை எரிக்க வேண்டாம், எல்லா செயல்களுக்கும் சாட்சி நீயே.

த்வயா ததம் ஸர்வத ஏவ தேஜஃ ப்ரதாபிநா ஸூர்ய யஜுஃப்ரவ்ரு'த்தே । திக்மம் ரதாங்கம் தவ தேவகல்பம் காலாக்யமத்வாந்தகரம் வதந்தி ।। ௨௬.

உன் ஒளி, சூரியனே, எல்லா இடங்களிலும் பரவி, யஜுர்வேதம் ஆரம்பிக்கும்போது தீவிரமாக ஜொலிக்கிறது; உன் கடும் ரதச்சக்கரம், தெய்வீக வடிவில், 'காலம்' என்று அழைக்கப்படுகிறது, அது இருளை அகற்றுகிறது.

ப்ரபாகரஸக்த்வம் ரவிராதிதேவ ஆத்மா ஸமஸ்தஸ்ய சராசரஸ்ய । பிதாமஹஸக்த்வம் வருணோ யமஶ்ச பூதம் பவிஷ்யச்ச வதந்தி ஸித்தாஃ ।। ௨௬.

முனிவர்கள் கூறுவதைப் போல, சூரியன், எல்லா தேவர்களிலும் முதன்மைபடைத்தவன், நிலையும் அசையும் அனைத்திற்கும் ஆதாரமாக இருக்கிறான்; வருணனும் யமனும் பிதாமகரின் சக்தியாக உள்ளனர்; அவன் கடந்த காலமும் வருங்காலமும் என்று கூறப்படுகிறான்.

த்வாந்தம் ப்ரணு த்வம் ஸுரலோகபூஜ்ய ப்ரயாஹி ஶாந்திம் பிதரோ வதந்தி । வேதாந்தவேத்யோऽஸி மகேஷு தேவ த்வம் ஹூயஸே விஷ்ணுரஸி ப்ரஸஹ்ய । இதி ஸ்துதஸ்தைஃ ஸுரநாத பக்த்யா ப்ரபாஹி ஶம்போ ந இதி ப்ரஸஹ்ய ।। ௨௬.

நீ இருளை அகற்றுபவன், தேவர்களால் போற்றப்படுபவன்; முன்னோர்கள் 'அமைதிக்கு செல்லு' என்று கூறுகின்றனர். வேதாந்தத்தில் அறியப்படுபவன், யாகங்களில் அழைக்கப்படுபவன், நீயே உண்மையில் விஷ்ணு. இவ்வாறு பக்தியுடன் போற்றப்பட்டு, 'ஓ சௌபாக்கியமானவரே, எங்களை காப்பாற்று, எங்களை வெல்லாதே' என்று அவர்கள் வேண்டினர்.

ஏவமுக்தஸ்ததா தேவைஃ ஸௌம்யாம் மூர்த்திமதாகரோத் । ப்ரகாஶத்வம் ஜகாமாஶு தேவதாநாம் மஹாப்ரபஃ ।। ௨௬.

இவ்வாறு தேவதைகள் வேண்டியபோது, அவர் மென்மையான உருவத்தை எடுத்தார்; அந்த மகா ஒளியுடன் உள்ளவர், உடனே தேவதைகளுக்காக பிரகாசமானவராக ஆனார்.

ஏதத்ஸர்வம் ஸுராணாம் து தஹநம் ஶாமிதம் புரா । ஸப்தம்யாம் கலு ஸூர்யேண மூர்த்தித்வம் க்ரு'தவாந் புவி ।। ௨௬.

அப்போது தேவதைகளுக்கு ஏற்பட்ட அனைத்து எரிச்சலும் தணிக்கப்பட்டது; ஏழாவது நாளில், சூரியன் பூமியில் உருவம் எடுத்தார்.

ஏதாம் யஃ புருஷோ பக்த்யா உபாஸ்தே ஸூர்யமர்சயேத் । பாஸ்கரேண ச தஸ்யாஸௌ பலமிஷ்டம் ப்ரயச்சதி ।। ௨௬.

யார் இந்த முறையில் பக்தியுடன் சூரியனை வழிபடுகிறாரோ, அவருக்கு பாஸ்கரன் விரும்பிய பலனை அளிப்பான்.

ஏதத் தே கதிதம் ராஜந் ஸூர்யாக்யாநம் புராதநம் । ஆதிமந்வந்தரே வ்ரு'த்தம் மாதரஃ ஶ்ர்ரு'ணு ஸாம்ப்ரதம் ।। ௨௬.

இவ்வாறு, அரசே, நான் உமக்கு சூரியனின் பழைய கதையைச் சொன்னேன்; இப்போது முதல் மன்வந்தரத்தில் நடந்ததை, தாயே, நீ கேள்.

மஹாதபா உவாச । பூர்வமாஸீந்மஹாதைத்யோ பலவாநந்தகோ புவி । ஸ தேவாந் வஶமாநிந்யே ப்ரஹ்மணோ வரதர்பிதஃ ।। ௨௭.

மஹாதபா கூறினார்: முன்பு பூமியில் அந்தகன் என்ற பெரிய சக்திவாய்ந்த அசுரன் இருந்தான்; பிரம்மாவின் வரம் பெற்றதால், அவன் தேவதைகளை தன் வசப்படுத்தினான்.

தேநாத்மவாந் ஸுராஃ ஸர்வே த்யாஜிதா மேருபர்வதம் । ப்ரஹ்மாணம் ஶரணம் ஜக்முரந்தகஸ்ய பயார்திதாஃ ।। ௨௭.

அவனால் எல்லா தேவதைகளும் தங்கள் வலிமையுடன் மேரு மலையை விட்டு விலகினர்; அந்தகனைப் பார்த்து பயந்த அவர்கள் பிரம்மாவிடம் அடைக்கலம் தேடினர்.