வராஹபுராணம்

ப்ரஜாபால உவாச । அஹம்காராத் கதம் ஜஜ்ஞே கார்த்திகேயோ த்விஜோத்தம । ஏதந்மே ஸம்ஶயம் சிந்தி ப்ரு'ச்சதோ வை மஹாமுநே ।। ௨௫.

பிரஜாபாலன் கேட்டான்: அகம்பாவால் கார்த்திகேயன் எவ்வாறு பிறந்தான், இருமுறை பிறந்தவர்களில் சிறந்தவரே? இந்த சந்தேகத்தை எனக்காக நீ தீர்த்து கூற வேண்டும், மகாமுனிவரே.

மஹாதபா உவாச । ஸர்வேஷாமேவ தத்த்வாநாம் யஃ பரஃ புருஷஃ ஸ்ம்ரு'தஃ । தஸ்மாதவ்யக்தமுத்பந்நம் தத்த்வாதி த்ரிவிதம் து தத் ।। ௨௫.

மகாதபஸ் கூறினார்: எல்லா தத்துவங்களுக்கும் ஆதியாகிய பரமபுருஷன் நினைவில் வைக்கப்படுகிறார்; அவரிலிருந்து வெளிப்படாதது தோன்றியது, அதிலிருந்து தத்துவங்கள் முதலான மூன்று வகைகள் உருவானது.

புருஷாவ்யக்தயோர்மத்யே மஹத்த்வம் ஸமபத்யத । ஸ சாஹம்கார இத்யுக்தோ யோ மஹாந் ஸமுதாஹ்ரு'தஃ ।। ௨௫.

புருஷனும் வெளிப்படாததுமானதும் இடையில் மகத்துவம் தோன்றியது; அதுவே அகம்பாவாக அழைக்கப்படுகிறது, அது மகான் என்று கூறப்படுகிறது.

புருஷோ விஷ்ணுரித்யுக்தஃ ஶிவோ வா நாமதஃ ஸ்ம்ரு'தஃ । அவ்யக்தம் து உமா தேவீ ஶ்ரீர்வா பத்மநிபேக்ஷணா ।। ௨௫.

அந்த மனிதன் விஷ்ணுவென்று அழைக்கப்படுகிறார், அல்லது சிவனென்றும் பெயரால் நினைவுபடுத்தப்படுகிறார். வெளிப்படாத சக்தி உமாதேவி, அல்லது தாமரை போன்ற கண்கள் கொண்ட ஸ்ரீதேவி ஆவார்.

தத்ஸம்யோகாதஹம்காரஃ ஸ ச ஸேநாபதிர்குஹஃ । தஸ்யோத்பத்திம் ப்ரவக்ஷ்யாமி ஶ்ர்ரு'ணு ராஜந் மஹாமதே ।। ௨௫.

அவர்களின் சேர்க்கையால் அகந்தை உருவாகிறது; அவனே சேனையின் தலைவன் குமரன். அவன் எவ்வாறு பிறந்தான் என்பதை நான் இப்போது சொல்கிறேன்; கேள், பெரிய ஞானமுள்ள அரசே.

ஆத்யோ நாராயணோ தேவஸ்தஸ்மாத் ப்ரஹ்மா ததோऽபவத் । அதஃ ஸ்வயம்புவஶ்சாந்யே மரீச்யாத்யார்கஸம்பவாஃ ।। ௨௫.

முதலில் நாராயணன் தேவன் இருந்தான்; அவனிடமிருந்து பிரம்மா தோன்றினார்; பிரம்மாவிலிருந்து, ச்வாயம்புவன் மற்றும் மரீசி போன்றவர்கள், சூரியனிலிருந்து பிறந்தவர்கள், வந்தார்கள்.

தேஷ்வாரப்ய ஸுரா தைத்யா கந்தர்வா மாநுஷாஃ ககாஃ । பஶவஃ ஸர்வபூதாநி ஸ்ரு'ஷ்டிரேஷா ப்ரகீர்திதா ।। ௨௫.

அவர்களிலிருந்து தேவர்கள், அசுரர்கள், கந்தர்வர்கள், மனிதர்கள், பறவைகள், மாடுகள் மற்றும் எல்லா உயிரினங்களும் தோன்றின. இதுவே படைப்பு என்று கூறப்படுகிறது.

ஸ்ரு'ஷ்ட்யாம் விஸ்தாரிதாயாம் து தேவதைத்யா மஹாபலாஃ । ஸாபத்ந்யம் பாவமாஸ்தாய யுயுதுர்விஜிகீஷவஃ ।। ௨௫.

படைப்பு விரிவடைந்தபோது, வலிமைமிக்க தேவர்கள் மற்றும் அசுரர்கள், பகைமை உணர்வுடன், வெற்றி பெற விரும்பி ஒருவருக்கொருவர் போரிட்டார்கள்.

தைத்யாநாம் பலிநஃ ஸந்தி நாயகா யுத்ததுர்மதாஃ । ஹிரண்யகஶிபுஃ பூர்வம் ஹிரண்யாக்ஷோ மஹாபலஃ । விப்ரசித்திர்விசித்திஶ்ச பீமாக்ஷஃ க்ரௌஞ்ச ஏவ ச ।। ௨௫.

அசுரர்களில், போரில் பெருமை கொண்ட தலைவர்கள் உள்ளனர்: முதலில் ஹிரண்யகசிபு, பிறகு பெரும் வலிமை கொண்ட ஹிரண்யாக்ஷன், விப்ரசித்தி, விசித்தி, பீமாக்ஷன் மற்றும் கௌஞ்சன் ஆகியோரும் உள்ளனர்.

ஏதேऽதிபலிநஃ ஶூரா தேவஸைந்யம் மஹாம்ரு'தே । அநாரதம் ஸிதைர்பாணைர்ஜயந்தேऽநுதிநம் ம்ரு'தே ।। ௨௫.

இந்த மிக வலிமைமிக்க வீரர்கள், பெரிய போர்களில், கூர்மையான அம்புகளால் தேவர்களின் சேனையை தொடர்ந்து, நாள்தோறும் தோற்கடிக்கின்றனர்.

தேஷாம் பராஜயம் த்ரு'ஷ்ட்வா தேவாநாம் து ப்ரு'ஹஸ்பதிஃ । உவாச ஹீநம் வஃ ஸைந்யம் நாயகேந விநா ஸுராஃ ।। ௨௫.

அவர்கள் தோல்வியைப் பார்த்த பின், ப்ருஹஸ்பதி தேவர்களிடம் கூறினார்: 'உங்கள் சேனை தலைவரில்லாமல் பலவீனமாக உள்ளது, தேவர்களே.'

ஏகேநேந்த்ரேண திவ்யம் து ஸைந்யம் பாதும் ந ஶக்யதே । அதஃ ஸேநாபதிம் கிஞ்சிதந்வேஷயத மாசிரம் ।। ௨௫.

'இந்திரன் ஒருவன் மட்டும் தெய்வ சேனையை காக்க முடியாது; ஆகவே, சீக்கிரம் ஒரு சேனாதிபதியைத் தேடுங்கள்.'

ஏவமுக்தாஸ்ததோ தேவா ஜக்முர்லோகபிதாமஹம் । ஸேநாபதிம் ச நோ தேஹி வாக்யமூசுஃ ஸஸம்ப்ரமம் ।। ௨௫.

இவ்வாறு கேட்டதும், தேவர்கள் உலகுக்குத் தந்தை பிரம்மாவிடம் சென்று, பதட்டத்துடன், 'எங்களுக்கு ஒரு சேனாதிபதி தாரும்' என்று கேட்டார்கள்.

ததோ தத்யௌ சதுர்வக்த்ரஃ கிமேஷாம் க்ரியதே மயா । ப்ரஹ்மாऽத சிந்தயாமாஸ ருத்ரம் ப்ரதி மநோகதம் ।। ௨௫.

அப்போது நான்கு முகம் கொண்ட பிரம்மா, 'இவர்களுக்கு நான் என்ன செய்ய வேண்டும்?' என்று யோசித்தார். பிறகு, மனதில் ருத்ரனை நினைத்தார்.

ததோ தேவாஃ ஸகந்தர்வா ரு'ஷயஃ ஸித்தசாரணாஃ । ப்ரஹ்மாணம் புரதஃ க்ரு'த்வா ஜக்முஃ கைலாஸபர்வதம் ।। ௨௫.

பின்னர் தேவர்கள், கந்தர்வர்கள், முனிவர்கள், சித்தர்கள், சாரணர்கள் ஆகியோரை முன்னிலைப்படுத்தி, பிரம்மாவை முதல்வனாக வைத்து, கைலாயமலைக்கு சென்றார்கள்.

தத்ர த்ரு'ஷ்ட்வா மஹாதேவம் ஶிவம் பஶுபதிம் விபும் । துஷ்டவுர்விவிதைஸ்தோத்ரைஃ ஶக்ராத்யாஸ்த்ரிதிவௌகஸஃ ।। ௨௫.

அங்கே, பெரிய தேவனான சிவனை, உயிர்களின் தலைவனை, வல்லமையுடையவரை பார்த்து, இந்திரன் மற்றும் மற்ற தேவர்கள் பலவிதமான பாடல்களால் புகழ்ந்தார்கள்.

தேவா ஊசுஃ । நமாம ஸர்வே ஶரணார்திநோ வயம் மஹேஶ்வரம் த்ர்யம்பகபூதபாவநம் । உமாபதே விஶ்வபதே மருத்பதே ஜகத்பதே ஶம்கர பாஹி நஃ ஸ்வயம் ।। ௨௫.

தேவர்கள் கூறினார்கள்: 'நாங்கள் அனைவரும், அடைக்கலம் நாடி, மஹேஸ்வரனை, மூன்று கண்கள் உடையவரை, உயிர்களை உருவாக்குபவரை வணங்குகிறோம். உமையின் கணவரே, உலகத்தின் தலைவரே, காற்றின் தலைவரே, உலகத்தின் ஆண்டவரே, சங்கரா, நீயே எங்களை காப்பாற்ற வேண்டும்.'

ஜடாகலாபாக்ரஶஶாங்கதீதிதி- ப்ரகாஶிதாஶேஷஜகத்த்ரயாமல । த்ரிஶூலபாணே புருஷோத்தமாச்யுத ப்ரபாஹி தைத்யாச்ச ஜகத்த்ரயோதரே ।। ௨௫.

'முடி முடிச்சில் பிறைச்சந்திரன் ஒளிரும், உன் ஒளி மூன்று உலகத்தையும் பிரகாசிக்கச் செய்கிறது; திரிசூலம் ஏந்தியவனே, உயர்ந்த மனிதனே, எப்போதும் தோற்காதவனே, மூன்று உலகங்களையும் உன் வயிற்றுக்குள் தாங்கும் போது, அசுரர்களிடமிருந்து காப்பாற்று.'

த்வமாதிதேவஃ புருஷோத்தமோ ஹரி- ர்பவோ மஹேஶஸ்த்ரிபுராந்தகோ விபுஃ । பகாக்ஷிஹா தைத்யரிபுஃ புராதநோ வ்ரு'ஷத்வஜஃ பாஹி ஸுரோத்தமோத்தம ।। ௨௫.

'நீ முதன்மைத் தேவன், உயர்ந்த மனிதன், ஹரியும், பவனும், மஹேஸ்வரனும், மூன்று நகரங்களை அழித்தவனும், வல்லமையுள்ளவனும், பகாவின் கண்களை அழித்தவனும், அசுரர்களின் பழைய எதிரியும், ரிஷபம் கொடியை ஏந்தியவனும், தேவர்களில் சிறந்தவனே, எங்களை காப்பாற்று.'

கிரீஶஜாநாத கிரிப்ரியாப்ரிய ப்ரபோ ஸமஸ்தாமரலோகபூஜித । கணேஶ பூதேஶ ஶிவாக்ஷயாவ்யய ப்ரபாஹி நோ தைத்யவராந்தகாச்யுத ।। ௨௫.

'மலையினால் பிறந்தவரே, மலையின் மகளின் பிரியமானவரே, ஆண்டவரே, எல்லா அமரர்களும் வணங்கும் பெருமையுடையவரே, கணாதிபதியே, உயிர்களின் தலைவரே, என்றும் அழியாத சிவனே, அசுரர்களில் சிறந்தவரை அழிப்பவனே, எப்போதும் தோற்காதவனே, எங்களை காப்பாற்று.'

ப்ரு'த்வ்யாதிதத்த்வேஷு பவாந் ப்ரதிஷ்டிதோ த்வநிஸ்வரூபோ ககநே விஶேஷதஃ । வாயௌ த்விதா தேஜஸி ச த்ரிதா ஜலே சதுஃ க்ஷிதௌ பஞ்சகுணஃ ப்ரபாஹி நஃ ।। ௨௫.

'பூமி முதலான தன்மைகளில் நீ நிலைபெற்றிருக்கிறாய்; வானில் நீ ஒலி வடிவில் இருக்கிறாய்; காற்றில் இருமுறை, தீயில் மூன்று முறை, நீரில் நான்கு முறை, பூமியில் ஐந்து முறை நீ இருக்கிறாய்; எங்களை காப்பாற்று.'

அக்நிஸ்வரூபோऽஸி தரௌ ததோபலே ஸத்த்வஸ்வரூபோऽஸி ததா ஜலேஷ்வபி । தேஜஃஸ்வரூபோ பகவாந் மஹேஶ்வரஃ ப்ரபாஹி நோ தைத்யகணார்திதாந் ஹர ।। ௨௫.

நீ தீயாகவும் மரங்களிலும் கற்களிலும் இருக்கின்றாய்; நீ உயிரின் வடிவாகவும் நீர்களிலும் இருக்கின்றாய். பிரகாசமான பெருமகனான பரமசிவன் ஒளியின் வடிவம். அரா, அசுரர்களால் பாடுபடும் எங்களை காப்பாற்றும்.

நாஸீத்யதாऽகாண்டமிதம் த்ரிலோசந ப்ரபாகரேந்த்ரத்ரவிணாதிபாஃ குதஃ । ததா பவாநேவ விருத்தலோசந ப்ரமாணபாதாதிவிவர்ஜிதஃ ஸ்திதஃ ।। ௨௫.

மூன்று கண்கள் உடையவனே, இந்த உலகம் இல்லாதபோது சூரியன், சந்திரன், செல்வத்தின் அதிபதி ஆகியோர் எங்கே இருந்திருப்பார்கள்? அப்போது எல்லா எல்லைகளும் அளவுகளும் இல்லாமல், எதிர்கண் உடைய நீயே மட்டும் இருந்தாய்.

கபாலமாலிந் ஶஶிகண்டஶேகர ஶ்மஶாநவாஸிந் ஸிதபஸ்மகுண்டித । பணீந்த்ரஸம்வீததநோऽந்தகாபஹ ப்ரபாஹி நோ தக்ஷதியா ஸுரேஶ்வர ।। ௨௫.

முடி எலும்புகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டவனே, சந்திரனை கிரீடமாக சூடியவனே, சுடுகாட்டில் வாழ்பவனே, வெண்கலிம்பால் பூசப்பட்டவனே, பாம்பின் அரசால் உடலை சுற்றப்பட்டவனே, மரணத்தை நீக்கும் தேவாதிகளின் தலைவனே, எங்களை அறிவுடன் காப்பாற்றும்.

பவாந் புமாந் ஶக்திரியம் கிரேஃ ஸுதா ஸர்வாங்கரூபா பகவம்ஸ்ததா த்வயி । த்ரிஶூலரூபேண ஜகத்த்ரயம் கரே ஸ்திதம் த்ரிநேத்ரேஷு மகாக்நயஸ்த்ரயஃ ।। ௨௫.

நீ பரம்பொருள்; உன் சக்தி என்பது மலைமகளே. அவள் உன் எல்லா அங்கங்களிலும் நிறைந்திருக்கிறாள். உன் திரிசூல வடிவில் மூன்று உலகங்கள் உன் கையில் இருக்கின்றன; உன் மூன்று கண்களில் யாகத்தின் மூன்று அக்னிகள் இருக்கின்றன.

ஜடாஸ்வரூபேண ஸமஸ்தஸாகராஃ குலாசலாஃ ஸிந்துவஹாஶ்ச ஸர்வஶஃ । ஶஶீ பரம் ஜ்ஞாநமிதம் தவ ஸ்திதம் ந தேவ பஶ்யந்தி குத்ரு'ஷ்டயோ ஜநாஃ ।। ௨௫.

உன் ஜடையில் எல்லா கடல்களும், பெரிய மலைகளும், எல்லா நதிகளும் இருக்கின்றன. சந்திரனும், உயர்ந்த ஞானமும் உன்னில் நிலைத்திருக்கின்றன. தேவனே, குற்றமான பார்வை உடையவர்கள் இதை காண முடியாது.

நாராயணஸ்த்வம் ஜகதாம் ஸமுத்பவ- ஸ்ததா பவஃ ஸைவ சதுர்முகோ பவாந் । ஸத்த்வாதிபேதேந ததாக்நிபேததோ யுகாதிபேதேந ச ஸம்ஸ்திதஸ்த்ரிதா ।। ௨௫.

நீ நாராயணனும், உலகங்களின் ஆதியும்; நீயே பவனும், நான்முகனும். உயிரின் வகைகளாலும், தீயின் வகைகளாலும், யுகங்களின் வேறுபாடுகளாலும், நீ மூன்று வடிவங்களில் நிலைத்திருக்கின்றாய்.

பவந்தமேதே ஸுரநாயகாஃ ப்ரபோ பவார்திநோऽந்யஸ்ய வதந்தி தோஷயந் । யதஸ்ததோ நோ பவ பூதிபூஷண ப்ரபாஹி விஶ்வேஶ்வர ருத்ர தே நமஃ ।। ௨௫.

இவர்கள் எல்லாம், தேவர்களின் தலைவர்கள், தங்களுக்கே நன்மை வேண்டி உன்னை மட்டுமே போற்றுகின்றார்கள், வேறொருவரை அல்ல. ஆகவே, பசும்பொடி பூசியவனே, எங்களுக்கு அருள் செய். உலகத்தின் ஆண்டவனே, ருத்ரா, உனக்கு வணக்கம்; எங்களை காப்பாற்றும்.

மஹாதபா உவாச । ஏவம் ஸ்துதஸ்ததா தேவோ ருத்ரஃ பஶுபதிஃ ஸுரைஃ । உவாச தேவாநவ்யக்ரஃ கிம் கார்யம் ப்ரூத மா சிரம் ।। ௨௫.

பெரும் தவசு சொன்னான்: அப்போது தேவர்கள் புகழ்ந்தபோது, பசுபதியான ருத்ரன் அமைதியுடன் தேவர்களிடம், 'என்ன செய்ய வேண்டும், விரைவில் கூறுங்கள்' என்றான்.