வராஹபுராணம்

மஹாதபா உவாச । ஸ்ரு'ஜதா ப்ரஹ்மணா ஸ்ரு'ஷ்டிம் மரீசிஃ ஸூதிகாரணம் । ப்ரதமம் மநஸா த்யாதஸ்தஸ்ய புத்ரஸ்து கஶ்யபஃ ।। ௨௪.

மகா தவசி சொன்னார்: பிரம்மா உலகை உருவாக்கும்போது, மரீசி பிள்ளை பெறுவதற்குக் காரணமானார்; முதலில் மனதில் எண்ணி, அவருக்கு கஷ்யபன் என்ற மகன் பிறந்தான்.

தஸ்ய தாக்ஷாயணீ பார்யா கத்ரூர்நாம ஶுசிஸ்மிதா । மாரீசோ ஜநயாமாஸ தஸ்யாம் புத்ராந் மஹாபலாந் ।। ௨௪.

அவரது மனைவி தட்சனின் மகளான, தூய்மையான புன்னகை கொண்ட கட்ரூ என்பவள்; மரீசி அவளிடம் வலிமைமிக்க மக்களைப் பெற்றார்.

அநந்தம் வாஸுகிம் சைவ கம்பலம் ச மஹாபலம் । கர்கோடகம் ச ராஜேந்த்ர பத்மம் சாந்யம் ஸரீஸ்ரு'பம் ।। ௨௪.

அனந்தன், வாசுகி, வலிமைமிக்க கம்பலன், கர்கோடகன், அரசனே, மற்றொரு பாம்பு பத்மன் ஆகியோரும் பிறந்தார்கள்.

மஹாபத்மம் ததா ஶங்கம் குலிகம் சாபராஜிதம் । ஏதே கஶ்யபதாயாதாஃ ப்ரதாநாஃ பரிகீர்த்திதாஃ ।। ௨௪.

மேலும் மகாபத்மன், சங்கன், வெல்ல முடியாத குலிகன் ஆகியோரும்; இவர்கள் எல்லாம் கஷ்யபனின் முக்கியமான சந்ததிகள் என்று கூறப்படுகிறார்கள்.

ஏதேஷாம் து ப்ரஸூத்யா து இதமாபூரிதம் ஜகத் । குடிலா ஹீநகர்மாணஸ்தீக்ஷ்ணாஸ்யோத்தவிஷோல்பணாஃ । த்ரு'ஷ்ட்வா ஸம்தஶ்ய மநுஜாந் குர்யுர்பஸ்ம க்ஷணாத் த்ருவம் ।। ௨௪.

இவர்கள் பிறப்பால் இந்த உலகம் பூரணமாயிற்று; வளைந்தவர்கள், தீய செயல்கள் உடையவர்கள், கூர்மையான பற்கள், விஷம் நிறைந்த வாய்கள் கொண்டவர்கள்; மனிதர்களை பார்த்து கடித்தால், அவர்கள் உடனே சாம்பலாகி விடுவார்கள்.

ஶப்தகாமீ யதா ஸ்பர்ஶம் மநுஷ்யாணாம் நராதிப । அஹந்யஹநி ஜாயேத க்ஷயஃ பரமதாருணஃ ।। ௨௪.

அரசனே, ஒவ்வொரு நாளும், ஒலி தொடுதலைப் போல, மனிதர்களிடையே மிக பயங்கரமான அழிவு ஏற்படும்.

ஆத்மநஸ்து க்ஷயம் த்ரு'ஷ்ட்வா ப்ரஜாஃ ஸர்வாஃ ஸமந்ததஃ । ஜக்முஃ ஶரண்யம் ஶரணம் பரம் து பரமேஶ்வரம் ।। ௨௪.

தங்களுக்கே அழிவு வருவதைப் பார்த்த அனைத்து உயிரினங்களும் எல்லா இடங்களிலும் பாதுகாப்பை நாடி, உயர்ந்த இறைவனை அடைந்தார்கள்.

இமமேவார்தமுத்திஶ்ய ப்ரஜாஃ ஸர்வா மஹீபதே । ஊசுஃ கமலஜம் விஷ்ணும் புராணம் ப்ரஹ்மஸம்ஜ்ஞிதம் ।। ௨௪.

இந்தக் காரணத்தால், அரசனே, எல்லா உயிரினங்களும் தாமரைப்பிறந்த விஷ்ணுவை, பழமையானவராகவும் பிரம்மா என்று அழைக்கப்படுபவராகவும் வேண்டினார்கள்.

தேவா ஊசுஃ । தேவதேவேஶ லோகாநாம் ப்ரஸூதி பரமேஶ்வர । த்ராஹி நஸ்தீக்ஷ்ணதம்ஷ்ட்ராணாம் புஜம்காநாம் மஹாத்மநாம் ।। ௨௪.

தேவர்கள் சொன்னார்கள்: தேவதேவரே, உலகங்களின் ஆதியாகிய பரமனே, கூர்பற்கள் கொண்ட பெரிய பாம்புகளிடமிருந்து எங்களை காப்பாற்றும் வல்லமை உடையவரே, எங்களைப் பாதுகாப்பாயாக.

அஹந்யஹநி யே தேவ பஶ்யேயுருரகா த்ரு'ஶா । மநுஷ்யபஶுரூபம் வா தத்ஸர்வம் பஸ்மஸாத் பவேத் ।। ௨௪.

தெய்வமே, ஒவ்வொரு நாளும் பாம்புகள் மனிதர் அல்லது மிருகங்களை பார்வையால் பார்த்தால், அவை அனைத்தும் சாம்பலாகி விடுகின்றன.

த்வயா ஸ்ரு'ஷ்டிஃ க்ரு'தா தேவ நீயதே ஸா புஜம்காமைஃ । ஏதஜ்ஜ்ஞாத்வா து துர்வ்ரு'த்தம் தத்குருஷ்வ மஹாமதே ।। ௨௪.

தெய்வமே, நீ இந்த உலகை உருவாக்கினாய், ஆனால் இப்போது அது பாம்புகளால் அழிக்கப்படுகிறது; இந்த தீமை தெரிந்தவுடன், தேவையானதைச் செய், பெரிய புத்திசாலியே.

ப்ரஹ்மோவாச । அஹம் ரக்ஷாம் விதாஸ்யாமி பவதீநாம் ந ஸம்ஶயஃ । வ்ரஜத்வம் ஸ்வாநி திஷ்ண்யாநி ப்ரஜா மாபூத் ஸஸாத்வஸா ।। ௨௪.

பிரம்மா சொன்னார்: நான் உங்களுக்கு நிச்சயம் பாதுகாப்பு அளிப்பேன்; உங்கள் இல்லங்களுக்கு திரும்புங்கள், உயிரினங்களே, பயப்பட வேண்டாம்.

ஏவமுக்த்வா ப்ரஜாஸ்தேந ப்ரஹ்மணாऽவ்யக்தமூர்த்திநா । ஆஜக்முஃ பரமப்ரீத்யா நத்வா சைவ ஸ்வயம்புவே ।। ௨௪.

இவ்வாறு சொல்லி, உருவமில்லாத பிரம்மா அந்த உயிரினங்களை அனுப்பினார்; அவர்கள் பெரும் மகிழ்ச்சியுடன், சுயம்புவை வணங்கி, புறப்பட்டார்கள்.

ஆகதாஸு ப்ரஜாஸ்வாத்யஸ்தாநாஹூய புஜம்கமாந் । ஶஶாப பரமக்ருத்தோ வாஸுகிப்ரமுகாம்ஸ்ததா ।। ௨௪.

உயிரினங்கள் சென்ற பிறகு, அவர் பாம்புகளை அழைத்து, மிகுந்த கோபத்துடன் வாசுகி முதலியவர்களைச் சபித்தார்.

ப்ரஹ்மோவாச । யதோ மத்ப்ரபவாந் நித்யம் க்ஷயம் நயத மாநுஷாந் । பவாந்தரே அதாந்யஸ்மிந் மாதுஃ ஶாபாத் ஸுதாருணாத் । பவிதாऽதிக்ஷயம் கோரம் நூநம் ஸ்வாயம்புவேऽந்தரே ।। ௨௪.

பிரம்மா சொன்னார்: நீங்கள் என்னிடமிருந்து பிறந்து, எப்போதும் மனிதர்களுக்கு அழிவை ஏற்படுத்துகிறீர்கள்; மற்றொரு யுகத்தில், உங்கள் தாயின் கடும் சாபத்தால், சுயம்புவ மன்வந்தரத்தில் நிச்சயம் மிகப் பெரிய, பயங்கரமான அழிவு நிகழும்.

ஏவமுக்தாஸ்து வேபந்தோ ப்ரஹ்மாணம் புஜகோத்தமாஃ । நிபத்ய பாதயோஸ்தஸ்ய இதமூசுர்வசஸ்ததா ।। ௨௪.

இவ்வாறு கூறப்பட்டபோது, அச்சத்தில் நடுங்கிய நாகர்கள் பிரம்மாவின் பாதங்களில் விழுந்து, இவ்வாறு சொன்னார்கள்:

நாகா ஊசுஃ । பகவந் குடிலா ஜாதிரஸ்மாகம் பவதா க்ரு'தா । விஷோல்பணத்வம் க்ரூரத்வம் த்ரு'க்ஶஸ்த்ரத்வம் ச நஸ்த்வயா । ஸம்பாதிதம் த்வயா தேவ இதாநீம் ஶமயாச்யுத ।। ௨௪.

நாங்கள் கூறுகிறோம்: ஆண்டவரே, எங்கள் இயல்பை வளைந்ததாக நீங்கள் செய்தீர்கள்; நமக்கு கடும் விஷமும், கொடூரமும், பயமுறுத்தும் பார்வையும் நீங்கள் அளித்தீர்கள். தேவனே, இவற்றை நீங்கள் செய்தீர்கள்; இப்போது, அச்சுதா, தயவுசெய்து இதை அடக்குங்கள்.

ப்ரஹ்மோவாச । யதி நாம மயா ஸ்ரு'ஷ்டா பவந்தஃ குடிலாஶயாஃ । ததஃ கிம் மநுஜாந் நித்யம் பக்ஷயத்வம் கதவ்யதாஃ ।। ௨௪.

பிரம்மா கூறினார்: உண்மையில் நான் உங்களை வளைந்த மனத்துடன் படைத்திருந்தால், அப்படியானால் ஏன் அஞ்சாமல் மனிதர்களை எப்போதும் விழுங்கக்கூடாது?

நாகா ஊசுஃ । மர்யாதாம் குரு தேவேஶ ஸ்தாநம் சைவ ப்ரு'தக் ப்ரு'தக் । மநுஷ்யாணாம் ததாऽஸ்மாகம் ஸமயம் ச ப்ரு'தக் ப்ரு'தக் । நாகாநாம் வசநம் ஶ்ருத்வா தேவோ வசநமப்ரவீத் ।। ௨௪.

நாகர்கள் கூறினர்: தேவாதிகளின் தலைவனே, மனிதர்களுக்கும் எங்களுக்கும் தனித்தனியாக எல்லைகளையும், இடங்களையும் அமைக்க வேண்டும்; ஒவ்வொருவருக்கும் தனித்தனியாக விதிகளையும் ஏற்படுத்த வேண்டும். நாகர்களின் இந்த வார்த்தைகளை கேட்ட தேவன் பதில் கூறினார்:

அஹம் கரோமி வோ நாகாஃ ஸமயம் மநுஜைஃ ஸஹ । ததேகமநஸஃ ஸர்வே ஶ்ர்ரு'ணுத்வம் மம ஶாஸநம் ।। ௨௪.

நாகர்களும் மனிதர்களும் இடையே ஒப்பந்தம் ஒன்றை நான் அமைப்பேன்; ஆகவே, நீங்கள் அனைவரும் ஒருமனதாக என் கட்டளையை கேளுங்கள்.

பாதாலம் விதலம் சைவ ஹர்ம்யாக்யம் ச த்ரு'தீயகம் । தத்தம் சைவ ஸதா ரம்யம் க்ரு'ஹம் தத்ர கமிஷ்யத ।। ௨௪.

பாதாளம், வித்தலம், மற்றும் ஹர்ம்யம் என அழைக்கப்படும் மூன்றாவது இடம்—இவை எல்லாம் உங்களுக்கு அழகான வீடுகளாக வழங்கப்பட்டுள்ளன; நீங்கள் அங்கு செல்ல வேண்டும்.

தத்ர போகாந் பஹுவிதாந் புஞ்ஜாநா மம ஶாஸநாத் । திஷ்டத்வம் ஸப்தமம் யாவத் ராத்ர்யந்தம் து புநஃ புநஃ ।। ௨௪.

அங்கு, என் கட்டளையின்படி, பலவகையான இன்பங்களை அனுபவித்து, ஏழாவது இரவு வரைக்கும் மீண்டும் மீண்டும் அங்கே தங்குங்கள்.

ததோ வைவஸ்வதஸ்யாதௌ காஶ்யபேயா பவிஷ்யத । தாயாதாஃ ஸர்வதேவாநாம் ஸுபர்ணஸ்ய ச தீமதஃ ।। ௨௪.

பின்னர், வைவஸ்வதனின் காலத்தின் தொடக்கத்தில், காஷ்யபனின் வம்சத்தவர்கள் நீங்கள், எல்லா தேவர்களுக்கும் புத்திசாலியான சுபர்ணனுக்கும் வாரிசாக இருப்பீர்கள்.

ததா ப்ரஸூதிர்வஃ ஸர்வா போக்ஷ்யதே சித்ரபாநுநா । பவதாம் நைவ தோஷோऽயம் பவிஷ்யதி ந ஸம்ஶயஃ ।। ௨௪.

அப்போது, உங்களுடைய எல்லா சந்ததிகளும் சித்ரபானுவால் விழுங்கப்படுவார்கள்; இதில் உங்களுக்கு எந்த குற்றமும் இருக்காது—இதில் சந்தேகம் இல்லை.

யே வை க்ரூரா போகிநோ துர்விநீதா - ஸ்தேஷாமந்தோ பவிதா நாந்யதைதத் । காலப்ராப்தம் பக்ஷயத்வம் தஶத்வம் ததாऽபகாரே ச க்ரு'தே மநுஷ்யம் ।। ௨௪.

யார் கொடூரமாகவும் கட்டுப்பாடின்றி நடக்கிறார்களோ அந்த நாகர்களுக்கு முடிவு நிச்சயம் வரும், வேறு விதமாக இருக்க முடியாது. காலம் வந்தபோது கடித்து விழுங்குங்கள்; மனிதனால் தீங்கு செய்யப்பட்டால் அதுபோல செய்யலாம்.

மந்த்ரௌஷதைர்காருடமண்டலைஶ்ச பத்தைர்த்ரு'ஷ்டைர்மாநவா யே சரந்தி । தேஷாம் பீதைர்வர்த்திதவ்யம் ந சாந்ய- ச்சிந்த்யம் கார்யம் சாந்யதா வோ விநாஶஃ ।। ௨௪.

மந்திரம், மூலிகைகள், கருடன் வட்டம் ஆகியவற்றால் பாதுகாக்கப்பட்டு, கட்டப்பட்டு, காணப்படுகிற மனிதர்களை பார்த்தால், அவர்களிடம் அஞ்சிக்கொண்டு நடந்து கொள்ள வேண்டும்; இல்லையேல், வேறு எதையும் நினைத்து செயல்பட்டால், நீங்கள் அழிந்துவிடுவீர்கள்.

இதீரிதே ப்ரஹ்மணா தே புஜங்கா ஜக்முஃ ஸ்தாநம் க்ஷ்மாதலாக்யம் ஹி ஸர்வே । தஸ்துர்போகாந் புஞ்ஜமாநாஃ ஸமக்ராந் ரஸாதலே லீலயா ஸம்ஸ்திதாஸ்தே ।। ௨௪.

பிரம்மா இவ்வாறு கூறியபின், அந்த நாகர்கள் அனைவரும் பூமியின் மேற்பரப்பாக அழைக்கப்படும் இடத்திற்கு சென்றார்கள்; அவர்கள் ரஸாதலத்தில் விளையாடிக் கொண்டே எல்லா இன்பங்களையும் அனுபவித்து தங்கினார்கள்.

ஏவம் ஶாபம் து தே லப்த்வா ப்ரஸாதம் ச சதுர்முகாத் । தஸ்துஃ பாதாலநிலயே முதிதேநாந்தராத்மநா ।। ௨௪.

இவ்வாறு நான்முகனிடமிருந்து சாபமும் அருளும் பெற்றபின், அவர்கள் பாதாளத்தில் உள்ள தங்கள் இல்லத்தில் உள்ளுக்குள் மகிழ்ச்சியுடன் தங்கினார்கள்.

ஏதத் ஸர்வம் ச பஞ்சம்யாம் தேஷாம் ஜாதம் மஹாத்மநாம் । அதஸ்த்வியம் திதிர்தந்யா ஸர்வபாபஹரா ஶுபா ।। ௨௪.

இந்த எல்லாவற்றும் அந்த மகான்மாக்கள் ஐந்தாம் திதியில் நிகழ்ந்தது; அதனால் இந்த தினம் புண்ணியமானதும், எல்லா பாவங்களையும் நீக்கும் நல்ல நாளும் ஆகும்.