வராஹபுராணம்

த்ரு'ஷ்டவாऽபிஷிச்யமாநம் து தேவாஸ்தம் கணநாயகம் । துஷ்டுவுஃ ப்ரயதாஃ ஸர்வே த்ரிஶூலாஸ்த்ரஸ்ய ஸந்நிதௌ ।। ௨௩.

அந்த கணநாயகருக்கு அபிஷேகம் செய்யப்படுவதைப் பார்த்து, எல்லா தேவர்களும் தூய்மையுடன், திரிசூலம் கொண்டவனின் முன்னிலையில் அவனைப் புகழ்ந்தார்கள்.

தேவா ஊசுஃ । நமஸ்தே கஜவக்த்ராய நமஸ்தே கணநாயக । விநாயக நமஸ்தேऽஸ்து நமஸ்தே சண்டவிக்ரம ।। ௨௩.

தேவர்கள் கூறினார்கள்: 'யானை முகமுடையவனே, உனக்கு வணக்கம்! கணங்களின் தலைவனே, உனக்கு வணக்கம்! வினாயகரே, உனக்கு வணக்கம்! வீரத்தில் வல்லமை கொண்டவனே, உனக்கு வணக்கம்!'

நமோऽஸ்து தே விக்நகர்த்ரே நமஸ்தே ஸர்பமேகல । நமஸ்தே ருத்ரவக்த்ரோத்த ப்ரலம்பஜடராஶ்ரித ।। ௨௩.

தடைகளை நீக்குவோனே, உனக்கு வணக்கம்! பாம்பை இடுப்பில் கட்டியவனே, உனக்கு வணக்கம்! ருத்ரனுடைய முகத்திலிருந்து தோன்றியவனே, பெரிய வயிற்றையுடையவனே, உனக்கு வணக்கம்!

ஸர்வதேவநமஸ்காராதவிக்நம் குரு ஸர்வதா । ஏவம் ஸ்துதஸ்ததா தேவைர்மஹாத்மா கணநாயகஃ । அபிஷிக்தஶ்ச ருத்ரஸ்ய ஸோமஸ்யாபத்யதாம் கதஃ ।। ௨௩.

எல்லா தேவர்களும் உன்னை வணங்கினால், நீ எப்போதும் தடைகளை நீக்க வேண்டும். இவ்வாறு தேவர்கள் புகழ்ந்தபோது, அந்த மகான் கணநாயகர், அபிஷேகம் செய்யப்பட்டு, ருத்ரனும் சோமனும் பெற்ற மகனாக ஆனான்.

ஏதச்சதுர்த்யாம் ஸம்பந்நம் கணாத்யக்ஷஸ்ய பார்திவ । யதஸ்ததோऽயம் மஹதீ திதீநாம் பரமா திதிஃ ।। ௨௩.

அரசே, இந்த நிகழ்வு கணாதிபதியின் சதுர்த்தி நாளில் நிகழ்ந்தது; அதனால் இந்த நாள் எல்லா திதிகளிலும் சிறந்ததும், மிக உயர்ந்ததுமான நாளாகும்.

ஏதஸ்யாம் யஸ்திலாந் புக்த்வா பக்த்யா கணபதிம் ந்ரு'ப । ஆராதயதி தஸ்யாஶு துஷ்யதே நாத்ர ஸம்ஶயஃ ।। ௨௩.

இந்த நாளில், யார் பக்தியுடன் எள் உண்டு, கணபதியை வழிபடுகிறார்களோ, அவர்களுக்கு ஆண்டவன் விரைவில் திருப்தி அடைவான்; இதில் எந்த சந்தேகமும் இல்லை.

யஶ்சைதத் படதே ஸ்தோத்ரம் யஶ்சைதச்ச்ரு'ணுயாத் ஸதா । ந தஸ்ய விக்நா ஜாயந்தே ந பாபம் ஸர்வதா ந்ரு'ப ।। ௨௩.

இந்த ஸ்தோத்திரத்தை யார் படிக்கிறார்களோ, எப்போதும் கேட்கிறார்களோ, அவர்களுக்கு தடைகள் ஏற்படாது; எந்த விதத்திலும் பாவமும் வராது, அரசே.

தரண்யுவாச । கதம் தே காத்ரஸம்ஸ்பர்ஶாந்மூர்த்திமந்தோ மஹாபலாஃ । நாகா பபூவுர்தேவேஶ காரணம் தே மஹீதர ।। ௨௪.

பூமி கேட்டாள்: தேவதேவரே, உமக்கு உடல் தொடுதலால் அந்த வலிமைமிக்க பாம்புகள் உருவமடைந்தது எப்படி? இதற்குக் காரணம் என்ன, பூமியைத் தாங்குபவனே?

ஶ்ரீவராஹ உவாச । ஶ்ருத்வா கணபதேர்ஜந்ம ப்ரஜாபாலோ நராதிபஃ । உவாச ஶ்லக்ஷ்ணயா வாசா தம் முநிம் ஸம்ஶிதவ்ரதம் ।। ௨௪.

ஸ்ரீவராகன் சொன்னான்: கணபதியின் பிறப்பை கேட்ட பிறகு, உயிர்களைப் பாதுகாப்பவன், அரசனே, அந்த தவமுள்ள முனிவரிடம் மென்மையான வார்த்தைகளால் பேசினான்.

ப்ரஜாபால உவாச । பகவம்ஸ்தார்க்ஷவிஷயாஃ கதம் மூர்த்திமுபாகதாஃ । நாகா பபூவுஃ குடிலா ஏததாக்யாதுமர்ஹஸி ।। ௨௪.

பிரஜாபதி கேட்டான்: பெரியவரே, கருடனுக்காக பிறந்த பாம்புகள் எப்படி உருவம் பெற்றன? ஏன் அவை வளைந்தவையாக ஆனது? இதைத் தயங்காமல் சொல்ல வேண்டும்.

மஹாதபா உவாச । ஸ்ரு'ஜதா ப்ரஹ்மணா ஸ்ரு'ஷ்டிம் மரீசிஃ ஸூதிகாரணம் । ப்ரதமம் மநஸா த்யாதஸ்தஸ்ய புத்ரஸ்து கஶ்யபஃ ।। ௨௪.

மகா தவசி சொன்னார்: பிரம்மா உலகை உருவாக்கும்போது, மரீசி பிள்ளை பெறுவதற்குக் காரணமானார்; முதலில் மனதில் எண்ணி, அவருக்கு கஷ்யபன் என்ற மகன் பிறந்தான்.

தஸ்ய தாக்ஷாயணீ பார்யா கத்ரூர்நாம ஶுசிஸ்மிதா । மாரீசோ ஜநயாமாஸ தஸ்யாம் புத்ராந் மஹாபலாந் ।। ௨௪.

அவரது மனைவி தட்சனின் மகளான, தூய்மையான புன்னகை கொண்ட கட்ரூ என்பவள்; மரீசி அவளிடம் வலிமைமிக்க மக்களைப் பெற்றார்.

அநந்தம் வாஸுகிம் சைவ கம்பலம் ச மஹாபலம் । கர்கோடகம் ச ராஜேந்த்ர பத்மம் சாந்யம் ஸரீஸ்ரு'பம் ।। ௨௪.

அனந்தன், வாசுகி, வலிமைமிக்க கம்பலன், கர்கோடகன், அரசனே, மற்றொரு பாம்பு பத்மன் ஆகியோரும் பிறந்தார்கள்.

மஹாபத்மம் ததா ஶங்கம் குலிகம் சாபராஜிதம் । ஏதே கஶ்யபதாயாதாஃ ப்ரதாநாஃ பரிகீர்த்திதாஃ ।। ௨௪.

மேலும் மகாபத்மன், சங்கன், வெல்ல முடியாத குலிகன் ஆகியோரும்; இவர்கள் எல்லாம் கஷ்யபனின் முக்கியமான சந்ததிகள் என்று கூறப்படுகிறார்கள்.

ஏதேஷாம் து ப்ரஸூத்யா து இதமாபூரிதம் ஜகத் । குடிலா ஹீநகர்மாணஸ்தீக்ஷ்ணாஸ்யோத்தவிஷோல்பணாஃ । த்ரு'ஷ்ட்வா ஸம்தஶ்ய மநுஜாந் குர்யுர்பஸ்ம க்ஷணாத் த்ருவம் ।। ௨௪.

இவர்கள் பிறப்பால் இந்த உலகம் பூரணமாயிற்று; வளைந்தவர்கள், தீய செயல்கள் உடையவர்கள், கூர்மையான பற்கள், விஷம் நிறைந்த வாய்கள் கொண்டவர்கள்; மனிதர்களை பார்த்து கடித்தால், அவர்கள் உடனே சாம்பலாகி விடுவார்கள்.

ஶப்தகாமீ யதா ஸ்பர்ஶம் மநுஷ்யாணாம் நராதிப । அஹந்யஹநி ஜாயேத க்ஷயஃ பரமதாருணஃ ।। ௨௪.

அரசனே, ஒவ்வொரு நாளும், ஒலி தொடுதலைப் போல, மனிதர்களிடையே மிக பயங்கரமான அழிவு ஏற்படும்.

ஆத்மநஸ்து க்ஷயம் த்ரு'ஷ்ட்வா ப்ரஜாஃ ஸர்வாஃ ஸமந்ததஃ । ஜக்முஃ ஶரண்யம் ஶரணம் பரம் து பரமேஶ்வரம் ।। ௨௪.

தங்களுக்கே அழிவு வருவதைப் பார்த்த அனைத்து உயிரினங்களும் எல்லா இடங்களிலும் பாதுகாப்பை நாடி, உயர்ந்த இறைவனை அடைந்தார்கள்.

இமமேவார்தமுத்திஶ்ய ப்ரஜாஃ ஸர்வா மஹீபதே । ஊசுஃ கமலஜம் விஷ்ணும் புராணம் ப்ரஹ்மஸம்ஜ்ஞிதம் ।। ௨௪.

இந்தக் காரணத்தால், அரசனே, எல்லா உயிரினங்களும் தாமரைப்பிறந்த விஷ்ணுவை, பழமையானவராகவும் பிரம்மா என்று அழைக்கப்படுபவராகவும் வேண்டினார்கள்.

தேவா ஊசுஃ । தேவதேவேஶ லோகாநாம் ப்ரஸூதி பரமேஶ்வர । த்ராஹி நஸ்தீக்ஷ்ணதம்ஷ்ட்ராணாம் புஜம்காநாம் மஹாத்மநாம் ।। ௨௪.

தேவர்கள் சொன்னார்கள்: தேவதேவரே, உலகங்களின் ஆதியாகிய பரமனே, கூர்பற்கள் கொண்ட பெரிய பாம்புகளிடமிருந்து எங்களை காப்பாற்றும் வல்லமை உடையவரே, எங்களைப் பாதுகாப்பாயாக.

அஹந்யஹநி யே தேவ பஶ்யேயுருரகா த்ரு'ஶா । மநுஷ்யபஶுரூபம் வா தத்ஸர்வம் பஸ்மஸாத் பவேத் ।। ௨௪.

தெய்வமே, ஒவ்வொரு நாளும் பாம்புகள் மனிதர் அல்லது மிருகங்களை பார்வையால் பார்த்தால், அவை அனைத்தும் சாம்பலாகி விடுகின்றன.

த்வயா ஸ்ரு'ஷ்டிஃ க்ரு'தா தேவ நீயதே ஸா புஜம்காமைஃ । ஏதஜ்ஜ்ஞாத்வா து துர்வ்ரு'த்தம் தத்குருஷ்வ மஹாமதே ।। ௨௪.

தெய்வமே, நீ இந்த உலகை உருவாக்கினாய், ஆனால் இப்போது அது பாம்புகளால் அழிக்கப்படுகிறது; இந்த தீமை தெரிந்தவுடன், தேவையானதைச் செய், பெரிய புத்திசாலியே.

ப்ரஹ்மோவாச । அஹம் ரக்ஷாம் விதாஸ்யாமி பவதீநாம் ந ஸம்ஶயஃ । வ்ரஜத்வம் ஸ்வாநி திஷ்ண்யாநி ப்ரஜா மாபூத் ஸஸாத்வஸா ।। ௨௪.

பிரம்மா சொன்னார்: நான் உங்களுக்கு நிச்சயம் பாதுகாப்பு அளிப்பேன்; உங்கள் இல்லங்களுக்கு திரும்புங்கள், உயிரினங்களே, பயப்பட வேண்டாம்.

ஏவமுக்த்வா ப்ரஜாஸ்தேந ப்ரஹ்மணாऽவ்யக்தமூர்த்திநா । ஆஜக்முஃ பரமப்ரீத்யா நத்வா சைவ ஸ்வயம்புவே ।। ௨௪.

இவ்வாறு சொல்லி, உருவமில்லாத பிரம்மா அந்த உயிரினங்களை அனுப்பினார்; அவர்கள் பெரும் மகிழ்ச்சியுடன், சுயம்புவை வணங்கி, புறப்பட்டார்கள்.

ஆகதாஸு ப்ரஜாஸ்வாத்யஸ்தாநாஹூய புஜம்கமாந் । ஶஶாப பரமக்ருத்தோ வாஸுகிப்ரமுகாம்ஸ்ததா ।। ௨௪.

உயிரினங்கள் சென்ற பிறகு, அவர் பாம்புகளை அழைத்து, மிகுந்த கோபத்துடன் வாசுகி முதலியவர்களைச் சபித்தார்.

ப்ரஹ்மோவாச । யதோ மத்ப்ரபவாந் நித்யம் க்ஷயம் நயத மாநுஷாந் । பவாந்தரே அதாந்யஸ்மிந் மாதுஃ ஶாபாத் ஸுதாருணாத் । பவிதாऽதிக்ஷயம் கோரம் நூநம் ஸ்வாயம்புவேऽந்தரே ।। ௨௪.

பிரம்மா சொன்னார்: நீங்கள் என்னிடமிருந்து பிறந்து, எப்போதும் மனிதர்களுக்கு அழிவை ஏற்படுத்துகிறீர்கள்; மற்றொரு யுகத்தில், உங்கள் தாயின் கடும் சாபத்தால், சுயம்புவ மன்வந்தரத்தில் நிச்சயம் மிகப் பெரிய, பயங்கரமான அழிவு நிகழும்.

ஏவமுக்தாஸ்து வேபந்தோ ப்ரஹ்மாணம் புஜகோத்தமாஃ । நிபத்ய பாதயோஸ்தஸ்ய இதமூசுர்வசஸ்ததா ।। ௨௪.

இவ்வாறு கூறப்பட்டபோது, அச்சத்தில் நடுங்கிய நாகர்கள் பிரம்மாவின் பாதங்களில் விழுந்து, இவ்வாறு சொன்னார்கள்:

நாகா ஊசுஃ । பகவந் குடிலா ஜாதிரஸ்மாகம் பவதா க்ரு'தா । விஷோல்பணத்வம் க்ரூரத்வம் த்ரு'க்ஶஸ்த்ரத்வம் ச நஸ்த்வயா । ஸம்பாதிதம் த்வயா தேவ இதாநீம் ஶமயாச்யுத ।। ௨௪.

நாங்கள் கூறுகிறோம்: ஆண்டவரே, எங்கள் இயல்பை வளைந்ததாக நீங்கள் செய்தீர்கள்; நமக்கு கடும் விஷமும், கொடூரமும், பயமுறுத்தும் பார்வையும் நீங்கள் அளித்தீர்கள். தேவனே, இவற்றை நீங்கள் செய்தீர்கள்; இப்போது, அச்சுதா, தயவுசெய்து இதை அடக்குங்கள்.

ப்ரஹ்மோவாச । யதி நாம மயா ஸ்ரு'ஷ்டா பவந்தஃ குடிலாஶயாஃ । ததஃ கிம் மநுஜாந் நித்யம் பக்ஷயத்வம் கதவ்யதாஃ ।। ௨௪.

பிரம்மா கூறினார்: உண்மையில் நான் உங்களை வளைந்த மனத்துடன் படைத்திருந்தால், அப்படியானால் ஏன் அஞ்சாமல் மனிதர்களை எப்போதும் விழுங்கக்கூடாது?

நாகா ஊசுஃ । மர்யாதாம் குரு தேவேஶ ஸ்தாநம் சைவ ப்ரு'தக் ப்ரு'தக் । மநுஷ்யாணாம் ததாऽஸ்மாகம் ஸமயம் ச ப்ரு'தக் ப்ரு'தக் । நாகாநாம் வசநம் ஶ்ருத்வா தேவோ வசநமப்ரவீத் ।। ௨௪.

நாகர்கள் கூறினர்: தேவாதிகளின் தலைவனே, மனிதர்களுக்கும் எங்களுக்கும் தனித்தனியாக எல்லைகளையும், இடங்களையும் அமைக்க வேண்டும்; ஒவ்வொருவருக்கும் தனித்தனியாக விதிகளையும் ஏற்படுத்த வேண்டும். நாகர்களின் இந்த வார்த்தைகளை கேட்ட தேவன் பதில் கூறினார்: