வராஹபுராணம்

விநாயகாநேகவிதா கஜாஸ்யா - ஸ்தமாலநீலாஞ்ஜநஸம்நிகாஶாஃ । உத்தஸ்துருச்சைர்விவிதாஸ்த்ரஹஸ்தா - ஸ்ததஸ்து தேவா மநஸாகுலேந ।। ௨௩.

பலவகை வடிவங்களுடன், யானை முகத்துடன், கருப்பு மேகம் அல்லது கஜளம் போல் இருண்ட நிறத்தில், பல ஆயுதங்களை கையில் பிடித்த வினாயகர் உயரமாக தோன்றினார்கள்; அதை பார்த்த தேவர்கள் மனதில் கலக்கம் அடைந்தார்கள்.

கிமேததித்யத்புதகர்மகாரீ ஹ்யேகஃ கரோத்யப்ரதிமம் மஹச்ச । கார்யம் ஸுராணாம் க்ரு'தமேததிஷ்டம் பவேததைதம் பரிதம் குதஸ்தத் ।। ௨௩.

'இது என்ன விந்தை? ஒருவன் தனியாக இவ்வளவு பெரிய, ஒப்பில்லாத செயலை செய்து கொண்டிருக்கிறான். இது நமக்கு வேண்டிய காரியம் நிறைவேறியதா? அல்லது வேறு ஏதோ இதனைச் சுற்றி வந்ததா? இது எங்கிருந்து வந்தது?' என்று அவர்கள் ஆச்சரியப்பட்டார்கள்.

திவௌகஸாம் சிந்தயதாம் ததா து விநாயகைஃ க்ஷ்மா க்ஷுபிதா பபூவ । சதுர்முகஶ்சாப்ரதிமோ விமாந - மாருஹ்ய கே வாக்யமிதம் ஜகாத ।। ௨௩.

அவ்வாறு தேவர்கள் யோசித்துக் கொண்டிருக்க, வினாயகர்கள் பூமியை அதிரச் செய்தார்கள். அப்போது நான்முகனும், ஒப்பில்லாதவனும், வானில் தன் விமானத்தில் ஏறி, அங்கே இவ்வாறு பேசினான்.

தந்யாஃ ஸ்த தேவாஃ ஸுரநாயகேந த்ரிலோசநேநாத்புதரூபிணா ச । அநுக்ரு'ஹீதாஃ பரமேஶ்வரேண ஸுரத்விஷாம் விக்நக்ரு'தாம் நதௌ ச ।। ௨௩.

தேவர்களே, நீங்கள் பாக்கியசாலிகள்; தேவாதி தேவனும், முக்கண்ணும், அதிசயமான வடிவமுடையவனும், உங்களை அருளால் ஆசீர்வதித்தான். பரமசிவன், தேவர்களுக்கு விரோதமாக வினை செய்யும் தடைகளை நீக்கி, உங்களைப் பாதுகாத்தான்.

இத்யேவமுக்த்வா ப்ரபிதாமஹஸ்தா - நுவாச தேவஸ்த்ரிஶிகாஸ்த்ரபாணிம் । யஸ்தே விபோ வக்த்ரஸமுத்பவஃ ப்ரபு- ர்விநாயகாநாம் பவது த்விமேऽநுகாஃ ।। ௨௩.

இவ்வாறு கூறிய பின்பு, பெரிய பிதாமகரானவர், முக்கணும், திரிசூலம் கொண்ட தேவனை நோக்கி, 'ஓ பிரபு! உன் முகத்திலிருந்து தோன்றியவனே வினாயகர்களுக்குத் தலைவனாக இருக்கட்டும்; மற்றவர்கள் அவனுடைய சேவகராக இருக்கட்டும்' என்றார்.

பவாம்ஸ்ததாऽஸ்யாத்மவரேண சாம்பரே த்வயா சதுர்ஷ்வஸ்து ஶரீரசாரீ । ஆகாஶமேதத் பஹுதா வ்யவஸ்திதம் த்வயா வரேண்யஃ க்ரு'த ஏவ நாந்யஃ ।। ௨௩.

நீயும் உன் சொந்த வரத்தினால், வானில் நான்கு வடிவங்களில் தேவர்களிடையே உலாவலாம்; இந்த அகண்ட ஆகாயம் பலவகையாக உன் மூலம் அமைந்தது; உன்னைப் போல வேறு யாரும் இல்லை.

ப்ரபுர்பவ த்வம் ப்ரதிமாஸ்த்ரபாணிநா இமாநி சாஸ்த்ராணி வராம்ஶ்ச தேஹி । இத்யேவமுக்த்வாऽதிகதே பிதாமஹே த்ரிலோசநஶ்சாத்மபவம் ஜகாத ।। ௨௩.

திரிசூலம் கொண்டவனாக நீ தலைவனாகவும், இந்த ஆயுதங்களையும் வரங்களையும் வழங்கவும் வேண்டும். இவ்வாறு பிதாமகர் விலகிய பின்பு, முக்கண்ணான் தன் மகனிடம் பேசினான்.

விநாயகோ விக்நகரோ கஜாஸ்யோ கணேஶநாமா ச பவஸ்ய புத்ரஃ । ஏதே ச ஸர்வே தவ யாந்து ப்ரு'த்யா விநாயகாஃ க்ரூரத்ரு'ஶஃ ப்ரசண்டாஃ । உச்சுஷ்மதாநாதிவிவ்ரு'த்ததேஹாஃ கார்யேஷு ஸித்திம் ப்ரதிபாதயந்தஃ ।। ௨௩.

நீ வினாயகர், தடைகளை நீக்குவோர், யானை முகமுடையவன், கணேசன், பவனுடைய மகன்; இந்தக் கடுமையான, கொடூரமான கண்களுடைய வினாயகர்கள் எல்லாம் உன் சேவகர்கள்; உலர்ந்த நிவேதனங்களை உண்டு வளர்ந்த உடலுடன், அவர்கள் செயலில் வெற்றியை அளிப்பார்கள்.

பவாம்ஶ்ச தேவேஷு ததா மகேஷு கார்யேஷு சாந்யேஷு மஹாநுபாவாத் । அக்ரேஷு பூஜாம் லபதேऽந்யதா ச விநாஶயிஷ்யஸ்யத கார்யஸித்திம் ।। ௨௩.

தேவர்களிடையே, யாகங்களில் மற்றும் பிற பெரிய செயல்களில், உன் மகிமையால் முதலில் உனக்கு பூஜை செய்யப்படும்; இல்லையெனில், நீ அந்த காரியத்தின் வெற்றியை அழித்து விடுவாய்.

இத்யேவமுக்த்வா பரமேஶ்வரேண ஸுரைஃ ஸமம் காஞ்சநகும்பஸம்ஸ்தைஃ । ஜலைஸ்ததாஸாவபிஷிக்தகாத்ரோ ரராஜ ராஜேந்த்ர விநாயகாநாம் ।। ௨௩.

பரமசிவன் இவ்வாறு அருளியதும், தேவர்களும் சேர்ந்து, பொன்னால் ஆன பானைகளில் இருந்து நீர் கொண்டு அவனது உடலை அபிஷேகம் செய்தார்கள்; அப்பொழுது, அரசே, அவன் வினாயகர்களில் சிறந்தவனாக பிரகாசித்தான்.

த்ரு'ஷ்டவாऽபிஷிச்யமாநம் து தேவாஸ்தம் கணநாயகம் । துஷ்டுவுஃ ப்ரயதாஃ ஸர்வே த்ரிஶூலாஸ்த்ரஸ்ய ஸந்நிதௌ ।। ௨௩.

அந்த கணநாயகருக்கு அபிஷேகம் செய்யப்படுவதைப் பார்த்து, எல்லா தேவர்களும் தூய்மையுடன், திரிசூலம் கொண்டவனின் முன்னிலையில் அவனைப் புகழ்ந்தார்கள்.

தேவா ஊசுஃ । நமஸ்தே கஜவக்த்ராய நமஸ்தே கணநாயக । விநாயக நமஸ்தேऽஸ்து நமஸ்தே சண்டவிக்ரம ।। ௨௩.

தேவர்கள் கூறினார்கள்: 'யானை முகமுடையவனே, உனக்கு வணக்கம்! கணங்களின் தலைவனே, உனக்கு வணக்கம்! வினாயகரே, உனக்கு வணக்கம்! வீரத்தில் வல்லமை கொண்டவனே, உனக்கு வணக்கம்!'

நமோऽஸ்து தே விக்நகர்த்ரே நமஸ்தே ஸர்பமேகல । நமஸ்தே ருத்ரவக்த்ரோத்த ப்ரலம்பஜடராஶ்ரித ।। ௨௩.

தடைகளை நீக்குவோனே, உனக்கு வணக்கம்! பாம்பை இடுப்பில் கட்டியவனே, உனக்கு வணக்கம்! ருத்ரனுடைய முகத்திலிருந்து தோன்றியவனே, பெரிய வயிற்றையுடையவனே, உனக்கு வணக்கம்!

ஸர்வதேவநமஸ்காராதவிக்நம் குரு ஸர்வதா । ஏவம் ஸ்துதஸ்ததா தேவைர்மஹாத்மா கணநாயகஃ । அபிஷிக்தஶ்ச ருத்ரஸ்ய ஸோமஸ்யாபத்யதாம் கதஃ ।। ௨௩.

எல்லா தேவர்களும் உன்னை வணங்கினால், நீ எப்போதும் தடைகளை நீக்க வேண்டும். இவ்வாறு தேவர்கள் புகழ்ந்தபோது, அந்த மகான் கணநாயகர், அபிஷேகம் செய்யப்பட்டு, ருத்ரனும் சோமனும் பெற்ற மகனாக ஆனான்.

ஏதச்சதுர்த்யாம் ஸம்பந்நம் கணாத்யக்ஷஸ்ய பார்திவ । யதஸ்ததோऽயம் மஹதீ திதீநாம் பரமா திதிஃ ।। ௨௩.

அரசே, இந்த நிகழ்வு கணாதிபதியின் சதுர்த்தி நாளில் நிகழ்ந்தது; அதனால் இந்த நாள் எல்லா திதிகளிலும் சிறந்ததும், மிக உயர்ந்ததுமான நாளாகும்.

ஏதஸ்யாம் யஸ்திலாந் புக்த்வா பக்த்யா கணபதிம் ந்ரு'ப । ஆராதயதி தஸ்யாஶு துஷ்யதே நாத்ர ஸம்ஶயஃ ।। ௨௩.

இந்த நாளில், யார் பக்தியுடன் எள் உண்டு, கணபதியை வழிபடுகிறார்களோ, அவர்களுக்கு ஆண்டவன் விரைவில் திருப்தி அடைவான்; இதில் எந்த சந்தேகமும் இல்லை.

யஶ்சைதத் படதே ஸ்தோத்ரம் யஶ்சைதச்ச்ரு'ணுயாத் ஸதா । ந தஸ்ய விக்நா ஜாயந்தே ந பாபம் ஸர்வதா ந்ரு'ப ।। ௨௩.

இந்த ஸ்தோத்திரத்தை யார் படிக்கிறார்களோ, எப்போதும் கேட்கிறார்களோ, அவர்களுக்கு தடைகள் ஏற்படாது; எந்த விதத்திலும் பாவமும் வராது, அரசே.

தரண்யுவாச । கதம் தே காத்ரஸம்ஸ்பர்ஶாந்மூர்த்திமந்தோ மஹாபலாஃ । நாகா பபூவுர்தேவேஶ காரணம் தே மஹீதர ।। ௨௪.

பூமி கேட்டாள்: தேவதேவரே, உமக்கு உடல் தொடுதலால் அந்த வலிமைமிக்க பாம்புகள் உருவமடைந்தது எப்படி? இதற்குக் காரணம் என்ன, பூமியைத் தாங்குபவனே?

ஶ்ரீவராஹ உவாச । ஶ்ருத்வா கணபதேர்ஜந்ம ப்ரஜாபாலோ நராதிபஃ । உவாச ஶ்லக்ஷ்ணயா வாசா தம் முநிம் ஸம்ஶிதவ்ரதம் ।। ௨௪.

ஸ்ரீவராகன் சொன்னான்: கணபதியின் பிறப்பை கேட்ட பிறகு, உயிர்களைப் பாதுகாப்பவன், அரசனே, அந்த தவமுள்ள முனிவரிடம் மென்மையான வார்த்தைகளால் பேசினான்.

ப்ரஜாபால உவாச । பகவம்ஸ்தார்க்ஷவிஷயாஃ கதம் மூர்த்திமுபாகதாஃ । நாகா பபூவுஃ குடிலா ஏததாக்யாதுமர்ஹஸி ।। ௨௪.

பிரஜாபதி கேட்டான்: பெரியவரே, கருடனுக்காக பிறந்த பாம்புகள் எப்படி உருவம் பெற்றன? ஏன் அவை வளைந்தவையாக ஆனது? இதைத் தயங்காமல் சொல்ல வேண்டும்.

மஹாதபா உவாச । ஸ்ரு'ஜதா ப்ரஹ்மணா ஸ்ரு'ஷ்டிம் மரீசிஃ ஸூதிகாரணம் । ப்ரதமம் மநஸா த்யாதஸ்தஸ்ய புத்ரஸ்து கஶ்யபஃ ।। ௨௪.

மகா தவசி சொன்னார்: பிரம்மா உலகை உருவாக்கும்போது, மரீசி பிள்ளை பெறுவதற்குக் காரணமானார்; முதலில் மனதில் எண்ணி, அவருக்கு கஷ்யபன் என்ற மகன் பிறந்தான்.

தஸ்ய தாக்ஷாயணீ பார்யா கத்ரூர்நாம ஶுசிஸ்மிதா । மாரீசோ ஜநயாமாஸ தஸ்யாம் புத்ராந் மஹாபலாந் ।। ௨௪.

அவரது மனைவி தட்சனின் மகளான, தூய்மையான புன்னகை கொண்ட கட்ரூ என்பவள்; மரீசி அவளிடம் வலிமைமிக்க மக்களைப் பெற்றார்.

அநந்தம் வாஸுகிம் சைவ கம்பலம் ச மஹாபலம் । கர்கோடகம் ச ராஜேந்த்ர பத்மம் சாந்யம் ஸரீஸ்ரு'பம் ।। ௨௪.

அனந்தன், வாசுகி, வலிமைமிக்க கம்பலன், கர்கோடகன், அரசனே, மற்றொரு பாம்பு பத்மன் ஆகியோரும் பிறந்தார்கள்.

மஹாபத்மம் ததா ஶங்கம் குலிகம் சாபராஜிதம் । ஏதே கஶ்யபதாயாதாஃ ப்ரதாநாஃ பரிகீர்த்திதாஃ ।। ௨௪.

மேலும் மகாபத்மன், சங்கன், வெல்ல முடியாத குலிகன் ஆகியோரும்; இவர்கள் எல்லாம் கஷ்யபனின் முக்கியமான சந்ததிகள் என்று கூறப்படுகிறார்கள்.

ஏதேஷாம் து ப்ரஸூத்யா து இதமாபூரிதம் ஜகத் । குடிலா ஹீநகர்மாணஸ்தீக்ஷ்ணாஸ்யோத்தவிஷோல்பணாஃ । த்ரு'ஷ்ட்வா ஸம்தஶ்ய மநுஜாந் குர்யுர்பஸ்ம க்ஷணாத் த்ருவம் ।। ௨௪.

இவர்கள் பிறப்பால் இந்த உலகம் பூரணமாயிற்று; வளைந்தவர்கள், தீய செயல்கள் உடையவர்கள், கூர்மையான பற்கள், விஷம் நிறைந்த வாய்கள் கொண்டவர்கள்; மனிதர்களை பார்த்து கடித்தால், அவர்கள் உடனே சாம்பலாகி விடுவார்கள்.

ஶப்தகாமீ யதா ஸ்பர்ஶம் மநுஷ்யாணாம் நராதிப । அஹந்யஹநி ஜாயேத க்ஷயஃ பரமதாருணஃ ।। ௨௪.

அரசனே, ஒவ்வொரு நாளும், ஒலி தொடுதலைப் போல, மனிதர்களிடையே மிக பயங்கரமான அழிவு ஏற்படும்.

ஆத்மநஸ்து க்ஷயம் த்ரு'ஷ்ட்வா ப்ரஜாஃ ஸர்வாஃ ஸமந்ததஃ । ஜக்முஃ ஶரண்யம் ஶரணம் பரம் து பரமேஶ்வரம் ।। ௨௪.

தங்களுக்கே அழிவு வருவதைப் பார்த்த அனைத்து உயிரினங்களும் எல்லா இடங்களிலும் பாதுகாப்பை நாடி, உயர்ந்த இறைவனை அடைந்தார்கள்.

இமமேவார்தமுத்திஶ்ய ப்ரஜாஃ ஸர்வா மஹீபதே । ஊசுஃ கமலஜம் விஷ்ணும் புராணம் ப்ரஹ்மஸம்ஜ்ஞிதம் ।। ௨௪.

இந்தக் காரணத்தால், அரசனே, எல்லா உயிரினங்களும் தாமரைப்பிறந்த விஷ்ணுவை, பழமையானவராகவும் பிரம்மா என்று அழைக்கப்படுபவராகவும் வேண்டினார்கள்.

தேவா ஊசுஃ । தேவதேவேஶ லோகாநாம் ப்ரஸூதி பரமேஶ்வர । த்ராஹி நஸ்தீக்ஷ்ணதம்ஷ்ட்ராணாம் புஜம்காநாம் மஹாத்மநாம் ।। ௨௪.

தேவர்கள் சொன்னார்கள்: தேவதேவரே, உலகங்களின் ஆதியாகிய பரமனே, கூர்பற்கள் கொண்ட பெரிய பாம்புகளிடமிருந்து எங்களை காப்பாற்றும் வல்லமை உடையவரே, எங்களைப் பாதுகாப்பாயாக.