வராஹபுராணம்

உத்த்ரு'த்ய மாம் கதம் ஸ்ரு'ஷ்டிம் ஸ்ரு'ஜஸே கிம் ச ஸா த்வயா। ஸக்ரு'த் த்ரியேத க்ரு'த்வா ச பால்யதே சாபி கேந ச ।। ௧.

என்னை உயர்த்தியபின், நீ உலகை எவ்வாறு உருவாக்குகிறாய்? அதை யார் காப்பாற்றுகிறார்கள், எவ்வாறு பாதுகாக்கப்படுகிறது?

கேந வா ஸுலபோ தேவ ஜாயஸே ஸததம் விபோ । கதம் ச ஸ்ரு'ஷ்டேராதிஃ ஸ்யாதவஸாநம் கதம் பவேத் ।। ௧.

ஆண்டவனே, நீ எவரால் எளிதில் எப்போதும் பிறக்கிறாய்? படைப்பின் தொடக்கம் எவ்வாறு, முடிவு எவ்வாறு?

கதம் யுகஸ்ய கணநா ஸம்க்யாऽஸ்யாநுசதுர்யுகம் । கே வா விஶேஷாஸ்தேஷ்வஸ்மிந் கா வாऽவஸ்தா மஹேஶ்வர ।। ௧.

யுகங்களை எவ்வாறு கணக்கிடுகிறார்கள்? ஒரு சதுர்யுகத்தில் எத்தனை கணக்கு? அவற்றில் என்ன வேறுபாடுகள், ஒவ்வொன்றிலும் நிலைமை என்ன, மகா ஈஸ்வரா?

யஜ்வாநஃ கே ச ராஜாநஃ கே ச ஸித்திம் பராம் கதாஃ । ஏதத்ஸர்வம் ஸமாஸேந கதயஸ்வ ப்ரஸீத மே ।। ௧.

யாரெல்லாம் யாகம் செய்தார்கள்? யார் அரசர்கள் உயர்ந்த Siddhi-யை அடைந்தார்கள்? இவை எல்லாம் சுருக்கமாக எனக்கு கூறு, தயவு செய்.

இத்யுக்தஃ க்ரோடரூபேண ஜஹாஸ பரமேஶ்வரஃ । ஹஸதஸ்தஸ்ய குக்ஷௌ து ஜகத்தாத்ரீ ததர்ஶ ஹ ௧.

இவ்வாறு கேட்டபோது, பன்றி உருவம் கொண்ட பரம ஈஸ்வரன் சிரித்தார்; அவர் சிரித்தபோது, பூமி அவருடைய வயிற்றில் உலகத்தைத் தாங்குபவரை கண்டாள்.

ஸசந்த்ரஸூர்யக்ரஹஸப்தலோகா- நந்தஃ ஸ்திதாம்ஸ்தாவதுபாத்ததர்மாந் । இதீத்ரு'ஶம் பஶ்யதி ஸா ஸமஸ்தம் யாவத்க்ஷிதிர்வேபிதஸர்வகாத்ரா ।। ௧.

அவருள் சந்திரன், சூரியன், கிரகங்கள், ஏழு உலகங்கள், தத்தம் கடமைகளை மேற்கொண்டு உள்ளதை பூமி பார்த்தாள்; இதையெல்லாம் கண்டபோது, அவள் உடல் முழுவதும் நடுங்கியது.

உந்மீலிதாஸ்யஸ்து யதா மஹாத்மா த்ரு'ஷ்டோ தரண்யாऽமலஸர்வகாத்ர்யா । தாவத்ஸ்வரூபேண சதுர்புஜேந மஹோததௌ ஸுப்தமதோऽந்வபஶ்யத் ।। ௧.

பெரும் ஆன்மா வாயைத் திறந்தபோது, தூய்மையான பூமி அவரை பார்த்தாள்; பின்னர், நான்கு கரங்களுடன், அவர் பெருங்கடலில் தூங்கிக் கொண்டிருப்பதையும் கண்டாள்.

ஶேஷபர்யங்கஶயநே ஸுப்தம் தேவம் ஜநார்தநம் । த்ரு'ஷ்ட்வா தந்நாபிபங்கஸ்தமந்தஃஸ்தம் ச சதுர்முகம்। க்ரு'தாஞ்ஜலிபுடா தேவீ ஸ்துதிம் தாத்ரீ ஜகாத ஹ ।। ௧.

அந்தச் சேஷன் என்ற பாம்பின் படுக்கையில் தூங்கிக் கொண்டிருக்கும் ஜனார்த்தனனைப் பார்த்ததும், அவன் நாபியில் உள்ள தாமரையில் அமர்ந்துள்ள நான்முகனையும் கண்டதும், தேவி இரு கைகளையும் கூப்பி, அந்த உலகின் படைப்பாளியான தாதாவை புகழ்ந்து பாடினாள்.

தரண்யுவாச। நமஃ கமலபத்ராக்ஷ நமஸ்தே பீதவாஸஸே। நமஃ ஸுராரிவித்வம்ஸகாரிணே பரமாத்மநே ।। ௧.

பூமி கூறினாள்: தாமரையின் இதழைப் போன்ற கண்கள் உடையவரே, உமக்கு வணக்கம்; மஞ்சள் vasthiram அணிந்தவரே, உமக்கு வணக்கம்; தேவர்களின் பகைவர்களை அழிப்பவரே, உமக்கு வணக்கம்; எல்லாவற்றிற்கும் ஆதியாய ஆன்மாவே, உமக்கு வணக்கம்.

ஶேஷபர்யங்கஶபநே த்ரு'தவக்ஷஸ்தலஶ்ரியே । நமஸ்தே ஸர்வதேவேஶ நமஸ்தே மோக்ஷகாரிணே ।। ௧.

சேஷன் என்ற பாம்பின் படுக்கையில் சாய்ந்தபோது மார்பில் ஒளி வீசும் பெருமாளே, உமக்கு வணக்கம்; எல்லா தேவர்களுக்கும் தலைவனே, உமக்கு வணக்கம்; மோக்ஷம் அளிப்பவரே, உமக்கு வணக்கம்.

நமஃ ஶார்ங்காஸிசக்ராய ஜந்மம்ரு'த்யுவிவர்ஜிதே। நமோ நாப்யுத்திதமஹத்கமலாஸநஜந்மநே ।। ௧.

சரங்கம், வாள், சக்கரம் ஏந்தியவரே, பிறப்பு மரணம் இல்லாதவரே, உமக்கு வணக்கம்; உமது நாபியில் இருந்து எழுந்த பெரிய தாமரையில் பிறந்தவரே, உமக்கு வணக்கம்.

நமோ வித்ருமரக்தாஸ்யபாணிபல்லவஶோபிநே । ஶரணம் த்வாம் ப்ரஸந்நாऽஸ்மி த்ராஹி நாரீமநாகஸம் ।। ௧.

பவழம் போல் சிவந்த உதடுகள், இளமையான கிளை போல் கைகளைக் கொண்டவரே, உமக்கு வணக்கம்; உம்மை அடைக்கலம் புகுகிறேன், தயவால் என்னை காப்பாற்றும் இறைவனே, பெண்கள் மற்றும் பாம்புகளால் ஏற்படும் துன்பங்களிலிருந்து என்னை காப்பாற்றும்.

பூர்ணநீலாஞ்ஜநாகாரம் வாராஹம் தே ஜநார்தந। த்ரு'ஷ்ட்வா பீதாऽஸ்மி பூயோऽபி ஜகத் த்வத்தேஹகோசரம்। இதாநீம் குரு மே நாத தயாம் த்ராஹி மஹாபயாத்।। ௧.

முழு கருஞ்சாம்பல் நிறம் கொண்ட வராக ரூபத்தில் உம்மை பார்த்தபோது, ஜனார்த்தனனே, நான் மீண்டும் பயந்துவிட்டேன்; உமது உடலால் இந்த உலகம் முழுவதும் சூழப்பட்டுள்ளது; இப்போது, என் ஆண்டவரே, எனக்கு தயை காட்டி, பெரிய பயத்திலிருந்து என்னை விடுவிக்கவும்.

கேஶவஃ பாது மே பாதௌ ஜங்கே நாராயணோ மம । மாதவோ மே கடிம் பாது கோவிந்தோ குஹ்யமேவ ச ।। ௧.

கேசவன் என் கால்களை காப்பாற்றட்டும்; நாராயணன் என் தொடைகளை காப்பாற்றட்டும்; மாதவன் என் இடுப்பை காப்பாற்றட்டும்; கோவிந்தன் என் ரகசிய இடத்தையும் காப்பாற்றட்டும்.

நாபிம் விஷ்ணுஸ்து மே பாது உதரம் மதுஸூதநஃ । ஊரும் த்ரிவிக்ரமஃ பாது ஹ்ரு'தயம் பாது வாமநஃ ।। ௧.

விஷ்ணு என் நாபியை காப்பாற்றட்டும்; மதுசூதனன் என் வயிற்றை காப்பாற்றட்டும்; திரிவிக்ரமன் என் தொடைகளை காப்பாற்றட்டும்; வாமனன் என் இதயத்தை காப்பாற்றட்டும்.

ஶ்ரீதரஃ பாது மே கண்டம் ஹ்ரு'ஷீகேஶோ முகம் மம । பத்மநாபஸ்து நயநே ஶிரோ தாமோதரோ மம ।। ௧.

ஸ்ரீதரன் என் கழுத்தை காப்பாற்றட்டும்; ஹ்ருஷீகேசன் என் வாயை காப்பாற்றட்டும்; பத்மநாபன் என் கண்களை காப்பாற்றட்டும்; தாமோதரன் என் தலையை காப்பாற்றட்டும்.

ஏவம் ந்யஸ்ய ஹரேர்ந்யாஸமாமாநி ஜகதீ ததா । நமஸ்தே பகவந் விஷ்ணோ இத்யுக்த்வா விரராம ஹ ।। ௧.

இவ்வாறு ஹரியின் பாதுகாப்பு மந்திரங்களைச் செய்து முடித்தபின், பூமி, 'விஷ்ணுவே, உமக்கு வணக்கம்' என்று கூறி அமைதியாக இருந்தாள்.

ஸூத உவாச । ததஸ்துஷ்டோ ஹரிர்பக்த்யா தரண்யாத்மஶரீரகாம் । மாயாம் ப்ரகாஶ்ய தேநைவ ஸ்திதோ வாராஹமூர்த்திநா ।। ௨.

சூதர் சொன்னார்: அப்போது பூமியின் பக்தியால் திருப்தியடைந்த ஹரி, தன் மாயையை வெளிப்படுத்தி, அங்கு வராக ரூபத்தில் நிலைத்திருந்தார்.

ஜகாத கிம் தே ஸுஶ்ரோணி ப்ரஶ்நமேநம் ஸுதுர்லபம் । கதயாமி புராணஸ்ய விஷயம் ஸர்வஶாஸ்த்ரதஃ ।। ௨.

அவர் பேசினார்: அழகான இடுப்பு உடையவளே, உன் கேள்வி என்ன? இந்தக் கேள்வி மிகவும் அரிதானது; நான் எல்லா சாஸ்திரங்களிலிருந்தும் பெறப்பட்ட புராணத்தின் பொருளை உனக்கு சொல்கிறேன்.

புராணாநாம் ஹி ஸர்வேஷாமயம் ஸாதாரணஃ ஸ்ம்ரு'தஃ । ஶ்லோகம் தரணி நிஶ்சித்ய நிஃஶேஷம் த்வம் புநஃ ஶ்ர்ரு'ணு ।। ௨.

எல்லா புராணங்களிலும் இந்தச் ச்லோகம் பொதுவானதாகக் கருதப்படுகிறது; இதை நிச்சயமாக அறிந்து, பூமியே, நீ மீண்டும் முழுமையாகக் கேள்.

ஶ்ரீவராஹ உவாச । ஸர்கஶ்ச ப்ரதிஸர்கஶ்ச வம்ஶோ மந்வந்தராணி ச । வம்ஶாநுசரிதம் சைவ புராணம் பஞ்சலக்ஷணம் ।। ௨.

ஸ்ரீ வராகன் கூறினார்: படைப்பு, பிரளயம், வம்ச வரிசைகள், மனுவின் காலங்கள், வம்சங்களின் வரலாறு — இவை ஐந்து புராணத்தின் முக்கிய அம்சங்கள்.

ஆதிஸர்கமஹம் தாவத் கதயாமி வராநநே । யஸ்மாதாரப்ய தேவாநாம் ராஜ்ஞாம் சரிதமேவ ச । ஜ்ஞாயதே சதுரம்ஶஶ்ச பரமாத்மா ஸநாதநஃ ।। ௨.

முகமலர்ந்தவளே, முதலில் அந்த ஆதிச் சிருஷ்டியை நான் சொல்கிறேன்; அதிலிருந்து தேவர்களும் அரசர்களும் செய்த காரியங்கள் அறியப்படுகின்றன; நான்கு வகைகளில் நிலைத்திருக்கும் சனாதன பரமாத்மாவும் புரியப்படுகிறது.

ஆதாவஹம் வ்யோம மஹத் ததோऽணும்- ரேகைவ மத்தஃ ப்ரபபூவ புத்திஃ । த்ரிதா து ஸா ஸத்த்வரஜஸ்தமோபிஃ ப்ரு'தக்ப்ரு'தக்தத்த்வரூபைருபேதா ।। ௨.

முதலில் நான் ஆகாயமாக இருந்தேன்; அதிலிருந்து நுண்ணிய tattvam தோன்றியது; ஒரே ஒன்று போல் அறிவு பிறந்தது; அந்த அறிவு, சத்து, ரஜஸ், தமஸ் என மூன்று வகைகளாகப் பிரிந்து, தனித்தனியே tattva ரூபங்களை எடுத்தது.

தஸ்மிம்ஸ்த்ரிகேऽஹம் தமஸோ மஹாந் ஸ ஸதோச்யதே ஸர்வவிதாம் ப்ரதாநஃ । உதஸ்மாதபி க்ஷேத்ரவிதூர்ஜிதோऽபூத் பபூவ வுத்திஸ்து ததோ பபூவ ।। ௨.

அந்த மூன்றிலும், நான் 'மகத்' எனும் இருளாக இருக்கிறேன்; அதை எல்லாம் அறிந்தவர்கள் எப்போதும் முதன்மை என்று சொல்வார்கள்; அதிலிருந்து 'க்ஷேத்ரவித்' என்ற அறிவு தோன்றியது; அதிலிருந்து புத்தியும் பிறந்தது.

தஸ்மாத்து தேப்யோ ஶ்ரவணாதிஹேதவஸ் ததோऽக்ஷமாலா ஜகதோ வ்யவஸ்திதா । பூதைர்கதைரேவ ச பிண்டமூர்தி- ர்மயா பத்ரே விஹிதா த்வாத்மநைவ ।। ௨.

அவற்றிலிருந்து கேட்கும் சக்தி முதலிய காரணங்கள் தோன்றின; பிறகு இந்த உலகிற்கு புலன்களின் வரிசை அமைக்கப்பட்டது; அந்தப் பொருட்களால், நல்லவளே, என் சொந்த சக்தியால் உடல் வடிவத்தை உருவாக்கினேன்.

ஶூந்யம் த்வாஸீத் தத்ர ஶப்தஸ்து கம் ச தஸ்மாத் வாயுஸ்தத ஏவாநு தேஜஃ । தஸ்மாதாபஸ்தத ஏவாநு தேவி மயா ஸ்ரு'ஷ்டா பவதீ பூததாத்ரீ ।। ௨.

அங்கு வெறுமை, ஓசை, ஆகாயம் இருந்தன. அதிலிருந்து காற்று தோன்றியது; அதன்பின் ஒளி, அதன் பின்பு நீர் பிறந்தது. அப்பொழுது, அம்மையே, உயிர்கள் பிறக்க நீயும் என் படைப்பாக உருவானாய்.

யோகே ப்ரு'திவ்யா ஜலவத் ததோऽபி ஸபுத்புதம் கலலம் த்வண்டமேவ । தஸ்மிந் ப்ரவ்ரு'த்தே த்விகதேऽஹமாஸீ- தாபோமயஶ்சாத்மநாத்மாநமாதௌ ।। ௨.

பூமியில், நீரில் போல, முதலில் நுரை எழுந்தது; அதன் பின் ஒரு குழம்பு, பிறகு ஒரு முட்டை உருவானது. அது உருவாகி இரண்டாகப் பிரிந்தபோது, நான் அதற்குள் நீரால் ஆனவராக, துவக்கத்தில் தோன்றினேன்.

ஸ்ரு'ஷ்ட்வா நாராஸ்தா அதோ தத்ர சாஹம் யேந ஸ்யாந்மே நாம நாராயணேதி । கல்பே கல்பே தத்ர ஸம்யாமி பூயஃ ஸுப்தஸ்ய மே நாபிஜஃ ஸ்யாத் யதாத்யஃ ।। ௨.

நீரை நான் படைத்தபின், அதில் நான் இருந்தேன்; அதனால் எனக்கு 'நாராயணன்' என்ற பெயர் வந்தது, ஏனெனில் நான் நீரில் தங்கினேன். ஒவ்வொரு யுகத்திலும், நான் மீண்டும் அங்கே சென்று, என் நாபியில், முதன்முறையைப் போல, ஒருவர் தோன்றுகிறார் எனது உறக்கத்தில்.

ஏவம்பூதஸ்ய மே தேவி நாபிபத்மே சதுர்முகஃ । உத்தஸ்தௌ ஸ மயா ப்ரோக்தஃ ப்ரஜாஃ ஸ்ரு'ஜ மஹாமதே ।। ௨.

அம்மையே, அப்போது என் நாபி தாமரையிலிருந்து நான்கு முகம் உடையவர் தோன்றினார்; அவரிடம் நான், 'அறிவாளனே, உயிர்களை உருவாக்கு' என்று கூறினேன்.