வராஹபுராணம்

தம்ஷ்ட்ராக்ரேணோத்த்ரு'தா கௌருததிபரிவ்ரு'தா பர்வதைர்நிம்நகாபிஃ ஸாகம் ம்ரு'த்பிண்டவத் ப்ராக்ப்ரு'ஹதுருவபுஷாऽநந்தரூபேண யேந। ஸோऽயம் கம்ஸாஸுராரிர்முரநரகதஶாஸ்யாந்தக்ரு'த்ஸர்வஸம்ஸ்தஃ க்ரு'ஷ்ணோ விஷ்ணுஃ ஸுரேஶோ நுதது மம ரிபூநாதிதேவோ வராஹஃ।। ௧.

தந்தத்தின் முனையில் பூமியை மண் பந்துபோல் எடுத்து, மலைகளாலும் நதிகளாலும் சூழப்பட்டு, பறவைகளின் அரசனால் சுற்றப்பட்டு, அளவில்லாத உருவம் கொண்டவனும், கம்சன், முரன், நரகன், பத்து தலை கொண்ட ராவணனை அழித்தவனும், கிருஷ்ணனும், விஷ்ணுவும், தேவர்களின் அரசனும், முதல் கடவுளும் ஆன வராகன் என் பகைவர்களை அகற்றட்டும்.

ஸூத உவாச। யஸ்மிந் காலே க்ஷிதிஃ பூர்வம் வராஹவபுஷா து ஸா। உத்த்ரு'தா விஷ்ணுநா பக்த்யா பப்ரச்ச பரமேஶ்வரம் ।। ௧.

சூதர் சொன்னார்: முன்பு விஷ்ணு பன்றியுருவம் எடுத்து பூமியை உயர்த்திய போது, அவள் பக்தியுடன் பரம ஈஸ்வரனை கேட்டாள்.

தரண்யுவாச। கல்பே கல்பே பவாநேவ மாம் ஸமுத்தரதே விபோ। ந சாஹம் வேத தே மூர்திம் நாதிஸர்கம் ச கேஶவ।। ௧.

பூமி சொன்னாள்: ஒவ்வொரு யுகத்திலும் நீயே என்னை காப்பாற்றுகிறாய், ஆண்டவனே. ஆனாலும் உன் உண்மையான உருவத்தையும், ஆதியையும், நான் அறியவில்லை, கேசவா.

வேதேஷு சைவ நஷ்டேஷு மத்ஸ்யோ பூத்வா ரஸாதலம்। ப்ரவிஶ்ய தாநபாக்ரு'ஷ்ய ப்ரஹ்மணே தத்தவாநஸி ।। ௧.

வேதங்கள் அழிந்தபோது, நீ மீனுருவம் எடுத்து, ஆழ்கடலில் சென்று, அவற்றை மீட்டு பிரம்மாவுக்கு கொடுத்தாய்.

அந்யத் ஸுராஸுரமயம் த்வம் ஸமுத்ரஸ்ய மந்தநே। த்ரு'தவாநஸி கௌர்ம்யேண மந்தரம் மதுஸூதந ।। ௧.

மற்றொரு முறையும், தேவர்கள் மற்றும் அசுரர்கள் கடலைக் கலக்கும்போது, மதுசூதனா, நீ ஆமை உருவம் எடுத்துக் கொண்டு மந்தர மலைக்கு ஆதரவாக இருந்தாய்.

புநர்வாராஹரூபேண மாம் கச்சந்தீம் ரஸாதலம் । உஜ்ஜஹாரைகதம்ஷ்ட்ரேண பகவாந் வை மஹார்ணவாத்।। ௧.

மீண்டும், வராக உருவம் எடுத்து, நான் பெருங்கடலில் மூழ்கும் போது, பகவான் ஒரே தந்தத்தால் என்னை உயர்த்தினார்.

அந்யத்திரண்யகஶிபுர்வரதாநேந தர்பிதஃ। ஆபாதமாநஃ ப்ரு'திவீம் ஸ த்வயா விநிபாதிதஃ । பலிஸ்து பத்தோ பகவம்ஸ்த்வயா வாமநரூபிணா ।। ௧.

மற்றொரு முறையில், ஹிரண்யகசிபு வரம் பெற்ற பெருமையால் பூமியைத் துன்புறுத்தினான்; அவனை நீ அழித்தாய். பாலியையும், வாமன உருவம் எடுத்து, நீ கட்டினாய், பகவானே.

புநர்நிஃக்ஷத்ரியா தேவ த்வயா சாபி புரா க்ரு'தா । ஜாமதக்ந்யேந ராமேண த்வயா பூத்வாऽஸக்ரு'த்ப்ரபோ ।। ௧.

மறுபடியும், ஆண்டவனே, நீ ஜாமதக்னியின் மகன் ராமராக பிறந்து, பூமியில் க்ஷத்திரியர்களை பலமுறை அழித்தாய்.

புநஶ்ச ராவணோ ரக்ஷஃ க்ஷபிதம் க்ஷாத்ரதேஜஸா । ந ச ஜாநாம்யஹம் தேவ தவ கிஞ்சித்விசேஷ்டிதம் ।। ௧.

மீண்டும், ராவணன் என்ற அரக்கன் உன் க்ஷத்திரிய சக்தியால் அழிக்கப்பட்டான்; ஆனாலும், ஆண்டவனே, உன் செயல்களில் எதையும் நான் அறியவில்லை.

உத்த்ரு'த்ய மாம் கதம் ஸ்ரு'ஷ்டிம் ஸ்ரு'ஜஸே கிம் ச ஸா த்வயா। ஸக்ரு'த் த்ரியேத க்ரு'த்வா ச பால்யதே சாபி கேந ச ।। ௧.

என்னை உயர்த்தியபின், நீ உலகை எவ்வாறு உருவாக்குகிறாய்? அதை யார் காப்பாற்றுகிறார்கள், எவ்வாறு பாதுகாக்கப்படுகிறது?

கேந வா ஸுலபோ தேவ ஜாயஸே ஸததம் விபோ । கதம் ச ஸ்ரு'ஷ்டேராதிஃ ஸ்யாதவஸாநம் கதம் பவேத் ।। ௧.

ஆண்டவனே, நீ எவரால் எளிதில் எப்போதும் பிறக்கிறாய்? படைப்பின் தொடக்கம் எவ்வாறு, முடிவு எவ்வாறு?

கதம் யுகஸ்ய கணநா ஸம்க்யாऽஸ்யாநுசதுர்யுகம் । கே வா விஶேஷாஸ்தேஷ்வஸ்மிந் கா வாऽவஸ்தா மஹேஶ்வர ।। ௧.

யுகங்களை எவ்வாறு கணக்கிடுகிறார்கள்? ஒரு சதுர்யுகத்தில் எத்தனை கணக்கு? அவற்றில் என்ன வேறுபாடுகள், ஒவ்வொன்றிலும் நிலைமை என்ன, மகா ஈஸ்வரா?

யஜ்வாநஃ கே ச ராஜாநஃ கே ச ஸித்திம் பராம் கதாஃ । ஏதத்ஸர்வம் ஸமாஸேந கதயஸ்வ ப்ரஸீத மே ।। ௧.

யாரெல்லாம் யாகம் செய்தார்கள்? யார் அரசர்கள் உயர்ந்த Siddhi-யை அடைந்தார்கள்? இவை எல்லாம் சுருக்கமாக எனக்கு கூறு, தயவு செய்.

இத்யுக்தஃ க்ரோடரூபேண ஜஹாஸ பரமேஶ்வரஃ । ஹஸதஸ்தஸ்ய குக்ஷௌ து ஜகத்தாத்ரீ ததர்ஶ ஹ ௧.

இவ்வாறு கேட்டபோது, பன்றி உருவம் கொண்ட பரம ஈஸ்வரன் சிரித்தார்; அவர் சிரித்தபோது, பூமி அவருடைய வயிற்றில் உலகத்தைத் தாங்குபவரை கண்டாள்.

ஸசந்த்ரஸூர்யக்ரஹஸப்தலோகா- நந்தஃ ஸ்திதாம்ஸ்தாவதுபாத்ததர்மாந் । இதீத்ரு'ஶம் பஶ்யதி ஸா ஸமஸ்தம் யாவத்க்ஷிதிர்வேபிதஸர்வகாத்ரா ।। ௧.

அவருள் சந்திரன், சூரியன், கிரகங்கள், ஏழு உலகங்கள், தத்தம் கடமைகளை மேற்கொண்டு உள்ளதை பூமி பார்த்தாள்; இதையெல்லாம் கண்டபோது, அவள் உடல் முழுவதும் நடுங்கியது.

உந்மீலிதாஸ்யஸ்து யதா மஹாத்மா த்ரு'ஷ்டோ தரண்யாऽமலஸர்வகாத்ர்யா । தாவத்ஸ்வரூபேண சதுர்புஜேந மஹோததௌ ஸுப்தமதோऽந்வபஶ்யத் ।। ௧.

பெரும் ஆன்மா வாயைத் திறந்தபோது, தூய்மையான பூமி அவரை பார்த்தாள்; பின்னர், நான்கு கரங்களுடன், அவர் பெருங்கடலில் தூங்கிக் கொண்டிருப்பதையும் கண்டாள்.

ஶேஷபர்யங்கஶயநே ஸுப்தம் தேவம் ஜநார்தநம் । த்ரு'ஷ்ட்வா தந்நாபிபங்கஸ்தமந்தஃஸ்தம் ச சதுர்முகம்। க்ரு'தாஞ்ஜலிபுடா தேவீ ஸ்துதிம் தாத்ரீ ஜகாத ஹ ।। ௧.

அந்தச் சேஷன் என்ற பாம்பின் படுக்கையில் தூங்கிக் கொண்டிருக்கும் ஜனார்த்தனனைப் பார்த்ததும், அவன் நாபியில் உள்ள தாமரையில் அமர்ந்துள்ள நான்முகனையும் கண்டதும், தேவி இரு கைகளையும் கூப்பி, அந்த உலகின் படைப்பாளியான தாதாவை புகழ்ந்து பாடினாள்.

தரண்யுவாச। நமஃ கமலபத்ராக்ஷ நமஸ்தே பீதவாஸஸே। நமஃ ஸுராரிவித்வம்ஸகாரிணே பரமாத்மநே ।। ௧.

பூமி கூறினாள்: தாமரையின் இதழைப் போன்ற கண்கள் உடையவரே, உமக்கு வணக்கம்; மஞ்சள் vasthiram அணிந்தவரே, உமக்கு வணக்கம்; தேவர்களின் பகைவர்களை அழிப்பவரே, உமக்கு வணக்கம்; எல்லாவற்றிற்கும் ஆதியாய ஆன்மாவே, உமக்கு வணக்கம்.

ஶேஷபர்யங்கஶபநே த்ரு'தவக்ஷஸ்தலஶ்ரியே । நமஸ்தே ஸர்வதேவேஶ நமஸ்தே மோக்ஷகாரிணே ।। ௧.

சேஷன் என்ற பாம்பின் படுக்கையில் சாய்ந்தபோது மார்பில் ஒளி வீசும் பெருமாளே, உமக்கு வணக்கம்; எல்லா தேவர்களுக்கும் தலைவனே, உமக்கு வணக்கம்; மோக்ஷம் அளிப்பவரே, உமக்கு வணக்கம்.

நமஃ ஶார்ங்காஸிசக்ராய ஜந்மம்ரு'த்யுவிவர்ஜிதே। நமோ நாப்யுத்திதமஹத்கமலாஸநஜந்மநே ।। ௧.

சரங்கம், வாள், சக்கரம் ஏந்தியவரே, பிறப்பு மரணம் இல்லாதவரே, உமக்கு வணக்கம்; உமது நாபியில் இருந்து எழுந்த பெரிய தாமரையில் பிறந்தவரே, உமக்கு வணக்கம்.

நமோ வித்ருமரக்தாஸ்யபாணிபல்லவஶோபிநே । ஶரணம் த்வாம் ப்ரஸந்நாऽஸ்மி த்ராஹி நாரீமநாகஸம் ।। ௧.

பவழம் போல் சிவந்த உதடுகள், இளமையான கிளை போல் கைகளைக் கொண்டவரே, உமக்கு வணக்கம்; உம்மை அடைக்கலம் புகுகிறேன், தயவால் என்னை காப்பாற்றும் இறைவனே, பெண்கள் மற்றும் பாம்புகளால் ஏற்படும் துன்பங்களிலிருந்து என்னை காப்பாற்றும்.

பூர்ணநீலாஞ்ஜநாகாரம் வாராஹம் தே ஜநார்தந। த்ரு'ஷ்ட்வா பீதாऽஸ்மி பூயோऽபி ஜகத் த்வத்தேஹகோசரம்। இதாநீம் குரு மே நாத தயாம் த்ராஹி மஹாபயாத்।। ௧.

முழு கருஞ்சாம்பல் நிறம் கொண்ட வராக ரூபத்தில் உம்மை பார்த்தபோது, ஜனார்த்தனனே, நான் மீண்டும் பயந்துவிட்டேன்; உமது உடலால் இந்த உலகம் முழுவதும் சூழப்பட்டுள்ளது; இப்போது, என் ஆண்டவரே, எனக்கு தயை காட்டி, பெரிய பயத்திலிருந்து என்னை விடுவிக்கவும்.

கேஶவஃ பாது மே பாதௌ ஜங்கே நாராயணோ மம । மாதவோ மே கடிம் பாது கோவிந்தோ குஹ்யமேவ ச ।। ௧.

கேசவன் என் கால்களை காப்பாற்றட்டும்; நாராயணன் என் தொடைகளை காப்பாற்றட்டும்; மாதவன் என் இடுப்பை காப்பாற்றட்டும்; கோவிந்தன் என் ரகசிய இடத்தையும் காப்பாற்றட்டும்.

நாபிம் விஷ்ணுஸ்து மே பாது உதரம் மதுஸூதநஃ । ஊரும் த்ரிவிக்ரமஃ பாது ஹ்ரு'தயம் பாது வாமநஃ ।। ௧.

விஷ்ணு என் நாபியை காப்பாற்றட்டும்; மதுசூதனன் என் வயிற்றை காப்பாற்றட்டும்; திரிவிக்ரமன் என் தொடைகளை காப்பாற்றட்டும்; வாமனன் என் இதயத்தை காப்பாற்றட்டும்.

ஶ்ரீதரஃ பாது மே கண்டம் ஹ்ரு'ஷீகேஶோ முகம் மம । பத்மநாபஸ்து நயநே ஶிரோ தாமோதரோ மம ।। ௧.

ஸ்ரீதரன் என் கழுத்தை காப்பாற்றட்டும்; ஹ்ருஷீகேசன் என் வாயை காப்பாற்றட்டும்; பத்மநாபன் என் கண்களை காப்பாற்றட்டும்; தாமோதரன் என் தலையை காப்பாற்றட்டும்.

ஏவம் ந்யஸ்ய ஹரேர்ந்யாஸமாமாநி ஜகதீ ததா । நமஸ்தே பகவந் விஷ்ணோ இத்யுக்த்வா விரராம ஹ ।। ௧.

இவ்வாறு ஹரியின் பாதுகாப்பு மந்திரங்களைச் செய்து முடித்தபின், பூமி, 'விஷ்ணுவே, உமக்கு வணக்கம்' என்று கூறி அமைதியாக இருந்தாள்.

ஸூத உவாச । ததஸ்துஷ்டோ ஹரிர்பக்த்யா தரண்யாத்மஶரீரகாம் । மாயாம் ப்ரகாஶ்ய தேநைவ ஸ்திதோ வாராஹமூர்த்திநா ।। ௨.

சூதர் சொன்னார்: அப்போது பூமியின் பக்தியால் திருப்தியடைந்த ஹரி, தன் மாயையை வெளிப்படுத்தி, அங்கு வராக ரூபத்தில் நிலைத்திருந்தார்.

ஜகாத கிம் தே ஸுஶ்ரோணி ப்ரஶ்நமேநம் ஸுதுர்லபம் । கதயாமி புராணஸ்ய விஷயம் ஸர்வஶாஸ்த்ரதஃ ।। ௨.

அவர் பேசினார்: அழகான இடுப்பு உடையவளே, உன் கேள்வி என்ன? இந்தக் கேள்வி மிகவும் அரிதானது; நான் எல்லா சாஸ்திரங்களிலிருந்தும் பெறப்பட்ட புராணத்தின் பொருளை உனக்கு சொல்கிறேன்.