வராஹபுராணம்

இந்த நிகழ்வுகள் எல்லாம் நடந்தது ஒரு பரபரப்பான தருணத்தில். அந்த சமயத்தில், ஒருவர் மற்றவரை நோக்கி, "உன் வீரமும் பெருமையும் எங்கே போயிற்று? உன் உறுதியையும், குலத்தையும், புகழையும் விரைவில் நினைவுகூராமல் விட்டுவிட்டாயா?" என்று கேட்டார். முன்பே, பரமாத்மாவின் எல்லாக் குணங்களும் உடையவனாக இருந்தும், பயத்தில், தாமே பிறந்த பிதாமகரான பிரம்மா, பூமியில் வீணான வணக்கங்களைச் செய்தார். இவ்வாறு கூறியபின், பীতாம்பரத்தை அணிந்த ஹரி, தனது கரங்களில் சங்கும் சக்கரமும் கதைமும் ஏந்தி, உலகினைக் காத்தவனாய், கருடனின் மீது ஏறினார். அப்போது ஹரி மற்றும் ஹரா—அதாவது விஷ்ணு மற்றும் ருத்ரர்—இருவருக்குள்ளும் கோபத்துடன் நரகமான ஒரு போர் எழுந்தது. ருத்ரர், பாஷுபதாஸ்திரத்தை வலியுடன் ஹரியை நோக்கி செலுத்த, ஹரி, கோபத்தில் நாராயணாஸ்திரத்தை ருத்ரரை நோக்கி செலுத்தினார். அந்த இரு அஸ்திரங்களும் வானில் மோத, இருவரும் ஒருவரை ஒருவர் அழிக்க எண்ணி, ஆயிரம் ஆண்டுகள் கடும் போரில் ஈடுபட்டனர். அங்கே, ஒருவரின் முடியில் ஜடாமுடி மற்றும் கிரீடம் இருந்தது; ஒருவர் சங்கை ஊத, மற்றவர் அழகிய மிருதங்கத்தை இசைத்தார். ஒருவரிடம் வாள், மற்றவரிடம் தண்டம்; ஒருவரின் உடலை கவஸ்துபம் அலங்கரிக்க, மற்றவர் திருநீற்றால் அழகுபெற்றார். ஒருவர் கதை சுழற்ற, மற்றவர் தண்டம் சுழற்றினார்; ஒருவரின் கழுத்தில் மாணிக்கம், மற்றவரின் கழுத்தில் எலும்பு; ஒருவர் பீதாம்பரம், மற்றவர் பாம்பை அரைக்கட்டாக அணிந்திருந்தார். இவ்வாறு, இருவரும்—ருத்ரரும் நாராயணனும்—போட்டியோடு, வெறித்தனத்துடன், ஒருவரை ஒருவர் மிஞ்ச நினைத்து, பிதாமகரான பிரம்மாவால் காணப்பட்டனர். அப்போது பிரம்மா, "இப்போது, ஒவ்வொருவரும் தம் இயல்பின்படி தம் அஸ்திரங்களைத் திரும்பப் பெறட்டும்," என்று கூறினார். பிரம்மாவின் வார்த்தையால் இருவரும் அமைதியடைந்தனர். பின்னர், பிரம்மா, விஷ்ணுவும் ஹராவும் நோக்கி, "இருவரும் இந்த உலகில் தேவர்களாக புகழ்பெறுவீர்கள். இந்த யாகம் குறுக்கப்பட்டாலும் நிறைவு பெறும்; இந்த உலகம் தக்ஷனும் அவன் வம்சமும் மூலம் புகழ்பெறும்," என்றார். பின்னர், அவர் சபையினரை நோக்கி, "ருத்ரருக்கான பகுதியை அவருக்கு வழங்குங்கள்," என்றார். "ருத்ரருக்கான பகுதி பிரதானமானது—இது வேதங்களால் அறிவிக்கப்பட்டது. தேவரே, ருத்ரருக்கு, நம் பரமாத்மாவுக்கு, பாராட்டுகள் செலுத்துங்கள். பகாவின் கணையும் பூஷனின் பல்லையும் அழித்த தேவனைப் போற்றுங்கள்; இந்தப் பெயர்களால் விரைவில் ஸ்தோத்ரங்கள் பாடுங்கள். அவர் மனமகிழ்ந்து வரங்களை வழங்குவார்," என்று கூறினார். பிரம்மாவின் கட்டளையின்படி, தேவர்கள், மிகுந்த பக்தியுடன், அந்த மகாத்மாவான சம்புவை வணங்கி, ஸ்துதிகள் பாடினர். அவர்கள் கூறினார்கள்: "கடுமையான கண்கள் உடையவரே, மூன்று கண்கள் உடையவரே, ஆயிரம் கண்கள் உடையவரே, திரிசூலம் ஏந்தியவரே, உமக்கு வணக்கம். கபால தண்டம் ஏந்தியவரே, குருதியை ஏந்தியவரே, உம்முடைய பிரகாசம் கோடிகோடி சூரியனும் அக்கினியும் சேர்ந்த ஒளியைப் போன்றது. எங்கள் அறியாமையாலும், தவறான செயல்களாலும் உம்மைத் துயருறச் செய்தோம்; எங்களை மன்னியுங்கள்." "மூன்று கண்கள் உடைய துக்கநாசனரே, சம்புவே, திரிசூலம் ஏந்தியவரே, பயங்கரமான வடிவும் முகமும் உடையவரே, தேவர்களின் நாதனே, பரிசுத்த சுபாவமுடையவரே, அனுக்ரஹம் செய்யும் ருத்ரரே, அழியாதவரே, எல்லாவற்றிலும் பரவி நிறைந்தவரே, உமக்கு வணக்கம். பாம்பு ப்ரலம்பம் கழுத்தில் அணிந்தவரே, அகில உலகும் உம்முள் இருப்பதைப் பார்க்கின்றோம். தக்ஷயாகத்தைச் செய்தவரே, உமக்கு பிரதான பகுதி வழங்கப்படுகிறது; எங்களைப் பாதுகாப்பீராக." "வெண்சாந்தனம் பூசியவரே, கபாலம் ஏந்தியவரே, திரிபுரங்களை அழித்தவரே, உமையம்மையின் கணவரே, எங்களை எல்லாப் பத்திரங்களிலிருந்தும் காப்பாற்றும் படி வேண்டுகிறோம். உம்முடைய உடலில் படைத்தல், வேதங்கள், அவற்றின் அங்கங்கள், ஞானம், ஸ்தோத்ரங்கள் அனைத்தும் காணப்படுகின்றன. பவா, சர்வா, மகாதேவா, வில் ஏந்தியவரே, ருத்ரா, ஹரா, உமக்கு வணக்கம்; எங்களைப் பாதுகாப்பீராக." இவ்வாறு தேவர்கள் ஸ்துதி செய்தபோது, அந்த மகாதேவன் மகிழ்ச்சியடைந்து, அவர்களை நோக்கி சொன்னார்: "பகவின் கணும், பூஷனின் பல்லும் மீண்டும் அவர்களுக்கு கிடைக்கட்டும்; தக்ஷயாகம் மீண்டும் முழுமையடையட்டும்; அதிதி மகன்கள் தங்கள் நிலையை மீண்டும் பெறட்டும்; உங்களிடையே தோன்றிய பசுபாவத்தை நான் நீக்குகிறேன்." "என்னைப் பார்த்ததில் உங்களுள் தோன்றிய பசுபாவம் இப்போது நீக்கப்பட்டது. இனிமேல் நீங்கள் அதிலிருந்து விடுபடுவீர்கள். நான் எல்லா ஞானத்துக்கும் ஆதியாய், சாஸ்வதமானவன்; பசுக்களுக்கு நாதனாக நான் நிலைபெற்றுள்ளேன். ஆகவே, உலகில் எனது பெயர் பசுபதி எனும். என்னை வழிபடுவோர் பசுபதி தீக்ஷை பெறுவார்கள்." இவ்வாறு ருத்ரர் கூறியதும், பிரம்மா அவரை அன்புடன் நோக்கி, "உண்மையாகவே, பசுபதி உலகில் புகழ்பெறும்; உம் பெயரால் இந்தத் தெய்வம் அறியப்படும்; எல்லா தேவர்களும் உம்மை வழிபடுவார்கள்," என்றார். பின்னர், பிரம்மா தக்ஷனை நோக்கி, "நீ முன்பு ஏற்படுத்திய கௌரியை ருத்ரருக்கு அளி," என்றார். உடனே, தக்ஷன், பிரம்மா முன்னிலையில், அந்த அபூர்வ அழகுடைய கௌரியை மகா ருத்ரருக்கு வழங்கினார். ருத்ரர், தக்ஷனின் விருப்பப்படி, முறையான முறையில், மரியாதையுடன் கௌரியை ஏற்றுக்கொண்டார். தக்ஷனின் மகளான அந்த கன்னியை ஏற்றுக்கொண்ட பிறகு, பிரம்மா, தேவர்களின் முன்னிலையில், ருத்ரருக்கு கைலாச பர்வதத்தை வழங்கினார். ருத்ரர் தனது கணபர்களுடன் கைலாசத்திற்கு சென்றார்; தேவர்கள் மகிழ்ச்சியுடன் தங்கள் தலங்களுக்கு திரும்பினர்; பிரம்மா தக்ஷனுடன் பிதாமகர்கள் நகரத்திற்குச் சென்றார். அப்போது, ருத்ரர், பரமாத்மா, கைலாசத்தில் வாழ்ந்துகொண்டிருந்தபோது, கௌரி தன் தந்தை தக்ஷன், தேவனுக்கு எதிராக வைத்த பகையை நினைத்து கோபமடைந்தாள். "தக்ஷன் முன்பு என்னைத் தவறாக நடந்து கொண்டான்; அவன் யாகத்தை அழித்தான்; ஆகவே, நான் வேறு தேகம் எடுத்து பிறக்க வேண்டும்," என்று நினைத்தாள். "தவம் செய்து, மீண்டும் அவன் வீட்டில் பிறப்பேன்; ஆனால், அவன் குடும்பம் அழிந்த நிலையில், நான் எப்படி என் தந்தையிடம் செல்ல முடியும்?" என்று சிந்தித்தாள். இவ்வாறு, அந்த பரம்பொருள்களின் இடையே நிகழ்ந்த விஸ்வரூபமான நிகழ்வுகள் நடைபெற்றன.