வராஹபுராணம்

அந்தக் காலத்தில், அந்த பரமாத்மா கோபத்துடன் ஒரு பெரும் கர்ஜனை எழுப்பினார். அவ்வழி, அவரது காதுகளிலிருந்து தீக்கணல்கள் பாய்ந்தன. அந்த தீயிலிருந்து, வெடாலர்கள், கொடிய ஆன்மாக்கள், ப்ரேதர்கள் மற்றும் பிஷாசுகள் என பல்வேறு பயங்கரமான உயிரினங்கள் தோன்றின. அதன் பின், கூஷ்மாண்டர்கள், யாதுதானர்கள் போன்ற கோபமுள்ள முகங்களுடன் ஆயிரக்கணக்கான உயிரினங்கள், பல்வேறு ஆயுதங்களை ஏந்திக்கொண்டு, அங்கு உருவானார்கள். அந்த அணிகள் அனைத்தையும் பார்த்த அந்த பகவான், வேதத்திலுள்ள நான்கு அங்கங்களும் கொண்ட ஒரு பிரமாண்டமான ரதத்தை உருவாக்கினார். அந்த ரதத்தில், ரிக் வேதம் முதலான வேதங்கள் குதிரைகளாக இருந்தன; மூவகை சாரமும், மூன்று ஜடைகளும், மூவகை பூஜையும், மூன்று மடக்கங்களும், தர்மமான சூதாடும், காற்றின் ஓசையும் அந்த ரதத்தில் இருந்தன. பகல் மற்றும் இரவு என இரு கொடிகள்; தர்மமும் அதர்மமும் என இரு கோல்களாக இருந்தன. அந்த ரதம் அனைத்தும் அறிவின் வடிவம்; பிரம்மா தானே அந்த ரதத்திற்குத் தங்கலாக இருந்தார்; மற்ற தேவர்களும் உடன் இருந்தனர். காயத்ரி அந்த பகவானின் வில்லாகவும், ஓம் என்ற பிரணவம் வில் நூலாகவும், ஏழு ஸ்வரங்கள் அம்புகளாகவும் இருந்தன. இவ்வாறு அனைத்தையும் திரட்டி, அந்த தேவர்களின் தலைவர், கோபமுடன், தக்ஷன் நடத்தும் யாகத்திற்கு புறப்பட்டார். அந்த ஆண்டவன், அங்கிரஸர்கள் எனப்படும் ஆன்மாக்களை வானில் வழிநடத்திக்கொண்டு முன் செல்ல, அந்த யாகத்தில் வேதமந்திரங்கள் அனைத்தும் முற்றிலும் அழிந்தன; ஏனெனில் ருத்ரரின் வருகையால் அந்த மந்திரங்கள் சிதைந்து போன. இந்த மாற்றத்தை பார்த்த வேதபாராயணர்கள், "தேவர்களே, ஆயுதங்களை எடுத்துக்கொள்ளுங்கள்; பெரிய அபாயம் நம்மை வந்தடைந்துள்ளது," என்று கூறினர். "பிரம்மாவால் உருவாக்கப்பட்ட ஒரு சக்திவாய்ந்த அசுரன், இந்த யாகத்தில் பங்கெடுக்க வருகிறான்; இது எளிதில் கிடைக்காத பாகம்," என அவர்கள் அச்சத்துடன் கூறினர். இவ்வாறு கேட்டதும், தேவர்கள் தங்கள் பிதாமகரிடம், "தக்ஷா, மதிப்பிற்குரியவரே, இங்கு நாம் என்ன செய்ய வேண்டும்? உங்கள் எண்ணத்தைத் தெரிவியுங்கள்," என்று கேட்டனர். தக்ஷன் பதிலளித்தார்: "விரைவில் ஆயுதங்களை எடுத்துக்கொண்டு, இங்கு யுத்தத்திற்குத் தயாராகுங்கள்." இதைக் கேட்டதும், தேவர்கள் பல்வேறு ஆயுதங்களை ஏந்தி, ருத்ரரின் சேனைகளுடன் பெரும் போரை ஆரம்பித்தனர். அங்கு, பேய்கள், பிசாசுகள், கிரகங்கள், சூனியர்களும் பல்வேறு ஆயுதங்களுடன் உலகங்களின் காவலர்களுடன் போரிட்டனர். தேவர்கள் அந்த கொடிய ஆன்மாக்களை யமலோகத்திற்கு விரட்டினர்; அவர்கள் பயங்கரமான அம்புகள், வாள்கள், பரிகள் ஆகியவற்றை வீசினர். ஆன்மாக்களும் கோபத்துடன், ருத்ரரின் முன்னிலையில், தீக்கனல்கள், எலும்புகள், அம்புகள் கொண்டு தேவர்களை தாக்கினர். அந்த மிகக் கொடிய, பயங்கரமான யுத்தத்தில், ருத்ரர் தனது அம்பால் பகனின் கண்களை துளைத்தார். பகனின் கண்கள் அழிந்ததும், ஒளிவீசும் புஷன் கோபத்துடன் ருத்ரரிடம் எதிர்த்து போரிட்டான். புஷன் அம்புகளை விட்டு தாக்கும் போது, பகைவரை அழிப்பவனான ருத்ரர், புஷனின் பற்களை உதிர்த்துவிட்டார். புஷனின் பற்கள் வீழ்ந்ததைப் பார்த்து, வாசுக்கள் எல்லோரும் திசைதோறும் ஓடினர்; பதினொன்று ருத்ரர்களும் விரைவில் அங்கிருந்து விலகினர். அவ்வாறு தேவர்கள் தோல்வியடைந்து, திசைதோறும் ஓடுவதைக் கண்ட விஷ்ணு, சூரியனின் தம்பி, தனது சேனையிடம் உரையாற்றினார்: "உங்கள் வீரமும் பெருமையும் எங்கே போனது? உங்கள் தீர்மானமும், குலமும், புகழும் நினைவில் இல்லை என்கிறீர்களா?" என்று கேட்டார். "உயர்ந்த குணங்களைக் கொண்ட நீங்கள், முன்பு கூட, தானாகவே பிறந்த பிரம்மா பயத்தில், பூமியில் வீண் வணக்கமே செய்தார்." இவ்வாறு கூறி, பித்தம்பரத்துடன், சங்கு, சக்கரம், கைதண்டம் ஏந்திய ஹரி, லோகங்களைப் பாதுகாக்கும் அந்த பகவான், கருடன் மீது ஏறினார். பின்னர், ஹரி மற்றும் ஹரர் இருவருக்கும் இடையே ரோமஞ்சகமான ஒரு போர் ஏற்பட்டது. ருத்ரர், பாஷுபத அஸ்திரத்தை வலிமையுடன் ஹரியிடம் செலுத்தினார்; ஹரியும் கோபத்துடன் நாராயண அஸ்திரத்தை ருத்ரரிடம் செலுத்தினார். அந்த இரு அஸ்திரங்களும் வானில் மோதின; இருவரும் ஒருவரையொருவர் அழிக்க எண்ணி, ஆயிரம் வருடங்கள் அந்த தெய்வீகப் போர் தொடர்ந்தது. அங்கு ஒருவரது சிரசில் ஜடாமகுடம் இருந்தது; ஒருவர் சங்கை ஊத, இன்னொருவர் அழகிய மிருதங்கம் முழங்கினார். ஒருவர் கையில் வாள், மற்றொருவர் தண்டம்; ஒருவரது உடலில் கவ்ஸ்துப மணியின் பிரகாசம், மற்றொருவர் புனித பசுமை பூசலுடன். ஒருவர் கைதண்டத்தை சுழற்ற, மற்றொருவர் தண்டத்தைக் கொண்டு போரிட்டார்; ஒருவரது கழுத்தில் மணிகள், மற்றொருவருக்கு எலும்புகள்; ஒருவர் பித்தம்பரம், மற்றொருவர் பாம்பை அரைக்கட்டியாக அணிந்திருந்தார். இந்த இருவரும், ருத்ரரும் நாராயணனும், ஒருவரை ஒருவர் மிஞ்சும் வலிமையோடு, பரஸ்பரம் எதிர்த்து, பிதாமகனான பிரம்மா அவர்களைப் பார்த்தார். அவர், "உங்களுடைய ஆயுதங்களைத் தத்தம் இயல்புக்கேற்ப திரும்பப் பெறுங்கள்," என்று கூறினார். பிரம்மாவின் இந்த வார்த்தையை கேட்ட இருவரும் அமைதியாகிவிட்டனர். பின்னர், பிரம்மா விஷ்ணுவுக்கும் ஹரருக்கும், "ஹரி மற்றும் ஹரா, இருவரும் உலகில் தேவர்களாக புகழ் பெறுவீர்கள்," என்று கூறினார். "இந்த யாகம் இடையூறு ஏற்பட்டாலும் நிறைவு பெறும்; தக்ஷனும் அவரது வம்சமும் உலகில் புகழ் பெறும்." இவ்வாறு ஹரிக்கும் ஹரருக்கும் கூறி, பிரம்மா அந்தச் சபையினரிடம், "ருத்ரருக்கு அவருடைய பாகம் வழங்கப்படட்டும்," என்று கூறினார். "வேதங்கள் கூறும் படி, ருத்ரரின் பாகமே முதன்மை; தேவர்களே, ருத்ரருக்கு ஸ்தோத்திரம் செய்யுங்கள்." "பகனின் கண்களை அழித்த தேவனை, புஷனின் பற்களை உடைத்த தேவனை, இந்தப் பெயர்களோடு விரைவாக ஸ்தோத்திரம் செய்யுங்கள்; அவர் மனம் மகிழ்ந்து வரங்களை வழங்குவார்." பிரம்மாவின் இந்த உத்தரவைப் பெற்ற தேவர்கள், மிகுந்த பக்தியுடன், அந்த மகாத்மா சம்புவை வணங்கி, ஸ்தோத்திரம் செய்தனர். அவர்கள் கூறினார்கள்: "கொடிய கண் கொண்டவரே, மூன்று கண்கள் உடையவரே, ஆயிரம் கண்கள் உடையவரே, திரிசூலம் ஏந்துபவரே, உமக்கு வணக்கம்." "கபாலதண்டம் ஏந்துபவரே, தண்டம் ஏந்துபவரே, உங்கள் பிரகாசம் கோடி சூரியனும், கோடி அனலும் ஒளிரும் அளவிற்கு உள்ளது." "அறிவின்மையாலும், தவறான எண்ணத்தாலும், நாங்கள் தவறு செய்துவிட்டோம்; ஆண்டவரே, இந்தத் தவறை மன்னிக்கவும்." "மூன்று கண்கள் உடையவரே, துக்கங்களை நீக்குபவரே, சம்புவே, திரிசூலம் ஏந்துபவரே, கொடிய முகம், ரூபம் உடையவரே, தேவர்களின் தலைவரே, தூய்மையானவரே, தயை காட்டும் ருத்ரரே, அழிவில்லாதவரே, அனைத்திலும் நிறைந்தவரே, உமக்கு வணக்கம்." இவ்வாறு அந்தச் சம்புவை தேவர்கள் பரம பக்தியுடன் புகழ்ந்து வணங்கினர்.