வராஹபுராணம்

யமன் தனது சகோதரர்களிடம், “இந்த பெண் நம் தாய் அல்ல; நம் தந்தையுமல்ல; எப்போதும் நம்மிடம் பகைவர்போல் நடந்து கொள்கிறாள். ஒரே கணவரை உடைய மற்றொரு மனைவிபோல், வெளியில் பொய்யாக நடந்து, தன் குழந்தைகளிடம் மட்டும் நேசம் காட்டுகிறாள்,” என்று வருந்தினார். யமனின் இந்தக் கடுமையான வார்த்தைகளை கேட்ட சாயா, கோபத்தில் ஆழ்ந்து, “நீ உடனே மரணங்களின் அதிபதியாக மாறுவாய்,” என்று சபித்தாள். இதைக் கேட்ட மாற்த்தாண்டன், தன் மகனின் நலனுக்காக, “நீ தர்மத்துக்கும் பாபத்துக்கும் நடுவாக நடுவனாக இருப்பாய்; உலகங்களின் காவலனாக, விண்ணுலகில் பிரகாசிப்பாய், என் மகனே,” என்று ஆசீர்வதித்தார். ஆனால் சாயாவின் கோபத்தால் கலங்கிய மாற்த்தாண்டன், சனியை நோக்கி, “உன் தாயின் தவறால், உன் பார்வை எப்போதும் கொடூரமாக இருக்கும்,” என்று சபித்தார். இதனைச் சொன்ன பின், பானு தன் யோகக் கண்களால் சாயாவை காண முயன்றார்; ஆனால் அவளை காணவில்லை, ஏனெனில் அவள் வடக்கு குருக்களில் குதிரையின் வடிவில் இருந்தாள். அப்போது, சூரியன் குதிரை வடிவம் எடுத்துக் கொண்டு, அந்த வடக்கு குருக்களுக்குச் சென்றார்; முன்னோர் வழியில் சென்று அவளுடன் இணையினார். அந்தக் குதிரை வடிவில், த்வஷ்ட்ரின் உருப்படியாக இருந்த சாயாவிடம், மாற்த்தாண்டன் தனது பிரகாசமான விந்துவை விட்டார்; அந்த தீவிரமான விந்து இரண்டு பாகங்களாக விழுந்தது. அங்கே, உயிரோட்டமும், கீழ் ஓட்டமும், முன்பு தங்களை வென்றவை, வழங்கப்பட்ட வரத்தின் காரணமாக மீண்டும் உருவம் பெற்றன. அந்த இரண்டு உயிர்கள், த்வஷ்ட்ரின் குதிரை வடிவில் பிறந்ததால், மனிதர்களில் சிறந்தவர்களாக ஆனார்கள்; அதனால் அந்த இரண்டு தேவதைகள் அஸ்வின்கள் என்று, சூரியனின் புதல்வர்கள் என்று புகழ் பெற்றனர். சூரியனே தந்தை; த்வஷ்ட்ரி அந்த உன்னத சக்தி, வெளிப்பட்டதும் மறைந்ததும்; அவளது உடலில், முன்புபோல், உருவமில்லாதவர்கள் உருவம் பெற்றனர். பிறகு, அந்த அஸ்வின்கள், மாற்த்தாண்டனை அணுகி, “பிரகாசமானவரே, இனி எங்களுக்கு என்ன செய்ய வேண்டும்?” என்று கேட்டனர். மாற்த்தாண்டன், “மகன்களே, பக்தியுடன் ப்ரஜாபதியை வழிபடுங்கள்; நாராயணன் உங்களுக்கு வேண்டிய வரத்தை நிச்சயம் அளிப்பார்,” என்று உபதேசித்தார். மாற்த்தாண்டனின் இந்த உத்தரவின்படி, அஸ்வின்கள் கடும் தவம் செய்தனர்; மிகக் கடினமான தவங்களை மேற்கொண்டு, மனதை ஒருமுகப்படுத்தி பரம பிரம்மனைப் பற்றிய உத்தமமான ஸ்தோத்ரத்தைப் பாடினார்கள். பல காலம் கடந்தபின், நாராயணன் என்ற ஆதாரமாகிய பிரம்மா, அவர்களால் பெரிதும் திருப்தி அடைந்து, அவர்களுக்கு வரம் அளிக்க விரும்பினார். அப்போது ப்ரஜாபாலன், “அஸ்வின்கள் பாடிய, அந்த உருவமற்ற பிரம்மனைப் பற்றிய ஸ்தோத்ரத்தை நான் கேட்க விரும்புகிறேன், மகா முனிவரே, உங்கள் அருளால்,” என்று கேட்டார். அப்போது அந்த மகா தவசி, “மன்னா, அஸ்வின்கள் எவ்வாறு பிரம்மனைப் பற்றிய ஸ்தோத்ரத்தை பாடினார்கள், அந்த ஸ்தோத்ரத்தால் அவர்கள் பெற்ற பலன் என்ன என்பதை நீ கேள்,” என்று சொன்னார். அஸ்வின்கள் பாடிய ஸ்தோத்ரம்: “ஓம், எந்தச் செயலுமில்லாதவர், வெளிப்படாமையைக் கடந்தவர், ஆதாரமில்லாதவர், சார்ந்திராதவர், நிலைமையில்லாதவர், குணமில்லாதவர், ஒளியில்லாதவர், ஆதாரமற்றவர், வெல்ல முடியாதவர், உருவமற்றவர்; பிரம்மன், மகா பிரம்மன், பிராமணர்களால் நேசிக்கப்படுபவர், புருஷன், பெரியவர்களில் உன்னதமானவர்; தேவன், பெரிய தேவர்களில் சிறந்தவர், நிலையானவர், நிலைத்ததை நிலைநிறுத்துபவர்; உயிர்கள், உயிர்களில் சிறந்தவர், உயிர்களின் அதிபதி, யக்ஷன், பெரிய யக்ஷன், யக்ஷர்களின் அதிபதி; ரகசியம், பெரிய ரகசியங்களின் அதிபதி, மென்மையானவர், மென்மையர்களின் அதிபதி, பறவை, பெரிய பறவைகளின் அதிபதி, அசுரன், பெரிய அசுரர்களின் அதிபதி; ருத்ரன், பெரிய ருத்ரர்களின் அதிபதி, விஷ்ணு, பெரிய விஷ்ணுக்களின் அதிபதி; பரமாதிபதி, நாராயணன், ப்ரஜாபதிக்கு வணக்கம்.” இவ்வாறு அஸ்வின்கள் புகழ்ந்தபோது, ப்ரஜாபதி மிகுந்த மகிழ்ச்சியுடன், “தேவர்கள் பெற முடியாத மிகப் பெரிய வரத்தை தேர்ந்தெடு; என் அனுகிரகத்தால் மூன்று உலகங்களிலும் மகிழ்ச்சியுடன் வாழலாம்,” என்று சொன்னார். அஸ்வின்கள், “ப்ரஜாபதி, எங்களுக்கு யாகத்தில் பங்கு, தேவர்களுடன் சோம பானத்தில் பங்குபற்றி, அவர்களுடன் என்றும் சமமாக இருக்குமாறு வரம் அளியுங்கள்,” என்று வேண்டினர். ப்ரஹ்மா, “உங்களுக்கு ஒப்பற்ற வடிவமும் அழகும், அனைத்தையும் குணப்படுத்தும் சக்தியும், அனைத்து உலகங்களிலும் சோம பானத்தில் பங்கும் கிடைக்கும்; இது நிச்சயம் நிறைவேறும்,” என்று ஆசீர்வதித்தார். ப்ரஹ்மா இந்த வரங்களை அஸ்வின்களுக்கு முதற்காலத்திலேயே அளித்தார்; அதனால், சந்திரமாசங்களில் அவர்களுக்கு உன்னதமான தினம் உண்டு. அந்த நாளில், யார் அழகை விரும்பினாலும், மலர்களை அர்ப்பணிக்க வேண்டும்; வருடம் முழுவதும் தூய்மையுடன் இருப்பவருக்கு எப்போதும் அழகான வடிவம் கிடைக்கும்; அஸ்வின்களுக்கு சொன்ன நன்மைகள் அவருக்கும் கிடைக்கும். அஸ்வின்களின் இந்த உன்னத பிறப்பை தினமும் கேட்பவர், அனைத்து பாபங்களிலிருந்தும் விடுபட்டு, புத்திரப்பாக்கியத்துடன் பிறப்பார். அப்போது, மகாதபா கூறினார்: “ஆரம்பத்தில், தெய்வீகமான ப்ரஜாபதி, பலவிதமான உயிர்களை உருவாக்க விரும்பினார். ஆனால் எந்த வழியும் தெரியவில்லை. அப்போது, அவரது கோபத்திலிருந்து, சக்தியுடன் ஒளிரும் ருத்ரன் பிறந்தார். அவர் அழுததால், அவருக்கு ‘ருத்ரன்’ என்று பெயர் வந்தது. அவருக்காக, ப்ரஹ்மா அழகான ஒரு பெண்ணை உருவாக்கினார்; அந்த பெண் உருவத்தின் வடிவில் பிறந்த கௌரி. ப்ரஹ்மா தன் மகளாகிய பாரதியை ருத்ரனுக்குக் கொடுத்தார். தனித்துவமான உடல் கொண்ட ருத்ரனுக்கு, ப்ரஹ்மா, உயிர்களுக்குத் தலைவனாகியவர், அந்த அழகியவளைக் கொடுத்தார்; அவளைப் பெற்ற ருத்ரன் மிகுந்த ஆனந்தத்தில் ஆனார். படைக்கையின் போது, ப்ரஹ்மா, ருத்ரனை நோக்கி, “உயிர்களை படைக்க தவம் செய்,” என்று கேட்டார். ஆனால் ருத்ரன், “நான் முடியவில்லை,” என்று சொல்லி, தன் வலிமையுடன் நீரில் மூழ்கினார். தவத்தின் புண்ணியம் இன்றி உயிர்களை உருவாக்க முடியாது என்று எண்ணி, ருத்ரன் தவசக்தி இல்லாமல் நீரில் மூழ்கினார். அப்போது, தேவாதிபதியாகிய ருத்ரன் நீரில் இருந்தபோது, ப்ரஹ்மா அந்த அழகிய கௌரியை, உள்ளார்ந்த வடிவமாக ருத்ரனின் உடலுக்குள் அனுப்பினார். மீண்டும் படைக்க விரும்பிய ப்ரஹ்மா, தன் மனத்திலிருந்து, தக்ஷனை முதலாக ஏழு மக்களை உருவாக்கினார்; அவர்களால் உயிர்கள் வளர்ந்தன. அங்கே, தக்ஷனின் எல்லா மகன்களும், இந்திரனுடன் தேவர்கள், எட்டு வசுக்கள், ருத்ரர்கள், ஆதித்யர்கள், மருத்கணங்கள் ஆகியோர் பிறந்தனர். அழகிய இடை கொண்ட கௌரியை, ப்ரஹ்மா தக்ஷனுக்கு மகளாகக் கொடுத்தார்; முன்பு ருத்ரனுக்குத் திருமணம் ஆன அந்த மகாத்மாவை. அந்த தெய்வீகியான தக்ஷாயினி மறுபடியும் பிறந்தாள், மன்னனே; அப்போது தக்ஷன் மகிழ்ச்சியுடன் தனது பேரக்குழந்தைகளைப் பெருகுவதைப் பார்த்து, ப்ரஜாபதிக்காக யாகத்தைத் தொடங்கினார். அங்கே, ப்ரஹ்மாவின் மகன்கள், மரீசி முதலியோர், தத்தம் வழியில் இருக்கின்றவர்கள், யாகத்தில் ப்ரஹ்மா, மரீசி, மற்றவர்கள் தங்கள் இடங்களை எடுத்தனர்; அத்ரி யாகசெயலில் ஈடுபட்டார், அக்‌நித்ரன் அங்கிரசனாக ஆனார். புலஸ்த்யன் ஹோத்ரு, புலஹன் உத்காத்ரு; கிரது பிரஸ்தோதிர்; கிரது யாகத்தில் பிரஸ்தோதிராக இருந்தார். பிரசேதஸ் அந்த பரம யாகத்தில் பிரதிஹர்த்ரு; சுப்ரமண்யன் வசிஷ்டராக இருந்தார்; சனகன் மற்றும் மற்றவர்கள் சபை உறுப்பினர்களாக இருந்தனர்; அங்கே ப்ரஹ்மா தான் யஜமானனாக இருந்து, அனைவராலும் போற்றப்பட்டார். தக்ஷனின் பேரக்குழந்தர்கள்—ருத்ரர்கள், ஆதித்யர்கள், அங்கிரசர்கள் மற்றும் பிறர்—பூஜிக்கப்பட வேண்டியவர்கள்; அவர்கள் காணக்கூடிய பித்ருக்கள், அவர்களைப் பிரியப்படுத்தினால் உலகமே திருப்தி அடையும். அங்கே, பங்குக்காக வந்த தேவர்கள் ஆதித்யர்கள், வசுக்கள், விஸ்வதேவர்கள், பித்ருக்கள், கந்தர்வர்கள் மற்றும் மருத்கணங்கள் ஆகியோரும் இருந்தனர்.