வராஹபுராணம்

வேதாந்தத்தில் விவரிக்கப்பட்ட அந்த பரமபுருஷன், நாராயணன் எனும் சாரம் கொண்டவராக அறிவிக்கப்பட்டார். எல்லா தேவர்களும் தங்கள் தங்கள் இடங்களில் நிலைத்திருந்தனர்; அந்த இறைவன் அமைதியாக இருந்தார். அப்போது மகாராஜா, அந்த வேதங்களில் அறியப்படும் ஜனார்த்தனனின் சக்தி உமக்கு விவரிக்கப்பட்டது. இனி நீ கேட்க விரும்பும் வேறு எது உள்ளது? அந்த நேரத்தில் ப்ரஜாபாலர், அந்த மகான்மான முனிவரிடம் கேட்டார்: “அய்யா, அக்‌னி எவ்வாறு தோன்றினார்? அஸ்வின்கள், கௌரி, கணபதி, நாகர்கள், குஹா ஆகியோர் எவ்வாறு தோன்றினர்? ஆதித்யர்கள், மாதாக்கள், துர்கா, திசைகள், தனதா, விஷ்ணு, தர்மம், பரமாத்மா – இவர்கள் எவ்வாறு உருவானார்கள்? சம்பு, பித்ருக்கள், சந்திரன் ஆகியோர் எவ்வாறு தேவர்களாக உருவம் கொண்டனர்? இவர்களது அன்னம் என்ன? பெயர்கள் என்ன? எந்த திதியில், மனிதர்கள் வழிபட்டால், அவர்கள் தவறாத பலனை அளிப்பார்கள்? இந்த ரகசியத்தை முழுமையாக எனக்குச் சொல்ல வேண்டும்.” மகாதபா முனிவர் பதில் அளித்தார்: “யோகத்தால் அடையக்கூடிய ஆன்மா, நாராயணன் தான் அனைத்தையும் அறிந்தவன். அவர் விளையாட்டில் ஈடுபட்டிருந்தபோது, உள்ளார்ந்த ஆனந்தத்தை அனுபவிக்க ஓர் ஆசை எழுந்தது. அந்த மகாதத்துவம் கலங்கியபோது, அற்புதமான ஓர் ஒலி எழுந்தது. அந்த ஒலியிலிருந்து, தண்ணீர் கலங்கியதால், மாற்றம் ஏற்பட்டது. அந்த மாற்றத்திலிருந்து, ஒரு பெரும் நெருப்பு எழுந்தது; அது கோடியான ஜ்வாலைகளால் சூழப்பட்டு, சத்தத்துடன் எரியும் தன்மையோடு இருந்தது. அந்த மிக பிரகாசமான நெருப்பும் மாற்றமடைந்தது. அதன் மாற்றத்திலிருந்து, நெருப்பிலிருந்து கொடிய காற்று எழுந்தது; அந்த மாற்றமடைந்த காற்றிலிருந்து, ஆகாயம் தோன்றியது. அந்த ஆகாயம், ஒலி தன்மையுடன், அந்த சக்திவாய்ந்த காற்றும், அந்த நெருப்பு தண்ணீருடன் சேர்ந்து, ஒன்றாக இணைந்தன. நெருப்பு தண்ணீரை உலர்த்தியது, கொடிய காற்று அதை ஓட்டியது, ஆகாயம் அதை அழுத்தியது; அப்போது ஒரு பாதை உருவானது. அவை அனைத்தும் உறுதியடைந்து கடினமானதாக ஆனது; அந்த நிலம், பாக்கியசாலி, இவற்றில் மிகத் திறம்பட உருவானது. நான்கு தத்துவங்களும் ஒன்றிணைந்து கடினமாக, ஒவ்வொரு குணமும் அதிகரித்ததால், நிலம் ஐந்து குணங்களை உடையதாக அறியப்படுகிறது; அவை நிலத்தில் நிலைபெற்றுள்ளன. அவர் அதை உறுதியாக்கியபோது, அந்த அண்டம் தோன்றியது; அதில் நாராயணன் நான்கு வடிவங்களும், நான்கு கரங்களும் உடையவராகத் தோன்றினார். பிரபஞ்சத்தின் பிதாமகர், பிரஜாபதி வடிவில், பல உயிர்களை உருவாக்க விரும்பி யோசித்தார்; ஆனால் படைப்புக்கான வழியை கண்டுபிடிக்க முடியவில்லை. அப்போது மிகப்பெரும், கொடிய கோபம் அவருக்குள் எழுந்தது; அந்த கோபத்திலிருந்து ஆயிரம் ஜ்வாலைகளுடன் எரியும், நெருப்பை உடைய ஒரு பிரமாண்ட உருவம் தோன்றியது. அவன் பிரம்மாவை எரிக்க எண்ணியபோது, பிரம்மா அவனை நோக்கி, “தேவர்களுக்கும் பித்ருக்களுக்கும் ஹவிசை எடுத்துச் செல்,” என்று கூறினார். அதனால் அவன் ஹவிசை எடுத்துச் செல்லும் கடமையை ஏற்றுக்கொண்டான். பசிக்கொண்ட அவன் பிரம்மாவை அணுகி, “நான் என்ன செய்ய வேண்டும்? என்னை திருப்திப்படுத்து,” என்று கேட்டான். பிரம்மா, “மூன்று விதங்களில் நீ திருப்தி அடைவாய்,” என்று பதிலளித்தார். யாகங்களில் வழங்கப்படும் தானங்களால் உனக்கு திருப்தி ஏற்படும்; நீ அமரர்களுக்கான பாகத்தை எடுத்துச் செல்லும் போது, தட்சிணாக்னியாக இருப்பாய். மூன்று உலகங்களிலும் எங்கு நெருப்பில் ஹவிச் செலுத்தப்படுகிறதோ, நீ அதை தேவர்களுக்காக எடுத்துச் செல்கிறாய்; அதனால் உனக்கு ஹவ்யவாஹனன் என்று பெயர். வீடு என்பது உடல் என அழைக்கப்படுகிறது; நீ அதற்கும் தலைவனாக இருக்கிறாய்; ஆகவே, பரவலாகியவனே, கார்ஹபத்யாக்னியாக நிலைபெறு. அனைவரையும் நல்ல பாதையில் அழைத்துச் செல்லும் நீயாகவே, உனது பெயர் வைஸ்வானரன் என்று அறியப்படும். செல்வம் என்பது பலம்; செல்வம் என்பது திரவிணம்; அதை நீ வழங்குவதால், திரவிணோதா என்று அழைக்கப்படுவாய். உடலையும், சூக்கும உடலையும் நீ எப்போதும் காப்பாற்றுவதால், உனது பெயர் தனூநபாத் எனும். பிறந்தவற்றையும்கூட, பிறக்காதவற்றையும்கூட நீ அறிந்திருப்பதால், உனது பெயர் ஜாதவேதா. நீர் எல்லோருக்கும் பொதுவானது; ஆனால், குறிப்பாக இருமுறை பிறந்தவர்களுக்குச் சிறப்பானது; அவர்கள் உன்னைப் போற்றுவதால், நாராசம்ஸன் என்று அழைக்கப்படுவாய். அகஸ் என்பது எப்போதும் மறைந்திருப்பதும், அமைதியும், உறுதியும் கொண்டது; நீ பரவலாக இருப்பதால், அக்னி என்று அழைக்கப்படுவாய். துமா என்பது ஊதும் ஒலி; எரிபொருள் என்பது இத்மா; எரிபொருள் ஏற்றப்படும்போது நீ வருவதால், இத்மன் என்று அழைக்கப்படுவாய். இவை உன் பெயர்கள், மகா யாகங்களில்; மனிதர்கள் பலன் வேண்டி உன்னை இப்பெயர்களால் வழிபட்டு, நிச்சயமாக உன்னை திருப்திப்படுத்துவார்கள்.” மகாதபா முனிவர் தொடர்ந்தார்: “விஷ்ணுவின் மகிமையும் பெரியதுமான தன்மையும் உமக்கு இங்கு கூறப்பட்டன; இப்போது, ராஜா, நான் உமக்கு திதிகளின் மகிமையைச் சொல்கிறேன். அப்போது, பிரம்மாவின் கோபத்திலிருந்து பிறந்த அந்த பிரமாண்ட நெருப்பு, பிரம்மாவை நோக்கி, ‘பிரபு, எனக்கு ஒரு திதியை அளி; அதன் மூலம் நான் உலகில் புகழ் பெற விரும்புகிறேன்,’ என்று கேட்டான். பிரம்மா பதிலாக, ‘தேவர்கள், யக்ஷர்கள், கந்தர்வர்கள் ஆகியோரில், பாவகனே, நீ முதலில் பிரதிபதையில் பிறந்தாய்,’ என்றார். உன் காலடியில், ஒவ்வொரு அடியிலும், மற்ற தேவர்கள் தோன்றுவார்கள்; ஆகவே, இந்த நாள் பிரதிபதையாக அறியப்படும். இந்த நாளில், பிராஜாபத்ய வடிவில் ஹவிச் செலுத்துவதால், பித்ருக்கள் மற்றும் எல்லா தேவர்களும் மகிழ்ந்து வழிபடப்படுவார்கள். மனிதர்கள், விலங்குகள், அசுரர்கள், தேவர்கள், கந்தர்வர்கள் – இந்த நான்கு வகை உயிர்கள், நீயும் மதிக்கப்பட்டால் திருப்தி அடைவார்கள். யார் உனக்கு பக்தியுடன் பிரதிபதையில் விரதம் இருந்து, பாலை மட்டுமே அருந்தி இருக்கிறாரோ, அவருக்கு கிடைக்கும் பெரும் பலனை இப்போது கேள். முப்பத்தாறு யுகங்கள் அவர் சுவர்க்கத்தில் மதிப்புடன் இருப்பார்; பிரகாசமான, அழகான, செல்வந்தனாக பிறப்பார். இந்த ஜன்மத்திலேயே அரசனாக இருப்பார்; இறந்தபின் சுவர்க்கத்தில் மதிப்புடன் இருப்பார்; இப்படியாக அக்னி, அமைதியாக, பிரம்மா அளித்த இடத்தை அடைந்தார். யார் ஒவ்வொரு காலையிலும் அக்னியின் பிறப்பை பற்றிய இந்த கதையை கேட்டால், அவருக்கு பாவங்கள் நீங்கும்; இதில் சந்தேகமே இல்லை.” பிரஜாபாலர் மீண்டும் கேட்டார்: “பிரம்மனே, அக்னியின் பிறப்பு இப்போது விளக்கப்பட்டது. அஸ்வின்கள் எனும் இரு தேவர்கள், உயிர்ப்புகளாக எவ்வாறு தோன்றினார்கள்?