புனிதமான வராஹ புராணத்தின் இந்த பகுதியில், நாராயணர் பூமியிடம் இந்தரகசியங்களை எடுத்துரைக்கிறார். எல்லா ஜாதியினரும் அனைத்து தேவதைகளின் உருவங்களையும் வழிபட வேண்டியது நியமம் என்கிறார். ஆனால், பூமி தாயே, சலாக்ராமம் என்ற புனிதக் கல்லை கீழ்மக்கள் தொடக்கூடாது என்று அவர் அறிவுறுத்துகிறார். தவறாக, ஒரு சூத்திரர் அல்லது பெண் அதைத் தொடினால்—even so, உண்மையான பக்தி இருந்தால், அந்த பக்தியால், அவர்கள் பாத நீரை பருகினால், அவர்கள் எல்லா பாபங்களும் நீங்கும் என்கிறார். சலாக்ராமத்துடன் தொடர்பு கொண்டாலே, எப்போதும் பவித்ரம் ஏற்படும். மேலும், அது பொன்னுடன் இணைந்திருக்கும் போது கிடைக்கும் புண்ணியம் என்னவென்று கேள்; அதற்கான பலனை நூறு வருடங்களாகக் கூட விவரிக்க முடியாது. இந்த சலாக்ராமம், வெள்ளி, பொன் மற்றும் பிற லிங்கங்களை நிறுவும் விதிகள் அனைத்தும் இங்கே கூறப்பட்டுள்ளன. வழிபாட்டின் தொடக்கத்திலேயே செய்யவேண்டிய முறைகளும் விளக்கப்பட்டுள்ளன; இன்னும் கேட்க விரும்பினால் கூறு என நாராயணர் பூமியை நோக்கி சொல்கிறார். இவ்வாறு அந்த அதிகாரம் நிறைவடைந்தது. அதன் பின், நாராயணரிடம் இருந்து இவற்றை கேட்ட பின், பூமி தாயார் தன் விரதத்தில் உறுதியுடன் நின்று பேசத் தொடங்கினார்: “ஓ நாராயணா, உமக்கு இந்த உன்னத ரகசியங்களை சொல்லும் தகுதி உண்டு. பித்ரு யாகத்தின் பெருமை என்ன? அதன் பலன் என்ன? அது எப்படி செய்யப்படுகிறது? இதை விரிவாகக் கேட்க விரும்புகிறேன்,” என்று கேட்டார். அதற்கு நாராயணர், “நல்லது கேட்டாயே, பூமியே! ஆனால் நீ இன்னும் அறியாமல் இருக்கிறாய், அழகியவளே, பாரத்தை சுமக்கும் பூமியே! இப்போது நான் உனக்கு ஸ்ராத்த நிகழ்வின் தோற்றம் மற்றும் அதன் சாத்திரார்த்தத்தையும் விளக்குகிறேன்,” என்று கூறினார். அப்போது, எல்லாம் இருளால் சூழப்பட்டிருந்தது; எங்கும் ஒளி இல்லை, பிரகாசமும் இல்லை. அந்த நேரத்தில் நானே ஒருவன் மட்டும், ஆதிசேஷனின் மேல் தலை திருப்பி படுத்திருந்தேன். மாயையால் ஏற்படும் தூக்கத்தில், சில சமயம் விழித்திருந்தேன், சில சமயம் தூங்கினேன். ஒவ்வொரு யுகத்திலும் ஆயிரம் யுகங்கள் கடந்துவிட்டன. அழகிய நெஞ்சமுள்ளவளே, அந்த நிலையில் ஐந்நூறு நாட்கள் உன்னைத் தாங்கி இருந்தேன். நீ என்னை அறிய விரும்புகிறாய், நீயும் அறிய வேண்டியதே. அதனால் கோபத்தில், அசுரர்களை அழிக்கும் ஆண்டவனை உருவாக்கினேன். நாங்கள் மூவரும் பூமியை ஒரே பெருங்கடலாக மாற்றினோம். அப்போது எங்கும் நீர் மட்டுமே இருந்தது; வேறு எதுவும் தெரியவில்லை. ஒரு பெரிய ஆலமரத்தின் கீழ், நான் ஒரு குழந்தை வடிவில் மாயையால் இருந்தேன். பூமியே, உன்னைத் தடுக்க நான் முயன்றேன்; நீயும் அதை அறிவாய். அப்போது, மாயையால் அங்கு நீர் தோன்றியது. நான் ஒரு கணம் தியானத்தில் அமர்ந்து, சில வார்த்தைகள் கூறினேன். என் வார்த்தைகளை கேட்ட அந்த தேவியால், அங்கு இருந்த கும்பத்தை எடுத்தாள். ஆதித்யர்கள், வஸுக்கள், ருத்ரர்கள், அஷ்வின்கள் மற்றும் மருத் கணங்கள்—all of them appeared. என் புயங்களிலிருந்து க்ஷத்திரியர்கள் தோன்றினர்; தொடைகளிலிருந்து வைஷ்யர்கள் பிறந்தனர். தேவதைகளும் அசுரர்களும் பிரம்மாவிலிருந்து பிறந்தனர். டிtியின் மக்களாக அசுரர்கள், தேவர்களுக்கு எதிரிகள், பிறந்தனர். அந்த இருமுறை பிறந்தவர்கள், சூரியனைப்போல் பிரகாசிக்கிறார்கள், வேதங்களிலும் நிபுணர். அந்த வம்சத்தில் பிறந்த நிமி, ஆத்திரேயர் என்ற புகழை பெற்றார். ஆதித்யர்கள், வஸுக்கள், ருத்ரர்கள், அஷ்வின்கள், மருத் கணங்கள்—all these divine beings—அனைவரும் அவ்வாறு தோன்றினர். இவர்கள் சிலர் உலர்ந்த இலைகளும் நீரும் மட்டும் உண்டவர்கள்; சிலர் குளிர்காலத்தில் நீரிலேயே தங்கும் தவசிகள். இவ்வாறு, நாராயணர் பூமி தேவியிடம் பிரபஞ்சத்தின் தொடக்கம், ஸ்ராத்த நிகழ்வின் காரணம், மற்றும் அந்தத் தெய்வீக வரிசையைப் பக்தியுடன் விளக்கினார்.