வராஹபுராணம்

அனைத்து தேவர்கள், பித்ருக்கள், பிரம்மா மற்றும் அந்த பிரபஞ்ச முட்டையிலுள்ள எல்லோரும் விஷ்ணுவிலிருந்து பிறந்தவர்கள் என்று வேதம் அறிவிக்கிறது. அடுத்ததாக, அக்னி, அஸ்வின்கள், கவுரி, யானைமுகத்தவன் (கணபதி), பாம்புகள், கார்த்திகேயன், சூரியன், மாதாக்கள் மற்றும் துர்கை ஆகியோரும் விஷ்வத்தின் அதிபதியிலிருந்து தோன்றினார்கள். திசைகள், செல்வத்தின் அதிபதி (குபேரன்), விஷ்ணு, யமன், ருத்ரன், சந்திரன் மற்றும் பித்ருக்கள்—இவர்கள் அனைவரும் பிரபஞ்சத்தின் அதிபதியிலிருந்து பிரதானமாக எழுந்தவர்கள். இவர்கள் அனைவரும் ஹிரண்யகர்பரின் உடலில் இருந்து தோன்றினாலும், ஒவ்வொருவரும் தங்களுக்குள் பெருமையை கொண்டு, தத்தம் திசைகளில் பிரிந்து சென்றார்கள். அப்போது, தேவர்களின் சபையில், கடல் ஓசை போன்ற ஒரு பெரும் சப்தம் எழுந்தது: "நான் மட்டுமே அர்த்தமுள்ளவன், நான் மட்டுமே பூஜிக்கப்பட வேண்டியவன்" என்று ஒவ்வொருவரும் உரிமை கொண்டாடினர். அவர்கள் வாதம் செய்து கொண்டிருந்தபோது, அக்னி எழுந்து, "என்னை வழிபடுங்கள், என்னை தியானியுங்கள்" என்று கூறினான். "இப்பிரபஞ்ச பிதாவின் உடல் என்னை இல்லாமல் அழிந்து போய்விடும்; ஏனெனில் நானே பெரியவன்" என்று அக்னி உரிமையுடன் சொன்னான். அதைச் சொல்லிவிட்டு, அக்னி அந்த உடலை விட்டு வெளியேறினான். ஆனால், அவன் சென்ற பிறகும் அந்த உடல் அழியவில்லை. பின், உயிர் மூச்சைச் சுமக்கும் அஸ்வின்கள், "நாங்களே முதன்மை, நாங்களே பூஜிக்கப்பட வேண்டியவர்கள்" என்று கூறினார்கள். அவர்கள் அந்த உடலை விட்டு வெளியேறினார்கள்; இருந்தாலும், அந்த உடல் இன்னும் க்ஷேத்ரஜ்னனால் (உடலைக் காக்கும் ஆத்மா) பாதுகாக்கப்பட்டது. அடுத்து கவுரி, "முதன்மை என்னிடமே உள்ளது" என்று கூறி, மேலும் எதுவும் சொல்லாமல் அங்கிருந்து வெளியேறினாள். அவளும் போனபிறகும், அந்த உடல் இன்னும் வாக்கு தேவதைகளால் நடத்தப்பட்டது. பின்னர், ஆகாசம் என அழைக்கப்படும் கணபதி, "என்னை இல்லாமல் இந்த உடலின் எந்த பகுதியும் தூரத்தில் இருக்க முடியாது" என்று கூறி, சிறிது நேரம் கழித்து உடலை விட்டு வெளியேறினார். அவரும் பிரிந்தபிறகும், உடல் அழியவில்லை; ஆகாச தத்துவம் இல்லாமலும் அது நிலைத்திருந்தது. அப்போது, உடலில் இருந்த அனைத்து தத்துவங்களும், "எங்களை இல்லாமல் இந்த உடலைத் தாங்க முடியாது" என்று கூறி, அவற்றும் உடலை விட்டு வெளியேறின. அவற்றும் சென்றபிறகும், அந்த உடலை புருஷன் (ஆத்மா) இன்னும் காக்கினான். இதைக் கண்டு, அஹங்காரமாக விளங்கும் ஸ்கந்தன், "என்னை இல்லாமல் உடல் தோன்றவே முடியாது" என்று கூறி, உடலை விட்டு பிரிந்தான். அவனும் பிரிந்தபிறகு, அந்த உடல் விடுதலையானது போலத் தோன்றியது. இதைக் கண்ட சூரியன் (பானு), கோபமடைந்து, "என்னை இல்லாமல் இந்த உடல் ஒரு நிமிடமும் இருக்க முடியுமா?" என்று கூறி, உடலை விட்டு சென்றான். இருந்தாலும், உடல் அழியவில்லை. பின், காமன் மற்றும் மற்ற மாதாக்கள் எழுந்து, "என்னை இல்லாமல் உடல் இல்லை" என்று கூறி, அவர்கள் சென்றாலும், உடல் அழியவில்லை. பின்னர், மாயையாக விளங்கும் துர்கை கோபத்துடன், "என்னை இல்லாமல் இது இல்லை" என்று கூறி மறைந்துவிட்டாள். அடுத்து, திசைகள் வந்து, "எங்களை இல்லாமல் எந்த செயலும் இல்லை" என்று கூறி, நான்கு திசைகளும் ஒரு கணத்தில் சென்றுவிட்டன. பின்னர், செல்வத்தின் அதிபதி (தனபதி), "நான் போனால் உடலுக்கு என்ன நிலை இருக்கும்?" என்று கூறி, தலையிலிருந்து மறைந்தார். பின், மனமாக விளங்கும் விஷ்ணு, "என்னை இல்லாமல் இந்த உடல் ஒரு நிமிடமும் நிலைக்க முடியாது" என்று கூறி, மறைந்துவிட்டான். தர்மமும், "நான் இதையெல்லாம் பாதுகாத்தேன்; இப்போது நான் போனால் எப்படி இருக்கும்?" என்று கூறி, சென்றுவிட்டார். இருந்தும், உடல் அழியவில்லை.