வராஹபுராணம்

பலரும் வலிமையுடன் சொர்க்கத்தை அடைந்துள்ளனர்; ஆனால் வலியற்றவர்களுக்கு அந்த வழி எங்கே என்பதைக் கேட்கப்படுகிறது. பித்ருக்களுக்கு அவர்கள் புதல்வர்கள் ச்வதா என்ற பித்ரு போஜன அர்ப்பணங்களைச் செய்து மரியாதை செய்யும் போது, அவர்கள் பரம பதத்தை அடைகிறார்கள். மூன்று காலங்களையும் அறிந்த ஜ்ஞானி, தெய்வீக திருஷ்டியால் சொர்க்கம் சென்றவர்களைப் பார்த்துள்ளார். சூத்ரர்களில் யார் யார் நேரடி அல்லது எதிர் பரம்பரையில் பிறந்தாலும், அவர்கள் பித்ரு காரியங்களைச் செய்வதைப் பற்றி அந்த ப்ராமணர் கேட்டார். அப்போது, காரணத்தை விளக்க ஆரம்பித்தார். "பிரியமானவரே, உங்கள் பரம்பரையும் விதியின் படி இல்லாமல் போயிருக்கிறது," என்றார். "எல்லாவற்றையும் எனக்குச் சொல்லுங்கள்; என் வார்த்தை உண்மை என்றால், அதைச் செய்கிறேன்," என்று அவர் பதில் கூறினார். "இப்போது என் உடலில் இருக்கும் இவர்கள் மெலிந்த கொசுக்கள் மாதிரி. அவர்களுக்கு நான் நூல் மந்திரம்; ஒரு காலத்தில் நான் அவர்களுக்கு நூலாக இருந்தேன். எப்போதும் ராணிக்கு செய்தி அனுப்பும் ப்ரபாவதி என்ற தாசி உண்டு. அவளுடைய பரம்பரையின் நூலாக நாங்கள் இருக்கிறோம்; பித்ரு காரியத்திற்காக நாங்கள் இங்கு இருக்கிறோம். இந்த காலத்திற்கு மட்டும் இங்கு இருந்து பிறகு கடலுக்கு போய்விடுவோம்," என்றார். இதை கேட்ட மூன்று காலங்களை அறிந்தவர், மயக்கத்தால் கட்டுப்பட்டு, "இங்கு அவளுக்கான விதி என்ன? உங்கள் அனைவரும் புதல்வர்களுடன் இருப்பதற்கான காரணம் என்ன?" என்று கேட்டார். "முந்தைய கர்மாவின் விளைவால், யார் எந்தத் தாழ்வு நிலையையும் அடைந்தாலும், பித்ரு காரியங்களில் அர்ப்பணங்கள், உணவு, நீர், தானம் — வழக்கமானதும், அவசரமானதும் — இவை செய்யப்பட்டால், ஒருவேளை எங்கள் பரம்பரையில் யாராவது ஒருவன் ஒரு கை நீராவது தருவானோ என்று நம்புகிறோம். குறிப்பாக, புனித ஸ்தலத்தில் எள் கலந்த நீர் ஒரு கை அளவு கொடுக்கப்படும் போது, தர்ப்பை கையில் பிடித்து, மூன்று கோத்திரங்களையும் முன்னோர் பெயர்களையும் சொல்லி, முதலில் ஒரு கை, பிறகு இரண்டு, மூன்று கை நீர் திலதர்ப்பணம் செய்யப்படுகிறது. இறுதியில், "த்ருப்யதாம்" என்ற மந்திரத்துடன் விதிப்படி மந்திரங்கள் உச்சரிக்க வேண்டும். முதலில் தந்தைக்கு அர்ப்பணிக்க வேண்டும்; பின்னர் அதேபோல் தாய்க்கும் செய்ய வேண்டும். இப்படியே, தாய் மூதாதையர், கோத்திர மூதாதையர், அப்பா மூதாதையருக்கும் செய்ய வேண்டும். முன்பு கூறியபடி 'மதுவாதா' என்ற ரிக் உச்சரிக்க வேண்டும். மகா ப்ரஜ்ஞர்கள், தாய் மூதாதையர்களுக்கும் அதே வரிசையில் செய்ய வேண்டும். கோத்திரம், தாய், பெரிய தாய், தேவியை அமர்த்தும் போது, அர்க்ய பானையில், பிண்ட அர்ப்பணையில், கையைக் கழுவும் போது, கோத்திரம், பெரிய தாய், தேவிக்கு விதிப்படி செய்ய வேண்டும். முதலில், "இதனால் கொடுக்கப்பட்டவை அழியாது" என ஆசீர்வாதம் வழங்க வேண்டும். தந்தையின் அழியாமை காலத்தில் முன்னோர்களுக்கான அர்ப்பணமும் அழியாது. விசுவாசத்துடன் கொடுக்கப்பட்ட நீரே என்றும் புண்ணியத்தைத் தரும். பித்ரு காரியம் செய்து முடித்தபின், முன்னோர்கள் எப்போதும் மகிழ்ச்சியுடன், "மூன்று காலங்களையும் அறிந்தவரே, அமைதியுடன் இருங்கள்; இப்போது நாங்கள் நரகத்திற்குச் செல்கிறோம்," என்று கூறினர். முந்தைய கர்மாவின் விளைவால், முன்பே நான் இங்கு கண்ட முன்னோர்கள் இந்த புனித ஸ்தலத்தில் நீண்ட காலம் தங்கி இருந்தனர். பலர் அமைதியோடு இருந்தனர்; சிலர் மனதில் கலக்கம் கொண்டிருந்தனர். அவர்கள் அமைதியாகச் செல்லும்போது, "இதில் உறுதி என்ன? எந்த நிலையில் புதல்வரின் பித்ரு காரியம் பலனளிக்காது?" என்று கேட்டார். "நான் சொல்வதை கேள்: மனிதன் செய்யும் எந்தச் செயல் இதைத் தீர்மானிக்கிறது என்பதை விளக்குகிறேன். பொருள் தூய்மையின்றி அல்லது தகுதியற்றவருக்கு கொடுக்கப்பட்டால், அது பெரிய பாபம் தரும். எள், மந்திரம், தர்ப்பை இல்லாமல் செய்தால், அது அசுர காரியம் எனப்படுகிறது. இப்படித்தான் ராமர், தசரதனின் மகன், ராக்ஷஸர்களின் தலைவனை வதம் செய்தபின்...