வராஹபுராணம்

புனித வராஹ புராணத்தில், மத்துரா மஹாத்ம்யம் பகுதியின் "பாப நிவாரணத்தின் மகிமை" என்ற அதிகாரம் நிறைவடைந்தது. இப்போது, ஸ்ரீ வராஹ பகவான் பூமி தேவியிடம் கூறினார்: "ஓ பூமி, நீ பழைய காலத்தில் த்ருவ தீர்த்தத்தில் நடந்ததை கேள்." அந்த நகரத்தில் ஒருவராக ஒரு நீதிமான், சத்தியத்தில் உறுதியான மன்னன் இருந்தான். அவனுக்கு இருநூறு மகளிர் இருந்தனர்; அவர்கள் எல்லாரும் உயர்ந்த குலமும், நல்லொழுக்கமும், சரியான வயதும் கொண்டவர்கள். அந்த மகளிரில் ஒருத்தி சந்திரபிரபா என்ற பெயர் கொண்டவள்; வீரமிக்கவளும், வீரமான மகன்களின் தாயும் ஆவாள். ஆனால் சந்திரபிரபாவுடன் இருந்த மற்ற பெண்கள், தம்பதிகளுக்குரிய நற்குணங்களை பின்பற்றவில்லை. அவர்கள் தாமாக செய்த தவறுகளால், நரகத்திற்கு வீழ்ந்தனர். ஒருகாலத்தில், அந்த உயிரினங்களில் ஒருவன் பெரிய உயிராக இருந்து, அங்கிருந்து கீழே வீழ்ந்தான். அந்த வீழ்ந்தவர்கள், கருப்பு நிறத்தில், கொசுவின் வடிவத்தைப் போன்ற உருவங்களுடன் அலைந்தனர். அந்த சமயத்தில், பிழை காரணமாக எந்த விரதமும், ஜபமும் செய்யப்படவில்லை. ஒரு நாளில் நான்கில் ஒரு பகுதி மட்டும் மீதமிருந்தது. பிற உயிர்கள் கிழக்கு, மேற்கு, தெற்கு ஆகிய திசைகளிலிருந்து வந்தனர். அவர்கள் மகிழ்ச்சியுடனும், திருப்தியுடனும், நல்ல உடலமைப்புடன், குழுக்களாகச் சென்று சொர்க்கத்தைக் கண்டடைந்தனர். அவர்கள் அழகான ஆடைகளும், ஆபரணங்களும் அணிந்து, வலிமை மற்றும் மகிழ்ச்சியுடன் குழுக்களாகச் சென்றனர். மற்றோர் வந்தபடியே திரும்பிச் சென்றனர்; அவர்கள் மீண்டும் மீண்டும் வருகிறார்கள். அவர்கள் கூடிவிட்டு, பிரிந்து, திரும்பி வந்து, மகிழ்ச்சியுடன் ஆசிகள் தெரிவிக்கின்றனர். சிலர் மெலிந்த உடலைக் கொண்டு, உள்ளிழைந்த வயிறும், அழகான பல்லக்கில் மதிப்புடன் செல்கிறார்கள். இதை ஒரு பெரிய திருவிழாவாகக் கண்டு, அங்கேயிருந்த முனிவர் ஆச்சரியத்தில் எழுந்தார். அந்தத் தனிமையான, எப்போதும் புனிதமான தீர்த்தம், கரை போன்ற ஒன்றால் சூழப்பட்டதுபோல் தெரிந்தது. அந்த முனிவர் நடுங்கியவனாகவும், கற்கள் உள்ள கண்களும், மெலிந்த உடலும், உள்ளிழைந்த முதுகும் கொண்டவனாகவும் இருந்தார். அவனுடைய குரல், ஒரு சிறு பறவையின் கூவல்போல், யாருக்கும் கேட்கவில்லை. அவன் சொன்னான்: "நீங்கள் உழைப்பில்லாமல் இங்கு வந்துவிட்டீர்கள்; உங்களுக்குரிய இடத்திற்குச் செல்லவில்லை. இன்று, இந்த புண்யத் தீர்த்தத்தில் நான் செய்யும் தினசரி கர்மா, இரவு பகலாக இழந்துவிட்டேன். உங்களை இந்த உருவத்தில் பார்த்தபோது, என் யாகம் உங்களுக்கே சென்றுவிட்டது." அப்போது அந்த உயிர் கூறியது: "யார் இந்த நிர்ணயிக்கப்பட்ட தீர்த்தத்தில் திரும்பவும் ஸ்ராத்தம் செய்து, எள்ளுடன் கலந்த நீரைப் பித்ருக்களுக்கு அர்ப்பணிக்கிறாரோ—அவரது பித்ருக்கள் திருப்தியடைந்து, எள்ளின் மூலம் சொர்க்கத்தை அடைகிறார்கள். கலங்கிய வம்சம் காரணமாக, ஒருவன் நரகத்துக்கு உட்படுகிறான். எனக்கு எந்த வழியும் இல்லை; நான் மூவகை துயரால் வாடுகிறேன். வலிமையுள்ளவர்கள் சொர்க்கம் சென்றுவிட்டார்கள்; ஆற்றலற்றவர்களுக்கு எந்த வழியும் இல்லை. பிள்ளைகள் ஸ்வதா அர்ப்பணிப்பால் பித்ருக்களுக்கு மரியாதை செய்யும்போது, அவர்கள் உன்னத நிலையை அடைகிறார்கள். "நீ தெய்விகக் கண்களால், கடந்த, நிகழ்க, எதிர்காலத்தை அறிந்தவனாக, சொர்க்கம் சென்றவர்களை பார்த்துள்ளாய். சூத்திரர்களில் ஸ்ராத்தம் செய்யும் போது, நேரடி அல்லது மாற்றப்பட்ட வம்சத்திலோ பிறந்தவர்களாக இருந்தாலும், விளைவுகள் ஏற்படுகின்றன." பிராமணர் இப்படிச் சந்தேகப்பட்டு கேட்டபோது, அந்த உயிர் காரணத்தை விளக்கத் தொடங்கினான்: "உன் வம்சமும் விதியின் படி இல்லாமல் போயுள்ளது. என்னை எல்லாம் சொல்; என் வார்த்தை உண்மை என்றால், அதைச் செய்வேன். "இவர்கள், என் உடலில் இருக்கும் இந்த மெலிந்த கொசுக்கள்—நான் அவர்களுக்கு நூல்மந்திரம்; ஒருகாலத்தில் நான் அவர்களுக்காக நூல் உருவில் இருந்தேன். எப்போதும் அரசிக்கு செய்திகளை அனுப்புவதற்காக, பிரபாவதி என்ற ஒரு தாசியும் இருக்கிறாள்." இவ்வாறு, ஸ்ரீ வராஹ பகவான் பழங்கதையை பூமி தேவியிடம் பக்தியுடன் கூறினார்.