வராஹபுராணம்

மதுரையின் புனித சங்கமத்தில், சில ப்ரேதாதிகள் (அவதரிப்புப் பிறவி பெற்ற உயிர்கள்) ஒரு பிராமணரிடம் கேள்வி எழுப்பினார்கள்: “தோல்வியடைந்த பாவிகள், தர்மத்திற்கு எதிராக நடந்துகொள்பவர்கள், அவர்களின் நிலை என்ன?” என்று கேட்டனர். அதற்கு அந்த பிராமணர் பதில் அளித்தார்: “அவர்களுக்கு ஒரு வழி உள்ளது—அது மதுரையில் உள்ள புனித சங்கமம். குறிப்பாக ஸ்ரவண நட்சத்திரம் மற்றும் த்வாதசி திதி சந்திக்கும் பாக்யபத மாதத்தில், தங்கம், உணவு, vasthram (உடைகள்), குடை மற்றும் செருப்பு ஆகியவற்றை தானமாக வழங்கினால், அந்த ப்ரேதாதிகள் இனி ப்ரேதராக இருக்கமாட்டார்கள். அந்த வழியில் யாரேனும் மதிப்பளிக்கப்பட்டால், அவரும் ப்ரேதநிலையிலிருந்து விடுபடுவார். அங்கே, அந்த புனித ஸ்தலத்தில், ஒருவர் ஆனந்தமாகவும், பசியாறியும், விதிப்படி ஸ்நானம் செய்து, ப்ரேதராக இருந்தாலும் அந்த ஸ்தலத்தின் மகிமையை கேட்டால், அவர் ப்ரேதநிலையிலிருந்து விடுதலை பெறுவார். இதைக் கேட்ட ப்ரேதாதிகள் மீண்டும் கேட்டனர்: “எந்த செய்கையால் ப்ரேதநிலையிலிருந்து விடுபட முடியும்?” என்று. அதற்கு அந்த பிராமணர் சொன்னார்: “இது பண்டைய காலத்தில் மாந்தாத்ரு மகாராஜா கேட்டபோது, வசிஷ்டர் இந்த புராணத்தை விவரித்தார். அதைப் பயனுள்ளவர்களாகிய நீங்கள் கேளுங்கள். பாத்ரபத மாதத்தில், தூய ஸ்ரவண நட்சத்திரம் சேர்ந்த த்வாதசி திதியில், அந்த சங்கமத்தில் மீண்டும் ஸ்நானம் செய்து, வாமன பகவானை வழிபட்டு, நூறு மஞ்சள் நிற பசுக்களை பொன்னால் அலங்கரிக்கப்பட்ட பாத்திரங்களுடன் தானம் செய்தால், ஸ்ரவண-த்வாதசி விரதத்தின் மூலம் அசுர யோனியில் பிறக்கமாட்டார்கள். அப்போது, சுவர்க்கத்திலிருந்து வீழ்ந்த வேதத்தில் தேர்ச்சி பெற்ற பிராமணர், தியானத்தில் மனதை நிலைநிறுத்தி, பிறவிப்பிணியில் மீண்டும் சிக்காமல் விடுதலை பெறுவார். ஒருவர் தன் திறனுக்கேற்ப தங்கத்தில் வாமன மூர்த்தி செய்து வழிபட வேண்டும். பின்னர் பக்தியுடன், “ஓ, வரங்களை அளிப்பதில் முடிவில்லாதவரே, ஸ்ரீ தேவி பதியே, என் அருளால் வாரும்,” என்று அழைக்க வேண்டும். ஸ்ரவண நட்சத்திரம் கொண்ட த்வாதசி அன்று வானில் பிரபலமாக இருப்பவரே, உமக்கு வணக்கம்; தாமரை நாபியுடையவனே, தாமரை இல்லமாக இருப்பவரே, கேசவனே உமக்கு வணக்கம்; எல்லாவற்றையும் உடையவனே, உலகத்திற்குத் தாயாகியவனே, அழியாதவனே உமக்கு வணக்கம். “தேவாதிதேவனே, சங்கு, சக்ரம், கட்கை ஏந்தியவரே, உமக்காக இந்த தூபம். உமது பிரகாசத்தால் எல்லா உலகங்களும் வெளிப்பட்டு நிலையானவையாக இருக்கட்டும். ஆதிதி தேவியின் கருவாகவும், வைரோசனீச வடிவமாகவும் தோன்றி, தேவதைகளால் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டவரும், யோகிகளின் பரம இலக்குமாகியவனும் நீர். உமக்காக இந்த அன்னம் (உணவு) அர்ப்பணம் செய்கிறேன்; நீர் ஹோமத்திற்கும், ஹோமம் செய்வதற்கும், ஹோமக் குருவாகவும், ஹோமப் பொருளாகவும் இருப்பவர். “ஓ பகவனே, நீர் தங்கமும், உணவும், நீரும், உடைகளும் ஆனவரே. மழை, வருணன், சூரியன், நீர், கேசவன், சிவன்—இவர்கள் எல்லாம் இங்கு உள்ளனர். அன்னம் (உணவு) ப்ரஜாபதி, விஷ்ணு, ருத்ரன், சந்திரன், இந்திரன், சூரியன் ஆகியோரே. வாமனன் ஞானத்தையும் வழங்குபவர்; வாமனதேவன் திரவ வடிவிலும் உறைகிறார். நான் வாமனனைப் பெறுகிறேன்; வாமனன் எனக்குத் தருகிறார். “கபிலரின் உடல் உறுப்புகளில் பதினான்கு உலகங்களும் உறைகின்றன. தெய்வீகமாகப் பிறந்த உமக்கு, மிகுந்த மரியாதையுடன், என் பாவங்கள் நீங்க இது அர்ப்பணம் செய்கிறேன். இந்த விதியை நம்பிக்கையுடன், கல்வியுடன், த்வாதசி அன்று செய்யும் யாரும் நூறு மடங்கு புண்ணியம் பெறுவார்கள். நானும் நம்பிக்கையுடன், சரியான காலத்தில் இந்த புனித ஸ்தலத்தில் சேவை செய்தேன். அதனால், பாவிகளான நீங்கள் என்னைத் தொந்தரவு செய்ய முடியாது. இந்த விரதம் ஒரு முழு சுற்று முடியும் வரை கடைபிடிக்க வேண்டும். உங்களிடமிருந்து இதை கேட்டால் நேரடியாக முக்தி (விடுதலை) கிடைக்கும்; இப்போது நான் உறுதியாக அதை அனுபவிக்கப்போகிறேன்,” என்று அந்த பிராமணர் உரைத்தார். அவர் இப்படிச் சொன்னவுடன், வானில் மிருதங்கங்கள் முழங்கின. எல்லா திசைகளிலும் இருந்து ப்ரேதாதிகளுக்கான விமானங்கள் வானில் தோன்றின.