வராஹபுராணம்

பூமி தேவி பகவான் வராகரிடம் கேட்டாள்: "இது 'அசிகுண்டம்' என அழைக்கப்படுகிறது. தயவுசெய்து இதைப் பற்றி எனக்கு விளக்குங்கள், பிரபுவே." அதற்கு ஸ்ரீ வராகர் பதிலளித்தார்: "ஒரு காலத்தில், ஒரு ராஜா தீர்த்தயாத்திரை செய்யும் நோக்கில் சுவர்க்கத்திற்குச் சென்றார். அந்த ராஜா சுவர்க்க Lokaththil சென்றபோது, அவரது மகன் ராஜ்யத்தை ஆளத் தொடங்கினார். அவன் அரசை நடத்திக் கொண்டிருக்கும்போது, அந்த சமயத்தில் நாரத முனிவர் அங்கு வந்தார். அரசன் அவரை மரியாதையுடன் ஏற்று, நாரதர் அவனிடம் சில வார்த்தைகள் பேசினார். அந்த உரையாடலை முடித்தவுடன், நாரதர் அங்கேயே மறைந்துவிட்டார். அப்போது, அந்த நாரத முனிவர் உங்கள் தந்தையின் சார்பில் என்ன கூறினார் என்று கேட்டார். இதற்கிடையில், அமைச்சர்கள், ராஜாவின் தந்தை மறைந்ததை அறிந்தனர். எனவே, நாரதர் உங்கள் தந்தை கடமைகளிலிருந்து விடுபட்டார் என்று அறிவித்தார். இதையெல்லாம் கேட்ட அரசனும், அமைச்சர்களும், 'நாம் மதுரா நகரத்திற்குச் செல்லலாம்' என்று எண்ணினர். ஏனெனில், அங்கு அனைத்து புனிதத் தலங்களும், பல்வேறு தீர்த்த ஸ்தலங்களும் உள்ளன. ஆனால், நேரடியாக விமதி என்ற அசுரனுடன் போராட நமக்கு சக்தி இல்லை. புனிதத் தலங்கள் அனைத்தும், பூமியே, கல்பகிராமம் எனும் இடத்திற்கு சென்றுவிட்டன. நான் முன்னிலை பார்த்துக்கொண்டிருக்கும் வரை, அவை அருகில் நிலைத்திருக்கட்டும். 'விஷ்ணுவுக்கு ஜெயம்! அப்பாரபாரமானவருக்கு ஜெயம்! தேவனுக்கு ஜெயம்! அச்யுதனுக்கு ஜெயம்!' எனும் ஜெயகோஷம் எழுந்தது. 'விச்வநாதருக்கு ஜெயம்! ஸ்ருஷ்டிகர்த்தாவுக்கு ஜெயம்! தேவனுக்கு வணக்கம்!' என்று நான் கூறினேன். பூமியே, புனிதத் தலங்கள் உம்மை புகழ்ந்தபோது, நான் இவ்வாறு சொன்னேன்: 'ஒரு வரம் தேர்ந்தெடுங்கள், உமக்கு நன்மை உண்டாகட்டும். உமக்கு மனதில் இருப்பதையெல்லாம் அருளுகிறேன். வராகரே, தேவாதி தேவனே, நீங்கள் விரும்பினால் எங்களுக்கு அபயம் அருளுங்கள்.' என்றார்கள். 'அந்த மிகப் பாவியான விமதி என்ற அசுரனால் மிகுந்த பயம் ஏற்பட்டுள்ளது,' என்று அவர்கள் வேண்டினர். அதற்கு ஸ்ரீ வராகர் கூறினார்: 'புனிதத் தலங்களின் ஏற்பாட்டினால், நான் மதுரா நகரத்திற்குச் சென்றேன். அங்கு சென்று, அவனுடன் போரிட்டு, அவனை வென்று, அவன் தலையை பூமியில் பதித்தேன், தேவியே. அப்போது, என் வாளின் முனையால் பூமியை உயர்த்தினேன். அந்நிலையில்தான் அந்த இடம் "அசிகுண்டம்" என்று புகழ்பெற்றது, பூமியே. அங்கே, மனதையும் செவியையும் மகிழ்விக்கும் ஒரு அதிசயமான நிகழ்வை சொல்கிறேன். துவாதசி மற்றும் சதுர்தசி ஆகிய புனித நாட்களில், பக்தியுடனும், தன்னடக்கத்துடனும் இருப்பவர்கள்—அந்த சமயத்தில், தேவியே, நான் மீண்டும் மதுராவுக்கு வந்தேன். அங்கு நானே நான்கு விதமான தங்கச் சிலைகளை நிறுவினேன். அந்த அழகான, உறுதியான, நெற்றிக் குறி கொண்ட அந்தச் சிலைகளை யார் காண்கிறாரோ, அவர் முக்தி பெறுவார். அவற்றில் மூன்றாவது வாமனன், நான்காவது ராகவனுடையது. அவரால், நாலு சமுத்திரங்களால் சூழப்பட்ட பூமி முழுவதும் சுற்றப்பட்டு, புண்ணியமடைந்தது. அங்கு உள்ள அனைத்து தீர்த்த ஸ்தலங்களிலும், 'அசிகுண்டம்' தான் மிகச் சிறந்தது. அசிகுண்டத்திலிருந்து தொடங்கி, அங்கு உள்ள புனித ஸ்தலங்களின் வரிசை விவரிக்கப்படுகிறது. அங்கு அந்தச் சிலைகளை காண்பவர்கள், பரமத்துடன் ஒன்றிணைவதற்குத் தகுதியானவராகிறார்கள். இவ்வாறு, 'அசிகுண்ட மகிமை' எனும் நூற்றாற்பத்தாறு-ஆம் அதிகாரம் ஸ்ரீமத் வராக புராணத்தில் முடிகிறது. அடுத்து, ஸ்ரீ வராகர் கூறினார்: "முன்பொரு காலத்தில், ஒரு ராட்சசன் ஒரு மகானாகிய பிராமணனிடம் பேசினான்." பூமி தேவி கேட்டாள்: "அந்த பிராமணன் எதற்காக கேட்டான்? எல்லாவற்றையும் விளக்குங்கள், பிரபுவே." வராகர் பதிலளித்தார்: "அவன் தேவதைகளை வழிபடுவதில்லை, நல்லவர்களை மதிப்பதும் இல்லை. புனிதத் தலத்திற்குச் சென்றாலும், தீர்த்த ஸ்நானம் செய்வதில்லை. இரவு பகல் என இருவரையும், படுக்கையில் இருந்தபோதும், அந்த மூடன் எப்போதும் இப்படியே இருக்கிறான். எப்போதும் பாவச் செயல்களில் ஈடுபட்டு, கெட்டவர்களுடன் பழகி, அவனது மனம் மிகவும் தீயது. அனைத்து தர்மங்களிலும், 'கிருஹஸ்தாசிரமம்' தான் சிறந்தது என்று ஸ்வயம்புவா அறிவித்துள்ளார். எல்லா ஜீவராசிகளும் தாயை நம்பி வாழ்கின்றன போல, அந்த மிகத் தீயவன் திருட்டு செய்து, பாவங்களில் இணைகிறான்." இவ்வாறு, பகவான் வராகர் பூமி தேவிக்கு அசிகுண்டத்தின் மகிமையையும், தர்மத்தின் சுருக்கத்தையும் புனிதமான முறையில் எடுத்துரைத்தார்.