வராஹபுராணம்

மதுரா circumambulation-இன் Mahimai பெருமைமிக்க வராஹ புராணத்தில், மதுராவின் பிரதக்ஷிணை (circumambulation) செய்வதற்கான மகிமை விளக்கப்படுகிறது. எல்லா திசைகளிலும், படிப்படியாக, மதுராவை சுற்றி வரும்போது—even those who have committed grave sins like Brahma-hatya (பிராமணன் கொலை), மது அருந்தல், திருட்டு, அல்லது சத்தியத்தை மீறுதல்—even such people, மதுராவை பிரதக்ஷிணை செய்தால், அவர்கள் பாவங்களிலிருந்து விடுபடுகின்றனர். அவர்கள் பாவமில்லாதவர்களாக, நோயிலிருந்து சுத்தமாக, உயர்ந்த நிலையை அடைகின்றனர். அவர்களைப் பார்த்த மற்றவர்கள் கூட, பாவம் மற்றும் நோயிலிருந்து விடுபடுகின்றனர். இவ்வாறு, “மதுரா பிரதக்ஷிணை வெளிப்பாடு” என்ற அத்தியாயம் முடிகிறது. தேவவனத்தின் பெருமை அடுத்து, தேவவனத்தின் மகிமை பற்றி வராஹர் விளக்குகிறார். தர்மத்திலிருந்து விலகி, அறிவில்லாமல் வாழும் மனிதர்கள்—even those who are deluded and devoid of knowledge—even without experiencing the sufferings of hell, நற்காரியங்களால், அவர்கள் பாவம் அழிந்து விடுகின்றது. வராஹர் கூறுகிறார்: “மதுரா, நரக வேதனையை நீக்கும் தேவியால், பாவம் அழிக்கப்படுகிறது.” மதுராவில் வாழும் மற்றும் புனித ஸ்தலங்களை சேவிக்கும் மக்கள், அவர்கள் பல நற்காரியங்களை (100 acts) செய்தால், பாவம் அகலுகிறது. அந்த புனித வனங்கள்: முதலில் மதுவனம், இரண்டாவது தாலம், நான்காவது காம்யகவனம், ஏழாவது காடிரவனம், ஒன்பதாவது லோஹார்கலவனம் (பாவம் அகற்றும்), பதினொன்றாவது பாண்டிரவனம், பன்னிரண்டாவது வ்ரிந்தக வனம். இந்த வனங்களை முறையாக யாத்திரை செய்யும், மற்றும் தன் இச்சைகளை கட்டுப்படுத்தும் மக்கள், பாவம் அகற்றுகின்றனர். இவ்வாறு, “தேவவனத்தின் பெருமை” என்ற அத்தியாயம் முடிகிறது. சக்கர தீர்த்தத்தின் பெருமை இப்போது, சக்கர தீர்த்தத்தின் பெருமை பற்றி வராஹர் விளக்குகிறார். ஜம்பூத் தீவின் அலங்காரமான மகாக்ரோதாக என்ற இடத்தில், ஒரு வேதங்களில் தேர்ந்த பிராமணர், தன் மகள் மற்றும் மகனுடன், தர்மத்தில் தீவிரமாக, senses-ஐ கட்டுப்படுத்தி, அங்கு வாழ்ந்தார். அந்த சமயத்தில், அந்த பிராமணர், மற்றொரு accomplished sage-உடன் வாழ்ந்தார். அவர் எப்போதும் சாலிக்ராமத்தில் வாழ வேண்டும் என்று கூறப்படுகிறது. அவர் தொடர்ந்து கல்பக்ராமத்தின் மகிமையை விளக்கினார். ஒரு நாள், பிராமணருக்கு வெளியே செல்லும் எண்ணம் வந்தது; அவர் அந்த accomplished sage-ஐ கேள்வி கேட்டார். பிராமணரின் வார்த்தைகளை கேட்ட அந்த முனி, “உனது வேண்டுகோளை கேள், இது சோகத்தை தரும்” என்று கூறினார். பின்னர், அந்த முனி, வேதங்களில் தேர்ந்த பிராமணரின் வலது கையை பிடித்து, இருவரையும் உயர்த்தி, கல்பக்ராமத்தில் அழைத்துச் சென்றார். இங்கு, அந்த இரண்டு சிறந்த பிராமணர்கள் எப்போதும் கல்பக்ராமத்தில் வாழ்ந்தனர். ஒரு நாள், ஒருவர் நோயால் பாதிக்கப்பட்டு, பத்தாவது நிலையைக் (tenth stage) அடைந்தார். மரணம் அருகில் வந்தபோது, அவர் தன் மகனிடம் பேசினார். மகன், தந்தையை கங்கை நதிக்கரைக்கு அழைத்துச் சென்றான். வேதப் படிப்பில் தீவிரம் கொண்ட அந்த மகன், பித்ரு பக்தியால் வழிகாட்டினான். அந்த சமயத்தில், கல்பக்ராமத்தில், accomplished sage-க்கு ஒரு நுட்பமான இடுப்புள்ள மகள் இருந்தாள். ஓர் நாள், தெய்வீக ஏற்பாடாக, கான்யகுப்ஜ நகரத்திலிருந்து ஒருவர் வந்தார். அந்த பிராமணர், “நல்லவளே, இங்கு நீ எங்கிருந்து வந்தாய்?” என்று கேட்டார். தெய்வீக அறிவால், அந்த மகள் அவரை அறிந்து, மரியாதை செலுத்தினார். அந்த பிராமணர், எப்போதும் தன் மாமாவின் வீட்டில் உணவு உண்ணினார். இவ்வாறு, வராஹ புராணத்தின் மதுரா மஹாத்ம்யத்தில், அத்தியாயங்கள் முடிகின்றன.