வராஹபுராணம்

மகர மாதத்தின் சுக்ல பக்ஷத்தில், பதினைந்தாவது திதி வருண நக்ஷத்திரத்துடன் சந்திக்கும் போது, அது பித்ருக்களுக்கு மிக உயர்ந்த புண்ய காலமாகும் என்று முனிவர்களே, அந்த நிமிடத்தை குறைந்த புண்யம் கொண்டவர்கள் அடைய முடியாது. அந்த சமயத்தில் தனிஷ்டா நக்ஷத்திரம் இருந்தால், அந்த குடும்பத்தில் இருந்து பித்ருக்களுக்கு நீர் மற்றும் அன்னம் சமர்ப்பிக்கப்படும்போது, பித்ருக்கள் பத்தாயிரம் வருடங்களுக்கு திருப்தியடைவார்கள். அதே நேரத்தில், பூர்வபாத்ரபதா நக்ஷத்திரங்கள் இருந்தால், அந்த சமயத்தில் பித்ருக்கள் பெயரில் ஸ்ராத்தம் செய்யும்வர்கள், பித்ருக்களுக்கு உச்சமான திருப்தியையும், ஒரு யுகம் முழுவதும் அமைதியையும் அளிக்கிறார்கள். அத்துடன், யார் பக்தியுடன் கங்கை, சரயு, விபாஷா, சரஸ்வதி, நைமிஷா அல்லது கோமதி ஆகிய புனித நதிகளில் ஸ்நானம் செய்து, பித்ருக்கள் வழிபாட்டை ஆற்றுகிறார்களோ, அவர்கள் தங்கள் பித்ருக்களின் பாபங்களை நீக்கி விடுகிறார்கள். பித்ருக்கள் இவ்வாறு பாடுகிறார்கள்: “ஒரு வருடம் கழித்து, மீண்டும் மகா ஸுக்ல பக்ஷத்தின் இறுதியில், புனித தீர்த்த நீர்களாலும், புதல்வர்களும் மற்றவர்களும் அளிக்கும் தானங்களாலும், நாம் திருப்தியடைகிறோம்.” புனிதமான மனமும், தூய்மையான செல்வமும், சுபகாலமும், விதிப்படி செய்யும் கிரியையும், சரியான பாத்திரமும், உன்னதமான பக்தியும் – இவை அனைத்தும் மனிதனுக்கு வேண்டிய அனைத்தையும் அளிக்கும். பிரம்மணரே, பித்ருக்கள் பாடிய இந்த ச்லோகங்களை கவனமாக கேளுங்கள்; இவை கேட்டபின், விதியின் படி செயல்பட வேண்டும். எங்கள் வம்சத்தில் பிறந்த ஞானியர், எந்த விதமான பொய்யும் இல்லாமல், எங்களுக்காக பிண்டம் சமர்ப்பிப்பவர், அவர்கள் மிகவும் பாக்கியசாலிகள். யார் ஆபரணங்கள், உடைகள், வாகனங்கள், செல்வம் போன்ற அனைத்தும் வைத்திருக்கிறார்களோ, அவர்கள் எங்களுக்காக பிரம்மணர்களுக்கு தானம் வழங்கினால், அல்லது அவரால் இயன்ற உணவை பக்தியோடு, பணிவோடு சிறந்த பிரம்மணர்களை போஜிப்பித்தாலும் கூட, அது போதுமானது. அதைச் செய்ய இயலாதவர்களும், தங்கள் திறமைக்கு ஏற்ப காடை கீரை போன்றவை அல்லது சிறு தானம் கொடுத்தாலும், அதுவும் போதும். அதுவும் முடியாவிட்டால், விரல் முனையில் சிறிது எள்ளை, ஒரு சிறந்த பிரம்மணருக்கு மரியாதையோடு அளித்தாலும் போதும். ஏழு அல்லது எட்டு எள் அல்லது ஒரு பிடி நீர் பக்தியுடன், பணிவோடு எங்களுக்காக அர்ப்பணம் செய்தாலும், அது பித்ருக்களுக்கு போதும். எங்கேயாவது கிடைக்கும் எதையாவது, அல்லது தினமும் பசுக்களில் இருந்து கிடைக்கும் பாலை, வேறு எதுவும் இல்லையெனில், அதையே பக்தியுடன் அர்ப்பணம் செய்தாலும், எங்கள் திருப்திக்காக போதும். எதுவும் இல்லையெனில், காட்டுக்குள் சென்று, ஒரு மரத்தின் வேரில் புனித இடத்தை காட்டி, உலகங்களின் காவலர்களான சூரியனுக்கும் மற்றவர்களுக்கும் முன், “எனக்கு ஸ்ராத்தத்திற்காக செல்வம், பொருள் எதுவும் இல்லை; என் பித்ருக்களுக்கு வணங்கி, என் பக்தியால் அவர்கள் திருப்தியடையட்டும்” என்று கரங்களை விரித்து வேண்டிக் கொள்ள வேண்டும். இவ்வாறு பித்ருக்கள், வாழ்க்கையின் நோக்கும், ஸ்ராத்தத்தின் ஸ்தாபனையும் பாடியுள்ளனர்; இந்த முறையில், த்விஜர்களால் செய்யப்படும் ஸ்ராத்தம் பூரணமாகும். மார்கண்டேயர் கூறினார்: இது முன்பு எனக்கு பிரம்மாவின் புத்திரனும், சனகரின் தம்பியுமான ஞானியால் கூறப்பட்டது. இப்போது பிரம்மணர்களைப் பற்றிய செய்தியை கேளுங்கள். யார் நசிகேதஸின் மூன்று அக்னிகளை, மூன்று மதுசூக்திகளை, மூன்று சுபர்ண ஹ்ருதயங்களை அறிவார்களோ, வேதங்களையும், அதன் ஆறு அங்கங்களையும் அறிந்த, யோகியுமான, ஜ்யோதிர்கீதையை சிறப்பாகப் பாடும் ஒருவர், அவர் ஸ்ராத்தத்தில் அமர்த்தப்பட வேண்டியவர். புரோகிதர், சகோதரப் புதல்வர், பேரன், மாமனார், மருமகன், மாமா, தவத்துக்கு அர்ப்பணிக்கப்பட்ட பிரம்மணர் – இவர்கள் ஸ்ராத்தத்தில் அமர்த்தப்படலாம். ஐந்து அக்னி யாகம் செய்யும் ஒருவர், சிஷ்யன், உறவினர், தாய்தந்தைக்கு பக்தியுள்ளவர் – இவர்கள் அனைவரும் ஸ்ராத்தத்திற்கு ஏற்றவர்கள். ஆனால், நண்பனை விட்டு விலகியவர், விரல் நகங்கள் வடிவமில்லாதவர், கருப்பு பற்கள் கொண்ட பிரம்மணர், கன்னியை கெடுப்பவர், அக்னி கர்மங்களை செய்யாதவர், சோமத்தை விற்கும் ஒருவர் – இவர்கள் ஸ்ராத்தத்திற்கு தகுதியற்றவர்கள். சாபமுற்றவர், திருடன், பழி பேசுபவர், கிராம புரோகிதர், சம்பளத்திற்கு கற்றுக்கொடுக்கின்றவர், சம்பளத்திற்கு கற்றுக்கொள்பவர், பிறருடைய மனைவியை மணந்தவர், தாய்தந்தையை புறக்கணிப்பவர், கீழ் ஜாதி பெண்ணை ஆதரிப்பவர், ஆலயம் புரோகிதர் – இவர்கள் ஸ்ராத்தத்திற்கு ஒப்பதக்கவர்கள் அல்ல. முதல் நாளில், ஞானிகள் சிறந்த பிரம்மணர்களை அழைக்க வேண்டும்; அழைக்காமல் இருந்தால், வீட்டிற்கு வந்த தவசிகளை போஜிப்பிக்கலாம். வீட்டில் வந்த பிரம்மணர்களை, கால்களை கழுவிய பின், தூய்மையுடன், ஆசனத்தில் அமர்த்தி, மரியாதையுடன் உண்ண வைக்க வேண்டும். பித்ருக்களுக்கு ஜோடிகளாக, ஒன்றாக இல்லாமல் அமர்த்த வேண்டும்; தேவர்களுக்கும் அதுபோல். அல்லது ஒவ்வொரு தேவற்கு ஒருவரும், ஒவ்வொரு பித்ருக்கும் ஒருவரும் அமர்த்தலாம். தாயாரின் தந்தைக்கு ஸ்ராத்தம் செய்வது வைஷ்வதேவம் உடன் செய்யலாம், அல்லது விதிப்படி வைஷ்வதேவம் மட்டும் செய்யலாம். தேவருக்காக அமர்த்தப்பட்ட பிரம்மணர் கிழக்கு நோக்கி அமர்ந்து உண்ண வேண்டும்; பித்ருக்கள் மற்றும் பிதாமஹர்களுக்காக அமர்த்தப்பட்டவர்கள் வடக்கு நோக்கி அமர வேண்டும். சிலர், ஸ்ராத்தம் இருவருக்கும் தனித்தனியாக செய்ய வேண்டும் என்கிறார்கள்; மற்ற பெரிய முனிவர்கள், ஒரே சமயத்தில் சமையல் செய்து ஒன்றாக செய்யலாம் என்கிறார்கள். அசனத்திற்கு குசா தரையில் வைத்து, மரியாதையுடன் அர்ப்பணம் செய்து, தேவதைகள் வரவேற்கப்பட வேண்டும். தேவதைகளுக்கு விதிப்படி யவம் கலந்த நீரால் அர்க்யம் வழங்க வேண்டும்; வாசனை தூபம், விளக்கு ஆகியவற்றையும் விதிப்படி சமர்ப்பிக்க வேண்டும். பித்ருக்களுக்கு அபஸவ்ய முறையில் அனைத்தும் தயார் செய்ய வேண்டும். பின், அனுமதி பெற்று, இரண்டாக உடைந்த தர்பையை வழங்கி, மந்திரத்துடன் பித்ருக்கள் வரவேற்கப்பட வேண்டும்; அவர்களுக்கு எள்ளு கலந்த நீரால் அர்க்யம் உள்ளிட்டவை அபஸவ்ய முறையில் வழங்க வேண்டும். அந்த நேரத்தில், யாராவது அதிதி, அதாவது பிரம்மண பயணி, உணவு வேண்டி வந்தால், வீட்டில் அமர்ந்திருக்கும் பிரம்மணர்களிடம் அனுமதி பெற்ற பின், அவரை விருப்பப்படி போஜிப்பிக்கலாம். யோகிகள் பல வடிவங்களில் இந்த பூமியில் சுற்றி, மக்களுக்கு நன்மை செய்கிறார்கள்; அவர்களின் உண்மையான இயல்பு அறிய முடியாது. எனவே, ஸ்ராத்த சமயத்தில் வந்த அதிதியை மரியாதையுடன் போஜிப்பிக்க வேண்டும்; அந்த அதிதி, சிறந்த த்விஜர், போஜிப்பிக்கப்படவில்லை என்றால், ஸ்ராத்தத்தின் பலன் அழிந்துவிடும். உப்பு, சுண்ணாம்பு இல்லாத, நன்கு சமைத்த உணவை மூன்று முறை, அந்த பிரம்மணர்களிடம் அனுமதி பெற்று, அக்னிக்குள் அர்ப்பணம் செய்ய வேண்டும். முதல் ஹோமம் “ஸ்வாஹா” என அக்னிக்குச் செய்ய வேண்டும்; உடனே பின், பித்ருக்களுக்கு தொடர்புடைய சோமனுக்கு அர்ப்பணம் செய்ய வேண்டும். மூன்றாவது ஹோமம் வைவஸ்வதனுக்கு செய்ய வேண்டும்; ஹோமத்திலிருந்து மீதமுள்ளதை பிரம்மணர்களின் பாத்திரத்தில் வைக்க வேண்டும். பின், நன்கு சமைத்த, விரும்பத்தக்க, முறையாக தயாரிக்கப்பட்ட உணவை வழங்கி, “நீங்கள் விருப்பப்படி உண்ணுங்கள்” என்று மென்மையாகவும் மரியாதையுடனும் கூற வேண்டும்.