வராஹபுராணம்

ஆசிரியர்களின் உயர்ந்த பண்புகளை அனுபவித்தவர்கள், என் செயல்களின் பாதையில் நிலைத்திருக்கின்றனர். அந்த தலத்தில், அருமை பெற்றவரே, என் உச்ச ரஹஸ்யம் நிலைக்கிறது. அங்கே, ஒருவர் ஐந்து நிர்ணயிக்கப்பட்ட காலங்களில் சனானம் செய்துவிட வேண்டும். பின்னர், அங்கே உயிரை விட்டு, ஒருவர் தன் குறிக்கோளை நிறைவேற்றியவனாக ஆகிறார். பிருகுகுண்டம் இங்கு புகழ்பெற்றது; அந்த இடத்திலும் என் உச்ச ரஹஸ்யம் மறைந்துள்ளது. அங்கே, என் பாதையை பின்பற்றி ஒருவர் சனானம் செய்ய வேண்டும். துருவன் மேரு மலையின் உச்சியில், பாறை உயரங்களில் நிற்கிற இடத்தில், அங்கே உயிரை விட்டு, என் செயல்களின் பாதையில் நிலைத்திருக்கும் ஒருவர்—மணிகுண்டம் அங்கே புகழ்பெற்றது; அந்த இடத்திலும் என் உச்ச ரஹஸ்யம் உள்ளது. அந்த ஆழ்ந்த மனதை, பாக்கியவளே, தேவர்கள் கூட அடைய முடியாதது. அங்கே, ஒருவர் ஐந்து நிர்ணயிக்கப்பட்ட காலங்களில் சனானம் செய்ய வேண்டும். பின்னர், அங்கே உயிரை விட்டு, என் செயல்களின் பாதையில் நிலைத்திருக்கும் ஒருவர்—என் தலத்தின் கிழக்கு பக்கத்தில், மிக ரஹஸ்யமான இடம் இருக்கிறது, அழகியவளே. அங்கே ஒருவர் சனானம் செய்தால், என் உலகை அடைகிறார். என் புனித தலத்திலிருந்து ஐந்து குறோஷம் மேற்கில், ஒரு இடம் இருக்கிறது; அது தங்கம் போல் பிரகாசமாகவும், மரகதம் போல் ஆழமாகவும், நான் உருவாக்கியதாகும். அங்கே கடுமையான தவங்களை செய்து, ஐந்து மூலதத்துவங்களில் நிலைபெற்று, அந்தவன் இந்திரன் உலகை அடைகிறான், நறுமடிக்கொண்டவளே, தேவர்களுடன் மகிழ்ச்சியுடன் வாழ்கிறான். இந்திரன் உலகை விட்டு, என் உலகை அடைகிறான். அகன்ற கண்களையுடையவளே, அவன் என் மணிபூர மலையில் தங்குகிறான். அவன் பாவங்களை கழுவியவுடன், அழகிய இடுப்பையுடையவளே, அந்த ஸ்திரம் பூமியில் இறங்குகிறது. பாவம் கழிந்தவன் அங்கே நுழைய முடியாது; தூயவன் மட்டும் நுழைகிறான். அந்த இடத்தில், தேவி, நான் மேற்கில் நிலைபெற்று இருக்கிறேன். என் சக்தியால், அங்கே எல்லா காலங்களிலும் பலன்கள் உருவாகின்றன. ஒரு பக்தன், தூய பாகவதன், என் கட்டளைகளுக்கு உரிய செயல்களில் ஈடுபட்டவன், அங்கே சென்று, அழகியவளே, காலை சூரியோதயத்தில், ஒருமனதாக, தீர்மானத்தை கூட்டி செல்ல வேண்டும். ஐந்து இரவுகளில், அவன் என் மலையில் (பலனை) பெறுகிறான். பின்னர், நாராயணன் அங்கே, அவளால் பணிவுடன் கேட்டார்: “இப்பொழுது, இந்த பெயரின் உருவாக்கத்தை விளக்க வேண்டும்.” ஸ்ரீ வராஹன் கூறினார்: “த்வாபர யுகத்தில், அழகியவளே, அங்கே நான் நிலைபெறும்போது, அமரர்கள், பிரம்மா மற்றும் மற்றவர்கள், பல மந்திரம் அறிந்தவர்கள், அப்போது, தேவி, நாரதர், அசிதர், தேவலர் என்னை அங்கே பெயரிட்டு அழைத்தனர். பின்னர், மணிபூர மலையில், அவர்கள் அந்த பெயரை எனக்கு வழங்கினர். மங்களமானவளே, இவ்வாறு நான் உனக்கு பெயரின் உருவாக்கத்தை கூறினேன். தேவி, இந்த புகழ்பெற்ற மலையின் மகிமையை இவ்வாறு விளக்கியேன். இவை என் ரஹஸ்ய விஷயங்கள், பூமி, அந்த உயிர்கள் நிறைந்த மலையில். மங்களமானவளே, இவ்வாறு எல்லா தர்மங்களின் அடிப்படையை உனக்கு கூறினேன். இவ்வாறு ‘புகழ்பெற்ற பகவானின் மகிமை’ என்ற தலைப்புடைய நூற்றைம்பது எட்டாவது அத்தியாயம் புனித வராஹ புராணத்தில், பாக்கியவனின் சாஸ்திரத்தில் முடிகிறது. இப்போது, துவாரகாவின் மகிமை: புகழ்பெற்ற பகவானின் மகிமையை கேட்ட பின்னர், தர்மத்திற்கு அர்ப்பணிக்கப்பட்டவர்கள்...