வராஹபுராணம்

ஒரு காலத்தில், ஒரு தவறான செயலின் காரணமாக நான் ராட்சச குலத்தில் பிறந்தேன் என்று ஒருவர் கூறினார். அந்த வார்த்தைகளை கேட்ட ராட்சசன், "அப்படியே ஆகட்டும்" என சம்மதித்து விடை அளித்தான். பின்னர், "நீ தூய மனதுடன் விடுதலை பெறும் பொழுது, அந்த வரத்தை உனக்குக் கொடுக்கிறேன்" என்று மற்றொருவர் அருளினார். "அவன் பாடுபாடுகளிலிருந்து விடுவிப்பவன்" என்று கூறி அந்த வரத்தை வழங்கினார். அந்த ராட்சசன், பரிசுத்தமானவன், குற்றமற்றவன் என, சரத்கால சந்திரனைப் போல் பிறந்தான். அவன் மகத்தான செயல்களைச் செய்து, இறுதியில் பிரம்ம நிலையை அடைந்தான். இந்தப் பாடல் எனக்குத் தெளிவாக விழித்திருக்கும்போது பாடப்பட்டது, ஞானி. எல்லா ஆசைகளையும் விட்டுவிட்டு, அவன் என் உலகை அடைகிறான். பந்தங்களைத் துறந்தவனாக, அவன் என் உலகை அடைகிறான். அவன் பாடிய அந்தப் பாடலின் ஒலியால், ஒருவர் உலகியலின் கடலைத் தாண்ட முடிகிறது. மனிதனாக இருந்தபோது, அவன் தன் சக்தியால் தேவர்களின் சபையையே வென்றான். ஒன்பதாயிரத்து தொள்ளாயிரம் வருடங்கள், அவர் குபேரனின் வாசஸ்தலத்திலிருந்து விழுந்து, விருப்பப்படி செல்லும் சுதந்திரம் பெற்றான். அவன் நடனமாடிக் கொண்டிருக்கும் போது, பூமி, நான் உனக்குச் சொல்கிறேன்: அந்த வழியினால் மனிதன் உலக பந்தங்களை அறுத்து விடுவான். முப்பதாயிரம் வருடங்களும், முப்பத்து நூறு வருடங்களும், என் செயல்களில் ஈடுபட்டவருக்கு கிடைக்கும் பலன், அழகிய இடுப்பையுடையவளே. அவன் என் பக்தனாக, உலக பந்தங்களைத் தாண்டி பிறக்கிறான். ஜம்பூத்வீபத்தில் பிறந்து, அரசர்களுக்கெல்லாம் அரசனாக மாறுகிறான். மீண்டும், என் பக்தனாக, என் செயல்களில் ஈடுபட்டவனாக பிறக்கிறான். என் செயல்களின் பாதையில் நிற்கும் ஒருவர், பூமியே, என்னை வழிநடத்துகிறான். நிறைய நற்பணிகள் செய்தவனாக, அவன் என் உலகை அடைகிறான். என் பக்தர்களின் மகிழ்ச்சிக்கும், உலக பந்தங்களிலிருந்து விடுதலிக்கும், அந்த உயிர் பத்துப் முன்னோர்களையும் பத்துப் பின்வந்தோர்களையும் மீட்கிறான். பாகவதக் கிரந்தங்களில் இதை ஓதினால், தானே மோக்ஷம் அடைகிறான். யாராவது வெற்றி, நலம், மங்களம், எனக்கு பிரியமானதை விரும்பினால், இந்த அதிகாரத்தை வேதங்களை பழிப்பதற்காக ஓதக்கூடாது. இவ்வாறு, ஸ்ரீவராஹ புராணத்தில், அந்த புனித நூலில், அந்த பறையனும் பிரம்ம ராட்சசனும் நடத்திய உரையாடலில், "வராகன் மகிமை" என்ற நூற்றொன்பதாவது அதிகாரம் நிறைவு பெறுகிறது. அடுத்ததாக, கோகாமுகம் (பதரி) என்ற தலத்தின் மகிமையைப் பற்றி கூறப்படுகிறது. நீ கேள்விப்பட்ட புண்ணிய ஸ்தலங்களை நீ விவரித்தாய். ஆனால், நீ உருவாகவும் ரூபமாகவும் தங்கி இருப்பது எந்த உத்தம ஸ்தலத்தில் என்று கேட்டார். அதற்கு ஸ்ரீவராஹன் பதிலளித்தார்: "நான் தங்கி இருக்கும் இடங்களை இப்போது கேள். முன்பு நான் கூறிய கோகாமுகம் என்ற இடம், லோஹார்கலா என்று அழைக்கப்படும் அந்த இடம், மிலேச்சர்களின் அரசனால் வழிபடப்படும் புண்ணிய ஸ்தலம். அதன் எல்லா ஆலயங்களுடன் கூடியது என் வாசஸ்தலம்; இந்த உலகம் முழுவதும், சஞ்சரிக்கும் அனைத்தும், நிலையாக இருக்கும் அனைத்தும் எனது இருப்பிடம். ஆனால், யார் என் இரகசியத்தையும், என் விருப்பத்தின் பாதையையும் அறிகிறார்களோ, அவர்கள் உண்மையில் என்னை அறிகிறார்கள், தேவி. தேவனின் வார்த்தைகளை கேட்ட பிறகு, பூமி கேட்டாள்: "அந்த சிறந்த கோகாமுகம் எப்படிப்பட்டது? அதை நீ விளக்க வேண்டும்." அதற்கு ஸ்ரீவராஹன் கூறினார்: "கோகாமுகத்திற்கு மேல் இடமோ, அதைவிட எனக்குப் பிரியமானதோ இல்லை. யாராவது கோகாமுகத்திற்கு சென்று, பின்னர் திரும்பி வந்தாலும், பூமியே, நீ கேட்ட அனைத்து புண்ணிய ஸ்தலங்களிலும், கோகாமுகத்திற்கு சமமானது எதுவும் இல்லையெனவும், இனிமேலும் இருக்காது எனவும் கூறுகிறேன். என் அந்த உத்தம ரூபம், அவர்கள் அறியாதது, மறைந்திருப்பதாகும்." இவ்வாறு அந்த புனிதக் கதைகள் ஓர் ஒற்றை ஓட்டத்தில் தொடர்கின்றன.