வராஹபுராணம்

அதிகாலை நேரத்தில் நான் ஹரியை விதிப்படி வழிபட சென்றேன். விஷ்ணுவை மகிழ்விக்கவே நான் இந்த விரதத்தை மேற்கொண்டேன். அப்போது, பசியால் வாடிய பிரம்ம-ராக்ஷசன், எனது வார்த்தைகளை கேட்டு, அவன் வாயை திறந்து, "நீ மீண்டும் திரும்ப விரும்புகிறாயா?" என்று கேட்டான். நான், கடந்த பாவங்கள் காரணமாக சண்டாளராக இருந்தாலும், "ஓ ராக்ஷசா, நான் திரும்ப வந்து உனக்கு என்னை அர்ப்பணிக்கிறேன் என்பதை கேள்," என்று உறுதியாக சொன்னேன். "நான் உண்மை கூறி மீண்டும் வருவேன்; நீ நம்பினால் என்னை விடுவாயாக," என்று கேட்டேன். உண்மையினால், தத்துவத்தில் ஈடுபட்ட முனிவர்கள் வெற்றி அடைந்துள்ளனர்; உண்மையினால், அரசர்கள் மற்றும் பெண்கள் வெற்றி பெற்றுள்ளனர்; அவர்கள் பொய் பேசவில்லை. உண்மையினால் சூரியன் ஒளிர்கிறது; உண்மையினால் சந்திரன் மகிழ்கிறது. நான் மீண்டும் வரவில்லை என்றால், குளிக்காதவர்களின் நிலையை அடைவேன்; மீண்டும் வரவில்லை என்றால் அந்த நிலையை அடைவேன்; மீண்டும் வரவில்லை என்றால் அந்த நிலையை அடைவேன்; மீண்டும் வரவில்லை என்றால் அவர்களின் நிலையை அடைவேன் என்று உறுதியுடன் சொன்னேன். அப்போது ராக்ஷசன் இனிய வார்த்தைகளை கூறி, "விரைவாக செல், உனக்கு வணக்கம்," என்றான். "அவன் மீண்டும் எனக்காக பாடுவான், என் மீது பக்தியில் நிலைத்திருப்பான்," என்றான். "நாராயணாய நம:" என்று கூறி, அந்த சண்டாளன் திரும்பி சென்றான். அவன் உறுதியுடன் இருந்த சண்டாளனுக்கு ராக்ஷசன் இனிய வார்த்தைகளை கூறினான். அவன் அவனை சடையுண்ணும் என்று அறிந்து, "நீ இங்கே இறக்கக் கூடாது," என்றான். நான் முன்பே, ராக்ஷசனால் உண்ணப்பட வேண்டும் என்று ஒப்பந்தம் செய்திருந்தேன். அப்போது, தாமரை கண்கள் கொண்டவன், அந்த சண்டாளனிடம், "அந்த பாவி ராக்ஷசன் இருக்கும் இடத்திற்கு போகாதே," என்று சொன்னான். அவன் வார்த்தைகளை கேட்ட சண்டாளன், தனது விரதத்தில் உறுதியாக, "நீ எனக்குச் சொல்வதை நான் செய்யமாட்டேன்," என்று கூறினான். "இந்த உலகம் முழுவதும் உண்மையில் நிலைத்திருக்கிறது; வம்சம் உண்மையில் நிலைத்திருக்கிறது; நான் அதை ஒருபோதும் கைவிடமாட்டேன், பொய் பேசமாட்டேன்," என்று உறுதி தெரிவித்தான். இவ்வாறு, அந்த சண்டாளனும் தனது உண்மை விரதத்தில் நிலைத்திருந்தான். "நான் வந்துவிட்டேன், ஓ பிரபுவே; தாமதிக்காதே, உன் பசியை தீர்த்து உன் உணவை உட்கொள்," என்று சொன்னான். "என் உடல் உறுப்புகளை நீ விரும்பும் படி உண்டு; உன் ஆசையை பூர்த்தி செய்; எனக்கு உண்மையில் பயனுள்ளதாக இருக்கும் செயலைக் செய்," என்று கூறினான். அப்போது, ராக்ஷசன் சண்டாளனிடம் இனிய வார்த்தைகளை கூறினான். அந்த முறையே நெறி அறியாத சண்டாளனின் மனம் அவ்வாறு சாய்ந்திருந்தது. பிரம்ம-ராக்ஷசனுக்கும் இனிய வார்த்தைகள் கூறினான். "இருப்பினும், எப்போதும் உண்மை பேச வேண்டும், ஓ பிரம்ம-ராக்ஷசா," என்று கூறினான். தனது விரதத்தில் நிலைத்திருந்த சண்டாளனுக்கும் இனிய வார்த்தைகளை ராக்ஷசன் கூறினான். "நீ உன் உயிரை பாதுகாக்க விரும்பினால், எனது பாடலுக்கு பழம் அளி," என்று கேட்டான். பிரம்ம-ராக்ஷசனின் வார்த்தைகளை கேட்ட சண்டாளன் பதில் சொன்னான்: "நான் உன்னை உண்ணுவதாக சொன்னேன்; என் பாடலுக்கு என்ன பழம் வேண்டும்?" என்று கேட்டான். "அந்த பாடலிலிருந்து ஒரு உன்னதமான புண்ணியத்தை மட்டும் அளி," என்று ராக்ஷசன் கேட்டான். அவன் வார்த்தைகளை கேட்ட சண்டாளன், பாடலுக்கு ஆசைப்படும் மனத்துடன், பதில் கூறினான்.