வராஹபுராணம்

அந்த இடத்தில், எல்லோரும் செழிப்புடனும், நோய் மற்றும் காயங்கள் இல்லாமல் வாழ்ந்தார்கள். அவர்கள் என் தெய்வீக புண்ணிய பூமியின் கிருபையால், தகுந்தபடி மகிழ்ச்சியுடன் இருந்தார்கள். இப்போது, என் வராக அவதாரத்தில் நடந்த மற்றொரு கதையை நான் உமக்கு சொல்கிறேன். விலங்குகளாக பிறப்பதிலிருந்து விடுபட்டு, அவர்கள் வெள்ளைத் தீவுக்கு (ஶ்வேதத்வீபம்) சென்றடைந்தார்கள். அங்கு, ஒருவரால் தனது வம்சத்தில் பத்து முன்னோர்கள் மற்றும் பத்து பின்வந்தோர்களும் விரைவில் விடுதலை பெறுகிறார்கள். இக்கதையை பழித்துரைப்பவர்களிடையே சொல்லக்கூடாது; வீட்டில் தனியாக இருக்கும்போது மட்டும் சொல்லலாம். அதுபோலவே, வேதங்களின் நற்பண்புகளால் ஓங்கும் வைஷ்ணவர்களுக்குமுன் இதை கூறலாம். இவ்வாறு, புனிதமான வராக புராணத்தில் 'கஞ்சரிடா கதையெனும்' நூற்றி முப்பத்தியெட்டாவது அதிகாரம் நிறைவடைகிறது. இப்போது, வராக அவதாரத்தின் மகிமையை நான் உமக்கு எடுத்துரைக்கிறேன், தேவியே! இங்கு எழுதப்பட்டவற்றின் உண்மையான பலனை கவனமாக கேள். என் ஆலயத்தில், பசுமாட்டின் எருமையை எடுத்துக் கொண்டு தரையை பூச வேண்டும். இதனால், ஆயிரக்கணக்கான தெய்வீக ஆண்டுகள் சொர்க்கத்தில் மகிழ்வுடன் வாழலாம். செல்வமும், தானியமும் நிரம்பிய, பரந்தும் தூய்மையுமாகிய குடும்பத்தில் பிறக்கிறார். பிறகு, குச தீவிற்குச் சென்று, ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகள் வாழ்கிறார். அங்கிருந்து கீழே விழுந்தாலும், எனது செயல்களில் பக்தியுடன் இருந்தால், அதன்பலனாக அவர் என் ஆலயங்களையும், வாசஸ்தலங்களையும் நிறுவுகிறார். இப்போது பசுமாட்டின் எருமையின் பெருமையை நான் உமக்கு சொல்கிறேன், வாசுந்தரையே! அருகிலோ, தொலைவிலோ எவர் எருமை கொண்டு வந்தாலும், அவர்களில் முதன்மை வகிப்பவர் சொர்க்கத்தில் மிகுந்த மரியாதை பெறுகிறார். பதினொன்று ஆயிரம் நூறு ஆண்டுகள் வரை, அவர் சொர்க்கத்தில் வாழ்கிறார். பிறகு, அவர் என் பக்தராகவும், அனைத்து தர்மங்களையும் அறிந்தவர்களில் சிறந்தவராகவும் பிறக்கிறார். எருமையை முறையாக எடுத்துச் செல்வோர் என் உலகை அடைகிறார்கள். ஓர் அதிர்ஷ்டசாலி, அவர் பெற்ற புண்ணியத்தை முழுமையாக கேள்: ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகள் அவர் சொர்க்கத்தில் மதிப்புடன் வாழ்வார். கௌஞ்ச தீவிலிருந்து கீழே விழுந்த அரசர், தர்மநெறியில் நிலைபெறுகிறார். இப்போது சுத்திகரிப்புப் பற்றிய செயலை நான் உமக்கு விளக்குகிறேன், பூமியே! அந்தவர் தூய்மையானவராகவும், பகவானுக்கே அர்ப்பணித்தவராகவும், குற்றமற்றவராகவும் இருப்பார். நூற்றுக்கணக்கான ஆண்டுகள் சொர்க்கத்தில் வாழ்ந்த பிறகு, அவர் நீண்ட காலம் அங்கே தங்கி, தர்மநெறியில் நிலைபெறும் அரசராகிறார். பின்னர், தூய்மையும் என் செயல்களில் பக்தியும் கொண்டவராக, அவர் ஶ்வேதத்வீபத்திற்கு செல்கிறார். என் செயல்களில் மனம் ஒன்றாகப் பாடும் அவர்கள், பாடிய ஒவ்வொரு சுருதி வரிக்கும் ஏற்ப, அழகாகவும், நற்குணமும், திறமையும் கொண்டவராகவும், எல்லா வேதங்களையும் அறிந்தவர்களில் முதன்மையாகவும் பிறக்கிறார். மேலும், அவர் என் பக்தராகவும், இந்திரலோகத்திற்குச் செல்லும் பாதையில் நிலைபெறுகிறார். இந்திரலோகத்திலிருந்து கீழே விழுந்தாலும், என் பாடல்களில் பக்தியுடன் இருப்பதால், அவர் பூமியில் வைஷ்ணவர்களிடையே பிறக்கிறார். என் கிருபையால், தூய ஆன்மாவுடன், அவர் என் உலகை அடைகிறார். இதற்குப் பிறகு, சூதர் கூறுகிறார்: கரங்களை கூப்பி பணிந்து, பூமி மீண்டும் பதில் கூறினாள். பூமி கேட்டாள்: பாடலின் சக்தியால் சித்தி அடைந்த அந்த மகா வீரர்கள் யார்? அப்போது வராக பகவன் கூறுகிறார்: தொலைவில் இருந்தும், என் மீது உறுதியான பக்தியுடன் விழிப்புடன் இருப்பவர்...