வராஹபுராணம்

பிரபஞ்சத்தின் ஆதியும் அந்தமும் ஆன நாராயணனைப் பற்றிய ஒரு பழமொழியை இங்கு முனிவர்கள் கூறுகின்றனர். பிரம்மாவின் ரூபத்தை எடுத்த அந்தத் தேவன் உலகின் தோற்றத்தையும் அழிவையும் ஏற்படுத்துவதாக விளக்கப்படுகிறார். “நீர்கள்” என்பவை ‘நாரா’ என்று அழைக்கப்படுகின்றன; அந்த நீர்கள் நரனிடமிருந்து பிறந்தவையாகும். முதலில் அந்த நீரின் இருப்பிடம் நரனுக்கே உரியது. அதனால் அவர் “நாராயணன்” என்ற பெயரால் புகழப்படுகிறார். பிரபஞ்ச சுழற்சி ஆரம்பத்தில், எப்போதும் போல, அவர் படைப்பை எண்ணிக் கருதியபோது, அவருக்குத் தெரியாமலே, இருளால் ஆன ஒரு உருவாக்கம் தோன்றியது. அந்த இருள், மாயை, பெரும் மாயை, தமிஸ்ரா, அண்டம் என்று அழைக்கப்படும் ஐந்து விதமான அறியாமை அந்த மகானின் உள்ளத்தில் எழுந்தன. அவர் தியானத்தில் மூழ்கியிருந்தபோது, இந்த ஐந்து வடிவங்களிலும் உருவான படைப்பு, வெளிப்படையாகவோ, உள்ளார்ந்தவாகவோ தெரியாதது; அதன் இயல்பு மறைந்திருந்தது; அது அசையாத உயிரினங்களால் ஆனது. இதனை ஞானிகள் முதன்மை படைப்பு என்று அறிவர். பின்னர், அவர் தியானத்தில் தொடர்ந்து இருந்தபோது, இன்னொரு சிறந்த படைப்பு தோன்றியது. அதன் ஓட்டம் பக்கவாட்டாக இருந்ததால், அது “திர்யக்-ஸ்ரோத்தஸ்” (பக்க ஓட்டம்) என அழைக்கப்படுகிறது. இவை, மிருகங்கள் முதலியவையாக அறியப்படுகின்றன; அவை சரியான பாதையிலிருந்து வழித்தெரியப்படுகின்றன. இந்த “திர்யக்-ஸ்ரோத்தஸ்” படைப்பும் பயனற்றதாகவே இருப்பதாக நான்முகன் பிரம்மா எண்ணினார். அடுத்து, “உர்த்வ-ஸ்ரோத்தஸ்” (மேலே ஓடும்) எனும் மூன்று பிரிவுகளைக் கொண்ட படைப்பு தோன்றியது; இது சத்துவ குணமும் தர்மத்துக்கு பற்றும் கொண்டது. இதிலிருந்து தேவர்கள் தோன்றினர்; அவர்கள் மேலே செல்வோரும், எல்லா கருவிகளிலும் பிறப்போரும் ஆவர். பின்னர், பிரபுவான ப்ரஜாபதி இன்னொரு படைப்பை உருவாக்கி, மீண்டும் சிந்தித்தார். முதன்மை படைப்பு மற்றும் பிறவைகளும் பயனற்றவையென எண்ணினார். அப்போது அந்த பிரபு “அர்வாக்-ஸ்ரோத்தஸ்” (கீழே ஓடும்) படைப்பை எண்ணினார்; இதில் மனிதர்கள் தோன்றினர்; இவர்கள் பயனுள்ளவர்களாக கருதப்படுகின்றனர். இவர்கள் தெளிவில் சிறந்தவர்களாக இருந்தாலும், இருளால் மூடப்பட்டவர்களும், ரஜஸ் குணம் மேலோங்கியவர்களும் ஆவர். எனவே, அவர்களுக்கு துன்பம் அதிகம், செயலில் எப்போதும் ஈடுபட்டிருப்பர். இவ்வாறு, பாக்கியசாலி எனும் உமக்கு இந்த ஆறு படைப்புகள் விளக்கப்பட்டுள்ளன: முதலில் மகத் தத்துவத்தின் படைப்பு, இரண்டாவது சூக்கும பொருள்களின் படைப்பு. மூன்றாவது வைகாரிக படைப்பு, நான்காவது என்பது இந்திரியங்களின் படைப்பு; இவை அனைத்தும் “பிரகிருத” (இயற்கை) படைப்பாகும்; புத்தியால் உருவாகின்றன. நான்காவது படைப்பு முதன்மை படைப்பு; இதில் அசையாத உயிரினங்கள் முதன்மையானவை; “திர்யக்-ஸ்ரோத்தஸ்” என்று அழைக்கப்படுவது அவற்றாலேயே. அதேபோல், “உர்த்வ-ஸ்ரோத்தஸ்” படைப்பில் சிறந்தது ஏழாவது மனித படைப்பு; எட்டாவது கிருபையின் படைப்பு, இது சத்துவமும் தமஸும் சேர்ந்ததாகும். இதில் ஐந்து “வைகிரித” (மாற்றிய) படைப்புகள், மூன்று “பிரகிருத” (இயற்கை) படைப்புகள் எனப்படும்; ஒன்பதாவது “கௌமார” எனப்படும், இது இரண்டையும் உள்ளடக்கியது. இவ்வாறு, இந்த ஒன்பது ப்ரஜாபதியின் படைப்புகள்—பிரகிருதமும் வைகிரிதமும்—உலகின் அடிப்படை காரணங்களாக விளக்கப்பட்டுள்ளன. இந்த படைப்புகள் விளக்கப்பட்டுள்ளன; இனி வேறு என்ன கேட்க விரும்புகிறாய்? அப்போது பூமி கேட்டாள்: “பிரம்மாவின் படைப்பு, அவ்யக்தத்திலிருந்து பிறந்தது, ஒன்பது வடிவங்களில் தோன்றியுள்ளது. அது எவ்வாறு வளர்ந்தது, பகவான்? அதை எனக்குச் சொல்லுங்கள், அச்யுதா.” ஸ்ரீ வராகர் பதிலளித்தார்: “முதலில் பிரம்மா, தவத்தில் சிறந்த ருத்ரன் மற்றும் பிறரைப் படைத்தார்; பின்னர் சனகன் மற்றும் பிறரும், மாரீசி முதலியவர்களும் உருவாகினர். மாரீசி, அத்ரி, அங்கிரஸ், புலஹ, கிரது, புலஸ்த்யர், ப்ரசேதஸ், ப்ருகு, பத்தாவது நாரதர், மற்றும் தவத்தில் சிறந்த வசிஷ்டர் ஆகியோர் தோன்றினர். சனகன் மற்றும் பிறரை அவர் துறவின் பாதையில் ஈடுபடுத்தினார்; மாரீசி மற்றும் மற்றவர்கள் (நாரதரைத் தவிர்த்து) கர்ம பாதையில் ஈடுபட்டனர். முதன்மை ப்ரஜாபதி, வலது விரலில் இருந்து பிறந்தவர், தன் வம்சத்தின் மூலம் இந்தச் சஞ்சலமும் அசஞ்சலமும் ஆன உலகை உருவாக்கினார். தேவர்கள், அசுரர்கள், கந்தர்வர்கள், பாம்புகள், பறவைகள்—இவை அனைத்தும் தக்ஷனின் மகள்களிடமிருந்து பிறந்தவை; இவை எல்லாம் உயர்ந்த தர்மத்தைப் பின்பற்றுபவை. கோபத்திலிருந்து பிறந்த ருத்ரர், பரமபிரபுவின் குருதி மடியில் இருந்து தோன்றினார். அவர் மிகக் கொடூரனும், மிகப் பயங்கரமானவரும், பாதி ஆண் பாதி பெண் ரூபம் கொண்டவரும் ஆவார். பிரம்மா அவரைத் தன்னைப் பிளக்கும்படி கூற, அவர் மறைந்து விட்டார். அப்போது அவர் தன்னை இரண்டாகப் பிரித்தார்—ஆண் மற்றும் பெண்; ஆண் பகுதியை பத்து பாகங்களாகவும் தனித்தனியாகவும் பிரித்தார்; இவ்வாறு ப்ரம்மாவிலிருந்து பிறந்த பதினொன்று ருத்ரர்கள் புகழ்பெற்றனர். ருத்ரர் உருவான வரலாறு இங்கு சுருக்கமாகக் கூறப்பட்டது, பாபமில்லாதவனே; இப்போது யுகங்களின் மகிமையைச் சுருக்கமாகச் சொல்கிறேன். கிருத, திரேதா, துவாபர, கலி என்பவை நான்கு யுகங்கள்; இதில் மகான்கள்—மன்னர்கள், அதிக தானம் வழங்கியவர்கள், தேவர்கள், அசுரர்கள்—தர்மத்தை நிறுவி, பல செயல்களைச் செய்தனர்; இதை நீ கேள். முதல் சுழற்சியில், ஸ்வயம்புவ மனு இருந்தார்; அவருக்கு இரண்டு மகன்கள்—பிரியவ்ரதன், உத்தானபாதன்—இவர்கள் மனிதர்களை விடச் சிறந்த செயல்கள் புரிந்தவர்கள், இருவரும் தர்மத்தில் நிலைத்திருந்தனர். அங்கே, ராஜா பிரியவ்ரதன், மிகுந்த யாகங்களைச் செய்த, தவத்தில் சிறந்தவர், பல பெரிய யாகங்களை நிறைவேற்றினார். தன் மக்களை, பரதன் முதலியோரை, ஏழு கண்டங்களிலும் நிருவாகம் செய்ய வைத்து, தானாகவே பரந்த புண்ணியமான நிலத்திற்குச் சென்று, பெரும் தவம் செய்தார். அந்த உலகாதிபதி தவத்தில் ஈடுபட்டிருந்தபோது, நாரதர் அவரைச் சந்திக்க விரும்பி அங்கே வந்தார். வானில் சூரியன் போல் பிரகாசிக்கும் நாரதரைப் பார்த்த ராஜா மகிழ்ச்சியுடன் எழுந்து அவரை வரவேற்றார். அவருக்குப் படுக்கவும், பாதத்துக்கு நீரும் அளித்து, வரவேற்கும் சொற்களாலும், மரியாதையுடனும் பேசினார்; உரையாடலுக்குப் பிறகு, பிரியவ்ரதன், பிரம்மஞானி நாரதரைப் பற்றி கேட்டார். பிரியவ்ரதன் கேட்டார்: “பெரியோனே, நாரதா, இந்த கிருத யுகத்தில் நீங்கள் பார்த்த அல்லது கேட்ட எந்த அதிசயத்தையும் எனக்குச் சொல்லுங்கள்.” நாரதர் பதில் அளித்தார்: “நான் ஒரு அதிசயத்தைப் பார்த்துள்ளேன்; கேள், பிரியவ்ரதா. நேற்று, ஓ ராஜா, நான் ‘சுவேத’ என்ற தீவுக்குச் சென்றேன்; அங்கே மலர்ந்த தாமரை மலர்களால் அலங்கரிக்கப்பட்ட ஒரு ஏரி பார்த்தேன். அந்த ஏரியின் கரையில், அகன்ற கண்கள் கொண்ட ஒரு கன்னியைக் கண்டேன்; ஆச்சரியமாக அந்த நீளமான அழகான கண்கள் கொண்ட பெண்ணைப் பார்த்தேன். அவளிடம் கேட்டேன்: ‘நீ யார், மென்மையானவளே? இங்கே எப்படி வந்தாய்? உன் நோக்கம் என்ன? இங்கே என்ன செய்ய விரும்புகிறாய்?’ இவ்வாறு நான் கேட்டபோது, அவள் விழிக்காமல் என்னைப் பார்த்தாள்; அமைதியாக இருந்தாள்; நான் பரம ஞானத்தை அடையும் வரை நினைவில் மூழ்கி இருந்தாள். அப்போது, நான் என் நினைவில் இருந்த அனைத்து வேதங்களையும், அனைத்து சாஸ்திரங்களையும், யோக முறைகளையும், வேத மரபுகளையும் மறந்துவிட்டேன்.