வராஹபுராணம்

ஒரு காலத்தில், உலக வாழ்க்கையிலிருந்து விடுதலை பெறும் நோக்கத்துடன், எல்லா ஆசைகளும் பூர்த்தி செய்யப்பட்ட பிறகு, ஒரு பக்தன் தன்னுடைய மனதில் உறுதி செய்து கொள்கிறான். "ஓம்! நான் ஆண்டவரின் அனைத்து பக்தர்களையும், நல்ல முறையில் தீட்சை பெற்றவர்களையும், அனைத்து குருமாரையும் அறிந்துள்ளேன்," என்ற மந்திரத்தை அவன் உச்சரிக்கிறான். ஆண்டவரின் பக்தர்களுக்கு வணங்கி, புனித அக்கினியை ஏற்றுகிறான். பின்பு, ஏழு முறை இருபது அளவு எள்ளு சாதம் அர்ப்பணிக்கிறான். "அச்வின்கள், திசைகள், சோமன் மற்றும் சூரியன் சாட்சி ஆகட்டும்; நாம் மகிழ்ச்சியுடன் என் உண்மையான வார்த்தைகளை கேட்கட்டும்," என்ற மந்திரத்தை அவன் கூறுகிறான். உண்மையால் பூமி நிலைத்து நிற்கிறது; உண்மையால் பூமி உறுதியாக இருக்கிறது. இந்த உண்மை வழிபாட்டை செய்து முடித்த பிறகு, அந்தப் பண்டிதர்கள் மீண்டும் அவ்வாறு பின்பற்ற வேண்டும். பக்தன், ஆண்டவர், மற்றும் குருவை மூன்று முறை சுற்றி வணங்க வேண்டும். குரு மற்றும் தேவர்கள் அருளால், சில சமயம் தானாகவே தீட்சை கிடைக்கிறது. இவ்வாறு, அழகியவளே, சீடன் மந்திரத்துடன் வழிபட வேண்டும். அந்த சீடனை மட்டும் குரு பார்த்து, தன்னுடைய கலைசத்தை (கும்பம்) எடுத்து, "விஷ்ணுவின் அருளால், நீ வெற்றி பெற்றாய்; தீட்சையும் கலைசமும் கிடைத்துள்ளன," என்று அறிவிக்கிறார். பின்பு, வாய்மொழி (மூத்ரா) செய்து, குரு சீடனை தீட்சை பெறச் செய்கிறார். "நான் குறைந்து குறைந்து அலைந்தாலும், குருவும் விஷ்ணு தீட்சையும் பெறுகிறேன்," என்று கூறுகிறார். இந்த மந்திரத்துடன் வாய்மொழி செய்ய வேண்டும். இவ்வாறு, அவன் உடை பெறுகிறான்; கலைசத்தை எடு, அன்புள்ளவளே. "வாசனைப் பொருட்கள், எல்லா இனிமையான வாசனைகள் அனைத்தையும் ஏடு," என்ற மந்திரத்தை கூற வேண்டும். மதுபார்கம் (மதுவும் பால் கலந்த பண்டம்) எடுத்துச் செல்லும்போது, அவன் அந்த மந்திரத்தை உச்சரிக்க வேண்டும். பின்பு, குருவின் பாதங்களை எடுத்துப் பிடித்து, அவரை மகிழ்விக்க வேண்டும்; குரு சொன்னதை மனதில் வைத்துக் கொண்டு, அந்த மந்திரத்தை சொல்ல வேண்டும். "என் வார்த்தைகளை எல்லா பக்தர்களும் கேட்கட்டும்; என் குரு என் எல்லா ஆசைகளை பூர்த்தி செய்துள்ளார்," என்ற மந்திரம் கூறப்பட வேண்டும். இந்த சாஸ்திரத்தில், பூமியில் ஒரு பிராமணனின் தீட்சை இவ்வாறு அறிவிக்கப்பட்டது. இதே முறையில், பூமியே, ஒருவர் தீட்சையை மேற்கொள்ள வேண்டும். இவ்வாறு, ஸ்ரீ வராஹ புராணத்தில், "பிராமண தீட்சை சூத்திரம்" எனும் நூற்ற இருபத்தி ஏழாவது அதிகாரம் முடிகிறது. இப்போது, க்ஷத்திரியருக்கான கண்ணாடி, அஞ்சனம், மற்றும் கட்டுப்பட்டா வழிபாட்டை நான் விளக்குகிறேன்; இதை கேள், பூமியே. முந்தைய மந்திரத்துடன், க்ஷத்திரியன் தன்னுடைய தீட்சையை மேற்கொள்ள வேண்டும். அனைத்து பொருட்களையும் கொண்டு வர வேண்டும், ஒன்று தவிர. தீட்சையில், பிளாஷம் கம்பு பயன்படுத்தக் கூடாது. அதற்கு பதிலாக, அஸ்வத்தம் கம்பு தீட்சையில் பயன்படுத்த வேண்டும். நான் கூறிய அனைத்தும், மற்றும் முன்னர் கூறியவற்றையும் செய்ய வேண்டும். என் பாதங்களை பிடித்து, அந்த மந்திரத்தை கூற வேண்டும்: "ஓ விஷ்ணுவே, எல்லா ஆயுதங்களும் விட்டுவைக்கப்பட்டுள்ளன; எல்லா க்ஷத்திரிய கடமைகளும் கைவிடப்பட்டுள்ளன." இவ்வாறு கூறி, க்ஷத்திரியன் என் அருகில் நிற்கிறான். "தேவர்களின் தேவா, நான் ஆயுதங்களை தொடுவதில்லை; நான் பழி பேசுவதில்லை, ஆண்டவரே," என்ற மந்திரம் கூற வேண்டும். அவ்வாறு கூறிய பிறகு, இங்குள்ள அனைத்தையும் வழிபட வேண்டும். பிறகு, முன்னர் கூறியபடி, அவர்களுக்கு உணவு தரையில் வைத்து வழங்க வேண்டும். இதுவே, தேவியே, க்ஷத்திரியருக்கான தீட்சை; இது உலக வாழ்க்கையிலிருந்து விடுதலை தருகிறது. இப்போது, வைஷ்யருக்கான தீட்சையை நான் விளக்குகிறேன்; அதன் உண்மையை கேள், அழகியவளே. வைஷ்ய கடமைகளை விட்டுவிட்டு, அவன் என் சேவையில் முழுமையாக ஈடுபடுகிறான். முன்னர் நான் கூறிய அனைத்தும் அங்கு சேர்க்க வேண்டும். முதலில், இடத்தை மாட்டின் சாணம் கொண்டு பூச வேண்டும், முன்னர் கூறியபடி. இவ்வாறு, ஸ்ரீ வராஹ புராணத்தில், பிராமண, க்ஷத்திரிய, மற்றும் வைஷ்ய தீட்சை முறைகள் புனிதமாக விளக்கப்பட்டுள்ளன.