புனிதமான ஸ்ரீ வராஹ புராணத்தில், இறைவனின் அருளும் வழிகாட்டலும் நிறைந்துள்ள இந்த அத்தியாயத்தில், இறைவனுக்குப் பூர்வமாக அர்ப்பணிக்க வேண்டிய பொருட்கள், முறைகள், மற்றும் அவற்றின் முக்கியத்துவம் பற்றிய விவரங்கள் விரிவாக கூறப்படுகின்றன. முதலில், இறைவனுக்கு பூங்கொத்துகளும், பலவிதமான மாலைகளும் அர்ப்பணிக்க வேண்டும் என கூறப்படுகிறது. பூக்களை அள்ளி எடுத்துவைத்து, மனதைக் கூடி, “நான் இந்த உலக வாழ்க்கையில் இருந்து விடுதலை பெற வேண்டும்; அச்ச்யுதா, இதை உமது அருளாக ஏற்றுக் கொள்ள வேண்டும்” என்று மந்திரம் சொல்ல வேண்டும். அதன் பிறகு, சுகந்தமான பொருட்களால் செய்யப்பட்ட தூபம் இறைவனுக்கு அர்ப்பணிக்க வேண்டும். இரு குடும்பங்களும், தூபம் அர்ப்பணிக்கும் போது, தூப மந்திரத்தை மனசாட்சியுடன் உச்சரிக்க வேண்டும். “விடுதலைக்காக, இந்த தூபம் ஏற்கப்பட வேண்டும்” என்று வேண்ட வேண்டும். சங்க்யா முனிவர்கள் அடைந்த அமைதியுடன், “இந்த தூபத்தை ஏற்றுக் கொள்ளுங்கள்; உமக்கு வணக்கம்” என்று கூறி, தூபம் அர்ப்பணிக்க வேண்டும். இவ்வாறு, மாலை, வாசனை, மற்றும் பசையுடன் இறைவனை வழிபட்ட பிறகு, அர்ப்பணித்த பொருட்களை எடுத்துக்கொண்டு, கையைக் கூப்பி தலையில் வைத்து, “பகவான், பரமபுருஷன், ஸ்ரீனிவாசா, ஆனந்த வடிவில் விளங்கும் உமக்கு இந்த அழகான மஞ்சள் பட்டு உடையை, தெய்வீக உடலை போர்த்தும் வகையில் அர்ப்பணிக்கிறேன்” என்று வேண்ட வேண்டும். உடலை பொருந்தும் ஆடைகள் அணிவித்து, ஓம் என்ற நாதத்தோடு, தர்மம் மற்றும் புண்ணியத்தில் மூடிய நிலையில், அந்த ஆடையை எடுத்துக்கொண்டு, “இது உன்னுடன் எனக்கும் பரஸ்பர மகிழ்ச்சி தரும், ஜீவராசிகளுக்கு வாழ்வை பாதுகாக்கும், சரியானது, சத்தியமானது, நன்மை தரும்; தேவா, இதை ஏற்றுக்கொள்ளுங்கள்” என்று அர்ப்பணிக்க வேண்டும். இவ்வாறு வழிபாட்டை முடித்த பிறகு, என் வழியைப் பின்பற்றியவாறு, தூய்மையானவர் தேவர்களை புகழ வேண்டும்; இது தான் உச்சமான அர்ப்பணை. உணவு அர்ப்பணித்து, அந்த அர்ப்பணையை அகற்றிய பிறகு, “தேவர்களுக்கு அனைத்து வகையான வாசனை பொருட்களாலும், பானையாலும், பாக்கும் அர்ப்பணிக்கிறேன்; உலகத்தின் ஆண்டவனே, எங்கள் வீடும் உமது உருவமும் சிறப்பாக அலங்கரிக்கப்பட வேண்டும்” என்று மந்திரம் சொல்ல வேண்டும். அதன்பின், இறைவனின் மகிழ்ச்சிக்காக, வாய்க்கு சிறந்த அலங்காரம் பாக்கும் செய்து அர்ப்பணிக்க வேண்டும். இந்த சேவையினால், என் பக்தன் இந்த விரதத்தை நிறைவேற்ற வேண்டும். இவ்வாறு, ஸ்ரீ வராஹ புராணத்தில், “தெய்வ அர்ப்பணை முறைகள்” என்ற நூற்றெட்டாவது அத்தியாயம் முடிகிறது. அடுத்து, என்னைச் சுற்றிய உணவு முறைகள் மற்றும் தவிர்க்க வேண்டியவற்றின் விதிகள் கூறப்படுகின்றன. “இந்த உலக வாழ்க்கையில் இருந்து விடுதலை பெறும் செயல் முறையை கேட்டபின், இந்த சக்திவாய்ந்த செயல்கள் உமது வழியைப் பின்பற்றியே செய்ய வேண்டும். எந்தப் பொருட்களுடன் செய்ய வேண்டும்? அதை சொல்லுங்கள், மாதவா!” என்று கேட்டபோது, தர்மத்தை அறிந்த, சொற்பொழிவில் நிபுணர், “எந்த மந்திரத்துடன் சேர்க்கப்பட்டுள்ளதோ, அதை எனக்கு கொண்டு வாருங்கள்” என்று கூறுகிறார். அதன்பின், ஏழு அரிசி தானியங்களையும், பாலும் சேர்த்து, நூற்றுக்கணக்கான, ஆயிரக்கணக்கான பலவிதமான அரிசி வகைகள் அர்ப்பணிக்க வேண்டும் என்று கூறப்படுகிறது. “மாதவி, அர்ப்பணைக்கு ஏற்ற அரிசி வகைகளை நான் கூறுகிறேன்,” என்று இறைவன் விளக்குகிறார். தர்மசில்லிகா, கீரை வகைகள், வாசனைமிக்க சிவப்பு மல்லிகை, ஆமோதா, சிவசுந்தரி, சிரி, காகுலா, சாலிகா போன்ற அரிசி வகைகள், மேலும், முட்கா பயறு, மாசா பயறு, எள்ளு, கங்கு, குலுத்தா மற்றும் பலவிதமான தானியங்கள் இந்த விரதத்திற்கு ஏற்றதாகும். ச்யாமாகா எனும் தானியமும், வசுந்தரா, இந்த விரதத்திற்கு ஏற்றதாகும். இவை அனைத்தும், பக்தனுக்குப் பிடித்தவை கூட, எனக்கு அர்ப்பணிக்கப்படும் போது மகிழ்ச்சி தரும். என் விரதத்தில், மிருகங்களிலும், ஆடுகளிலும் என் பங்கு உள்ளது. ஆனால், இறைச்சியைத் தவிர்க்க வேண்டும்; வைஷ்ணவன் யஜுர் மந்திரத்துடன் உணவு அருந்த வேண்டும். வசுந்தரா, பறவைகள் தொடர்பாகவும் நான் கூறுகிறேன்; லாவகா, வார்த்திகா, புகழப்பட்ட கபிஞ்ஜலா ஆகிய பறவைகள் இந்த விரதத்திற்கு ஏற்றதாகும். இந்த முறைகளை பின்பற்றும் மனிதன், என் ஆணையை மீறுவதில்லை, எனது அன்பானவளே. ஆகவே, உயர்ந்த சாதனையை விரும்பும் ஒருவர், இந்த முறையை பின்பற்றியே யாகம் செய்ய வேண்டும். இவ்வாறு, இறைவனின் அருளும், வழிகாட்டலும், பக்தனின் நன்மையும் நிறைந்த இந்த அத்தியாயம், வழிபாட்டின் தூய்மையும், முறையும், அர்ப்பணையின் முக்கியத்துவமும் விளக்குகிறது.