வராஹபுராணம்

மந்திரங்கள் கூறின: “எல்லா உலகங்களிலும், நான் सिद्ध சுயமாக இருக்கிறேன்; என் சொந்த செயலில் நானே வரங்களை அளிக்கிறேன்.” அவ்வாறு நான் பேசியதை மன்னிக்க வேண்டும்; உமக்கு மீண்டும் மீண்டும் வணக்கம் செலுத்துகிறேன் என்று மந்திரங்கள் பணிந்தன. பின்னர், ஒருவர் முதலில் வலது உறுப்பில் அபிஷேகம் செய்ய வேண்டும்; அதன் பிறகு இடது உறுப்பிலும் செய்ய வேண்டும். அதன் பின்னர், உறுதியான மனதுடன், மேற்கு பகுதியிலுள்ள தரையை பசுமாடு சாணியால் பூச வேண்டும். இச்செயல்களைச் செய்தால் என்னென்ன புண்ணியங்கள் கிடைக்கும் என்பதை எனது வாயிலாகக் கேளுங்கள். இந்த வழிபாடுகளைச் செய்தவர்களுக்கு, எண்ணிக்கையிலான ஆயிரக்கணக்கான வருடங்கள் விண்ணுலகில் பெருமையுடன் வாழ அனுமதி கிடைக்கும். ஒவ்வொரு தானியத்தையும் எண்ணிய அளவிற்கு, அவ்வளவு வருடங்கள் அந்த பரலோகத்தில் உயர்வடையுவர். மேலும், அவ்வளவு ஆயிரக்கணக்கான வருடங்கள் என் உலகிலும் நிலைத்து இருப்பர். இந்த வழிபாடுகளால் உறுப்புகள் பரிசுத்தம் பெறும்; எனக்குள் பேரானந்தமும் தோன்றும். மது, அஷ்வபர்ண, ரோகிணி, கார்கடகா ஆகிய மூலிகைகளின் தூளோ, அல்லது கைப்பிடி அளவு நன்கு அரைத்த தூளோ எடுத்துக்கொள்ளலாம். என் கட்டளைகளைப் பின்பற்றி, யார் உன்னதமான சித்தியை விரும்புகிறாரோ, அவர் நல்ல அமலாகி பழத்தையும் மிக நறுமணமிக்க மண்வகையையும் எடுக்க வேண்டும். பின்னர், நீர் நிறைந்த பாத்திரத்தை எடுத்துக்கொண்டு, இந்த மந்திரத்தை உச்சரிக்க வேண்டும்: “உனது வெளிப்பட்ட ரூபத்துடன், பாவமில்லாதவனே, எனது கையால் நீராடலை ஏற்றுக்கொள்.” பிறகு, தங்கப் பாத்திரத்திலோ, வெள்ளிப் பாத்திரத்திலோ, அல்லது செம்புச் சாளரத்திலோ சிறந்த அபிஷேகம் செய்ய வேண்டும். அதற்குப் பிறகு, நறுமணப் பொருளை மந்திரத்துடன் அர்ப்பணிக்க வேண்டும். “எல்லா உலகங்களிலும் பிறந்த நீ, சத்தியமானவர்களுடன் ஒன்றிணைந்திருக்கிறாய். என் பக்தியால் திருப்தியடைந்து, இது உனக்காக ஏற்றுக்கொள், மதவா!” என்று கூற வேண்டும். பின்னர், வேறு மாலைகளையும் எனக்கு அர்ப்பணிக்க வேண்டும். அதன் பின், ஒரு கைப்பிடி மலர்களை அர்ப்பணித்து, இந்த மந்திரத்தைச் சொல்வது வேண்டும்: “இம்மாய உலகத்திலிருந்து விடுதலை பெற, அச்ச்யுதா, இதை என்கட்காக ஏற்றுக்கொள், ஏற்றுக்கொள்!” அதன் பின், நறுமணப் பொருள்கள் கலந்த தூபத்தையும் அர்ப்பணிக்க வேண்டும். இரு குடும்பங்களிலும், தூப மந்திரத்தை மனதுடன் ஓத வேண்டும்: “இம்மாய உலகத்திலிருந்து விடுதலை பெற, இந்த தூபத்தை ஏற்றுக்கொள். சங்க்யர்களால் அடைந்த அமைதியுடன், இந்த தூபத்தை ஏற்றுக்கொள்; உமக்கு வணக்கம்!” இவ்வாறு மாலைகள், நறுமணங்கள், மற்றும் உண்டிகள் கொண்டு வழிபாடு செய்த பிறகு, அர்ப்பணிப்பை எடுத்துவைத்து, கைகள் கூப்பி தலையில் வைத்துப் பணிய வேண்டும். “பாக்கியசாலியான ஸ்ரீனிவாசா, ஆனந்த ரூபனாக விளங்கும் பரமபுருஷா, உனது தெய்வீக உடலை மூடும் அழகிய மஞ்சள் நிற பட்டுடுத்தை அர்ப்பணிக்கிறேன்,” என்று வேண்ட வேண்டும். உடலுக்கு ஏற்ற ஆடைகளை அணிவித்து, ஓம் என்ற ஒலி மற்றும் தர்ம புண்ணியத்துடன் அதை அர்ப்பணிக்க வேண்டும். “இது உன்னதமான அர்ப்பணிப்பு; இருவருக்கும் ஆனந்தம் தரும், உயிர்களுக்கு வாழ்வளிக்கும், முறையானது, சத்தியமானது, நற்குணமானது; தேவா, இதை ஏற்றுக்கொள்!” என்று வேண்ட வேண்டும். இவ்வாறு என் வழியைப் பின்பற்றி அர்ப்பணிப்பைச் செய்த பிறகு, தூயவன் தேவர்களைப் போற்ற வேண்டும்; இதுவே உன்னதமான அர்ப்பணிப்பாகும். உணவை அர்ப்பணித்து, அதை அகற்றிய பின், “எல்லா வகையிலும் தேவர்களுக்கு அலங்காரம், நறுமணப் பொருள்கள் முதலியன; வெற்றிலை எடுத்துக்கொண்டு, உலகநாயகனே, எங்கள் வீடும் உமது ரூபமும் சிறப்பாக அலங்கரிக்கப்படட்டும்,” என்று வேண்ட வேண்டும். “உன் மகிழ்ச்சிக்காக வாய்க்கு உகந்த சிறந்த அலங்காரம் நான் செய்துள்ளேன். இந்த சேவையால் என் பக்தர் இந்த விரதத்தைக் கடைப்பிடிக்க வேண்டும்,” என்று கூறப்படுகிறது. இவ்வாறு, ஸ்ரீவராகபுராணத்தில், பாக்யசாலியான பகவானின் சாஸ்திரத்தில், “தேவார்ச்சனை செய்வது எப்படி” என்ற தலைப்பில் நூற்றொன்பதாவது அதிகாரம் விளங்குகிறது.