வராஹபுராணம்

புனிதமான வராஹ புராணம், வரரோஹி எனப் புகழ்பெற்றது, அனைத்து பாபங்களையும் நீக்கும் சிறப்புடையது. பிரம்மா தன் மகன், மகாத்மாவான புலஸ்த்யருக்கு இதை அருளினார். அந்த புலஸ்த்யரும் தன் உறுதியான சீடன் உக்ரருக்கு இதை வழங்கினார். இது முன்பு நடந்த யுகத்தில் இருந்த பிணைப்பு; இப்போது இரண்டாவது பிணைப்பை கேளுங்கள். உங்கள் தவத்தின் மூலம், கபிலர் மற்றும் மற்றவர்கள் சித்தி மற்றும் ஞானம் அடைவார்கள். அந்த உக்ரரின் சீடராக ரோமஹர்ஷணன் இருப்பார். ஆசானாகிய த்வைப்பாயனர் பதினெட்டு புராணங்களையும், வேதத்தையும் பிரித்துத் தந்தார். அதுபோல நாரத புராணம் மற்றும் ஏழாவது மார்கண்டேய புராணமும் உள்ளன. பத்தாவது புராணம் பிரம்மவைவர்த்தம்; பதினொன்றாவது லிங்க புராணம் என்று அறியப்படுகிறது. பதினான்காவது வாமன புராணம்; பதினைந்தாவது கூர்ம புராணம் என்று அழைக்கப்படுகிறது. கார்த்திகை மாதத்தின் பன்னிரண்டாம் நாளில், பக்தியுடன் இதை பாராயணம் செய்யும் எவரும், தங்கள் இல்லத்தில் இதை எழுதி வைத்து, எப்போதும் மரியாதை செய்யும் எவரும், தொடர்ந்து பக்தியுடன் இதை கேட்கும் எவரும், கேட்ட பின் அந்த ஶாஸ்திரத்தையும், சனாதன விஷ்ணுவையும் வழிபட வேண்டும். தன் திறமையின்படி, அரசன் கன்றையும், கிராமங்களோடும் வழிபட வேண்டும். இவ்வாறு, புனிதமான வராஹ புராணத்தில், ஶ்வேதன் மற்றும் வினீதாஶ்வனின் கதையில், ‘புராணத்தின் மகிமை, இருபுறத்திலிருந்தும் பசு தானம், பொற்கலச தானம்’ என்ற தலைப்பில், நூற்றிரண்டாம் அதிகாரம் நிறைவடைகிறது. இப்போது, பக்தர்களால் வணங்கப்படும் பிரபுவை புகழும் பகுதி ஆரம்பமாகிறது. பூமியை விளையாட்டாக உயர்த்திய வராஹருக்கு வணக்கம்! தன் பற்களின் நுனியில், மலைகள், நதிகள் சூழ்ந்த பூமியை, பாம்புகள் சூழ, தனது பக்தர்களின் பயத்தை நீக்கும் பொருட்டு, பத்து தலை கொண்ட அரக்கனை அழித்தவர், அந்த வராஹ ரூபத்தில் பூமியை உயர்த்தினார். அந்த காலத்தில், கடந்த யுகத்தில், வராஹ அவதாரத்தால் பூமி காப்பாற்றப்பட்டது. அப்போது பூமி தேவியார் கூறினாள்: “ஓ கேசவா! எனக்கு போன்றவரை தாங்கும் ஆற்றல் வேறு எந்த ரூபத்திலும், எந்த கரத்திலும் இல்லை.” அவ்வாறு அவரால் ஆறுதல் பெற்றபோது, அங்கு வந்த அந்த பரமன், புனிதமான இடத்தில் ஆசீர்வாத வார்த்தைகள் கூறி, பூமி தேவியிடம் பதிலளித்தார்: “ஓ தேவி! அவரை நீ காணும் போதெல்லாம் உன் வளம் பெருகும்; நீ அவருக்கு மிகவும் பிரியமானவள்.” விஷ்ணுவால் தூக்கப்பட்டிருக்கும்போது, நீ என்ன விசித்திரமானதை கண்டாய்? பிரம்மாவின் மகன் கேட்ட வார்த்தைகளை கேட்டு, பூமி பேசத் தொடங்கினாள்: “அவர் என்னிடம் ரகசியமாக கேட்டதை, நான் பதிலளித்ததை நீ கேள்,” என்று கூறினாள். “ஓ முனிவர்களில் சிறந்தவரே! உன்னிடம் நான் தர்மத்தின் உண்மையான, ஆழமான ரகசியத்தை கூறுகிறேன்; அது மிகுந்த சக்தி கொண்டது. அவர் எனக்கு, இந்த ஜன்மசக்கரத்திலிருந்து விடுதலை பெறும் வழியை சொன்னார். அவர் சொன்னது, உன்னதமான ரகசியம்; அனைத்து தர்மங்களையும் முழுமையாக விளக்கும் உறுதி.” பூமியின் வார்த்தைகளை கேட்ட பின், பிரம்மாவின் மகாதபஸ்வி மகன், அனைவரையும் தேவியின் அருகில் கொண்டுவந்து நிறுத்தினார். அப்போது சனத்குமாரர் கேட்டார்: “அளவிட முடியாத தர்மத்தின் மார்க்கத்தை எங்களுக்கு உண்மையாகச் சொல்.” அவர்களின் வார்த்தைகளை கேட்டபின், முனிவர்களுக்கு வணங்கி, பூமி கூறினாள்: “நிச்சயம்.” தேவிக்கு நோக்கி, “ஆசீர்வாத வார்த்தைகள் கூறு,” என்றார். அப்போது சந்திரனும், காற்றும் உலகிலிருந்து மறைந்திருந்த போது, சூரியனும், நட்சத்திரங்களும் இல்லை. அங்கு காற்றும் இல்லை; அக்னியும் இல்லை; மின்னலும் இல்லை. வேதங்களும் அழிந்திருந்தபோது, அவர் மீனாக மாறி, பாதாள உலக நீரில் புகுந்தார். வேறு ஒரு காலத்தில், சமுத்திரம் கடைந்தபோது, நீங்கள் ஆமையாக உருவெடுத்தீர்கள். மீண்டும், பன்றி வடிவில், நான் பாதாளத்தில் மூழ்கும் போது, என்னை மீட்டீர்கள். அடுத்தொரு காலத்தில், ஹிரண்யகசிபு, தனது வரத்தால் பெருமை கொண்டவனாக, தோன்றினான். மீண்டும், நரசிம்ம வடிவத்தில், நீ என்னை அழித்தாய், அந்தக் காலங்களில். இவ்வாறு, புனித வராஹ புராணத்தின் இந்த பகுதிகள், பக்தியுடன் கேட்டார் அறிந்தால், தர்மத்தின் ஆழமான ரகசியங்களும், மஹாவிஷ்ணுவின் கருணையும், அவனது அவதாரங்களின் மகிமையும், எளிமையாக வெளிப்படுகின்றன.